11-11-11

 

Neen, dit is geen reklame voor de jaarlijkse schooi-aktie voor de arme negertjes in China. Wel is het de naam van de openingsfilm van het Rarorreel Fantastisch Filmfestival.

Het festival werd, naar goede gewoonte, geopend door de peter, Jan Verheyen. Hij is een heel sympatieke, aanspreekbare kerel, maar dat wisten we al. Hij heeft de organisatoren een mini-interview afgenomen, dan het festival officiëel geopend en de film ingeleid.

 11-11-11 is een thriller om U tegen te zeggen : spannend tot het laatste beeld ! Ik ben een paar keer zo geschrokken dat ik bijna 2 rijen verder achteruit zat. Gelukkig ik niet alleen want de zaal in Kinepolis zat afgeladen vol. Er is geen druppel bloed gespat, niets afgehakt of -gesneden maar toch bleef je op het puntje van je stoel zitten. Prachtig !

Na de film was er een receptie met hapjes en drank. Het eerste glas heeft geen bodem geraakt want ik was nog steeds een beetje aan het shaken van de spanning. Ik heb foto’s genomen van de aanwezigen tot ik zin had in een sigaret. Vlug nog een glas van de zeer lekkere bubbeltjeswijn meegegrist om buiten, op mijn gemak, uit te drinken met mijn kankerstok. En wie zie ik daar staan ? Mijn huisdokter. Hij stelt me voor aan zijn vrouw en het klikte direct. Zij en ik zijn niet meer naar binnen gegaan, natuurlijk. We zijn buiten blijven roken en hebben onze mannen  steeds om volle glazen wijn gezonden. We hebben wat afgelachen !

Thuis gekomen heeft mijn schat enkele foto’s doorgezonden naar de site van RRFFF en Moon Art Gallery. Enfin, na veel moeite is het gelukt want onze pc had weer zijn kuren. Pas rond 3 uur zijn we kunnen gaan slapen. Voor mij geen probleem want ik was alle wijn al weer kwijt en moest niet om 6 uur opstaan, hij wel.

Een leuke start voor wat beloofd een interessante week te worden. Hier vind u het programma van het festival.

Advertenties

Allen terug aan de sigaret ?

Nieuw virus maakt jacht op kankercellen en doodt ze

Dr John Bell.

Canadese onderzoekers hebben voor het eerst met succes een nieuw virus getest op kankerpatiënten. Het virus spoort de kankercellen op en doodt ze, zonder de gezonde cellen aan te tasten.

Het zogenaamde JX-594-virus, dat artsen van het Ottawa Hospital Research Institute intraveneus toedienden, verspreidde zich in de bloedbaan en maakte tumorcellen in het hele lichaam onschadelijk. Belangrijk daarbij is dat de gezonde cellen ongemoeid gelaten werden. Het virus werd bekomen uit een vaccin tegen pokken en werd gemanipuleerd om kankercellen aan te vallen.

“We zijn opgewonden omdat voor het eerst in de medische geschiedenis een virus zich consistent en selectief vermenigvuldigt in kankerweefsel”, zegt dr John Bell van het Ottawa Hospital Research Institute.

De testen waren eigenlijk bedoeld om de veiligheid na te gaan, maar bij zes van de acht patiënten die de hoogste doses toegediend kregen, krompen de tumoren of stopten ze met groeien.

Alle 23 testpersonen leden aan verschillende soorten kankers die niet meer behandeld konden worden door de klassieke geneeskunde. Sommigen kampten na een eerste toediening met griepachtige symptomen, maar over het algemeen werd de behandeling goed verdragen.

Een verslag van het nog lopende maar veelbelovende onderzoek werd gepubliceerd in het vakblad Nature. (jv)

Bron HLN.be

Wil dat zeggen dat we nu allen terug mogen beginnen roken ? Ook op café ? 😉

Verboden te roken in café’s !?!

Ik vind dat zo ontzettend jammer !

Als verstokte roker zal ik nu nog minder op café gaan. Op restaurant ging ik al bijna niet meer om dezelfde reden.

Waarom de café-uitbaters niet zelf laten kiezen ? Zij kennen hun klanten. Een groot plakaat aan de deur met ‘Hier mag gerookt worden’ of ‘Hier wordt niet gerookt’ en iedereen weet dan al, voor ze binnen gaan, of hun kleren zullen stinken naar de sigaretten of niet.

Ik vermoed dat dit te simpel is en simpel mag het hier, in ons apelandje, zeker niet zijn cfr de regeringsvorming …

Bye bye aan alle volkscafé’s waar de mensen gezellig een kaartje leggen of een potje biljart spelen. Er zullen er veel hun deuren mogen sluiten. Blijkbaar is dat niet erg. Erger is dat we zouden sterven aan (long)kanker. Moeten we dan allemaal 150 jaar worden ? Wie zal dan de pensioenen betalen ?

Grof ? Waarschijnlijk wel. Het algemeen rookverbod in café’s vind ik ook grof !

Alles is goed.

De zon schijnt en ik weet weer hoe het voelt om, in een bijna-niets, lekker warm te hebben met de schuifdeur open.

2 machines gewassen, alles is weer proper en alle was hangt buiten te drogen. Binnen enkele uren is het droog en aangezien ik niet strijk (tenzij voor een ander, wat mijn schat dan nog heeft gedaan), zal het vlug weer opgeborgen zijn.

De poezen spelen buiten met vlinders en vliegen, die ze prompt opeten (waarom zet ik eigenlijk nog eten binnen ?) of liggen te soezen onder de struiken.

De dermatoloog heeft gisteren mijn vel gezond verklaard. Ik ben nu gerust dat mijn vele bruine plekjes geen gevaar zijn voor mijn gezondheid, ondanks mijn ongezonde levensstijl.

De kopies zijn genomen : met de juiste schijven, geen frustraties. Alles ging vlot en ik heb ondertussen spelletjes gespeeld. We hebben weer 2 series bij die we kunnen herbekijken wanneer we willen. Ik weet dat kopies nemen een beetje stelen is, maar nu hebben ze nog verdiend aan de lege schijven. We hadden anders gewoon gekeken en dan had niemand er iets aan gehad. Toch ?

Mijn schat is een foto-zoektocht aan het doen is Lissewege. Laat hem maar eens goed uitwaaien en genieten van zijn tijd alleen. Hij heeft juist gebeld dat hij 39 van de 40 vragen opgelost heeft. Hij gaat dan om eten en doet het klaar wanneer hij thuis komt. De lieverd !

Deze namiddag draaien we er enkele films door of spelen we eerst Scrabble buiten. Lekker gezellig samen.

Ja, het (mijn) leven is mooi !

1 Mei 2008

Het was nat, droog, zonnig, leuk, zeer veel drank, veel vrienden, te veel sigaretten, dutje doen en herbeginnen. Zo alles in 1 zin. 😉

Toen we vertrokken was het droog. het begon al te regenen toen we nog op de bus zaten. Op ’t Zand moesten we afstappen : wegens de Bloedprocessie, die pas 2 uur later zou vertrekken, reden de bussen niet meer het Centrum binnen. 😦 We hebben dan maar frietjes gegeten van de Meifoor. Mmmm. Lekker ! Dat het ondertussen opgehouden was met lichtjes te regenen ( lees : het was aan het gieten ! ) en we nog te voet naar het Astridpark moesten, deerden de Weergoden niet. Deze keer hebben ze me echt in de steek gelaten. 😥

Gelukkig was er de grote biertent waarin we konden staan verdampen, want koud was het niet. Ik ben direct begonnen met bier drinken want ik had al water genoeg gezien. Gelukkig is het na een uurtje opgehouden met regenen en is de zon erdoor gekomen. Onmiddellijk was er een andere stemming : iedereen stond opnieuw met een glimlach op z’n smoel. Het kleine buitje dat daarna nog geregend heeft, kon de pret toen al niet meer bederven. De Weergoden hebben het toen maar opgegeven en ons Hun mooiste zon gegeven. 😉

Ik heb zeer veel vrienden terug gezien, waarschijnlijk meer dan ik me kan herinneren, want ik ben 2 keer dronken geweest. Ik weet nog dat mijn schoonbroer er op een zeker ogenblik ook was en ik moest plassen. Ik zag een bankje en heb me erop gezet om eventjes te bekomen. Ik heb daar mini-tukjes zitten doen, ik weet niet voor hoelang. Ik was er toen opnieuw een beetje door en ben terug gegaan. Mijn zus en schoonbroer waren weg, maar de andere vrienden waren er nog, dus heb ik met hen nog een pintje gedronken. 😆

Van de optredens heb ik maar 1 groep gezien : ‘The Famous Black Polar Cubs’. Dit is de nieuwe groep van Henk en Chris, ex Cowboys & Aliens. Samen met Bruno, onze goede vriend die zeer goed voor me gezorgd heeft, hebben we staan dansen voor het podium. De foto’s, die mijn schat getrokken heeft, bewijzen het. Ik sta achter die met zijn pet. 😉

Toen alle groepen opgetreden hadden zijn we, per taxi, richting naar huis gegaan. Richting naar huis zeg ik, want ik moest natuurlijk nog een Rodenbach hebben om de slechte smaak van dat gewoon bier weg te spoelen, dus zijn we de Cohiba binnen gestapt. Daar waren mijn broer en nog ander vrienden gezellig aan het praten. Bruno zou in ons huis blijven slapen en was dus ook nog mee. Mijn liefste en hij zijn naar huis gegaan, want zij waren doodmoe. Ik natuurlijk nog niet en ben nog blijven kletsen en drinken en roken. Ik heb er geen idee van hoe laat ik thuis gekomen ben. Ik weet alleen dat ik me steengoed heb geamuseerd ! 😀

Gisteren was ik natuurlijk niet goed. Mijn maag, longen, spieren, … niets wilde mee. Een kater van jewelste ! Ik heb me de hele dag in de zetel rustig gehouden. Tegen dat we zijn gaan slapen kwam ik er terug door. Gelukkig was het niet zo’n mooi weer als nu, want een kater verwerken in warm weer is dubbel zo moeilijk.

Morgen gaan we mijn zusje aanmoedigen bij haar 5 km lopen in ‘Dwars door Brugge’, maar ik zal geen pint aanraken. Geen, zeg ik u ! 😉

Koppijn !

Het was enorm druk op het werk. Bijna iedereen was terug en blijkbaar moest er veel verteld worden, en luid ! Mijn bankschroef was er al voor 9 uur en is nog niet helemaal weg 😦 Ik zal toch eens moeten kijken of het soms niet beter zou zijn met muziek in mijn oren. Dan zal ik eerst een MP3-speler moeten aanschaffen. Het probleem is dat ik muziek zal laten spelen die ik graag hoor, maar dat ik de gewoonte heb om mee te zingen … en ik zing vals, zo zeggen ze 😆 Ik zal er wel iets op vinden.

Maandag gehoord van de Directeur, toen ik ging vragen of we soms niet aan de andere kant van het gebouw zouden kunnen staan om te roken, dat het de bedoeling is dat we enkel nog roken over de middag, nadat we uitgeprikt hebben ! Ik heb hem gezegd dat het niet te doen zou zijn. Ik begin te werken rond 7u30 en pas mogen roken om 10u15, zoals het nu is, is al op het randje. Enkele moeilijke dossiers en ambetante telefoons en mijn ‘aangeboren’ vriendelijkheid smelt als sneeuw voor de zon. Een sigaretje is dan net wat er nodig is om eventjes te kalmeren en relativeren. Hij zal dan verwonderd zijn dat er hier en daar peuken gevonden worden. Om van de brandrisico’s maar te zwijgen als sommigen stiekem gaan roken. Ik zou dat niet doen, zo stiekem. Niet mijn stijl. Ik zou, als de nood het hoogst is en ik het niet meer kan houden, voor de ingang staan, in vol zicht van iedereen ! Zo ben ik. Eens benieuwd wat het zal worden. Hopelijk blijft het zoals het nu is, alleen aan de andere kant van het gebouw zodat we meer bescherming hebben tegen de regen en wind.

Dat doe ik als ik hoofdpijn heb : ik zaag nog meer dan anders ! 😯