Schattige cover

Met dank aan Tess die dit plezante filmpje vond. De tekst is niet helemaal dat maar het plezier is er duidelijk wel – aanstekelijk plezant.

Het origineel klinkt ietsje anders – een klein beetje anders.

Triestige liedjies

Ja mensen. D’andere kant van t’ leven. Triestige liedjies. Gin leutte en plezier mo verdrietig zien, schreimen en bleiten. Verwacht hier nie ’t soorte liedjies da giender op d’andere blogs gevoenden het. ‘K gon en ki proberen om een gat in joender cultuur te dichten. Een bitje toch en da me triestige muziek. Want ken  peinzen dan nie oalleenne an trage balades – oal dan nie van harde rockers die een ki under zachtere kant willen tonen. Neen.  Van die ki gin Joy Division of The Smiths en oak gin balades van Led Zeppelin, Black Sabbath of andere rockers. Filmmuziek, jazz, blues, klassieke muziek of opera.  Ja, gasten. Opera. Je leest giender da goed. Machtige muziek geschreven door den George bievorbild. Welke George? George Gerschwin. Fantische muziek, door hil wat artiesten gezoengen en gespilt. Schande o giender da nie kent. Een vorbild woa bie da giender gao bleiten, snot en kwiel. Eentje uit Porgy and Bess in de versie van Nina Simone. Een mens kan ton wel distuteren welke versie den besten is, moa je kan nie tegenspreken da da schone muziek is.

Nog meer Cultuur me den hooflettere Cee. Beethoven – jet misschien oal een ki van die mensch horen vertellen. Of beter: joender kennen dat. Je moe giender nu nie peinzen dak van mezelven vienden dak een wreed gecultiveerde gast zien. Ken willen oaleene mo bewiezen dat er meer is in de wereld dan een bitje popmuziek. Joender verstoan dat toch wel hé.

Blues is meestal triestig. Ze noemen da blues vo een twa. Ken vienden spietig genoeg nie vil goe voorbeelden van blues up You Tube moa ken goan toch een effort doen om joender een gedacht geven. Mississippi John Hurt – de noame alleenne oal. Hurt: die mens hee zeer. Een schone mens die gitaar speelde gelik gin ander en spietig genoeg oendergewardeerd.

Jazz is nie altied triestig moa ken kunnen joender verzekeren dat je bie vil jazzmuziek even triestig kan worden dan bij vil van da doenker modern gedoe. Ik goan joender nie om d’oren sloan met ‘zware’ jazz. Zo verre wil ik hier nu oak nie goan. Gin John Coltrane, Miles Davis, Oscar Peterson, Chet Baker, Gerry Mulligan, Philip Catherine enzovoort en zoverder. (Wa zegt je? Toots Tielemans? Stik joender weg, joai. 😛 ) Wel een bitje lichter moa doarom nie minder triestig. Eigenlijk wildek hier de versie van Lisa Ekdahl hier zetten, moa Diane Krall ziengt ook schone en ze briengt hier oak een schone versie van ‘Crie Me a River’.

Om te stoppen eentje da joender kosten verwachten. Ja gasten, ken kunnent nie loaten. Vorige ki wast Katie Melua moa nu kriegen giender toch mien absolut favoriet joenk derbie. Linne Marlin. (Ja, je schrieft Lene moa je sprikt da uut Linne, echt de woarhied want in Noorwegen klappen ze asso) Da kosten giender wel peinzen hé. Vorol omda vil van heur muziek triestig is. Eigenlijk gieng ik eers den dezen hier zetten want da is echt een hil triestig liedjie (woa sta men doze Kleenex godverdomme) moa ken voa een leidjie gekozen dao in een Franschen film gebruukt is. Filmmuziek dus. K’an da toch int begin gezeijt hé.

En nu ist an een ander.

Ideale wereld #2

Als aanvulling op het vorige, een clipje van een naar mijn bescheiden mening goeie band. De naam, The Christians, verwijst trouwens niet naar hun geloofsovertuiging. De bestond oorspronkelijk uit drie broers: Garry Christian (geboren op 27 Februari 1955, in Liverpool) (zanger), Roger Christian (geboren op 13 February 1950 – gestorven op 8 Maart 1998) (zang, instrumentalist), Russell Christian (geboren op 8 Juli 1956) (keyboards, saxofoon, zang), en Henry Priestman (geboren Henry Christian Priestman, 21 Juli 1955, in Hull maar opgegroeid in Liverpool) (keyboards, guitaren, zang) toen die tot stand kwam in 1985. De groep kende aanvankelijk veel succes tot Henry Priestman in 1987 reeds de groep verliet omdat hij meer live concerten wilde dan de overige leden. Priestman was de man die de meeste liedjes schreef. Na een korte onderbreken toert de groep opnieuw in een heel andere bezetting. Enkel zanger Garry christian is overgebleven van de oorspronkelijke bezetting.

Before you point the finger
And hope the whole thing dissapears
Remember empty words will fall
And fall upon the deafest ears

he won’t give in without a fight
And foul play without a doubt
No silver lining to be seen
In this thundercloud
Oh tha’t’s not allowed

In the ideal world
We’d be free to choose
But in my real world
You can’t bat we’re going to lose

Your money fills your pockets
Fear fills their tiny minds
At last the world is talking now
This ain’t no way to treat mankind
A sudden blackout stops the show
But doesn’t stop the way I am
‘Cause all my life I’ve been oppressed
You’re not the first to say I am
I do all I can

For an Ideal world
Where we’re free to choose
But in my real world
You can’t bat we’re going to lose

We could be free forever
If they would only change
But fools never change
Ohno, no

A peak of blue in the sky
A song of hope, a noble thought
But how long must the people die
Before the guilty ones spare a thought

For an Ideal world
Where we’re free to choose
For an ideal world
And we’re no longer born to lose

In the ideal wordl
We could start again
Now in my real world
Let’s put an end to suffering
End suffering

In the ideal world
We’re now free to choose
We are safe to air our views

In the ideal wordl
We could start again
Now in my real world
It matters not about the coulor of your skin

Ideal world
Free to choose
Ideal world
Oh, there much a man can do

Ideal world
Start again
ideal world
We’re going to start again

cover

Aangezien Mich deze dagen druk bezig is met verf en borstel, zal ik maar nog een quiske lanceren: van wie is het origineel? De winnaar krijgt een gratis voettocht naar Wechter, excusief overnachting. 😛

Bonusvraag: welke andere bands/artiest heeft dit lied gecoverd?

De Pastorale.

In het schitterende één-programma ‘Zo is er maar 1’, gaan ze voor de tweede keer op zoek naar Het Vlaamse Lied Aller Tijden. Gisteren, in de 2de halve finale, was ‘De Pastorale’ veruit de beste. Nicole & Hugo waren de vertolkers en dat was verrassend. Ik wist niet dat ze het in hun hadden ! Het sympatieke koppel is gekend van het lichtere genre maar hoe ze dit krachtige nummer gebracht hebben, komt heel dicht bij het originele. Chapeau ! Niet dat de anderen niet goed zijn, alleen dat lied spreekt me zo aan …

Aangezien mijn ander favoriete nummer, Mijnheer de President gebracht door Andrea Croonenberghs,  eruit gestemd werd blijft er eigenlijk maar deze over die, volgens mij, moet winnen.

Hier nog eens het origineel :

Pastorale is een duet tussen Ramses Shaffy en Liesbeth List uit 1969. Het reikte tot de derde positie en bleef veertien weken in de Top 40. De tekst van het lied is geschreven door Lennaert Nijgh op muziek van Boudewijn de Groot en wordt beschouwd als één van de beste Nederlandstalige singles aller tijden. Het nummer staat elk jaar hoog in de Top 2000 van Radio 2.

De tekst van het lied beschrijft een gesprek tussen de zon (Shaffy) en de aarde (List). Shaffy is als “zon” arrogant en vurig (Kometen manen en planeten, alles draait om mij). List is de zonaanbiddende aarde, die het liefst steeds volledig door de zon beschenen wil worden (‘k Wil liever branden neem me mee, wanneer je vanavond gaat slapen in zee) en het donker verfoeit (De nacht is te koud, de maan te grijs). Bron Wikipedea.

Dit lied brengt me telkens, keer op keer, tot tranen. Ik voel me zo triestig en alleen : ik wil ook mee met de zon (mijn vader). Ik wil me ook koesteren in zijn armen en me beschermd voelen. Dan zie ik mijn schat dicht bij me zitten en weet dat het goed gaat met me. 😉

Dus, lieve mensen, volgende week is de finale. Mag ik jullie verzoeken om massaal te stemmen op dit krachtige lied, prachtig vertolkt door zeer lieve mensen. Dankt u !

Humor – Pink Floyd

Hier moet je eens gaan lezen : echte antwoorden op echte vragen, gesteld aan de Touristische Dienst van Australië. Daar hebben ze nog tenminste een zin voor humor. Mochten we dat hier ook maar doen. We zouden veel meer plezier hebben op het werk. 😆

We zijn vrijdagavond naar een Pink Floyd-avond geweest. Het was enkel op uitnodiging, ten voordele van een of ander voetbalploegje. We hebben een schitterende avond gehad : steengoede muziek (enkel Pink Floyd) ook te zien op groot scherm, veel ‘oude’ vrienden terug gezien, goed zitten zeveren (zoals vroeger), net genoeg Rodenbach’s (om geen kater te hebben de dag nadien), nunnebillen gegeten (je weet wel half wil, half roze snoep), een speciale coctail gedronken, gelachen, gezongen, gedanst, … Meer moet dat niet zijn, hé 😉

Hier een die een gevoelige snaar raakt : 10 jaar gaat o zo vlug voorbij …