Het theaterseizoen is begonnen.

En er waren er veel ineens, maar stuk voor stuk zeer mooi en allemaal aanraders.

 

  • De eerste was De Idioot. Een toneelstuk naar het boek van Dostojewski wat zoveel wil zeggen als ‘zwaar’. Gelukkig hebben de mensen van Lazarus het zo luchtig mogelijk gebracht. Met klasse acteurs als Charlotte Vandermeersch, Koen de Graeve, Pieter Genard, Ryszard, Gunther Lesage en Dominique Collet konden we niet verkeerd zitten.

Het verhaal : Een wereldvreemde man komt aan Moscow en leert er verschillende mensen kennen, elk met hun eigen agenda en kantjes.

Een minimalistisch decor en een apart begin (de acteurs stonden op een rij en converseerden naar het publiek), zo wisten we dat het een speciale avond zou worden. En dat was het zeker : 6 spelers voor 10 rollen ! Een man steekt zijn broek af, er komt een zwarte tutu tevoorschijn en zo wordt hij vrouw. Een actrice doet een schort aan en wordt een man, … Ja, zeer goed gedaan. De vraag die wij ons stelden op weg naar huis was : wie van hen was nu de (grootste) idioot ?

IMG_9806  IMG_9811

  • Twee avonden later waren we opnieuw present in de Stadsschouwburg voor het optreden van Riguelle. Hij bracht zijn ‘Un premier amour de luxe’.

Het werd een avondvullende muzikale voorstelling met Franse chansons, sommige oude (en blijkbaar bekende) en andere nieuwe van zijn hand. Ik ken niet zoveel Franse muziek en heb er maar 1 herkend : ‘Il est 5 heures, Paris s’eveilles’. Toch heb ik heel de avond genoten ! Hij brengt ze met zoveel liefde en gevoel dat, ook al kende in de liedjes niet, ik toch kon meegaan met de emotie. Zijn bindteksten waren grappig : zo wist hij ons te zeggen dat hij Jan Hautekiet heeft moeten ontslaan wegens teveel GAS-boetes en dan maar zijn dochter Eva had geschaakt. Achteraf wist hij ons te vertellen dat Eva even goed is als haar vader maar dan met de vrouwelijke toets.

tn_IMG_0005-001

  • De volgende avond was het in de Biekorf te doen voor Den Uyl. In het voorwoord door Wim De Wulf, regisseur, leerden we dat er werd gespeeld met kopies van de echte poppen omdat de echte te waardevol waren.

Het verhaal : 1942, midden in WO II, wordt er gerepeteerd voor de Kerstvoorstelling met handpoppen. Elk heeft zijn eigen kijk op de oorlog, collaboratie, verzet, vriendschap, verraad, …

De 3 acteurs : Kurt Defrancq, Els trio en Rubbert Defossez, spelen de pannen van het dak en we krijgen een inkijk hoe er (vroeger ?) met handpoppen werd geacteerd.

tn_IMG_0100-001   tn_IMG_0135-001

 

tn_IMG_0145-001

 

 

  • Begin deze week gingen we kijken naar Het diepe dal. Een toneelstuk over depressie. Omdat we al allemaal wel eens ‘minder groot’ zijn geweest, sprak me dit stuk zeker aan. Ook omdat Warre Borgmans de hoofdrol zou spelen. Verder deden mee : Dimitri Leue, Joke Emmers, Verona Verbakel en Ward Kerremans. Voor de muziek zorgden : Antoon Offeciers en Jeroen Baert.

Het verhaal : Een man, een stand-up komiek, is depressief na de dood van zijn vrouw en omdat hij haar jonge verpleegster is gehuwd. Zijn zoon is daar niet gelukkig mee. De komiek zijn grootste fan houdt hem aan zijn belofte om haar te helpen met haar ‘materiaal’. Zijn psychiater probeert hem te helpen.

Om een stuk met zo’n zwaar onderwerp toch luchtig te houden en dat voor meer dan 2 u 30 minuten zonder pauze, chapeau ! We hebben meegeleefd, gelachen, iets geleerd, herkenning gevoeld, maar vooral genoten van de steengoede acteurs.

IMG_0257

Meer kan je lezen op www.stadsomroep.be .

 

  • En Nory ? Net als ik, heeft ze niet graag dat ik moet vertrekken en is super blij wanneer ik terug thuis kom en we herenigd zijn. Het is grappig om te zien dat ze probeert okkernoten te eten omdat ik het elke avond doe.

Hier de laatste foto’s :

DSC_0002 DSC_0003 DSC_0005

 

Advertenties

De eerste zijn er !

Met het korten van de dagen,

Het langen van de nachten,

De migratie van de teveel-potige-beesten,

Het niet meer warm blijven tot 23 uur,

Komt de tijd van de Okkernoten !

Hoera ! Joepie !

Gedaan met piekeren wat ’s avonds te eten.

Vanaf 19 uur tot 22 uur weet ik het wel.

Sorry maar ik zal er nu aan beginnen.

Smakelijk !

Spelen, zand, auto, beestjes, noten.

De speelnamiddag met het werk van mijn schat was weer zeer leuk. Het thema was deze keer Boerenspelen. In een melkveeboerderij in Houthulst hebben we de melkkanrun niet goed gedaan, de kruiwagenloop was ook niet denderend (ja, in lopen zijn we nooit goed geweest), de boerengolf (tussen de koeien en ezels) was stukken beter misschien omdat we ons meer ‘thuis’ voelden ?, in het klompengooien waren we zeer goed en het boerenkruiswoordraadsel hadden we bijna volledig juist. We waren zeker niet de eerste maar ook niet de laatste. We hebben ons enorm geamuseerd en veel gelachen. De Weergoden waren ons gunstig en dat was ook leuk meegenomen. Het liep er vol van de kleine katjes. Er zaten er zeer mooitjes tussen. Ik heb er eentje een hele tijd bij me gehad, haar oogjes uitgekuist, maar toch achtergelaten … met pijn in het hart.

©Stippy

Dat doet me eraan denken, eigenlijk niet maar ik wilde het hier al een tijdje zetten en het kwam er niet van. Enkele weken geleden heb ik, niet ver van ons huis, iets vreemds gezien. Ik kwam terug van de winkel en was met de fiets. Ik zag iets de straat overlopen en vond het vreemd : het liep niet als een kat en de staart was te ‘bushy’ om van een hond te zijn. Eens aan de overkant bleef het even staan en toen zag ik dat het een rode eekhoorn was. Het verdween in een stuk onbebouwd land. Hopelijk leeft het daar nog lang en gelukkig en zie ik het nog eens terug. Ik woon al heel mijn leven hier in de buurt en het was de eerste keer dat ik zo’n diertje in levende lijve had gezien.

Gisteren zijn we alsnog naar het Zandsculptuurfestival in Blankenberge gereden. Ja, mijn schat had alweer een gratis ticket kunnen versieren. Na ‘slechts’ 350 foto’s (ja, ik kwam ogen te kort) en anderhalf uur later hadden we het gezien. Chapeau aan de kunstenaars want het was prachtig ! De details in de taferelen waren verbluffend. Er was gelukkig niet veel schade door onze ‘prachtige’ Belgische zomer.

©Micheleeuw

Op de heenweg had ik gemerkt dat mijn auto niet reed zoals het moest. Bij de minste bocht piepten mijn banden alsof ik veel te rap reed. Hij trok ook steeds erg naar rechts. Het was zeer vervelend om zo te rijden. Bij de eerste de beste gelegenheid hebben we de banden opgeblazen want dat was blijkbaar nodig. Jammer genoeg was het probleem daarmee niet verholpen. Ik mag er maandag, na het werk, mee naar de garage. Zal het nog te herstellen zijn of wordt het een andere auto ? Come and see next week !

BTW. Is het niet bijna tijd voor okkernoten ? Ik heb er al zin in ! 😉

Lekker !

Het water komt me nu al in de mond ! Ik mag er niet aan denken of ik tik niet meer verder en begin er al aan.

Ja, ik heb vandaag, na het werk, half Brugge omgereden en de vele wegenwerken getrotseerd om aan okkernoten te geraken.

Deze week had een collega me al verteld dat ze op komst waren. De boom bij de buren heeft er al, met bolster en al, laten vallen. Vandaag zegt een andere dat ze al (enkele weken ?) te verkrijgen zijn in een buurtwinkel te St.-Jozef.

Scheepsdalebrug en omgeving onderbroken ? Geen probeem. Ik rij rond naar de volgende. Deze gedraaid ? Hop, naar de volgende. Op de terugrit doen ze een brug open juist voor mijn neus, maar toen kon het me al helemaal niet meer schelen want de buit was binnen.

Foert. Ik kan niet meer wachten en begin eraan. Doei !

Het lot heeft beslist.

Voor slechts 3 euro naar een Kinepolis ? Mijn schat dacht : Ja, graag ! Ik dacht : Oh, neen ! als het echt moet …

Er is namelijk een actie met Brico en ze spelen oa Hell Boy 2. De eerste film heb ik (volledig) gezien op dvd en ik vond het zeer goed. Dus waarom niet, hé ?

Aangezien ik de zondagavond met rust gelaten wil worden liever niet buiten kom en we op maandagavond veel programma’s op tv hebben, moest het dus op dinsdagavond. Mijn schat had gisteren gezien dat je de tickets online kon kopen en heb ik KBC-online. Ik wist wat gedaan deze morgen.

Na meer dan een uur zoeken en proberen (ik wist mijn login eerst niet meer) had ik het ein-de-lijk gevonden : die film speelt alleen op maandag in Brugge ! Met spijt in zijn hart heeft mijn liefste dan maar beslist om te wachten op de dvd. Ik vind het niet zo erg : kan ik lekkere okkernoten fretten eten terwijl we een opgenomen film bekijken. Net zo gezellig.

’t Is weer voorbij

die ‘mooie’ zomer ! Zo denderend vond ik het niet. Niet dat het allemaal slecht was, maar toch ook niet de beste. De helft van mijn nieuwe kleren heb ik niet aan kunnen doen. Ik kan niet geloven dat we nog een na-zomer zullen krijgen.

Ik schrok dat het licht aan moest, gisterenochtend. In minder dan 3 weken zijn de dagen veel ingekort. ’s Avonds, rond 20 uur, moet de schuifdeur al dicht omdat het binnen donker wordt en we de kaarsen aansteken. Amper een uurtje later begint het buiten ook. Maar het is bijna tijd van de okkernoten. Slecht voor de lijn, maar o zo lekker ! Nog enkele weken geduld, zegt mijn schat.

Het wordt al vlug herfst. Niet dat ik iets tegen dit seizoen (of de andere) heb, het is gewoon dat ik nog wat zon en warmte wil. Al vlug genoeg moet ik de truien weer boven halen en de zomerkleren terug opbergen.

Maar zoals iedere leeftijd zijn scharme heeft, zo ook elk seizoen : het verkleuren van de bladeren en die typische herfstgeur, dan de wintervrieskou, om dan uit te kijken naar de prille, nieuwe plantjes met daarna een prachtige zomer. Wedden ?

Okkernoten !

Ik was van plan om gisteren een stukje te plaatsen maar had (weer) geen inspiratie. Ik dan maar eerst de bezoekjes afronden en hopen dat er iets me te binnen schoot. Toen ik met de voorlaatste bezig was, zette mijn lief plots een dvd op met de woorden : als we nu kijken halen we het nog net voor de tv programma’s beginnen. Een stille wenk ? Ik ben er maar op in gegaan, ook omdat de inspiratie er nog niet was …

Ik heb foto’s genomen van mijn nieuwe werkplek. Ze staan op Flickr.

Ik zal er dan aan beginnen, zie. De eerste voor dit jaar zijn gekocht …
Mijn schat spreekt over okkernoten, deze morgen, en mijn Eurocentje valt : het is bijna tijd voor lekkere noten. Mijn zoet zei dat er nog geen zouden zijn maar deze avond, na het werk, ben ik gaan kijken in de GB rechtover ons deur en ja hoor : kiloooo’s lagen er ! Grote, dikke, verse, wakkige (= beetje nat, niet echt droog) !
Ik zal er weer elke avond eten tijdens het tv kijken : kraken, alle pelletjes eraf en in mijn mond. Mmmmm, lekker !
Dat het zeer slecht is voor de lijn kan me niet schelen. Het is maar voor enkele weken voor ze te droog worden. Ze hebben ook goed kwaliteiten zeker ? Zoals alles.

Geen tijd meer voor bezoekjes vandaag : de noten lonken 😉