A Perfect Day !

Dat was gisteren. Zo’n verjaardag zou ik iedereen toe wensen.

Lekker, lang slapen met mijn poezen bij me en dan lekker ontbijten met mijn schat. Van hem kreeg ik te horen dat er al verschillende sms-en waren gekomen. Ook lag er een geschenkje en kaartjes voor me klaar. Weg ochtendhumeur. 😉

Na de huiswerkjes en persoonlijke hygiëne, mocht ik nog een pakje raden.

Mijn liefste ging toen vlug nog om boodschappen en kwam terug met bloemen.

Elk aan een computer, waar ik nog meer e-cards vond, tot het tijd was voor de champagne met lekkere hapjes en nog meer kadootjes. Ja, ik werd verwend. Zo ook Nory want zij kreeg geregeld ook een lekkers.

Dan kwam een T-bone om ‘U’ tegen te zeggen. Perfect gebakken, zoals ik het graag lust, met een slaatje en kroketjes. Mmmm ! Ik heb gegeten tot ik rolde. De poezen vonden het ook lekker, of wat dacht je ?

Na het afruimen kwam er nog een cadeau. En ik telkens maar raden en pas open doen wanneer ik het juist had.

Eén ervan was het derde deel van Riddick. Ik wilde de eerste 2 films terug zien om weer helemaal mee te zijn. Goed gedacht van mij want al vlug bleek dat we de 2de ook nog niet gezien hadden. Toen we de nieuwe wilden bekijken, had het toestel te warm (?) en wilde niet meer. Ach, het was toen al 22 uur en vandaag komt ook langs hier, hé.

Tussen de films door kwamen er nog geschenkjes … het hield niet op ! 😀

Ook Nory kon zich amuseren … met het verpakpapier.

Dit heb ik allemaal gekregen van mijn schat :

DSC_0009 DSC_0010 DSC_0013 DSC_0015 DSC_0027DSC_0021

Ik heb de liefste man van heel de wereld !

Terug naar school … euh … ’t werk.

Morgen is het gedaan met het mooie leven en ga ik terug aan ’t werk. Dat het met frisse tegenzin zal zijn, moet ik er niet bij vertellen, zeker ? Toch zal ik blij zijn sommige de collega’s terug te zien.

Ik ben in die 4 weken meer ‘buiten’ gekomen dan ik voorzien had en zo ook vrijdagnamiddag. Mijn schat wilde, zoals elk jaar, naar het Zandsculptuurfestival. Ik had niet veel zin, zoals gewoonlijk, maar ben toch blij dat ik geweest ben, ook zoals gewoonlijk.

De carvers hebben het opnieuw zeer goed gedaan. Prachtig wat die gasten met (speciaal) zand kunnen doen. Nog tot 15 september in Blankenberge. Ga dat zien !

Hier enkele voorbeelden :

tn_DSC_0034 tn_DSC_0044 tn_DSC_0049 tn_DSC_0061 tn_DSC_0065 tn_DSC_0081 tn_DSC_0090 tn_DSC_0093 tn_DSC_0146 tn_DSC_0186 tn_DSC_0188 tn_DSC_0191

Het probleem morgen zal zijn dat ik mijn kleine schat zal moeten achterlaten. Wat zal ik haar missen ! Ik denk niet dat ik lang zal doorwerken …

DSC_0020 DSC_0029 DSC_0035 DSC_0051

 

Ja, het zal pijn doen …

 

Foto’s : © Micheleeuw

 

Gezellig en leuk.

Mijn liefste heeft ons huisje weer zeer gezellig gemaakt om deze donkere, natte dagen te doen vergeten.

salon.jpeg

kaartjes.jpeg

 

keuken.jpeg pakjes.jpeg

De dochter van mijn schat is gisterenavond met haar vriend komen Kerstavond vieren.

Het was zeer leuk met veel drank (maar niet teveel), lekkere vleesfondue en zeer veel geschenkjes. Wij hadden er veel voor hen maar zij ook voor ons ! We hebben veel zitten kletsen en lachen. Ze zijn rond 2 uur naar huis vertrokken. Iedereen moe maar gelukkig.

De poezen hebben zich voorbeeldig gedragen. Neelix is komen spelen en zelfs Kyra heeft zich laten strelen, zolang niemand naar haar keek.

De volgende dagen zullen nu weer rustig genietend, op ons ritme, verder kabbelen.

Ik zal mijn zus op 2 januari op het werk zien. Ergens in januari zullen we wel eens naar zijn moeder gaan om Nieuwjaar te vieren. Voor de rest geen familiebezoeken, gelukkig. Ja, we zijn daar niet zo voor.

En jullie ? Hoe hebben/zullen jullie ‘deze dagen’ doorbrengen ?

Tot volgend jaar !

Dat was wat ik tegen mijn collega’s gezegd heb toen ik deze middag vertrok. Ik moet zeggen : dat deed deugd !

Morgen ga ik nog bloedgeven en dan heb ik niets meer te maken met de RVA tot 2 januari. Ik ga dan voor enkele uurtjes naar de receptie en ben dan opnieuw thuis tot de volgende maandag. Dan is het voor echt en gedaan met de leute.

Niet dat ik iets tegen mijn collega’s heb of dat ik het werk niet graag doe, neen, zeker niet. Maar ik ben zo graag thuis, met mijn poezen dicht bij me.

Ik heb toch weer enkele jaloerse blikken gezien en dito opmerkingen gekregen maar ik had mijn antwoord klaar : ‘Ik krijg evenveel verlofdagen als jij. Dat ik er nu nog zoveel heb, wil zeggen dat jij er al veel opgenomen hebt en ik niet.’

Dat ik me kan veroorloven om 4/5 te werken en nog 12 dagen onbetaald neem per jaar, heeft ook te maken met mijn manier van leven en hoe ik mijn leventje voor elkaar heb gekregen. We gaan niet op reis, kopen geen nieuwe auto’s, … Ze vergeten gemakshalve dat ik 10 jaar ben gaan poseren en dat was ’s avonds en op zaterdag.

Ach, ik heb het niet zo voor met jaloerse mensen.

Maar ik zal het niet aan mijn hart laten komen. Ik zal de tijd gebruiken om terug nog wat ‘groter’ te worden om dan in januari er als de briesende leeuw, die ze kennen en verwachten, weer te staan. Klaar voor alles wat zij en het leven me toe werpt.

Nu is het tijd om te genieten van mijn huis, de poezen, mijn schat, de tv, de laptop,  …

Hoera !

RRFFF of de poezen ?

Gisteren : We worden zeer laat wakker. Ik blijf nog een tijdje liggen met Kyra bij me. Wanneer ik opsta merk ik dat ze ‘trekt’ met een achterpoot. Ik probeer haar te onderzoeken, maar zoals gewoonlijk, mag ik haar niet (meer) aanraken. Ze blijft boven.

Neelix komt niet naar me toe maar ik vind het vlug en streel het eventjes. Ik zet vers eten, wat het gretig komt opeten. Ik heb al gemerkt dat het, wanneer het klaar is met eten, het met zijn voorpootjes naast het schaaltje wrijft. Ik vermoed dat het zo zijn geur wil afgeven om te zeggen : dit is van mij ! Aangezien Kyra er zich niets van aan trekt, zeg ik er niets op.

Om 14 uur was er een film in RRFFF dat we wilden zien maar ik had al vlug besloten om niet te gaan. Omdat mijn liefste alles zelf wil doen : om boodschappen gaan, eten klaar maken, … werd het te laat en heeft hij ook besloten om pas naar de film van 20 u te gaan met de Q&A achteraf. Ik blijf thuis bij de poezen omdat die film me toch niet echt ligt.

In de namiddag kijken we samen naar opgenomen series want de digicorder raakt overvol. De kleine poes is aan het spelen of dicht bij ons. Kyra blijft boven.

Mijn schat maakt zich klaar en vertrekt, ik blijf verder naar tv kijken. Ik bekijk het laatste van LOTR, The Return of the King, en aan het einde begin ik heel hard te wenen. Duidelijk ben ik er nog niet …

Ik kijk dan naar opgenomen films. De eerste 2 hebben we al gezien, dus mogen die er direct af. Ik ben nog bezig aan de derde film wanneer mijn liefste thuis komt en veel te vertellen heeft.

Ook Kyra komt naar beneden en eet. De kleine maakt zich eerst heel klein, sluipt dan dichter en blijft op een halve meter zitten kijken hoe Kyra eet. Kyra kijkt zo nu en dan om, ziet de kleine zitten maar eet verder. Hoopvol.

Ze wil naar buiten dus doe ik het luikje open. Natuurlijk twijfelt ze en zo komt Neelix dichter bij haar. Dan doet Kyra opeens een aanval naar de kleine. Wij beginnen te roepen en ze vlucht weg naar de keuken. Wij bekijken Pruts en zien dat het een krabbel heeft van de ooghoek tot aan de punt van het neusje ! Kyra komt terug en gaat naar buiten. Neelix blijft dicht bij me tot het tijd is om te gaan slapen en het in de badkamer moet, nu zeker voor zijn/haar eigen veiligheid !

Wanneer ik goed en wel in bed lig, komt Kyra bij me slapen.

Vandaag : Verandering naar winteruur. Bah !

Ik word wakker en Kyra ligt dicht bij me. Ik streel haar nog een tijdje en sta dan op. Zij blijft boven want we horen Pruts beneden ravotten.

Na het ontbijt ga ik met enkele zomerkleren naar boven. Kyra komt bij me en ik streel haar. Wanneer ik met winterkleren naar beneden wil gaan, wil Kyra ook mee tot ze Pruts op de trap ziet zitten. Ze blaast, draait zich om en zoekt haar plaatsje onder mijn kleren op. Jammer.

Neelix bekijkt alles wat ik doe : was opplooien, vaatwasser legen, kattenbak uitkuisen, de krantenknipsels lezen, … Wanneer het moe is, gaat het al in de zetel liggen wachten tot ik erbij kom zitten. Het komt dan op mijn schoot in mijn armen liggen en doet een dutje. Zalig !

Hoe kan ik van 18 uur tot na middernacht de poezen alleen laten door naar het RRFFF te gaan ? Er zijn 3 films die ik graag zou zien. Ik kan ze niet samen alleen laten want ik vrees voor het leven van Neelix of het zou er toch zeker een trauma aan over houden. Het is niet eerlijk dat de kleine heel de tijd in de badkamer moet blijven. Ik kan Kyra ook niet buiten sluiten want het is er zeker het weer niet voor. Daarom : ik blijf thuis ! Mijn schat moet me maar alles vertellen wanneer hij terug thuis komt ….

Razor Reel Fantastic Film Festival 2012

De kop is eraf : de openingsfilm van het RRFFF werd gisteren vertoond in Kinepolis gevolgd door een receptie.

Die film was : ‘Safety Not Guaranteed’ , een komedie. Niet direct het soort film dat je zou verwachten op dit filmfestival en toch … De organisatoren willen af van het idee dat ze enkele horror- en/of slasherfilms zouden vertonen ! Alle soorten films komen in aanmerking … als er maar een hoek af is. 😉

Het volledige programma kan je hier terug vinden. Check it out ! Er zit zeker een film tussen die je zal bekoren. Wij zullen het de komende dagen in elk geval druk hebben met films bekijken en foto’s nemen van de guests die komen spreken of voor een Q&A.

Neelix, de Pruts :  1ste dag.

Mijn schat stond op want hij moest werken. Ik hoorde de kleine beneden en ging kijken. Het was al druk aan het spelen. Kyra kwam ook naar beneden maar ging onmiddellijk terug naar boven. Dat vond ik bemoedigend : ze wilde toch niet direct weer naar buiten. Dit was nog steeds haar huis. Ze zou wel ontdooien, hoopte ik.

Ik observeerde Neelix hoe het at, speelde, sliep en de kattenbak bezocht. Zo nu en dan kwam er een glimlach op mijn smoel toen ik het zag spelen. Ik maakte vergelijkingen met onze vorige poezen.

Opeens vond ik het niet meer. Na lang zoeken vond het ik in een heel klein hoekje. Ik streelde het eens en liet het slapen. Ondertussen kon ik ook een en ander doen, zoals de vele foto’s inladen die ik in die 2 dagen al genomen had van die kleine spruit. Toen het wakker werd begon het weer erg te miauwen. Ik vond het al bevend onder tafel. Ik nam het op en hield het dicht bij me. Het beven hield op en het motortje sloeg aan. Zo troostten we elkaar een tijdje tot het uit mijn armen wilde om te eten en te spelen.

Tegen dat mijn schat thuis kwam had ik Kyra al enkele keren gezien maar ze ging
steeds terug naar boven of ging achter de zetel vooraan liggen. Pruts had
ondertussen veel gespeeld, gegeten en geslapen.

Toen we moesten vertrekken naar het RRFFF hebben we de kleine terug in de badkamer opgesloten, voor zijn eigen veiligheid maar ook omdat het kattenluikje dan open kan blijven voor Kyra.

Wanneer we terug thuis waren mocht het terug vrij door het huis lopen tot het tijd was om te gaan slapen. Kyra is terug bij me komen slapen.

Zou het goed komen tussen die 2 ? Ik hoop het van harte …

Neelix, de Pruts.

Gisteren is de controle dokter geweest. Die man is nog nooit zo vlug weer buiten geweest. Een man kan duidelijk niet tegen tranen, zoveel is duidelijk.

Toen mijn schat thuis kwam van zijn werk en hij hoorde dat ik niet meer moest binnen blijven, zei hij me dat ik me moest klaar maken want we moesten ‘ergens’ naartoe. Ik zag het niet zitten en had geen zin, maar aangezien hij zo bleef aandringen, heb ik toegegeven. Hij is zo’n lieve en zorgt zo goed voor me …

Met de auto reden we ergens naartoe, ik wist niet naar waar. En ik maar rijden en rijden tot hij opeens zei : ‘We zijn er. Rij hier de oprit maar in en stap maar uit.’ We stonden voor een groot huis. Mijn schat belde aan en we mochten naar de tuin gaan. Ik stond daar wat verdwaasd voor me uit te kijken want ik kende dit huis of deze mensen niet. Wat was er hier aan de hand ?

Toen zag ik ze opeens : een hele meute kittens ! Ze waren aan het spelen en ravotten met en over elkaar. Ze woonden in een ruim tuinhuis met de deur open zodat ze ook in de grote tuin konden spelen. De heer des huizes vertelde me dat ze 3 nesten hadden. Hij vroeg me hoeveel we er zouden meedoen. Ik begon te huilen. Mijn schat  kwam vlug tekst en uitleg geven aan de man en zei dat hij er ene zou uitkiezen.

Ik herpakte me toen ik doorhad wat er gebeurd was. Hij zei me dat hij het niet meer kon aanzien dat ik zo treurde om mijn Toyah. Hij had het afgesproken met mijn dokter : als ik tegen donderdag niet beter was, moest hij voor een kitten zorgen. Hij verzekerde me dat het niet was om Toyah te vervangen maar wel als afleiding. In de hoop dat ik weer eens zou glimlachen want hij dat mistte hij het meest. Ik ging akkoord om hem te plezieren want ik geloofde er niet in.

Hij kwam het tuinhuis uit met een kitten in zijn hand. Het was wit met zwarte vlekjes en leek niet bang, al was het niet ouder dan 6 weken. Hij keek me vragend aan en ik stak mijn handen uit. Hij legde het in mijn armen en ik begon weer te wenen, terwijl ik de kleine dicht bij me hield en streelde. Het motortje sloeg direct aan en ik hoorde die kleine spinnen wat me deed ophouden met huilen. Met die kleine in mijn armen, keek ik eens goed rond. Ik zag een piepkleine Chewy, een kleine Kyra, mini Rufo liep daar ook rond. Ik zocht maar vond geen kleine Toyah. Met een gebroken hart stond ik daar te kijken. De man was onwennig maar mijn schat keek bemoedigend.

Ik moest naar huis rijden dus hield mijn liefste de kleine tegen zich aan en ik liet Bob zijn werk doen. Ik zag toen pas dat we in Zwevezele waren. Na een vlotte, korte rit waren we weer thuis.

Eerste avond  :

Ik bekeek de nieuwe kleine, met tranen in mijn ogen, hoe het zich onwennig door ons huis bewoog. Mijn schat kwam af met allerlei speelgoed. Hij moet het klaar gelegd hebben voor we vertrokken. Ik had niets gemerkt. De kleine begon onmiddellijk te spelen met de balletjes en muisjes. Ik keek toe hoe het ons huis verkende en nam foto’s.

   

Toen het opeens begon te miauwen, als riep het zijn familie en vriendjes, kwam mijn moederinstinct boven en probeerde ik het te troosten. Mijn hart brak bij de gedachte dat we die kleine uit zijn vertrouwde omgeving hadden geplukt, weg van alles en iedereen dat het kende. Ik nam het in mijn armen en opnieuw sloeg het motortje aan. Ik bleef zo eventjes staan, die kleine dicht bij me. Na een tijdje zette ik het opnieuw op de grond en het begon weer te spelen. Ik voelde mijn hart een slag over slaan. Ik besefte dat ik zeker een half uur niet aan Toyah had gedacht. Ja, zo’n kleine is een goede afleiding.

Dat geroep deed het geregeld maar kalmeerde telkens toen het mijn stem hoorde.

1 ding vond ik jammer : Kyra was naar beneden gekomen toen we met die spruit binnen kwamen, had eens gemiauwd en was naar buiten gelopen (gevlucht ?). We hebben haar van heel de avond niet meer terug gezien, ook al heb ik haar geregeld geroepen.

Wanneer het  tijd was om te gaan slapen, hebben we de kleine in de badkamer gezet met een kattenbak, eten, drinken en speelgoed. Kyra was nog niet binnen toen we naar boven gingen, maar ze kon binnen via haar luikje. In bed hoorde ik de kleine nog een tijdje miauwen. Al wenend ben ik in slaap gevallen. Zoals gewoonlijk moest ik om 3 uur plassen en toen ik me terug dicht bij mijn schat genesteld had, was ik blij omdat het stil was beneden en Kyra bij me onder de lakens wilde, zoals gewoonlijk. Oef ! Ze was naar huis gekomen.

Wordt vervolgd.

Poezebeesten.

Deze kreeg ik binnen via mail en vond het zo grappig dat ik het hier zet.

Ter verduidelijking : dit zijn niet onze poezen …

The Half Sit-up
To achieve the half sit-up, you must begin with the intention of exercising your abs and promptly fall asleep midway through the task. This position is extremely advanced and not recommended for amateur sleepers.

The Awkward Spoon
The goal here is not so much for intimacy, as it is the socially uncomfortable sharing of your physical space with someone. Bonus points if your arm falls asleep and you’re too scared to move it.

The Cool Dude
The trick here is to look totally relaxed while you’re really extremely uncomfortable.

Bed Hog
The goal is not so much comfort, as an expression of sheer, unadulterated greed.

Thinking Outside the Box
Two of your feet – preferably on opposite sides of your body – must remain outside the box at all times.

The Pile-Up
You end up colliding with at least three others, and you are hoping they all have insurance.

Be The Box
You must be able to get your whole body in the box, no matter what it takes. Become one with the box!

The Radiator
Your main goal here is not about comfort……it’s just about warmth.

The Sleeping Dog
This one is easy. Find a dog. Imitate the dog.

The Positive Thinker
You refuse to be let a bad situation get the best of you.

The Drying Rack
Imagine that you are a wet t-shirt. Drape yourself accordingly.

The Head-Rush
Lay on your back, head hanging off the side, paws in the air – and let gravity do the rest. A pounding headache will incur shortly.

The Non-Conformist
You will first need to find two willing conformists, in order to make your statement.

The Mid-Sentence
This position is only for those with extreme forms of narcolepsy.

Some Assembly Required
Have a friend take you apart and then try to reassemble you from memory.

Same as above, except without the box.

The Dog Bed
It’s probably the most comfortable bed you will ever sleep on, but smells kind of funky.

The Dreaded Mid-Afternoon Slump
Eating a big lunch, then falling asleep at your desk.

The Old Married Couple
Your mate’s snoring no longer bothers you.

Wat is dat ?

Ik zat deze week rustig in de zetel toen ik buiten opeens iets opmerkte. Het was een vogeltje dat insecten verzamelde tussen de bloemen.  Ik vermoed dat het een meesje was want het had een lijn over zijn ogen. Ik ben vlug om mijn fototoestel gelopen maar, je raad het al, ik was te laat. In de hoop dat het terug zou komen en ik het alsnog op de gevoelige plaat zou kunnen vastleggen, ttz digitaal, hield ik mijn toestel dichtbij. Natuurlijk is het niet meer terug gekomen. Volgende keer meer geluk ?

Op een avond, we waren naar tv aan het kijken, zag ik opeens iets buiten. Het was niet een van onze poezen en grote dan een muis. Ik vermoedde een andere kat of een rat ! Die zou ik wel eens manieren leren ! Toen ik het licht buiten aanstak zag ik dat het een egeltje was. Gelukkig riep mijn schat : ‘Neem een foto !’ want ik had er niet aan gedacht. Toen we buiten kwamen liep het vlug weg en dit was het enige dat ik kon fotograferen voor het onder de struiken wegkroop. We hebben het verder zijn weg laten zoeken en hebben het niet meer terug gezien

 

Deze ochtend gaf ik de poezen vers eten en wat zie ik : ze eten side by side ! Zonder blazen of ruzie. De kleine aan het blikvoer, de grote aan de korreltjes. Dat gebeurt zo zelden dat ik er een foto moest van hebben ! Ik heb het opgezocht : de vorige foto dat ze samen eten is van 7 maanden geleden !

 

En speciaal voor Zapje : hier een foto van James ! 😉