A Perfect Day !

Dat was gisteren. Zo’n verjaardag zou ik iedereen toe wensen.

Lekker, lang slapen met mijn poezen bij me en dan¬†lekker ontbijten met mijn schat. Van hem kreeg ik te horen dat er al verschillende sms-en waren gekomen. Ook lag er een geschenkje en kaartjes voor me klaar. Weg ochtendhumeur. ūüėČ

Na de huiswerkjes en persoonlijke hygi√ęne, mocht ik nog een pakje raden.

Mijn liefste ging toen vlug nog om boodschappen en kwam terug met bloemen.

Elk aan een computer, waar ik nog meer e-cards vond, tot het tijd was voor de champagne met lekkere hapjes en nog meer kadootjes. Ja, ik werd verwend. Zo ook Nory want zij kreeg geregeld ook een lekkers.

Dan kwam een T-bone om ‘U’ tegen te zeggen. Perfect gebakken, zoals ik het graag lust, met een slaatje en kroketjes. Mmmm ! Ik heb gegeten tot ik rolde. De poezen vonden¬†het ook lekker, of wat dacht je ?

Na het afruimen kwam er nog een cadeau. En ik telkens maar raden en pas open doen wanneer ik het juist had.

Eén ervan was het derde deel van Riddick. Ik wilde de eerste 2 films terug zien om weer helemaal mee te zijn. Goed gedacht van mij want al vlug bleek dat we de 2de ook nog niet gezien hadden. Toen we de nieuwe wilden bekijken, had het toestel te warm (?) en wilde niet meer. Ach, het was toen al 22 uur en vandaag komt ook langs hier, hé.

Tussen de films door kwamen er nog geschenkjes … het hield niet op ! ūüėÄ

Ook Nory kon zich amuseren … met het verpakpapier.

Dit heb ik allemaal gekregen van mijn schat :

DSC_0009 DSC_0010 DSC_0013 DSC_0015 DSC_0027DSC_0021

Ik heb de liefste man van heel de wereld !

Advertenties

Lang geleden …

… dat ik hier nog eens iets zette.

Iemand (meerdere eigenlijk) maakten er me attent op en dat vind ik wel lief. Bedankt.

Ik kan laten weten dat we allen gezond en wel zijn. De rust is terug gekeerd ten huize Micheleeuw. Veel nieuws had ik niet melden en de roep van de spelletjes was groter. ūüėČ

Ik heb me er bij neergelegd dat de verkoop van Mama’s huisje nog niet rond is (en ook niet voor direct) en dat ik dus ons huisje dit jaar niet tip-top in orde zal kunnen krijgen. Wel heb ik een bouwaanvraag ingediend om het raam in hout aan de straatkant te laten vervangen door een in PVC. Iemand van monumentenzorg, of iets dergelijks, is al langs geweest en kon zich vinden in mijn voorstel. Hij zou geen bezwaar indienen. Wanneer dat zal gerealiseerd worden, zien we wel. Ik ben zeer gelaten geworden. Oud(er) worden, zeker ?

De mama van mijn schat gaat van het ene verzorgingstehuis naar het andere. Mijn liefste gaat haar om de zoveel dagen bezoeken. We horen niets meer van de familie, blijkbaar zijn ze nog boos. Ook goed …

In die (bijna) 3 maanden zijn we naar enkele optredens/toneelstukken gaan kijken. Allen stuk voor stuk de moeite en/of leuk. Er zitten klasse-artiesten in ons kleine landje. Zoveel is zeker ! De verslagjes kan je lezen op http://www.stadsomroep.com en klik door naar foto’s.

Omdat ik me vorig jaar zo erg verveeld had, ben ik niet naar de 1 mei optredens geweest. Ik had (half) afgesproken met enkele mensen maar die waren afhankelijk van het weer en dat zag er niet zo goed uit. Dat het nog beter geworden was dan gedacht is goed voor hen, maar ik wilde het risico niet lopen om daar weer heel de dag alleen te staan. Voor volgend jaar heb ik afgesproken met een vriendin.

Samen met een collega ben ik al enkele keren gaan zwemmen. We gaan op dinsdag direct naar het werk naar een zwembad in de buurt van het werk. We weten dat we het zo moeten doen want eens we thuis zijn, komen we niet meer buiten. Het is leuk : we babbelen veel maar zwemmen ook veel. Zo heb ik toch iets van beweging.

Mijn schat werkt nu ook 4/5. Ik heb hem gedwongen kunnen overtuigen. We zijn dus de vrijdag samen thuis en hebben zo een extra dagje weekend. Al geeft hij het (nog) niet toe, hij vind het wel fijn.

Op het werk is het nog steeds druk maar we hebben blijkbaar de achterstand weer weg gekregen en hebben een goed ritme gevonden. Stom van ons om steeds alle normen te halen met minder personeel maar zo zijn we. En die grote veranderingen ? Dat zien we dan wel …

De poezen zijn nog steeds mijn lieve schatten. Met Kira heb ik weer meer contact : bij het buiten zetten van wat ik dagelijks uit de kattenbak haal, neem ik een borstel mee en mag ik haar extra losse winterharen uitborstelen. Ze doet ook pogingen om weer eens bij me in de zetel te liggen. Ze is weer bijna de oude, na 9 maanden … Nory is kleine schatje en is zeer vaak dicht bij me te vinden. Ze is al¬†bijna even groot als Kira en kan nog 6 maanden groeien. Ze staat nog steeds op mijn voeten wanneer ik moet weg gaan en roep me al van zodra ik terug binnen ben. Pijnlijk maar leuk. We spelen veel en ze laat Kira niet met rust wanneer die binnen is. Soms crosst ze van het ene uiteinde naar het andere en glijdt dan het laatste stukje. Zeer grappig om te zien. Tja, ze mag niet naar buiten dus moet ze haar energie ergens kwijt, h√©.

DSC_0016

Spelen

 

DSC_0022

Zotjes

 

DSC_0011

lonken

 

DSC_0028

slapen in de meest onmogelijke posities

 

Mijn feeder staat op meer dan 250 dus zal ik er maar eens aan beginnen, zeker ? Tot zo.

Het leven is weer mooi (aan het worden).

Het is een plezier om dat kleine katje in huis te hebben. Ja, ik zal het terug over Nory¬†hebben. Die het niet wil/moet weten, mag nu een andere blog gaan lezen of door scrollen¬†naar beneden want ik zal het ook nog over andere dingen¬†hebben. ūüėČ

Nory dus : ze is zo’n lieverd, zelden stout, ze eet en drinkt goed, speelt intens, slaapt diep, toont zich wanneer ik haar roep (als ze niet te diep slaapt, zoals toen haar ‘Vrouwtje’ en ‘Baasje’ eens kwamen kijken hoe Nory het stelde, en we haar nergens konden vinden, ik dan mijn schat heel de boven heb laten opruimen want ik wilde haar zien/tonen, en ze gewoon op de radiowekker in de badkamer lag te maffen), komt zeer veel bij me liggen, laat ons haar pootjes onderzoeken, ze gebruikt zelden haar nageltjes wanneer ze met ons speelt, is niet bang van onze luide ringtonen of de deurbel, gaat zonder morren in de badkamer om te slapen, … Ja, ik heb weer een schatje in huis. ūüėÄ

 

DSC_0028 DSC_0039

 

 

DSC_0060 DSC_0077

 

Ik huil al veel minder en betrap me erop dat ik soms luidop lach bij het zien van de kapriolen van Nory.

Jammer dat Kira (nog) niet wil bij draaien , maar ik heb er alle vertrouwen in dat ook dat goed komt.

 

Maandagavond moest kleine Nory enkele uren vroeger in de badkamer en kon Kira zo vroeger vrij rond lopen in huis. Wij zijn naar Oostende geweest voor de optredens van Guido Belcanto en de Dolfijntjes. Zij waren de openers van de Paulusfeesten. Mijn schat had perspassen aangevraagd en ook gekregen. Toen we ze gingen ophalen kregen we er gelijk 4 drankbonnen, een bon voor een T-shirt en een armbandje voor zowel front- als backstage bij. Heel hartelijk bedankt ! Zo kon mijn liefste zijn foto’s van het vorig optreden direct afgeven aan de artiesten. Ze waren er opnieuw zeer tevreden mee.

We hadden een vriendin mee en hebben haar zonder problemen backstage gekregen. Zo kon ze dat ook eens beleven. Ik was blij dat ze mee was : zo had ik iemand om mee te kletsen wanneer mijn liefste frontstage stond te wachten op de artiesten. Ze kende de groepen niet maar vond ze leuk en¬†zei dat ze zich goed geamuseerd had. Mijn bon voor een T-shirt heb ik aan haar gegeven, zo had ze ook een aandenken. Ze heeft een shirtje voor haar zoontje gekozen. Zij blij, ik blij.¬†ūüôā

Guido Belcanto was opnieuw zeer goed.¬†Deze 60-jarige¬†heeft het nog proper gehouden in zijn liedjeskeuze en de bindteksten waren leuk.¬†Zijn prachtige, diepe stem contrasteerde goed met dat van de zangeres die hij mee gebracht had. Ze hebben mooie duetten gezongen. Omdat iedereen maar bleef roepen en applaudisseren, kwam hij terug met de woorden :’Ik ben er nog enkele vergeten te spelen.’ ūüėČ

tn_IMG_5638 tn_IMG_5706

 

Dat de Dolfijntjes schitterend waren, moet ik jullie niet vertellen. Ze hadden er duidelijk zin in en wij ook ! Het plein was ondertussen volledig vol gelopen. Wij allen hebben hen aangemoedigd en zij hebben zich volledig laten gaan. Ze hebben meer dan 2 uur staan zot doen, (ons doen mee) zingen/dansen/springen/zwaaien. De XXL-band zijn stuk voor stuk zeer goede muzikanten. Het was puur genieten. Achteraf bleek dat ook zij er evenveel van genoten hadden maar dat had ik al gemerkt want het spetterde gewoon van het podium af.

tn_IMG_6433 tn_IMG_6698

tn_IMG_6735

tn_IMG_6744

We waren rond 2 uur thuis en Nory was blij ons te zien en ik haar. Ze had veel gegeten en gedronken, dat was te zien aan de lege schaaltjes en haar bolle buikje. Ik heb haar een beetje in huis laten spelen, nieuw eten en drinken gezet terwijl mijn schat zijn foto’s aflaadde. Toen we gingen slapen ging ze al gereed in de badkamer zitten, de lieverd.

Het was gisteren mijn verjaardag en dat hebben we onder ons gevierd. Het begon al van zodra ik opstond : de kaartjes en enkele¬†geschenkjes lagen al klaar. Ik had al geschenken gekregen (kledij, een speciale aansteker) dus had ik niet verwacht er nog zoveel te krijgen ! Tegen de middag kwam een lekkere ‘fles’ met hapjes. Toen dat een beetje verteerd was, kwam er een joekel van een T-bone met alles erop en erbij op tafel. Het was maanden geleden dat ik nog zoveel heb kunnen eten ! Niet te verwonderen dat we bij het bekijken van een film alle 2 bijna in slaap vielen.

Mijn buit was nog : nog zo’n aansteker, een Parker-pen met zwarte gel, 3 boeken (biografie√ęn van Stephen Fry, Miranda Hart en Rod Stewart) in het Engels (zoals ik het graag heb – liefst geen flauwe/slechte vertalingen voor mij). Mijn kleine Nory en natuurlijk de liefde van mijn Schat¬†zijn de mooiste geschenken die ik mocht krijgen.

Het was een prachtige dag ! Bedankt lieverd ! Mijn leventje ziet er alweer rooskleurig(er) uit.

Neelix, de Pruts.

Gisteren is de controle dokter geweest. Die man is nog nooit zo vlug weer buiten geweest. Een man kan duidelijk niet tegen tranen, zoveel is duidelijk.

Toen mijn schat thuis kwam van zijn werk en hij hoorde dat ik niet meer moest binnen blijven, zei hij me dat ik me moest klaar maken want we moesten ‘ergens’ naartoe. Ik zag het niet zitten en had geen zin, maar aangezien hij zo bleef aandringen, heb ik toegegeven. Hij is zo’n lieve en zorgt zo goed voor me …

Met de auto reden we ergens naartoe, ik wist niet naar waar. En ik maar rijden en rijden tot hij opeens zei : ‚ÄėWe zijn er. Rij hier de oprit maar in en stap maar uit.‚Äô We stonden voor een groot huis. Mijn schat belde aan en we mochten naar de tuin gaan. Ik stond daar wat verdwaasd voor me uit te kijken want ik kende dit huis of deze mensen niet. Wat was er hier aan de hand ?

Toen zag ik ze opeens : een hele meute kittens ! Ze waren aan het spelen en ravotten met en over elkaar. Ze woonden in een ruim tuinhuis met de deur open zodat ze ook in de grote tuin konden spelen. De heer des huizes vertelde me dat ze 3 nesten hadden. Hij vroeg me hoeveel we er zouden meedoen. Ik begon te huilen. Mijn schat  kwam vlug tekst en uitleg geven aan de man en zei dat hij er ene zou uitkiezen.

Ik herpakte me toen ik doorhad wat er gebeurd was. Hij zei me dat hij het niet meer kon aanzien dat ik zo treurde om mijn Toyah. Hij had het afgesproken met mijn dokter : als ik tegen donderdag niet beter was, moest hij voor een kitten zorgen. Hij verzekerde me dat het niet was om Toyah te vervangen maar wel als afleiding. In de hoop dat ik weer eens zou glimlachen want hij dat mistte hij het meest. Ik ging akkoord om hem te plezieren want ik geloofde er niet in.

Hij kwam het tuinhuis uit met een kitten in zijn hand. Het was wit met zwarte vlekjes en leek niet bang, al was het niet ouder dan 6 weken. Hij keek me vragend aan en ik stak mijn handen uit. Hij legde het in mijn armen en ik begon weer te wenen, terwijl ik de kleine dicht bij me hield en streelde. Het motortje sloeg direct aan en ik hoorde die kleine spinnen wat me deed ophouden met huilen. Met die kleine in mijn armen, keek ik eens goed rond. Ik zag een piepkleine Chewy, een kleine Kyra, mini Rufo liep daar ook rond. Ik zocht maar vond geen kleine Toyah. Met een gebroken hart stond ik daar te kijken. De man was onwennig maar mijn schat keek bemoedigend.

Ik moest naar huis rijden dus hield mijn liefste de kleine tegen zich aan en ik liet Bob zijn werk doen. Ik zag toen pas dat we in Zwevezele waren. Na een vlotte, korte rit waren we weer thuis.

Eerste avond  :

Ik bekeek de nieuwe kleine, met tranen in mijn ogen, hoe het zich onwennig door ons huis bewoog. Mijn schat kwam af met allerlei speelgoed. Hij moet het klaar gelegd hebben voor we vertrokken. Ik had niets gemerkt. De kleine begon onmiddellijk te spelen met de balletjes en muisjes. Ik keek toe hoe het ons huis verkende en nam foto’s.

   

Toen het opeens begon te miauwen, als riep het zijn familie en vriendjes, kwam mijn moederinstinct boven en probeerde ik het te troosten. Mijn hart brak bij de gedachte dat we die kleine uit zijn vertrouwde omgeving hadden geplukt, weg van alles en iedereen dat het kende. Ik nam het in mijn armen en opnieuw sloeg het motortje aan. Ik bleef zo eventjes staan, die kleine dicht bij me. Na een tijdje zette ik het opnieuw op de grond en het begon weer te spelen. Ik voelde mijn hart een slag over slaan. Ik besefte dat ik zeker een half uur niet aan Toyah had gedacht. Ja, zo’n kleine is een goede afleiding.

Dat geroep deed het geregeld maar kalmeerde telkens toen het mijn stem hoorde.

1 ding vond ik jammer : Kyra was naar beneden gekomen toen we met die spruit binnen kwamen, had eens gemiauwd en was naar buiten gelopen (gevlucht ?). We hebben haar van heel de avond niet meer terug gezien, ook al heb ik haar geregeld geroepen.

Wanneer het  tijd was om te gaan slapen, hebben we de kleine in de badkamer gezet met een kattenbak, eten, drinken en speelgoed. Kyra was nog niet binnen toen we naar boven gingen, maar ze kon binnen via haar luikje. In bed hoorde ik de kleine nog een tijdje miauwen. Al wenend ben ik in slaap gevallen. Zoals gewoonlijk moest ik om 3 uur plassen en toen ik me terug dicht bij mijn schat genesteld had, was ik blij omdat het stil was beneden en Kyra bij me onder de lakens wilde, zoals gewoonlijk. Oef ! Ze was naar huis gekomen.

Wordt vervolgd.

O.S. 2012 en waarom ik de liefste man heb van heel de wereld !

Gisteren werd er gereden voor de individuele medailles jumping.

Ik zat aan het onthaal, op het werk, en dus kon ik niet vlug naar huis komen om ze te bekijken op tv. Ik kan wel, maar doe dat niet graag. Ik ben de reserve en als die ook al moet vervangen worden … waar gaan we naartoe, h√©. Maar ik dwaal af.

Aangezien ze begonnen om 11 uur kon ik onmogelijk rechtstreeks kijken dus werden Nederland en BBC1 opgenomen in de hoop dat zij het zouden uitzenden.

Opeens had mijn schat gezien, op zijn werk, dat er nog een 2de ronde moest gereden worden. Hij is vroeger naar huis gekomen om ook dat op te nemen.

Toen ik dus thuis kwam was hij er al, wat altijd leuk is. Hij vertelde me waarom hij zo vroeg was. Een dikke zoen was zijn deel.

Zo heb ik geen sprong gemist ! Ik kijk het liefst via BBC voor hun meer deskundig commentaar. We hebben dus op Nederland gezien wat ze op de BBC niet uitzonden. Jammer dat de Britten geen medaille meer bij hebben maar het was spannend tot de laatste sprong !

In de loop van de dag had ik telefoon gekregen van Zapnimf dat zij en haar Appelmoose in Brugge waren. Ik vertelde vlug (het was druk op dat moment) wanneer ik thuis zou zijn en dat ze altijd welkom waren. In de vooravond belde ze terug dat ze na het eten eens zouden binnen springen. Hoera !

Ze logeren bij Sterre en natuurlijk was zij ook mee. Joepie ! Zo werd het bijna een mini-blogmeeting. Mijn schat had nog een ‘flesje’ koel staan dat direct werd open getrokken. Ik heb hen ons huisje getoond, mijne James eventjes in werking gekregen (hij moest eerst wat opladen), we hebben zitten lachen en zeveren, ze hebben mogen foto’s kiezen, … Kortom een heel leuke avond. Bedankt lieverds.

Eigenlijk was het een perfect day : onthaal doen, de top van de jumping aan het werk zien, lieve mensen over de vloer, de poezen en iedereen gezond, …

En ik woon samen met de liefste schat van de wereld !

http://www.youtube.com/watch?v=QYEC4TZsy-Y

Veel bezoek.

Maandag ben ik, na het werk, naar mijn vriendin gereden. Ze had het een en ander nodig en ik mocht chauffeur spelen. Na de nodige stops zijn we nog eventjes buiten op haar bank zitten kletsen. Het was zeer gezellig. Ik ben zeer blij dat ze terug haar draai vind in haar huis. Ze doet dat goed, ook met de nodige hulp van haar familie, vrienden en professionele medemensen.

Deze week kregen we bezoek van een andere familie :

  

Het was leuk om te zien hoe de ouders tussen de planten kropen om insecten voor hun kroost te vinden.

Gisterenavond zijn we op bezoek geweest bij de dochter van mijn schat en haar vriend. We hebben ons zeer goed geamuseerd. Het huis was proper, het eten lekker, de drank rijkelijk. We hebben eerst binnen en daarna buiten gezeten tot de regen ons terug naar binnen joeg. We zijn zeer trots op haar. Ze is eventjes op de dool geweest maar heeft zich nu volledig herpakt. Mijn schat was duidelijk in zijn nopjes. Hij is zo fier op zijn dochter en met reden ! Zij en haar vriend zijn lief, zeer attent en goed bezig. Blij dat ze op haar pootjes terecht is gekomen.

Waar we morgen naartoe gaan is ondertussen al waarschijnlijk bekend. Ja, we zien het zitten. Alle voorbereidingen zijn getroffen, de afspraken zijn gemaakt, Bob kent het adres, de kamers geboekt (ja, wij overnachten niet ver daar vandaan), de bestellingen geplaatst, … Morgen nog de troepen verzamelen (= alles en iedereen in Mia) en tanken. Bid en lees, desnoods de gazet, dat het warm en droog blijft en we zonder al te veel files veilig daar geraken. Verslagje volgt. Of wat had je gedacht ?