Triestige liedjies

Ja mensen. D’andere kant van t’ leven. Triestige liedjies. Gin leutte en plezier mo verdrietig zien, schreimen en bleiten. Verwacht hier nie ’t soorte liedjies da giender op d’andere blogs gevoenden het. ‘K gon en ki proberen om een gat in joender cultuur te dichten. Een bitje toch en da me triestige muziek. Want ken  peinzen dan nie oalleenne an trage balades – oal dan nie van harde rockers die een ki under zachtere kant willen tonen. Neen.  Van die ki gin Joy Division of The Smiths en oak gin balades van Led Zeppelin, Black Sabbath of andere rockers. Filmmuziek, jazz, blues, klassieke muziek of opera.  Ja, gasten. Opera. Je leest giender da goed. Machtige muziek geschreven door den George bievorbild. Welke George? George Gerschwin. Fantische muziek, door hil wat artiesten gezoengen en gespilt. Schande o giender da nie kent. Een vorbild woa bie da giender gao bleiten, snot en kwiel. Eentje uit Porgy and Bess in de versie van Nina Simone. Een mens kan ton wel distuteren welke versie den besten is, moa je kan nie tegenspreken da da schone muziek is.

Nog meer Cultuur me den hooflettere Cee. Beethoven – jet misschien oal een ki van die mensch horen vertellen. Of beter: joender kennen dat. Je moe giender nu nie peinzen dak van mezelven vienden dak een wreed gecultiveerde gast zien. Ken willen oaleene mo bewiezen dat er meer is in de wereld dan een bitje popmuziek. Joender verstoan dat toch wel hé.

Blues is meestal triestig. Ze noemen da blues vo een twa. Ken vienden spietig genoeg nie vil goe voorbeelden van blues up You Tube moa ken goan toch een effort doen om joender een gedacht geven. Mississippi John Hurt – de noame alleenne oal. Hurt: die mens hee zeer. Een schone mens die gitaar speelde gelik gin ander en spietig genoeg oendergewardeerd.

Jazz is nie altied triestig moa ken kunnen joender verzekeren dat je bie vil jazzmuziek even triestig kan worden dan bij vil van da doenker modern gedoe. Ik goan joender nie om d’oren sloan met ‘zware’ jazz. Zo verre wil ik hier nu oak nie goan. Gin John Coltrane, Miles Davis, Oscar Peterson, Chet Baker, Gerry Mulligan, Philip Catherine enzovoort en zoverder. (Wa zegt je? Toots Tielemans? Stik joender weg, joai. 😛 ) Wel een bitje lichter moa doarom nie minder triestig. Eigenlijk wildek hier de versie van Lisa Ekdahl hier zetten, moa Diane Krall ziengt ook schone en ze briengt hier oak een schone versie van ‘Crie Me a River’.

Om te stoppen eentje da joender kosten verwachten. Ja gasten, ken kunnent nie loaten. Vorige ki wast Katie Melua moa nu kriegen giender toch mien absolut favoriet joenk derbie. Linne Marlin. (Ja, je schrieft Lene moa je sprikt da uut Linne, echt de woarhied want in Noorwegen klappen ze asso) Da kosten giender wel peinzen hé. Vorol omda vil van heur muziek triestig is. Eigenlijk gieng ik eers den dezen hier zetten want da is echt een hil triestig liedjie (woa sta men doze Kleenex godverdomme) moa ken voa een leidjie gekozen dao in een Franschen film gebruukt is. Filmmuziek dus. K’an da toch int begin gezeijt hé.

En nu ist an een ander.

Geestige liedjies

Omda den Misten, bie momenten ook Rauwtjie genoemd, gin inspiratie eet goa kik hier moa een twa schrieven. In ’t Brugs, het is een ki een twa anders. Woa zegt ge? Je verstoat ta nie? Spietig hé. 😛 Wa dak zoen willen over schrieven is nie echt iets origineels. Er worden hier in da bloglandje stokskes deure gegeven me muziek als oenderwerp. Liedjies da je content makt en liedjies da je triestig makt. Ik goan moa beginnen met de eerste zekers? Liedjies da je content makt. Ewel, ik weten nie wa dat giender doa van viend enmoa er zien liedjies me vil humor dak vree geestig vienden. ’t moet doavoren nie persée parodieën zien op bestaande liedjies, oal is dat ook geestig. ‘T eerste liedjie kennen oal bienna gil mien leven. ‘Tis eentje van de Dubliners. Je wit wel: die bende Ieren die al joaren ziengen en oak wel leute kunnen maken. Nu moek joender er wel bie vertellen dak oal gil mien leven een bitje moeite aan om da liedje te verstaon. Die Ieren klappen een bitje moeilijk. En doa bie: ze ziengen ziender over zeven dagen moa ze raken ziender moa toe an vriedag. Van moandag toe vriedag: da zien der toch mo 5 dagen? Gelukkig bestaot er nu zoiets gelik Goegel. Zoekt nen ki noa de tekst van da liedjie en je begriept aol een bitje beters woarom ze de zoaterdag en de zundag weg geloaten en.

Je wit giender verzekers oal langer dak een bitje zot zien van Star Trek. Den Misten oak eigenlik. Da wil wel nie zeggen da wiender nie een ki kunnen lachen met ons zelven (en anderen oak natuurlik). ‘T volgend liedjie is eentje dat lacht met Star Trek en dus eigenlijk oak een bitje me Star Trek fans. ‘T is eigenlijk oak aol een oet liedjie en gemakt door Iengelse. Iengelse humor – tis een twa aparts.  Moa k’en vinden ’t nog altied geestig. Giender oak?

Den dezen ek oal een ki gebruukt. Voe Mencks roze blogweke of zo’n twa. ‘K een wetent eigenlijk nie me zo goet. Soit, omda op YouTube nogal winnig goe klieptjes stoan voe de liedjies dak hier willen zetten goak den dienen hier moa were zetten. ‘T is eigenlik wel een geestig liedjie oal is verzekers nie iedereens goeste.

Meschiensten ziek nu tevele bezig me de klieptjes in plekke van de muziek en doek nu nie helemoale gelik d’andere bloggers gelik Elke of Margo of Menck en zovoorts da gedoan en. Ken eigenlijk aoltied een beetje anders gewist dan de reste. Oak ot over muziek gien waorek altied anders dan de meeste menshen. Moa ik zien opgegroed me een voader die een groate collectie ploaten had goande van klassieke muziek noa bloes, djass, rock en popmuziek. Een groate keuze en smoake. Pak doa noch een moeder bie die liever noa opera lustert en ginder kunnen verzekers wel verstoan dak een bitje vanolles geiren hoaren. Gelik da Iengels Madammeke da in Ierland is upgegroeid moa eigenlijk van Gregorgië. Je ke ur verzekers wel. 😆 Een schoon wuffetje dat schone ka ziengen en geestige liedjies schrieft. Allez Elke: je meugt er up dansen wei.

Je mag gerust zien. Tis nie omdat hier een twa zetten van Katie Melua dak nu goan beginnen me men ander lief. Dus gin liedjie van Lene Marlin. Neen, zo erg ist nog nie. 😆  In de plekke nog een Iengels groeptje dat voe één van under liedjies een geestig klieptje gemoakt en. Of loaten maken want die gasten kunnen verzekers allene moa muziek moaken. Iedereen zien stiel hé. Tis verzekers omdat een bitje sciencefictionachtig is dak het geiren zien. Giender oak?

Ik wilden hier nog wa zetten in ’t Vlams. Of int Nederlands. Olst moa geestig is. Wa peinsen giender da ’t volgende liedjie?

Een utsmieter om te stoppen: een bitje klappen over liedjies. Toon hermans klapt hier over de teksten van sommige liedjies en hoe dom da sommige van die teksten eigenlijk kunnen zien. Doa zien er eigenlik vele van. Voaral die liefdesliedjies. Doa moe je toch echt een ki noa toe luusteren. Je lacht je echt een breuke.

Tussen haakjes: ben ik de enige die vind dat WordPress de laatste weken zo verdomd traag is?

Ideale wereld #2

Als aanvulling op het vorige, een clipje van een naar mijn bescheiden mening goeie band. De naam, The Christians, verwijst trouwens niet naar hun geloofsovertuiging. De bestond oorspronkelijk uit drie broers: Garry Christian (geboren op 27 Februari 1955, in Liverpool) (zanger), Roger Christian (geboren op 13 February 1950 – gestorven op 8 Maart 1998) (zang, instrumentalist), Russell Christian (geboren op 8 Juli 1956) (keyboards, saxofoon, zang), en Henry Priestman (geboren Henry Christian Priestman, 21 Juli 1955, in Hull maar opgegroeid in Liverpool) (keyboards, guitaren, zang) toen die tot stand kwam in 1985. De groep kende aanvankelijk veel succes tot Henry Priestman in 1987 reeds de groep verliet omdat hij meer live concerten wilde dan de overige leden. Priestman was de man die de meeste liedjes schreef. Na een korte onderbreken toert de groep opnieuw in een heel andere bezetting. Enkel zanger Garry christian is overgebleven van de oorspronkelijke bezetting.

Before you point the finger
And hope the whole thing dissapears
Remember empty words will fall
And fall upon the deafest ears

he won’t give in without a fight
And foul play without a doubt
No silver lining to be seen
In this thundercloud
Oh tha’t’s not allowed

In the ideal world
We’d be free to choose
But in my real world
You can’t bat we’re going to lose

Your money fills your pockets
Fear fills their tiny minds
At last the world is talking now
This ain’t no way to treat mankind
A sudden blackout stops the show
But doesn’t stop the way I am
‘Cause all my life I’ve been oppressed
You’re not the first to say I am
I do all I can

For an Ideal world
Where we’re free to choose
But in my real world
You can’t bat we’re going to lose

We could be free forever
If they would only change
But fools never change
Ohno, no

A peak of blue in the sky
A song of hope, a noble thought
But how long must the people die
Before the guilty ones spare a thought

For an Ideal world
Where we’re free to choose
For an ideal world
And we’re no longer born to lose

In the ideal wordl
We could start again
Now in my real world
Let’s put an end to suffering
End suffering

In the ideal world
We’re now free to choose
We are safe to air our views

In the ideal wordl
We could start again
Now in my real world
It matters not about the coulor of your skin

Ideal world
Free to choose
Ideal world
Oh, there much a man can do

Ideal world
Start again
ideal world
We’re going to start again

Walk this Way

De cover en het origineel (min of meer):

“Walk This Way” is een nummer van de Amerikaanse hardrockgroep Aerosmith. Het werd geschreven door Steven Tyler en Joe Perry. In 1975 werd het nummer uigebracht voor hun album Toys in the Attic. Het nummer kwam op nummer 10 in de Billboard Hot 100 in het begin van 1977, als een van meerdere succesvolle hits van de band. Ze kregen het idee voor de titel na het zien van de film Young Frankenstein, die een scène bevat waar Igor aan Dr. Frankenstein uitnodigd met de zin “Walk this way”, waarmee hij bedoeld om hem te volgen. Dr. Frankenstein imiteert de manier van gaan van Igor, een scene die Tyler en Perry hilarisch vonden.

Versie met Run DMC

In 1986 nam hip-hopband Run DMC een cover op, waaraan Steven Tyler en Joe Perry meewerkten. Het was een van de eerste grote commerciële hits waarin rap een vooraanstaande rol speelde. Deze versie bereikte de vierde plaats in de Billboard Hot 100, een achtste positie in het Verenigd Koninkrijk en in de Nederlandse Top 40 kwam het tot een tweede plek.

Versie van Girls Aloud en de Sugababes

Girls Aloud en de Sugababes kwamen in 2007 bij elkaar om een cover te maken van dit nummer. Het werd uitgebracht op 12 maart 2007 en het is het officiële nummer voor Comic Relief in 2007.

Het nummer had zijn première op BBC Radio 1 in The Chris Moyles Show op 31 januari 2007, toen Kimberley Walsh van Girls Aloud en Heidi Range van de Sugababes het nummer persoonlijk hebben geïntroduceerd. Het werd echter geen grote hit en bracht niet zoveel op voor het goede doel als men had gehoopt.