In ’t nieuw.

Er is vandaag weer een broek toegekomen die ik besteld had. Het is een grijze jeans. Gelukkig past deze wel, wat van de vorige niet kon gezegd worden. De eerste die paste is een groene fluwelen broek. Ik heb nu 2 nieuwe broeken die me goed zitten en waarmee ik een hele dag aan mijn bureau kan zitten zonder het gevoel te hebben dat ik mijn ingewanden heb ingesnoerd.

Ik ben bezig aan 4 pull’s tegelijk. Waarom ? Omdat de wol op was en ze opnieuw moet binnen komen. Ik bel naar de winkel en als ze zeggen dat er weer mee is met de camion ga ik vlug kijken om te merken dat het een ander kleur is. Ik neem dan mee wat er ligt en begin aan een nieuwe pull. Zo lig er een effen blauwe, een gespikkelde blauw/paarse en een gespikkelde zwart/grijs/witte te wachten op voltooiing. Voor de gespikkelde groene heb ik nu wol genoeg en kan die afwerken.

Hopelijk kan ik die maandag aandoen met mijn nieuwe groene broek. Ik zal me doodzweten op het werk, want de verwarming staat daar heel hard aan, dus zal ik maar iets anders meedoen die ik kan aantrekken. Kwestie van niet te beginnen stinken en de collega’s op stang te jagen.

Met mijn 2 paar nieuwe botjes ben ik gezet voor de winter. Lang geleden dat ik nog zoveel nieuwe dingen ineens had om aan te doen. Met mijn nieuwe kapsel sta ik volledig in het nieuw.

Regenboog

Deze heb ik deze week getrokken met mijn gsm, vanuit het raam waar ik werk.

regenboog

 Je ziet de druppels op het raam van de zware regenbui die zojuist over gekomen was. Die regenboog erna was heel duidelijk en eigenlijk dubbel, maar ik heb het niet zo getrokken. Voor mij altijd een zicht waar ik vrolijk van word. We mochten de pot goud niet gaan zoeken …

 

De computers deden weer raar de laatste dagen : eerst konden we onze overuren niet raadplegen. Dan de vele zandlopers die je werk tegen houden. Het vaak moeten her-inloggen omdat het volledig vast zat of omdat ‘message rejected’ erop kwam. Dat is te verklaren dat het bijna het einde van de maand is en iedereen dan nog (vlug) veel wil inputten.

Het best was dat onze weddefiche volledig verkeerd was : alles stond er dubbel op. Zo zouden we dubbel loon gestort krijgen ! De directeur zei me niet te klagen en aan niemand te zeggen : misschien dat ze het niet zouden merken ? Omdat iedereen ging kijken hoe het met zijn fiche gesteld was, kon er dan niemand meer aan. In de loop van de namiddag was het icoontje helemaal verdwenen. Gelukkig was alles weer in orde deze morgen. Ik zei nog tegen mijn chef : ik kom een halve dag werken en verlies op slag de helft van mijn wedde ! 😀

Moe van werken !

Moet kunnen want als het goed gaat, gaat het goed, hé.

Ik heb gisteren en vandaag heel veel dossiers afgewerkt. Dat het niet van de moeilijkste waren, spreekt voor zich. Maar wetende dat we eigenlijk geen gemakkelijke meer hebben, ben ik toch trots op mijn prestatie.

Gisteren hebben we allemaal samen 381 dossiers buiten gekregen waarvan er 80 van mij waren. Vandaag ben ik gestopt na 75 gevallen. Hopelijk gaat het morgen ook nog zo vlot. Dan zitten we, met die soorten, zeker op schema voor het verlof.

Buiten was het echt herfstweer : zon, wind, regen, smeltende sneeuw, hagel, … en een mooie regenboog. Binnen was het lekker warm en leuk. As it should be … nog steeds.

Korte coupe.

Ik zie er mooier, jonger, stouter, chiquer, ‘meer gepast aan mijn leeftijd’, vrouwelijker, … uit volgens mijn collega’s. De meesten vonden het ‘tijd’ en velen ‘hadden het nooit gedacht’. Positieve reacties alom ! Moeten ze het lelijk gevonden hebben zoals het voordien was !

Had ik dik, krullend haar gehad, dan sneed ik het nooit af ! Maar voor mijn engelenhaar was de maximale lengte al lang overschreven. Het trok op niets (meer). Het overal vinden van die lange, nutteloze haren is nu ook verleden tijd. Ik vraag me af hoeveel ik er mee gebreid heb in die laatste weken.

Het is geleden van in mijn kindertijd dat het nog zo kort is geweest. Mijn moeder zou het graag zien, zo kort. ‘Eindelijk’, zou ze zeggen. Ze zaagt er trouwens al vele jaren over. Misschien daarom dat ik zo lang gewacht heb ?

Dat mijn schat me nog steeds niet volledig heeft vergeven vind ik spijtig, maar er is nu niets meer aan te doen, hé. Het zal wel terug groeien en dan laat ik het wat langer. Niet meer zo lang als het was, maar toch ietske langer. Om hem plezier te doen.

Toen ik thuis kwam en zei dat een collega ook haar haren had laten knippen in een opgesneden coupe maar met nog lange stressen in haar nek, kon hij helemaal niet meer lachen. Zo had ik het ook moeten laten doen, volgens hem. De volgende keer … Ik beloof het !

Het is af !

Neen, niet met mijn schat, gelukkig, maar wel mijn haar. En nog geen klein beetje.

lange haren

 

Het was zo lang …

 

  korte haren

 

Nu is het zo kort …

 

korte haren 2

 

Ik wilde die lange stressen weg van mijn rug en ik heb mijn gedacht gekregen.

 

 

 

Mijn schat kon er niet mee lachen, maar heeft er zich toch mee verzoend. Hij hoopt dat het vlug zal terug groeien. Voor mij is het wennen maar ik zie het wel graag.

Bezoek-drukke dag.

Gisteren hebben we op het werk bezoek gehad van mensen van het ABVV. Ze kwamen eens kijken hoe wij het deden. Het was leuk om de gezichten te zien van de mensen die we zo vaak aan de telefoon hebben. Het is toch vreemd dat iedereen een eigen beeld vormt van iemand die we nog nooit gezien hebben. Wij hebben het er achteraf over gehad en zo dacht een collega die iemand kaal en mager zou zijn, terwijl een andere dacht dat hij blond en lang was, terwijl hij eigenlijk zwartharig en mollig is. We vroegen ons af wat zij van ons dachten voor ze ons gezien hadden. Jammer genoeg was er geen tijd voor dit soort frivoliteiten. Ze vonden het zeer leerrijk, hebben ze me vandaag gezegd. Wij zouden ook eens graag zien hoe zij het doen, maar om de tijd daarvoor te vinden …

Morgen wordt een drukke dag : eerst met mijn auto naar de garage : die moet klaar gezet worden voor de winter. Dan met zus naar de PizzaHut. Het is alweer veel te lang geleden. Hopelijk is de camion van Zeeman dan al geweest en is er van die wol mee die ik wil zodat ik er kan om gaan. Om 16 uur moet ik bij de kapster zijn : mijn haar mag een groot stuk ingekort worden. Het werkt op mijn zenuwen en het is kapot. Het dik-knippen zal ze niet kunnen zeker ?

As it should be.

Eindelijk heb ik vandaag weer eens een werkdag gehad zoals het altijd zou moeten zijn : meer dan aangenaam.

Het begon deze morgen toen ik een agenda had weg te geven die ik niet kon gebruiken. Een collega was er zeer tevreden mee. Toen ze hoorde dat het gratis was, was ze in de wolken.

Mijn zus had de foto mee die we aan hen getoond hadden zodat ze een idee konden vormen over de nieuwe plafonds. Ik heb die foto aan enkele collega’s getoond. Ze vonden het mooi en opeens was iedereen geïnteresseerd in het hoe en de prijs, om het eventueel ook te laten doen.

Tijdens de rookpauze hebben we het over breien gehad en wilden ze ook mijn creaties zien, dus zal ik morgen één aandoen. Ze geloven niet dat ik niet goed sta met fuchia.

De vragen werden vlot beantwoord en informatie werd spontaan gegeven. Zoals échte collega’s doen voor elkaar : waarom laten opzoeken als je weet hoe het moet.

De gespreksonderwerpen waren (ook voor mij) leuk. We hebben veel gewerkt maar ook gelachen, allen samen. Ik was met plezier op het werk. Mens, wat was dat lang geleden. Zo wil ik altijd wel gaan werken en zou ik niet zoveel thuis willen zijn.

Morgen weer zo ? Please ?