Nieuw seizoen.

Morgen begint de herfst en daarmee is het ook gedaan met de vele herhalingen op tv.  We zullen het weer druk hebben met kijken en opnemen, want er beginnen deze week op tv veel nieuwe seizoenen van reeksen die we volgen en volledig nieuwe die interessant lijken. Er zijn ook nog deze die verder lopen.

Zondag : CSI-Miami-misdaden opgelost door forensisch onderzoeksteam in Miami, Life-na 12 jaar onschuldig in de gevangenis opnieuw vrij, Kyle XY-16jaar, geen herinnering, geen navel, Six Feet Under-de ups en downs van een familie van begrafinisondernemers

Maandag :Bones-misdaden opgelost door oa. een forensisch antropologe, Californication -David Duchovny als een sex-geobsedeerde acteur (uit het leven gegrepen ? ), Lost-nog steeds gestrand op een mysterieus tropisch eiland, McLeod’s Daughters-Australische meiden die een ranch runnen,

Dinsdag : Without a Trace-de FBI zoekt vermiste personen, Killer Instinct-de meest bizarre misdaden in San Francisco worden opgelost, CSI-misdaden opgelost door een forensisch onderzoeksteam in Las Vegas.

Woensdag : Mediumin haar slaap ‘ziet’ deze huismoeder misdaden.

Donderdag : Nip/Tuck-over 2 plastisch chirurgen, Dexter-misdaden oplossen aan de hand van de bloedspatten.

Vrijdag : Womens Murder Club-4 vrouwen (een rechercheur moordzaken, een journaliste, een schouwarts en een officier van justitie) lossen moordzaken op.

Elke weekdag : Desperate Housewives-leven in een buitenwijk.

Zaterdag : Veronica Mars-dochter van een detective helpt haar klasgenoten, Smallville-jonge superman.

Dit is zonder de vele films en documentaires, wel te verstaan.

Wij zijn te vinden in de zetel, voor de tv …

Alles is goed.

De zon schijnt en ik weet weer hoe het voelt om, in een bijna-niets, lekker warm te hebben met de schuifdeur open.

2 machines gewassen, alles is weer proper en alle was hangt buiten te drogen. Binnen enkele uren is het droog en aangezien ik niet strijk (tenzij voor een ander, wat mijn schat dan nog heeft gedaan), zal het vlug weer opgeborgen zijn.

De poezen spelen buiten met vlinders en vliegen, die ze prompt opeten (waarom zet ik eigenlijk nog eten binnen ?) of liggen te soezen onder de struiken.

De dermatoloog heeft gisteren mijn vel gezond verklaard. Ik ben nu gerust dat mijn vele bruine plekjes geen gevaar zijn voor mijn gezondheid, ondanks mijn ongezonde levensstijl.

De kopies zijn genomen : met de juiste schijven, geen frustraties. Alles ging vlot en ik heb ondertussen spelletjes gespeeld. We hebben weer 2 series bij die we kunnen herbekijken wanneer we willen. Ik weet dat kopies nemen een beetje stelen is, maar nu hebben ze nog verdiend aan de lege schijven. We hadden anders gewoon gekeken en dan had niemand er iets aan gehad. Toch ?

Mijn schat is een foto-zoektocht aan het doen is Lissewege. Laat hem maar eens goed uitwaaien en genieten van zijn tijd alleen. Hij heeft juist gebeld dat hij 39 van de 40 vragen opgelost heeft. Hij gaat dan om eten en doet het klaar wanneer hij thuis komt. De lieverd !

Deze namiddag draaien we er enkele films door of spelen we eerst Scrabble buiten. Lekker gezellig samen.

Ja, het (mijn) leven is mooi !

Allé, lap ! #2

Ik zou vandaag kopies nemen van series die mij voor dit doel geleend zijn.

De eerste ging wonderwel goed. De 2de wilde al niet meer. Het kopiëren geen probleem, het branden wel. Het gaf de melding dat ik een ‘onbekende’ schijf had ingestoken. Het was nochtans de zelfde als die ervoor. De schijflade wou ook niet meer open : noch door op het knopje te drukken, noch via de pc ‘uitwerpen’. Nadat ik de frontpaneeltjes aan de pc eraf had geprust, ging het nog niet open. 😥

Na alle Goden te hebben vervloekt, kreeg ik het lumineuze idee om de pc eens te laten heropstarten. En ja, de lade ging terug open en ik kon de schijf eruit nemen. Hoera !

Ik dacht : ik zal eerst alle nieuwe schijven nazien voor ik het opnieuw probeer. Ik steek er een schijf in, kijk op eigenschappen en wat staat erop ? 0 bytes gebruikt, 0 bytes beschikbaar ! Bij alle nieuwe, uit het plastiek komende, schijven. Dat kan toch niet ? Het zijn 2 verschillende soorten en op geen enkele kan ik iets branden !

Ik geef het op voor ik grijze haren krijg. Misschien weet mijn schat vanavond wat te doen. 😥

Eten zal voor (veel) later zijn, want de zenuwen gieren nu door mijn keel. Als je mijn zot wil krijgen, moet je me zo’n toestanden laten ondergaan. Ik kàn er niet tegen als iets niet naar behoren werkt : ik zou het met veel plezier in brand steken en dat is ook geen oplossing, hé.

Allé, lap !

Mijn werkweek zit er al weer op. Dat is het goede nieuws.

Minder goed is dat ik alweer enkele keren heb moeten bellen naar Telenet-TV, omdat er ‘geen signaal’ was. Iedere keer iemand anders aan de lijn, iedere keer weer de volledige uitleg, iedere keer weer zeggen dat ik dat al geprobeerd heb, … tot gisteren de man zei : ‘Er moet een technieker komen.’ Ik vond dat totaal onaanvaardbaar en heb dat ook gezegd. Het was ofwel dat, ofwel zelf naar een Telenetwinkel gaan.

Dus deze middag is de technieker gekomen, heeft vanalles geprobeerd en is tot de conclusie gekomen dat de HDMI-aansluiting aan de tv niet goed is. Niet de schuld van Telenet dus de rekening volgt … We kijken nu terug via scart. Iets minder mooi beeld, maar het werkt tenminste.

Nu nog een technieker vinden die de tv wil komen nazien, want het nadeel aan zo’n groot toestel is dat je het niet zomaar in de auto kan zwieren om terug naar de winkel te brengen. En zo blijft er werk in het land …

’t Is weer voorbij

die ‘mooie’ zomer ! Zo denderend vond ik het niet. Niet dat het allemaal slecht was, maar toch ook niet de beste. De helft van mijn nieuwe kleren heb ik niet aan kunnen doen. Ik kan niet geloven dat we nog een na-zomer zullen krijgen.

Ik schrok dat het licht aan moest, gisterenochtend. In minder dan 3 weken zijn de dagen veel ingekort. ’s Avonds, rond 20 uur, moet de schuifdeur al dicht omdat het binnen donker wordt en we de kaarsen aansteken. Amper een uurtje later begint het buiten ook. Maar het is bijna tijd van de okkernoten. Slecht voor de lijn, maar o zo lekker ! Nog enkele weken geduld, zegt mijn schat.

Het wordt al vlug herfst. Niet dat ik iets tegen dit seizoen (of de andere) heb, het is gewoon dat ik nog wat zon en warmte wil. Al vlug genoeg moet ik de truien weer boven halen en de zomerkleren terug opbergen.

Maar zoals iedere leeftijd zijn scharme heeft, zo ook elk seizoen : het verkleuren van de bladeren en die typische herfstgeur, dan de wintervrieskou, om dan uit te kijken naar de prille, nieuwe plantjes met daarna een prachtige zomer. Wedden ?

Zeer leuke kennismakingen.

De blogmeeting, gisteren, was zeer leuk !

Met de gedetailleerde routebeschrijving van Menck in de hand, heeft Stef me er (bijna) feilloos naartoe genavigeerd. We zijn maar 1 keer verkeerd gereden en hebben 3 keer de weg gevraagd, maar we zijn er geraakt. We waren niet de eersten maar zeker niet de laatsten.

Ten huize Chelone aangekomen, prachtig gelegen tussen de bomen, hoorden we al gelach van op de oprit : we zaten goed. Haar huis is zeer vriendelijk en de tuin prachtig. We hebben meermaals gezegd dat we hier honderd jaar zouden kunnen worden.

Tussen de aanwezigen waren bloggers die ik volg maar ook mensen van wie hun blog ik nog nooit gehoord had. Niet erg, want ik zag dat het bij sommige ook zo was : Micheleeuw ? Nooit gelezen. Maar dat was ook geen vereiste, geen probleem.

Het was zeer leuk om de persoon achter de blog in het echt te zien en te leren kennen. Met uitzondering van Menck, was er niemand wiens gezicht ik al kende. Daar is nu verandering in gekomen. Het is vreemd dat je een eigen beeld van een blogger vormt die je dan geregeld moet bijstellen. Gisteren ben ik tot de conclusie gekomen dat ik bij bijna iedereen een ander gezicht en lichaam zou getekend hebben. Maar 1 ding was zeker : alle aanwezigen waren lief en vriendelijk. Zeer leuk dat ik nu een gezicht en lach heb bij de schrijfsels.

Ik was wat zenuwachtig in het begin, maar een fikse regenbui heeft dat vlug weggespoeld. Daarna kwam de zon er terug door en kon de pret niet meer op. Iedereen had lekkers mee en de sangria van Menck me zeer gesmaakt.

Met spijt in het hart zijn we rond 21 uur vertrokken. 2 uur later was ik terug bij mijn schat en poezen, na Stef veilig thuis afgezet te hebben. Ik veronderstel dat ‘die mannen’ doorgetrokken hebben tot in de kleine uurtjes. Ik had ook nog willen blijven maar daarvoor was het te ver van Brugge …

Ik heb me steengoed geamuseerd ! Bedankt lieve Chelone voor het ter beschikking stellen van je mooie huis en tuin. Bedankt ook iedereen om mij op mijn gemak te stellen zodat ik mezelf kon zijn. Het was een schitterende (voor mij eerste) blogmeeting en zeker voor herhaling vatbaar !