Hans Teeuwen

De liefde

Verleid me, verstik me,

Pak m’n vrijheid af,

Bemin me, beperk me,

Ga je gang, ik ben laf.

Je wil samensmelten,

Onnozel idee,

Maar ik ben romantisch,

Ik ga derin mee.

Kneed me en knert me,

Wees lief en gemeen,

Gun me de plek,

Van het blok aan je been.

Als je m’n vrouw bent,

Dan ben ik je man,

En dan vechten we samen,

Voor dat wat niet kan.

We doen nog meer water,

Bij onze wijn,

Totdat er alleen nog maar

Water zal zijn.

Helder en smaakloos,

Geen kleur meer, geen gloed,

Zo leven we samen,

De dood tegemoet.

Weg met de eenzaamheid,

Leve de sleur, jaloezie, irritatie, verwijten, gezeur, …

De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,

De liefde is een valstrik,

Maar ik trap er zo graag in.

Steeds dezelfde fouten,

Steeds dezelfde pijn,

Het is bijna net zo gruwelijk,

Als helemaal alleen te zijn.

Maar misschien is het deze keer anders,

Misschien is het deze keer waar …

En is alle waarheid van de wereld maar een fabeltje,

Dat wil ik graag geloven, want ik hou zoveel van haar.

Het spel is weer begonnen,

Ik zit er middenin,

Verslaafd als een verslaafde,

En verzetten heeft geen zin.

En ik kan alleen verliezen,

M’n hart en m’n verstand,

Want de liefde laat pas los,

Als ze is opgebrand.

En dan ben je weer jezelf,

Alleen en onbemind,

Maar volwassen en verstandig,

Totdat het weer begint.

mijn eerste bijdrage!!
om maar eens op te merken hoe vermoeiend het allemaal kan zijn!

de allerbeste wensen voor maart 2007!

biografie lionel richie

Lionel Richie wordt in Tuskegee, Alabama geboren op 20 juni 1949.

Na in enkele groepjes gespeeld te hebben als saxofonist, vormt hij samen met enkele studievrienden The Commodores waarin hij zanger en pianist is. We schrijven eind jaren zestig.

Wanneer de groep in 1972 in zee gaat met Motown scoren ze hun eerste hits. (I Feel Sanctified, Slippery When Wet). Vooral de trage nummers vallen in de smaak.
Eind jaren 70 breken ze door met nummers als “Sail On”, “Still” en vooral “Three Times a Lady”.

Richie schrijft in 1980 een nummer één hit voor Kenny Rogers. Het nummer “Lady” is ook terug te vinden op het album “Share Your Love”, welk door Richie geproduceerd is.
Een jaar later componeert hij het thema voor de film “Endless Love”. Dit nummer, dat hij samen met Diana Ross zingt, staat 2 maanden op nummer 1 in de Amerika.
Lionel brengt in 1982 zijn eerste, titelloze solo-elpee op de markt. Het levert hem 3 Top 10 hits op in de Amerika.
Door het succes van zijn solovlucht besluit hij de Commodores te verlaten.
Een jaar later verschijnt zijn tweede plaat “Can’t Slow Down”. Het succes is overweldigend. Alleen al in Amerika worden er al meer dan 10 miljoen stuks van verkocht. Naast de nummer 1 hits “Hello” en “All Night Long” dringen nog drie andere nummers uit deze plaat de Billboard Top 10 binnen.

Richie wordt de enige artiest van de jaren 80 die zeven jaar na elkaar een nummer 1 hit scoort in de Amerika. Zijn populariteit is op zijn hoogtepunt als hij in 1984 optreedt op de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in L.A. Een jaar later schrijft hij met Michaël Jackson “We Are the World”. Tientallen artiesten zingen het nummer samen in als “U.S.A. for Africa” en bestormen wereldwijd de hitlijsten.
In 1985 schrijft hij ook een nummer voor de film”White Nights”. “Say You, Say Me” wordt zijn laatste nummer 1 hit in Amerika.
In het volgende jaar verschijnt “Dancing on the Ceiling”. De plaat doet het beduidend minder dan de 2 voorgangers. Zijn populariteit wordt minder.

In 1996 forceert hij een come-back met de plaat “Louder Than Words”. Daarin is de meest opvallende song “Climbing”.
In 2000 komt Lionel Richie met een nieuw album “Renaissance”. Zijn eerste single “Angel” krijgt de nodige media-aandacht.

In Antwerpen start hij op 27 februari met een nieuwe wereldtournee : ‘Coming Home Tour 2007’. De release van een nieuwe cd volgt.

Lionel Richie – Sportpaleis – Antwerpen


Het was SUPER !

We zijn rond 18u45 vertrokken -ik moest nog eerst tanken, want zonder benzine vallen zou belachelijk zijn, hé 😉 – en we hebben 120 kunnen rijden tot de Kennedytunel, niet veel last van de wind gehad. Op de grote ring van Antwerpen ging het ook nog vlot tot de afrit. Alhoewel er op de radio werd gemeld dat er file was, hebben wij er niet veel van gezien, best. Ik heb de vergissing begaan door achter een opligger aan te schuiven en die liet blijkbaar veel auto’s ertussen. We hebben er een half uur over gedaan om op de parking te geraken. We hadden nog geluk want er konden misschien, na ons, nog 50 auto’s op. Het is wel 5 euro maar je staat dicht, veilig en je geraakt weer vlug op de ring na het concert.

Voor de volgende optreden(s) zal ik toch eens uitzoeken of we misschien met die ‘park & ride’ vanuit Zwijndrecht/Melsele niet beter af zouden zijn – geen Kennedytunnel, geen Ring, niet aanschuiven aan de afrit, geen 5 euro parking want de tram zou reeds in het ingangsticket zitten, …

Enfin, we waren net op tijd – 20u30. Bleek dat er een voorprogramma was met Sweet Coffee. [Ik heb vandaag gezien dat ik een mail had gekregen met de wijziging dat o.a. het optreden pas om 21u15 zou beginnen.] Ze waren niet slecht maar we waren gekomen voor iemand anders …

Onze plaatsen waren naast het podium maar wat hoog en, aangezien de blok naast ons leeg bleef, zijn we ons gaan verzetten zodat we veel lager zaten en nu alles nog beter konden volgen.
Hij is bijna op tijd begonnen. Van bij het begin klonk zijn stem nog beter dan op zijn platen en wisten we dat we een leuke avond zouden hebben. Hij heeft een mix gebracht van oude -Commodore- liedjes afgewisseld met nieuwe, van trage [Hello] en up-tempo nummers [Dancing on the ceiling].
Mens wat kan die man prachtig en gemakkelijk zingen. Voor een man van rond de 58 jaar heeft hij gedanst, gesprongen en van de ene kant van het podium naar de andere kant gelopen als een jong veulen. Hij heeft ons ook laten zingen en dansen tot we allen uitgeput waren, zoals hij beloofd had – All night long …

De muziekanten, die hij bij zich had, waren van de bovenste plank en hebben alles gegeven wat ze hadden.
Hij was zichtbaar ontroerd dat we zoveel liedjes konden meezingen en heeft zo toch enkele bissen meer gebracht. Tot groot genoegen van de hele zaal. Het was zeer duidelijk dat hij ook geen zin had om op te houden.
Het optreden was om 23u30 gedaan. Jammer.

We waren vlug terug bij de auto, op de Ring en op weg naar huis. Pat is dan, zoals gewoonlijk, in slaap gevallen en met een zacht muziekje ben ik naar huis gereden. Er was meer wind en ik moest mijn stuur beter vast houden. We waren rond 01u15 veilig thuis.

Een zeer geslaagde avond. Dank je wel, Lionel.

vraagje

vraagje : ik heb in mijn ontvangen bestanden een gedichtje wat ik hier zou willen opzetten. hoe doe ik dat eigenlijk? het lukte me niet. het moest ‘gif’ of zoiets zijn?
het is wel een beetje waar wat mijn collega hugo ooit tegen me zei : ‘als je niet met de computer kunt werken, moet je er af blijven!’, maar het was wel hij die toen al mijn documenten gewist had!!!

slaap lekker

hallo gij allen

dit is een testje. eens zien hoe het werkt. ik zal zelfs proberen een mooi gedichtje te plaatsen, dat alles met een nicorette kauwgom in mijn mond, want ik wil echt stoppen met roken!

patreuzel

MagNite 2007

Het was een zeer leuke avond !

We zijn met de bus gegaan en zo waren we op tijd. Na wat zoeken in de Biekorf hebben we gevonden hoe het zat : via de gang kon je in het zaaltje of naar het café. In de gang kon je drankbonnetjes kopen en pils of cola kopen, in het café kon je de andere dranken krijgen én ze hadden Rodenbach in flesjes ! Mijn lievelingsdrank 😉 Dat zat dus al goed.

Er waren 10 groepen die elk, jammer genoeg, maar enkele liedjes konden spelen. Maar hoe ! Het was pure klasse! Elke artiest heeft het beste van zichzelf gegeven en gezongen of gespeeld alsof het de laatste keer was.

Ricky Morvan, de oude rocker van 70 jaar, kan het nog altijd. Hij heeft van jetje gegeven en staan rocken als een pril veulen. Ook Red Zebra, Skov, Van Helsing (Henk en Chris van ex-Cowboys & Aliens) en alle anderen waren zeer in hun doen.


Na een optreden werd het podium zeer vlug klaar gezet voor de volgende groep en ondertussen werden we bezig gehouden met ludieke stukjes of filmpjes op het groot scherm achter het podium. Ik heb dikwijls van de gelegenheid gebruik gemaakt om een nieuw ‘flesje’ te gaan halen en de sigaret op te steken. In de zaal werd niet gerookt.

We hebben zeer veel vrienden gezien waarmee we staan praten (of lullen) hebben. Het was een leuk weerzien want tijdens de winter zijn er minder optredens of gaan we er niet naartoe. Gewoonlijk zien we elkaar terug op de Burg op 1 mei. Dit jaar was het vroeger.
Toch waren er enkele niet, die we daar zeker verwacht hadden en zij hebben iets gemist.
Ik heb je vader gezien, Stef, en ik heb hem gezegd dat ik zou zeggen dat hij met een watertje in zijn hand stond 😉
Ik heb gelukkig niet te veel last gehad van mijn sleutelbeen en kon goed slikken. De Rodenbachs zullen ook geholpen hebben, denk ik.
Na de optredens hebben we nog wat staan kletsen, onder andere met 2 Britten die hier zijn voor de film ‘In Bruges’. Zij doen de belichting en ik hoop dat ze vandaag niet moeten werken want de belichting zou niet te best zijn vandaag : ze waren nogal boven hun theewater. Niet gewoon aan ons bier, waarschijnlijk. Maar zeer vriendelijke kerels.

Met de avondbus zijn we naar huis gegaan en na nog ene gedronken het hebben in de Cohiba, recht over onze deur, zijn we in ons bedje gekropen. Het was toen 3 uur.
Moe maar gelukkig zijn we in slaap gevallen.
Bedankt MagNite voor een schitterende avond !