Out of the office.

Micheleeuw will return on 16 juni 2014. Thank you for sharing.

Dit heb ik zojuist in mijn mail op het werk gezet. Hoera !

Het gevolg van een combinatie van feestdagen, brugdag, verlof en onbetaald verlof.

De laatste werkdag was druk en ik heb niet alles kunnen afwerken wat ik zou gewild hebben, maar het is zo.

Wat ik zal doen ? Zo weinig mogelijk !

Veel spelletjes, films en series zullen de revue passeren. Ook veel spelen met Nory, natuurlijk.

dwars door mijn mouw.

 

bijt en krab er maar op los !

Zodat ik er zo uit zie.

Gelukkig voel ik er niets van.

 

Ja, dat arme schatje mag niets. Niets, zeg ik je ! ūüėČ

Advertenties

Terug naar mezelf.

Sedert gisteren zie ik er terug uit als vroeger : zonder bril.

Ik ben om lenzen geweest en voel me er beter mee.

Mijn brillen duwden enorm in mijn neus en de ene deed ook pijn achter mijn oor. Gedaan met vuile glazen die steeds bedampen, zweten, rook in mijn ogen, beperkt zicht, …

Het inbrengen en uithalen is nog infoefelen en uitprutsen, maar oefening baart kunst dus dat zal wel beter gaan, met tijd.

Het dragen zelf gaat perfect : nergens last van en ik zie even goed als met die vervelende, pijnlijke bril.

Nooit gedacht dat het zo vlot zou gaan : ik voel ze niet zitten.

Ik heb ze een maand op proef maar weet nu al dat ik niet meer zonder wil. Meer nog : ik had ze veel eerder moeten hebben.

Dit bespaart me de kostelijke operatie voor nieuwe ooglenzen … voorlopig.

 

Een lach en vele tranen.

Het is precies 1 jaar geleden dat ik dit plaatste : mijn lieve, kleine Neelix was dood.

Ik dacht het ook te besterven van verdriet.

Een hele tijd ben ik ontroostbaar geweest, maar dankzij Nory kon ik opnieuw lachen. En morgen is het haar verjaardag : ze is dan 1 jaar oud. (Ouder dan Neelix is geworden.)

Dus vandaag heb ik verdriet maar morgen zullen we vieren. Ze zal dan (nog meer) speciaaltjes krijgen om te eten en waarschijnlijk een nieuw speeltje. Dat heeft ze zeker nodig. Not !

IMG_0913

Neelix

DSC_0037

Nory

 

Lang geleden …

… dat ik hier nog eens iets zette.

Iemand (meerdere eigenlijk) maakten er me attent op en dat vind ik wel lief. Bedankt.

Ik kan laten weten dat we allen gezond en wel zijn. De rust is terug gekeerd ten huize Micheleeuw. Veel nieuws had ik niet melden en de roep van de spelletjes was groter. ūüėČ

Ik heb me er bij neergelegd dat de verkoop van Mama’s huisje nog niet rond is (en ook niet voor direct) en dat ik dus ons huisje dit jaar niet tip-top in orde zal kunnen krijgen. Wel heb ik een bouwaanvraag ingediend om het raam in hout aan de straatkant te laten vervangen door een in PVC. Iemand van monumentenzorg, of iets dergelijks, is al langs geweest en kon zich vinden in mijn voorstel. Hij zou geen bezwaar indienen. Wanneer dat zal gerealiseerd worden, zien we wel. Ik ben zeer gelaten geworden. Oud(er) worden, zeker ?

De mama van mijn schat gaat van het ene verzorgingstehuis naar het andere. Mijn liefste gaat haar om de zoveel dagen bezoeken. We horen niets meer van de familie, blijkbaar zijn ze nog boos. Ook goed …

In die (bijna) 3 maanden zijn we naar enkele optredens/toneelstukken gaan kijken. Allen stuk voor stuk de moeite en/of leuk. Er zitten klasse-artiesten in ons kleine landje. Zoveel is zeker ! De verslagjes kan je lezen op http://www.stadsomroep.com en klik door naar foto’s.

Omdat ik me vorig jaar zo erg verveeld had, ben ik niet naar de 1 mei optredens geweest. Ik had (half) afgesproken met enkele mensen maar die waren afhankelijk van het weer en dat zag er niet zo goed uit. Dat het nog beter geworden was dan gedacht is goed voor hen, maar ik wilde het risico niet lopen om daar weer heel de dag alleen te staan. Voor volgend jaar heb ik afgesproken met een vriendin.

Samen met een collega ben ik al enkele keren gaan zwemmen. We gaan op dinsdag direct naar het werk naar een zwembad in de buurt van het werk. We weten dat we het zo moeten doen want eens we thuis zijn, komen we niet meer buiten. Het is leuk : we babbelen veel maar zwemmen ook veel. Zo heb ik toch iets van beweging.

Mijn schat werkt nu ook 4/5. Ik heb hem gedwongen kunnen overtuigen. We zijn dus de vrijdag samen thuis en hebben zo een extra dagje weekend. Al geeft hij het (nog) niet toe, hij vind het wel fijn.

Op het werk is het nog steeds druk maar we hebben blijkbaar de achterstand weer weg gekregen en hebben een goed ritme gevonden. Stom van ons om steeds alle normen te halen met minder personeel maar zo zijn we. En die grote veranderingen ? Dat zien we dan wel …

De poezen zijn nog steeds mijn lieve schatten. Met Kira heb ik weer meer contact : bij het buiten zetten van wat ik dagelijks uit de kattenbak haal, neem ik een borstel mee en mag ik haar extra losse winterharen uitborstelen. Ze doet ook pogingen om weer eens bij me in de zetel te liggen. Ze is weer bijna de oude, na 9 maanden … Nory is kleine schatje en is zeer vaak dicht bij me te vinden. Ze is al¬†bijna even groot als Kira en kan nog 6 maanden groeien. Ze staat nog steeds op mijn voeten wanneer ik moet weg gaan en roep me al van zodra ik terug binnen ben. Pijnlijk maar leuk. We spelen veel en ze laat Kira niet met rust wanneer die binnen is. Soms crosst ze van het ene uiteinde naar het andere en glijdt dan het laatste stukje. Zeer grappig om te zien. Tja, ze mag niet naar buiten dus moet ze haar energie ergens kwijt, h√©.

DSC_0016

Spelen

 

DSC_0022

Zotjes

 

DSC_0011

lonken

 

DSC_0028

slapen in de meest onmogelijke posities

 

Mijn feeder staat op meer dan 250 dus zal ik er maar eens aan beginnen, zeker ? Tot zo.