Reo Rock 2014.

Zaterdag was het weer zover : Reo Rock in de Reo Veiling te Roeselare.

Mijn schat had voor Perskaarten gezorgd en Bob heeft ons er vlotjes naartoe geloodst.

Ik vond het vervelend dat ik mijn schatje Nory moest achterlaten maar voor 1 keer kwamen ‘I The Exploder’, ‘The Kids’, ‘Fischer-Z’ en ‘Raymond Van Het Groenewoud’ eerst.

Er was geen verkeer dus waren we (veel) te vroeg. En wat doe ik dan ? Beginnen praten met een koppel die ook aan het wachten was, natuurlijk ! Zij zat in een rolstoel, hij was recentelijk een vinger geamputeerd. In de loop van de avond leerde ik (weer eens) dat er mensen zijn die alle pech van de wereld hebben op gebied van gezondheid. Ik klaag nooit meer ! Ze waren zo vriendelijk dat we telkens, na het nemen van de foto’s, terug bij hen gingen staan om samen te genieten van de optredens. Tussen de optredens zijn we erin geslaagd om elkaar (bijna) heel ons leven te vertellen. Tja, als 2 Leeuwen samen komen weten ze altijd over iets gepraat. Het was leuk met hen kennis te maken !

Tijdens het optreden van ‘I The Exploder’ begon het buiten opeens te gieten ! Gelukkig geen hagelbui, dat was voor enkele kilometers verder, maar wel zo hevig dat er putjes begonnen over te lopen. Het water kwam zo binnen en ik weet dat er overal kabels liggen dus vond ik dat niet echt veilig.

Enkele medewerkers gingen op de dekseltjes staan in de hoop zo het water buiten te houden.

op het deksel

zie hoe het buiten giet !

 

Het optreden ging gewoon door.

Moet er nog water zijn ?

 

En werd door sommige extra gesmaakt.

Hij amuseerde zich !

 

Ondertussen probeerden de medewerkers het water weg te krijgen maar beseften al vlug dat het met aftrekkers alleen niet zou lukken.

tn_DSC_0084

 

Dus werden de grote middelen ingezet.

zeer effectief

 

Ondertussen speelden ze verder

 

We zagen ook een uitnodiging maar we zijn er niet op in gegaan.

Ik ben al dik genoeg

 

De Rodenbach was lekker en de muziek fantastisch.

I The Exploder :

tn_DSC_0051

 

 

 

tn_DSC_0078

 

The Kids :

tn_DSC_0171

 

 

 

tn_DSC_0105

tn_DSC_0155

 

Fischer-Z :

DSC_0225 DSC_0230 DSC_0255 DSC_0284 DSC_0296 DSC_0297 DSC_0303 DSC_0306 DSC_0329 DSC_0333 DSC_0339 DSC_0345 DSC_0347

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De aankondigingen gebeurden door een ‘gezellige’ man.

tn_DSC_0352 tn_DSC_0356

Raymond Van Het Groenewoud :

tn_DSC_0369 tn_DSC_0371 tn_DSC_0372 tn_DSC_0376 tn_DSC_0387 tn_DSC_0390 tn_DSC_0422 tn_DSC_0423 tn_DSC_0425 tn_DSC_0427 tn_DSC_0428 tn_DSC_0433 tn_DSC_0442 tn_DSC_0512 tn_DSC_0514 tn_DSC_0515

 

Rond 1 uur heb ik Mia, de Kia op de parking voor onze deur achter gelaten. We zijn eens binnen gegaan in de vernieuwde Cochiba dat nu ‘Charles Café’ noemt. Ze schenken geen Rodenbach dus zullen ze me er niet vaak meer zien … Ze mikken duidelijk op een ‘ander’ publiek en ik denk niet dat ik me daar zal thuis voelen. Toch wens ik hen veel succes.

Zo zijn we thuis gekomen met ik meer dan 500 foto’s op mijn toestel en mijn schat had er meer dan 700 getrokken. De poezen waren gezond en blij ons terug te zien. Er was geen regen- of stormschade aan ons huisje. Een geslaagde avond, dus.

Kip – man – kat.

Deze week, tijdens een regenbui,  zie ik dat er een kip van de buren in onze tuin rond liep.

 

Dat hebben we niet graag. Ik wil niet dat alles ondergescheten geraakt voor de beesten van de buren. Mijn poezen bedekken hun uitwerpselen, ter info.

Dus gaat mijn schat naar buiten om het te pakken.

 

Na enkele pogingen heeft hij haar te pakken. Ik roep nog dat hij haar geen pijn mag doen.

 

En waar was onze grote kater ondertussen ? Juist !

Groot was zijn verbazing gisteren toen hij bestraft werd omdat hij een dode muis binnen bracht …

 

Bedankt, lieve Weergoden.

Ik had gevraagd aan mijn liefste om me om 7u30 wakker te maken. Deze keer was hij het niet vergeten. Niet zoals vorige keer. Die kattebel die ik aan zijn ontbijttafel had gelegd heeft er niets mee te maken, zei hij. 😉

Vroeg, ik know, zeker wanneer ik in verlof ben, maar ik wilde persé naar de Liddl want daar hadden ze een reklameverkoop van brei-katoen. Iedereen weet dat je daar dan vroeg bij moet zijn en aan de deur moet staan tegen dat ze open doen.

Het regende onophoudelijk en hard toen ik op stond, terwijl ik ontbeet, toen ik mijn douche nam, mijn kleren aandeed … Ik was aan het bedenken hoe ik naar daar zou gaan. Met de auto ? Te stom, want tegen dat de ruiten ontdampt waren, was ik er al. Met de fiets ? Ik heb al een hekel aan fietsen en zeker in de regen ! Te voet, dan ? Ja, dat was het beste : ik kon me kleden tegen de regen met mijn regenjas en de kap over mijn hoofd trekken. Mijn broek zou minder nat worden en ik zou direct weten hoe waterdicht mijn nieuwe botjes waren.

Opeens regende het niet meer. Het was nog te vroeg ! Ik had geen zin om daar, als een onnozelaar, 20 minuten voor die deur te staan wachten. Het begon weer te gieten. Shit ! Had ik mijn kans, om er droog te geraken, verkeken ?

Het was tijd om te vertrekken. Ik had wat tijd nodig om ingepakt te geraken als een Eskimo zonder bont. Toen deed ik de voordeur open en … het regende niet meer !

Ik bedankte de Weergoden, greep mijn fiets en als een bezetene reed ik de korte afstand. Ik zocht, vond (toch bijna) en betaalde. Opnieuw in het droge reed ik terug naar huis. Ik was 15 minuten weg geweest en droog gebleven. Opnieuw bedankte ik de Weergoden. Ja, dat moet je nu eenmaal doen als je nog eens van Hun diensten wil gebruik maken om jezelf of iets droog te houden.

Ik was goed en wel binnen toen het opnieuw een ferme bui deed. Alsof Ze me wilden laten weten dat Ze speciaal voor mij de regen hebben laten ophouden. Ik was nederig dankbaar.

Mijn buit ? 3 pakken ecru, 2 geel en 1 donker groenachtig. Ik wilde meer van dat groenachtig maar dat was er niet. Ik heb het bleekblauw laten liggen, als ook 3 pakken ecru en 4 gele. Meer was er niet ! Goed dat ik de eerste was. Jammer voor de volgende. Ja, zo ben ik : ‘Eerst oomke en dan oomkes kinderen’ en ‘Het leven is voor de rappe’.

Ik kan me weer bezighouden met dingen breien die ik waarschijnlijk nooit zal aan doen. Nu nog inspiratie hoe ik het gekochtte zal verwerken in nutteloze kledingstukken.

Boel bij de tennisclub, gered door een komiek.

We hadden meeval : het optreden van Piv Huvluv kon niet doorgaan op de dag dat De Striep zijn 30 jaar vierde. Iets van het kontrakt dat door de Post was teruggezonden wegens onvoldoende gefrankeerd en zo dacht Piv dat het niet doorging en is hij naar Arno gaan kijken. Wij gelukkig, want op die avond was er nog RRFFF.

Toen mijn schat dus een uitnodiging kreeg om het optreden gisteren bij te wonen waren we gelukkig want we hadden al op het internet gezien dat hij goed was.

Mijn schat wist waar het optreden zou doorgaan en zou mij navigeren. Yeah, right. Je moet weten dat mijn liefste mij elke keer minstens 1 keer laat omkeren wegens verkeerd gereden. Hij wist me te vertellen dat het in ‘De Blauwe Reiger’ was. Weet ik veel waar dat is !?! Ewel, nabij de Polderbeek. Ken ik ook niet. Enfin, hij zou het me wel tonen. Mmmm.

In de gietende regen vertrekken we. Ik rij naar de Oostendsesteenweg, mijn laatste referentiepunt. Ik rij rustig, het giet ouwe wijven, tot mijn schat zegt : ‘Hier was het vroeger’. Ben ik vet mee. Ik rij verder en we komen aan wegenwerken. Versmalde rijvakken, onzichtbaar door al het water, en hekkens langs de kant van de weg. Ik rij trager want zie bijna geen steek door de regen maar ook doordat de straatverlichting niet werkt. Opeens roept hij : ‘Hier in ! Hier in !’ Ik rij er voorbij en stop aan de kant van de weg. Hij roept me heel opgewonden toe dat ik er voorbij ben ! Ik ben niet doof, hé, maar zou het zo wel worden. Ik leg hem uit dat ik daar niet kon inrijden want dat was de oprit naar de Expressweg. Hij begrijpt er niets van. Ik draai mijn kar en rij traag terug, kijk goed en zie dat er tussen de hekkens een opening is waar nog wagens inrijden. Ik volg hen en we komen op een soort parking. ‘Zie je wel dat het hier was ! Ik heb nog zo gezegd in De Blauwe Reiger !’ Aangezien ik niet weet wat de Blauwe Reiger is , kan ik moeilijk weten waar het is. Dat is de tennisclub waar ik vroeger ging spelen. Ik heb je toch zonet getoont waar het vroeger was ? Liefste, ik ben nooit lid geweest van een tennisclub, hé. Hoe zou ik dat nu moeten of kunnen weten ? We waren nog niet aangekomen en het was al boel ! In plaats van boos te worden, ben ik beginnen lachen en heb gezegd : dat wordt morgen een leuk blogstukje ! Zeker weten ! Hij keek maar beteuterd.

Ik kan je nog meegeven dat Piv Huvluv ons meer dan 2 uur heeft vermaakt met zijn grappen en grollen. Hij is zeker de moeite waard om eens te gaan zien.

De terugweg is zonder problemen of discussies verlopen. Gered door een komiek.

Doorweekt !

Ik was met de fiets naar het werk gereden deze morgen. Ik hoopte (weer) geluk te hebben.

Toen ik buiten kwam na mijn dagtaak was het aan het regenen. Ik dacht : ik wacht een beetje en het zal wel overgaan. Mispoes ! Het hield op met zacht te regenen maw het begon blaasjes te gieten ! Dat was voor mij het teken om te vertrekken. Al lachend heb ik het hele traject afgelegd : er was geen wind en het (vele) water dat viel was bijna warm. Zalig ! Goed voor mijn haar en mijn velletje. 🙂

Tegen dat ik thuis kwam was ik nat tot op mijn vel. Mijn kleren heb ik afgestroopt in de gang waar mijn schat met een handdoek voor mij en een emmer voor mijn kleren klaar stond. De kleren heb ik gezwierd in de wasmachine en hangen nu te drogen. Mijn smile staat nog steeds op mijn smoel ! 😆

Het zou niet voor elke dag zijn, maar zo eens op een weg, waarom niet ? Mijn vel is waterdicht. Ik hou meer van die stevige buien dan van dat fijn, miezerig gedruppel. Ja, ik ben een rare. Ik weet het, ik weet het. 😉

Natte vrijdag.

Toen ik opstond deze morgen zag ik dat de pc nog aanstond. Mijn eerste reactie was dat mijn schat die vergeten was uit te schakelen, wat al eens kan gebeuren. Al vlug vond ik kattebelletjes dat hij bezig was de film ‘Battlestar Galactica – Razor’ aan het binnen halen was. Ik heb al eens gepiept en het ziet er goed uit. Het vertelt het verhaal van de schip Pegasus voor die bij de Galactica kwam, na de eerste aanval van de Cylons. Er zijn nog geen onderteksten bij en hopelijk vind mijn liefste ze nog, maar ook zonder is onze verzameling completer. Ik heb gezien dat ze nog bezig zijn aan een film : ‘The Plan’ en dat die in 2009 zou uitkomen. Nog iets om naar uit te kijken.

Mijn kuisvrouwke is bezig alles proper te maken maar door het natte weer buiten zal je er vlug niet veel meer van zien : de poezen komen van buiten en weigeren hun pootjes af te drogen, de snoodaards. Maar het is proper geweest en moet er dan maar tegen kunnen, hé.

Vanavond gaan we meedoen aan een quiz met de vriendenkring van mijn mannemens zijn werk. Het is de 2de keer en hopelijk doen we het beter dan de vorige keer. Maar ik ga toch voor de leute, winnen is bijzaak. Al zullen de competitieve er ook waarschijnlijk weer zijn, die straf ontgoocheld zullen zijn als ze niet bij de eerste zijn. Triestige planten …

In het water gevallen.

Het bezoek van Stef was aangenaam. We hebben wat zitten keuvelen tot ik opeens herinnerde dat, nu het niet regent, ik beter mijn schilderwerken verder zette. Er moest nog een stuk van de gordijnroede herdaan worden en de hooikorven, die dienst doen als bloembakken, moesten ook een laag blauwe Hamerite krijgen. Aangezien ik nogal een ‘kwistige’ schilder ben, doe ik dat beter buiten. En ja, hoor : ik was er weer in geslaagd om mijn handen en voorarmen vol verf te krijgen. 😀

We zijn gisteren niet naar het feestje in de Cohiba geweest : we voelden ons alle 2 niet goed. Het optreden van de Andre Hazes-imitator zou maar na 23 uur beginnen en we hebben gehoopt dat het toch zou lukken, maar neen. Hij kon niet ophouden met niezen (hooikoorts) en ik kon geen weg van pijn in mijn rug. Het was al veel vroeger volop ambiance want we konden de muziek horen tot in onze living. Het voordeel is dat ik geen kater heb vandaag. 😉

Vandaag zouden we naar Oostende gaan. Daar is het Bloedgeversfeest, met veel optredens en animatie. Ik had me ingeschreven maar het regent hier pijpestelen en ik heb geen zin om me te laten doorweekt regenen. Zelfs niet voor Geena Leesa of Gunther Neefs. We blijven gezellig thuis. 🙂

Volgende week slechts 2 dagen werken want woensdag trouwt mijn zus met haar vriend. Ze zijn al 13 jaar samen. Ik ben haar getuige en mijn schat is fotograaf van dienst. Voor donderdag hebben we wijselijk een dag verlof gevraagd. 😆