Sweet Surpises.

Toen ik gisterenmiddag thuis kwam met mijn nieuwe nagels, had mijn schat een lekkere verrassing voor me. Altijd leuk.

Het bezoek van Stef in de namiddag was meer dan aangenaam : we hebben weer eens goed kunnen zagen ventilleren over het werk en de collega’s. Hij had voor ons een boek mee en hij heeft enkele strips gekregen. Het is morgen zijn verjaardag, maar dat mocht ik waarschijnlijk niet zeggen. Oeps ! 😉

Dan ’s avonds naar Jeugdhuis The Nooddle te Beernem voor een optreden van oa. Foetal Void. De keyboardspeler, Wim, is de zoon van een collega van mijn liefste. De muziek op hun site klonk veelbelovend, dus waarom niet.

Toen wij aankwamen ging de eerste groep, Deer, juist beginnen. Lang zijn we niet binnen gebleven want wij vonden hun muziek echt LAWAAI ! Sorry gasten maar leer eerst eens MUZIEK spelen …

De volgende band, Golgi, was al veel beter: we zijn niet moeten vluchten. 

Al moet ik zeggen dat ik er niet veel van gehoord heb, want toen ik terug kwam van het toilet, zag ik iemand die ik meende te herkennen : de gitarist van KISStory. Ik zei tegen mijn mannemens : Stel je voor wie ik HIER meen te hebben gezien ? Ja, ik dacht het die schitterende coverband Nederlanders waren. Hij ging kijken en kwam terug met Roland, alias Spaceman, de uitstekende gitarist van KISStory ! Wat een vriendelijke vent bleek hij te zijn : hij vertelde ons honderduit dat hij, buiten zijn vrouw en 2 kinderen, en dat hij voltijds gaat werken, volledig doordrongen is van KISS en de coverband. Dat hij ze al 35 keer had gezien, dat hun kostuums extacte kopies zijn, dat ze met 15 man crew werken, dat ze bezig zijn met de huidige nummers van Kiss, dat we altijd mochten komen foto’s nemen van hun optredens en dat hij met veel plezier op de foto wilde met mij voor de blog. Het was echt een leuke verrassing om deze zeer sympathieke kerel tegen het lijf te lopen.

Heel gewoon.

tn_img_8557-kopie  In vol ornaat . tn_img_8342

 

 

 

 

 

 

Toen was het de beurt aan Foetal Void. Ze deden het zeer goed en spelen goed samen maar moeten nog wat groeien. Ze zijn jong, hebben een leuke sound en ze zullen er wel geraken. Ze hebben in elk geval al een grote aangang.

tn_img_4774  tn_img_4788

 

 

 

 

Wat ons opviel was dat de jongeren van het Jeugdhuis vriendelijk, beleefde mensen waren : aanbieden om een nieuwe pint voor je te betalen na het per ongeluk gedeeltelijk omstoten, ‘pardon’ zeggen na een toevallig duwtje, … Ik wist niet dat er nog zo’n jonge lui bestonden. Een zeer aangename verrassing.

Advertenties

Zeer leuke kennismakingen.

De blogmeeting, gisteren, was zeer leuk !

Met de gedetailleerde routebeschrijving van Menck in de hand, heeft Stef me er (bijna) feilloos naartoe genavigeerd. We zijn maar 1 keer verkeerd gereden en hebben 3 keer de weg gevraagd, maar we zijn er geraakt. We waren niet de eersten maar zeker niet de laatsten.

Ten huize Chelone aangekomen, prachtig gelegen tussen de bomen, hoorden we al gelach van op de oprit : we zaten goed. Haar huis is zeer vriendelijk en de tuin prachtig. We hebben meermaals gezegd dat we hier honderd jaar zouden kunnen worden.

Tussen de aanwezigen waren bloggers die ik volg maar ook mensen van wie hun blog ik nog nooit gehoord had. Niet erg, want ik zag dat het bij sommige ook zo was : Micheleeuw ? Nooit gelezen. Maar dat was ook geen vereiste, geen probleem.

Het was zeer leuk om de persoon achter de blog in het echt te zien en te leren kennen. Met uitzondering van Menck, was er niemand wiens gezicht ik al kende. Daar is nu verandering in gekomen. Het is vreemd dat je een eigen beeld van een blogger vormt die je dan geregeld moet bijstellen. Gisteren ben ik tot de conclusie gekomen dat ik bij bijna iedereen een ander gezicht en lichaam zou getekend hebben. Maar 1 ding was zeker : alle aanwezigen waren lief en vriendelijk. Zeer leuk dat ik nu een gezicht en lach heb bij de schrijfsels.

Ik was wat zenuwachtig in het begin, maar een fikse regenbui heeft dat vlug weggespoeld. Daarna kwam de zon er terug door en kon de pret niet meer op. Iedereen had lekkers mee en de sangria van Menck me zeer gesmaakt.

Met spijt in het hart zijn we rond 21 uur vertrokken. 2 uur later was ik terug bij mijn schat en poezen, na Stef veilig thuis afgezet te hebben. Ik veronderstel dat ‘die mannen’ doorgetrokken hebben tot in de kleine uurtjes. Ik had ook nog willen blijven maar daarvoor was het te ver van Brugge …

Ik heb me steengoed geamuseerd ! Bedankt lieve Chelone voor het ter beschikking stellen van je mooie huis en tuin. Bedankt ook iedereen om mij op mijn gemak te stellen zodat ik mezelf kon zijn. Het was een schitterende (voor mij eerste) blogmeeting en zeker voor herhaling vatbaar !

Drempelvrees.

De zenuwen beginnen te komen. Morgen gaan Stef en ik naar de blogmeeting bij Chelone. Het is mijn eerste en alhoewel Menck me al heeft gerustgesteld dat het een toffe bende is, ben ik toch wat nerveus.

Ik ben er vrij zeker van dat iedereen uiterst lief en vriendelijk is, anders zou ik hun blogs niet lezen, hé. Velen hebben elkaar al ontmoet op vorige meetings en ik vrees dat ik de goede sfeer zal verstoren. Ook dat niemand mij zal begrijpen of ik hun niet, dat het niet zal klikken, dat de onderwerpen van gesprek me niet zullen liggen en ik dom over kom, dat ik de verkeerde dingen zal zeggen, te luid zal praten en lachen, …

Kortom, mijn drempelvrees begint al de kop op te steken. Weten ze zeker dat ze MIJ erbij willen en waarom zouden ze ? Was het wel de bedoeling dat IK die uitnodiging aannam ?

Ook nog : wat zal ik aandoen ? Wat is gebruikelijk ? Een jeans, een rok ? Chique of gewoon ?

Ik dacht om taart mee te doen, want er werd gevraagd om ETEN mee te brengen. Wat voor eten ? Wat brengen de anderen mee ? Ik ben geen kok ! Ik kook zelden en bak nooit !

Gelukkig gaat Stef mee, anders zou ik weer 4 keer voor de deur passeren, niet binnen durven gaan en terug naar huis komen …