Alleen thuis.

Het is raar maar ’s morgens ben ik moe, ik werk de hele dag goed door en kom moe thuis. Ik beloof mezelf de hele dag dat ik, eens thuis, een dutje zal doen maar eens hier, ben ik weer duizend man sterk. Voor middernacht zal ik niet gaan slapen om morgen weer moe op te staan …

Mijn schat is gaan poseren en ik heb het ‘kot’ voor mij alleen.
Wat zou ik doen ?
Ik kan aan de pc blijven zitten en eventueel Cubis spelen. Of toch een dvd insteken en een film bekijken. Misschien gewoon tv bezien. Wat dacht je van de Humo lezen en de programma’s voor volgende week aanduiden ? Een boek beginnen of toch breien ?
Morgennamiddag en -avond is hij opnieuw gaan poseren en ben ik weer alleen met de poezen.
Misschien doe ik het wel allemaal of nog iets anders … Keuze genoeg. Wat een luxe !

Aangenaam !

Na een bijna slapeloze nacht, deze morgen naar het werk vertrokken. Ik haat het om in het donker te moeten vertrekken. Het begon dan nog te spetteren en ik had dan helemaal het gevoel dat ik niets zag. Uiterst gevaarlijk, vind ik.

Op het werk lagen er zeer veel dossiers te wachten op afwerking. Niet te verwonderen want wij zijn 2 dagen meer gesloten geweest dan de uitbetalingsinstelling. Dat er ook nog eens 2500 dossiers tijdelijke werkloosheid werden ingediend tijdens die dagen, 2000 meer dan verwacht, doet er ook geen goed aan. Toch 1 lichtpuntje : als we de 14de afgewerkt krijgen, springen we naar de monsterdag van de 19de. Die moet nog afgewerkt zijn deze week … We weten wat gedaan.

Maar wat ik gevreesd had is niet uitgekomen : mijn chef(in) is welgezind binnen gekomen. Ze denk dat we de termijnen kunnen halen, mits we allemaal goed doorwerken. Zou iemand haar uitgelegd hebben dat je meer bereikt met een glimlach ?
De collega die ‘van telefoon’ moest zijn deze week heeft gebeld voor omstandigheidverlof en ik ben telefoniste geweest. Ik vind dat leuk en zij kon het appreciëren, blijkbaar.
Ze heeft zelfs de les van 5 november gegeven, aan mij alleen. Ik had al wat zelfstudie gedaan want ik had niet verwacht nog uitleg te krijgen. Ze was aangenaam verrast, zei ze. Ik heb niet gereageerd, wilde niet negatief doen en zo de sfeer bederven. Ik had wel de bedenking dat ik elke week kijk of er nieuwigheden te lezen en leren zijn, op mijn eentje. Ik wacht de lessen niet (meer) af.
Enfin, ik heb een aangename dag gehad en heb veel kunnen doen. Van mij mogen het altijd zo’n (werk)dagen zijn 😉

Lazy Sunday (afternoon)

Ik zit hier, tevreden, met de kleine (poes) op mijn schoot. Mijn mooie grote kater ligt boven (veilig) te slapen. Mijn schat is de kranten aan het verknippen. Sommige stukjes wil hij houden, andere zijn voor mij op te lezen. De kachel eventjes aangezet om de koude te verdrijven, een Fierro met fruitsap binnen handbereik, een sigaret in de asbak en goede muziek op de achtergrond. Wat kan een mens zich nog meer wensen ? Is het leven schoon of wat ?
Mijn schat is al om de gebraden kip geweest. Hij zal het straks opwarmen en serveren met lekkere frietjes. Terwijl we eten zullen we kijken naar een opgenomen serie of film.
Na de vaat zal mijn lief weg dommelen terwijl ik verder kijk en brei. Ja, ik ben weer begonnen. Wat het juist zal worden, een pull of een kleedje, weet ik nog niet. Het hangt ervan af hoeveel wol ik gekocht heb. Het was lang geleden en mijn nota’s van vroegere breiwerken vind ik niet terug. We zien wel. Het is vooral bezighouding tijdens het tv kijken.
Na een aangename, lange avond tv kijken zal ik misschien, hopelijk, vlug in slaap vallen. Volgende week 3,5 dagen werken …

Een dag vol verrassingen.

Gisteren opgestaan en ik voelde me niet meer ziek. Hoera ! Mijn lichaam had het weer gelapt : alle ziektekiemen buiten gewerkt in korte tijd. Toen ik beneden kwam zag ik de prijs : 2 koorts blazen. 1 op en 1 boven mijn lip. Leuk ! Ik moet eens buiten komen en zal er weer uit zien als een monster. 😦

Toen mijn kuisvrouw er om 9u30 nog niet was, zag ik de bui al hangen. Om 10u30 belde ze om te zeggen dat ze verschrikkelijke pijn had in haar nek. Ze moest 4 dagen met een nek steun rond lopen en mocht niet werken. Lap ! Ik heb dan maar zelf gekuist want met het natte weer was het echt nodig. 😦

Er was in de namiddag een pensioen viering van een collega van mijn schat en hij moest de foto’s nemen. De receptie was niet ver van onze deur en we zijn te voet gegaan. Normaal gezien zijn dat leuke feestjes, die van zijn werk. Deze keer waren er veel speeches zodat we niet veel konden praten en zeveren. Het naar buiten moeten om te roken, in nat en winderig weer, was ook niet aangenaam. 😦

’s Avonds naar een optreden van The Strangles in de Stadsschouwburg van Brugge. Ik hoorde die vroeger niet graag, dus was het een beetje tegen mijn zin dat ik moest vertrekken. Het enige goede eraan, vond ik, was dat ik Stef daar zou zien. Het optreden was unplugged en steengoed ! Ik heb geen Punk gehoord. Ze hebben hun liedjes zeer rustig gebracht. Het was de eerste keer dat ik kon verstaan wat ze eigenlijk zongen. Ik ben toch blij dat ik het gezien heb. 🙂

De Afterparty, waar we niet lang zouden blijven, was ook steengoed. We zijn als bijna laatste naar buiten gegaan. 🙂

Mijn mannemens heeft ons veilig naar huis gebracht maar ik wilde nog niet naar huis. Eerst nog ene drinken in de Cohiba. Dat mijn neef daar aan het werk was, was een extra bonus. Zo heb ik hem nog eens gezien en de groetjes kunnen doen aan mijn broer, schoonzus en nichtje. Iets voor 3 uur had ik genoeg en wilde, eindelijk, naar huis. :-p

Ziekjes

Deze morgen kon ik bijna niet uit bed : nog moe. Niet echt van mijn gewoonte, als ik niet moet werken. Normaal sta ik rond 9 uur op, zo fris als een hoentje, fris, uitgeslapen, … deze morgen was het dus anders.
Bij het thee drinken merkte ik het : mijn neus en keel waren niet zo vrij als anders. Zou ik een beetje ziek aan het worden zijn ? Ik hoop het niet. Ik ga dan straks plaatjes geven dus mag ik niets van medicamenten nemen. Niet dat ik dat nu al zou doen maar een slok van een of andere keelfles zou me toch helpen, denk ik. Ik zal moeten wachten tot ik terug thuis ben. Hopelijk is het dan niet meer nodig.
Eigenlijk niet te verwonderen : overal waar je komt lopen mensen te hoesten, niezen of te snuiten. Het moest er eens van komen hé.
Best dat ik thuis ben en het kan verwerken op mijn manier. Gaan werken met zo’n kop zou echt niet gaan. Ziektedagen opnemen al helemaal niet. Dat zou beschouwd worden als verraad, nu er zoveel werk is.
Normaal gezien verwerkt mijn systeem al deze bacteriën nogal vlug, voor ik echt ziek word. Gewoon enkele dagen dat het een beetje minder gaat. Pray to the Gods dat het opnieuw zo is.

Citaat.

De geleerde is niet de man die de goede antwoorden levert, maar die de goede vragen stelt.

C. Lévi-Strauss.

Als ik een vraag stel krijg ik meestal het antwoord : ‘Dat is een goede vraag.’
Wil dat zeggen dat ik een geleerde ben ? 😉