Dat was het …

… wat werken betreft voor 2014. ūüėÄ

Ja, ik ben er vanaf voor dit jaar. Het lijkt alsof het elk jaar iets vroeger is, maar daar geef ik echt niet om.

Het is een bewogen jaar geweest door een steeds meer slinkend personeelsbestand en meer werk. De nieuwe regering heeft ook hun duit in het zakje gedaan door veranderingen aan te kondigen maar geen echte richtlijnen door te geven zodat we niet konden antwoorden op de vele vragen en sommige dossiers ook (nog) niet konden afwerken. Dat dreef het bezoekersaantal enorm op en ook het aantal telefoons verdubbelde. Een piekdag heb ik gehad met meer dan 280 telefoons en 80 bezoekers ! Ja,¬†ik heb¬†me die dag niet moeten vervelen en ook mijn collega’s wisten wat gedaan.

Buiten de gewoonlijke vragen over hun indiening of dossier, natuurlijk ook die over pensioen, kinderbijslag, belastingen, betaald verlof, hoeveel ze¬†al gewerkt hebben, … waar we niet kunnen op antwoorden, toch¬†enkele¬†opmerkelijke :

  • Ik heb een afspraak bij jullie over enkele uren. Ik sta in Oostende en heb geen geld voor de trein. Kunnen jullie tot bij mij komen ?¬† Ik¬†ben in een lach geschoten.¬†Wat hij niet kon appreci√ęren. Tja, …
  • Ik moet bij jullie zijn maar sta in panne met mijn auto. Ken jij een garagist ? Probeer Touring of VAB, misschien ? Ja, maar dan moet ik die betalen ! Tja, …
  • Ken je het telefoonnummer van … ? Ik geef het door, als ik het heb, maar voel me toch 1207, hoor.
  • Mag ik die onvriendelijke dame nog eens spreken ? Ik zal haar eens goed haar vet geven ! Als het is om te schelden dan verbind ik je niet door. Dan ben jij ook een trut ! En ook voor jou nog een prettige dag !
  • Ik heb een afspraak bij jullie maar weet niet bij wie of wanneer. Heb je de brief niet meer die we je hebben opgestuurd ? Brief ? Welke brief ? Hoe weet je dan dat je naar hier moet komen ? Tja, ik dacht dat zo. Kan je niet eens kijken ? Neen, er zijn verschillende diensten die uitnodigingen versturen en van sommigen staat dat¬†niet in je dossier vermeld. Wat een snert organisatie is dat daar bij jullie ? Tja, …

De meeste bezoekers zijn vriendelijk en blij dat we ze kunnen helpen. Ook deze die we niet kunnen helpen en moeten doorsturen blijven beleefd. Al heb je natuurlijk uitzonderingen :

  • Ik¬†zit hier al een kwartier te wachten ! Luierikken !¬† Het is omdat we niets anders te doen hebben, dat je eventjes moet wachten …
  • Iedereen gaat mij voor en ik blijf hier maar wachten ! Ik kan het ook niet helpen dat je een uur voor je afspraak bent binnen gekomen. Waarom zetten we er anders een uur bij ?
  • Wat doen jullie hier eindelijk ? Ik stel een simpele vraag en zelfs daarop kan je me geen deftig antwoord geven ! Wij doen hier werkloosheid, brugpensioen, loopbaanonderbreking/tijdskrediet, vrijstellingen, nazicht en terugbetaling van de uitkeringen en aanverwante. Voor je belastingen moet je bij de buren zijn. Dat is toch allemaal gelijk ? Tja, …
  • Ik moest verleden week komen maar ben het vergeten. Ik ben hier nu. Jammer, maar zo werkt het niet. Ik zie het verschil niet. Wij wel …

Ik zal de komende weken meer en meer kunnen lachen met deze en andere zottigheden die ik de laatste maanden heb mogen aanhoren. Nu is het tijd voor mezelf en de poezen. Na enkele weken heeft mijn schat ook verlof en dan kunnen we samen eindelijk de digicorder wat leger maken. ūüėČ

Advertenties

Out of the office.

Micheleeuw will return on 16 juni 2014. Thank you for sharing.

Dit heb ik zojuist in mijn mail op het werk gezet. Hoera !

Het gevolg van een combinatie van feestdagen, brugdag, verlof en onbetaald verlof.

De laatste werkdag was druk en ik heb niet alles kunnen afwerken wat ik zou gewild hebben, maar het is zo.

Wat ik zal doen ? Zo weinig mogelijk !

Veel spelletjes, films en series zullen de revue passeren. Ook veel spelen met Nory, natuurlijk.

dwars door mijn mouw.

 

bijt en krab er maar op los !

Zodat ik er zo uit zie.

Gelukkig voel ik er niets van.

 

Ja, dat arme schatje mag niets. Niets, zeg ik je ! ūüėČ

Tot volgend jaar !

Dat is wat ik zei toen ik woensdag het werk verliet.

Yep, ik ben er alweer vanaf voor dit jaar.

Hoe ik me zal bezig houden ? Met mijn poezenbeestjes spelen, spelletjes spelen op mijn laptop, lang uitslapen en laat gaan slapen, onze dvd collectie bezien, bezoek ontvangen, op bezoek gaan, boeken lezen, breien, naar het Stadstheater gaan, muziekoptredens mee maken,¬†¬†… Ja, ik zie het al : ik zal weer tijd te kort hebben. ūüėČ

Ik ben blij dat Kira weer helemaal wordt zoals ze was toen Neelix nog in huis was : ze komt weer bij me in de zetel liggen, zelfs heel soms (eventjes) op mijn schoot. Ze laat Nory grotendeels met rust maar die kleine niet haar, wat ik goed vind. De aanhouder wint en wie weet spelen ze ooit samen.

Nory groeit als kool, is al bijna even groot als Kira, en ze kan nog een jaar groeien. Volgende maand laat ik haar steriliseren voor het geval ze eens buiten glipt of er een kater binnen komt. Ze doet steeds minder pogingen om buiten te geraken. Ze heeft het begrepen dat ze niet mag. Ik blijft dat jammer vinden maar het is voor haar eigen veiligheid en mijn zielenrust.

Laat het koude weer maar komen en van de donkere dagen heb ik ook geen last meer : ik moet niets meer en alles mag …

I’ll be back !

Ik heb mijn ‘out of the office’ op het werk terug ingesteld. Deze keer kon ik melden dat ik pas op 27 mei terug zal¬†aanwezig zijn.

En dat ik zal genieten van deze bijna 4 weken thuis ! De poezen zullen er ook niet om geven, weet ik nu al. Zeker omdat de kleine Pruts me elke werkdag te kennen gaf dat ze niet wilde dat ik wegging.

Mijn schat zal ook veel bij ons zijn wat me nog gelukkiger maakt, natuurlijk.

We zullen tijd hebben, hopelijk, om de digicorder wat meer¬†leeg te krijgen. Ook om dvd’s en series (op stick) te bekijken. Ik zeg hopelijk want onze agenda zit toch al goed vol, wat ook leuk is.

Met werken in de tuin erbij zullen we ons niet vervelen. Enfin, hij werken en ik liggen, want ik mag niet helpen. Laat die zon maar komen !

ūüėÄ

Ik heb het best naar mijn zin.

We zijn samen een weekje thuis en ik geniet er met volle teugen van.

Ik slaap langer dan mijn schat, zo heeft hij ook een tijdje voor zich alleen en kan hij rustig wakker worden. Niet dat ik een groot geweld ben wanneer ik opsta want ik moet ook eerst ‘tot mezelf’ komen door mijn ochtendhumeur.

We ontbijten samen nadat ik de poezen eten heb gegeven en mijn douche heb genomen. Zalig om direct warm water te hebben : gedaan met de fustrerende toestanden. Heb ik al gezegd dat de waterstraal ook harder is ? Eindelijk, na bijna 13 jaar, stroomt het water zoals ik het graag heb. Ik moet me er vanonder slepen.

Hij gaat dan om boodschappen, ik doe in huis wat er moet gedaan worden.

Eens ik daarmee klaar ben is het tijd voor de laptop. Lekker in de zetel, de zon die¬†ons huisje¬†opwarmt, de poezen dicht bij me, …

Wanneer hij terug is en alles op zijn plaats staat, nemen we een aperitief en zitten elk aan een computer. Dat is best leuk want we zien elk iets anders waarover we dan spreken. Of we spelen elk een spel en helpen elkaar wanneer nodig.

Hij begint dan aan het eten en wanneer dat klaar is, is het ‘tv-time’. We kijken naar een aflevering of een film terwijl we eten. Ongezond, zeggen ze, maar wij leven nog. We¬†pauzeren voor het afruimen, afspoelen en vaatwas vullen. Dan kijken dan verder tot we gaan slapen.

Ja, ik zou zo’n leven gewoon worden. ūüėČ

Ondertussen hebben we onze agenda wat opgevuld : pizza gaan eten bij vrienden, tickets gekocht voor de Tribute Blues Brothers, de Tribute Pink Floyd, de Dolfijntjes, … We zien er naar uit.

Aangezien het er niet in zit dat ik voltijds het onthaal zal mogen doen op het werk¬†(Een volleerde berekenaar het onthaal laten doen ? Niet echt. Zou zonde zijn van de opleiding en de kennis.), richt ik mijn pijlen nu op thuiswerk. In oktober of november zou er gestart worden met 1 dag per week van thuis uit werken. Ik zal zeker mijn aanvraag doen en dan is het duimen dat ik erbij zal zijn. Een dag meer thuis (waar ik zo graag ben), dicht¬†bij mijn poezen, kunnen roken wanneer ik wil, de radio stilletjes op de achtergrond, kunnen kakken wanneer ik¬†moet (ik kan dat¬†niet op het werk), geen koppijn en frustraties door collega’s die heel de tijd (luid) staan kletsen en niet verder werken, … Ik zou beginnen werken van zodra mijn liefste de deur uit is en verder doen tot ik gedaan heb, enkel onderbreken om ’s middags iets te eten. Ik zie het helemaal zitten ! Fingers crossed !

Verder is er nog steeds geen nieuws over de verkoop van Mama’s huisje of dat ze ooit zullen beginnen aan de woonwijk achter onze deur en dus onze garage. Maar dat laat ik nu niet aan mijn hart komen. Niet meer. Al die toestanden hebben me bijna op mijn knie√ęn gekregen maar nu laat ik dat niet meer toe : het zal komen wanneer het komt. Ik kan er toch niets aan veranderen. Ik heb alles gedaan om het vlugger te doen gaan, het is niet gelukt en nu doen ze maar … Ik heb het goed zoals het is. Al de rest is extra en dat zal wel komen … ooit …

So far, so good.

Wat ik al gedaan heb tijdens mijn verlof, hoor ik jullie vragen. Wel , niet echt natuurlijk, maar just in case you were wondering …

  • Veel spelletjes op spigo.be. Vele toernooien yachtze meegedaan en al allemaal verloren. Ik was 1 keer derde. Pff !
  • Met mijn liefste naar de nieuwe¬†007 gaan kijken in de cinema. Een prachtige film.
  • De laatste Batman-film bekeken op dvd. Zeer goed.
  • De laatste Twilight-film bekeken. Geen goede download maar ik weet nu hoe het afloopt. Ik bekijk het nog eens¬†wanneer ik de dvd heb en dan m√©t alle extra’s.
  • De eerste John Carter-film bekeken en hoop dat er nog komen. Niet dat die zo denderend was maar toch goed genoeg om een vervolg op te maken waarin de makers, hopelijk, nog beter doen.
  • Met een lieve vriendin naar een ziekenhuis gereden want ze moest een MRI-scan laten maken. Nadien hebben we geshopt. Enfin, op onze manier : vlug naar B-Park, eten in Lunchgarden, de Gb in want ik wilde nieuwe huis-trainingen, naar de Colruyt voor haar grote boodschappen en nadien¬†naar haar¬†huis, alles uitladen en nakeuvelen bij een lekkere kop koffie. Een zeer leuke namiddag.
  • Op maandag en woensdag James, de robotstofzuiger, laten rond gaan en kijken hoe Neelix er mee speelt. Het is verbazend hoe ze minder en mnder uit de weg gaat. Soms blijft ze gewoon liggen en moet James rond haar rijden.
  • Al enkele keren met Neelix naar buiten in de tuin geweest aan de leiband. Ze mag zeker nog niet alleen naar buiten al weet ik niet hoe lang ik dat nog zal kunnen tegen houden. Wanneer Kyra naar buiten gaat, is Pruts bijna niet meer te houden. Al heeft ze het bijna even koud als ik, toch wil ze niet direct naar binnen. Zo hebben we het alle 2 koud. Misschien daardoor dat mijn snotvalling maar niet wil over gaan ?
  • Al veel wakker gelegen ’s nachts want met 2 poezen, die elkaar niet van dichtbij verdragen, en een man in 1 bed, is het niet evident om alle partijen gescheiden te houden. Je hebt geen idee hoeveel een poes weegt op je benen. Ik zou mijn benen er kunnen van onder halen, maar dan zou ze kunnen weglopen en dat wil ik ook. Dan nog liever ongemakkelijk liggen. Ja, zo’n zot ben ik. Het is niet dat ik vroeg moet opstaan, h√©.
  • Natuurlijk ook veel opgenomen series en films bekeken¬†’s avonds met mijn schat. Niet dat de digorder leeg raakt want we nemen er evenveel terug op. Morgen mijn laatste dag alleen thuis met de poezen. Vanaf vrijdagmiddag is mijn liefste ook in verlof en dan zal het, hopelijk, vlugger gaan.
  • Elke dag een beetje meer zelfvertrouwen en minder verdriet over mijn mooie Toyah.
  • Een grote boost gehad door een telefoontje van de Rechter-Commissaris dat hij¬†zich persoonlijk zal bezig houden met de afhandeling van de zaak en zo de verkoop van moeders huis. Oef !
  • Dat ik mijn werk nog niet gemist heb, kan je wel raden, h√©. Ik zou het zeer gemakkelijk gewoon worden om altijd thuis te zijn. Moesten ze me nu eens betalen om niet meer te komen werken. Ach, nog een kleine 10 jaar en ik mag op pensioen …

Tot volgend jaar !

Dat was wat ik tegen mijn collega’s gezegd heb toen ik deze middag vertrok. Ik moet zeggen : dat deed deugd !

Morgen ga ik nog bloedgeven en dan heb ik niets meer te maken met de RVA tot 2 januari. Ik ga dan voor enkele uurtjes naar de receptie en ben dan opnieuw thuis tot de volgende maandag. Dan is het voor echt en gedaan met de leute.

Niet dat ik iets tegen mijn collega’s heb of dat ik het werk niet graag doe, neen, zeker niet. Maar ik ben zo graag thuis, met mijn poezen dicht bij me.

Ik heb toch weer enkele jaloerse blikken gezien¬†en dito opmerkingen gekregen maar ik had mijn antwoord klaar : ‘Ik krijg evenveel verlofdagen¬†als jij. Dat ik er nu nog zoveel heb, wil zeggen dat jij er al veel opgenomen hebt en ik niet.’

Dat ik me kan veroorloven om 4/5 te werken en nog 12 dagen onbetaald neem per jaar, heeft ook te maken met mijn manier van leven en hoe ik mijn leventje voor elkaar heb gekregen. We gaan niet op reis, kopen geen nieuwe auto’s, … Ze vergeten gemakshalve dat ik 10 jaar ben gaan poseren en dat was ’s avonds en op zaterdag.

Ach, ik heb het niet zo voor met jaloerse mensen.

Maar ik zal het niet aan mijn hart laten komen. Ik zal de tijd gebruiken om terug nog wat ‘groter’ te worden om dan in januari er als de briesende leeuw, die ze kennen en verwachten, weer te staan. Klaar voor alles wat zij en het leven me toe werpt.

Nu is het tijd om te genieten van mijn huis, de poezen, mijn schat, de tv, de laptop, ¬†…

Hoera !