Nory is 3 jaar !

Gisteren verdriet omdat mijn kleine Neelix niet lang mocht bij me blijven, vandaag vreugde dat mijn lieve Nory 3 jaar geworden is.

Het is soms niet gemakkelijk om te weerstaan aan haar wens om naar buiten te gaan, maar ik wil haar niet verliezen. Daarom doe ik er zoveel mogelijk aan om het haar binnenshuis naar haar zin te maken.

Hier een foto op haar favoriet plekje : aan de schuifdeur wachten tot de vogels komen om ze dan te bespieden.

DSC_0010

 

Zoals beloofd.

Ik heb gisteren beloofd om nieuwe foto’s te plaatsen van Nory.

We nemen er nog altijd geregeld omdat ze onze lieve schat is. Deze zijn de recentste :

DSC_0026

Moet dat nu echt ?

DSC_0031

Zie ik daar vogels ?

DSC_0034

Is Kira daar ?

DSC_0035

Nog altijd geen vogels ? Pff !

DSC_0036

Dan maar kijken hoe mama de was op plooit, hoog vanop de kast.

 

Ze maakt me nog altijd zeer gelukkig en is nog steeds mijn schaduw, als ze niet naar de vogels loert die de zaadjes komen oppikken die ik speciaal voor haar elke dag op de terrassen gooi. Kwestie van haar een beetje afleiding te geven want ze nog niet naar buiten en Kira wil niet altijd, zelden eigenlijk, met haar spelen.

DSC_0002

Dicht bij mama en naar buiten kijken.

DSC_0003

Ja, ja, ik zal ook naar papa kijken maar alleen voor de foto, hoor.

DSC_0004

Mijn zicht boven de laptop wanneer ze op mijn benen zit. Prachtig, toch ?

DSC_0009

We knipperen naar elkaar.

DSC_0007

Mijn hart zwelt wanneer ze zo naar me kijkt. Je zou toch voor minder, hé.

DSC_0024

Ze probeert altijd dicht bij Kira te zijn.

 

Verder gaat alles goed met ons : we zijn nog steeds gelukkig met elkaar, in ons huisje. De verdeling van de nalatenschap, 4 jaar na het overlijden van mama,  is nog altijd niet gebeurd dus kan ik het huis en de tuin niet verder (laten) afwerken. Aangezien het nu toch niet het seizoen is voor die werken, geef ik er niet veel om. Ik zal het wel krijgen en dan schieten we in actie.

Minder gaat het met mijn zus : na 20 jaar samen zijn en 7 jaar huwelijk heeft haar man besloten dat hij gelukkiger is bij iemand anders en is bij haar in getrokken. Natuurlijk ben ik er voor haar en zal, samen met haar dochter en vriendinnen, er haar weer boven op helpen. Ze had haar pensioen, binnen 2 maanden, anders voor gesteld. Maar zoals ik haar al gezegd heb zal ze haar herwonnen vrijheid volledig zelf kunnen invullen. Ook al ziet ze dat nu nog niet, dat komt wel.

Zo, tot de volgende keer.

 

Prettige feesten !

Aan iedereen die hier komt : Prettige Feesten en all the best voor 2015  !

Wij hebben al rustige dagen gehad, net zoals we het graag hebben : drankje, lekker eten, filmke, vele geschenkjes, …

De poezen hebben ook al veel extra’s gehad en klagen ook niet . 😉

Nory houdt zich vooral bezig met vogels beloeren in de tuin die afkomen op de lekkers die ik daar voor die reden heb uit gestrooid.

DSC_0017  DSC_0031

Soms komt er ook eens een andere poes langs en dat laat ze me direct weten.

DSC_0035  DSC_0039

Haar kerstmuts vond ze niet zo prettig.

DSC_0002 copy

Veel Liefde en geluk in goede gezondheid voor 2015 !

Ja, ik leef nog.

De laatste tijd hou ik me onledig met werken, tv kijken, spelletjes spelen op de laptop of met Nory mijn kleine schat, slapen, nu en dan blogs lezen, … Daarbij gaan we geregeld naar optredens of theaterstukjes in het Brugs Stadstheater of MAZ. Wat we daarvan vonden en foto’s kan je terug vinden op http://www.stadsomroep.com en klik op foto.

Aangezien onze Notaris ons dossier 4 maanden ‘vergeten’ was, is de verdeling van de nalatenschap nu nog niet gebeurt. Hij heeft ons beloofd om er werk van te maken en na ongeveer een maand zouden we eindelijk over de fondsen kunnen beschikken. Gelukkig zat ik er niet op te wachten.

Thuiswerken op maandag is zalig ! Ik zou het iedereen aanraden. Het alles (en nog meer) wat ik ervan verwachtte : rustig veel kunnen afwerken, geen stress, geen gezaag, geen verplaatsing, bij mijn poezen in mijn huiskleren, … Wat moet het nog meer zijn ?

De volgende dag is dan weer hels : vlug-vlug de afgewerkte dossiers op hun plaats leggen, wat er nog bij moet zoeken en erbij steken, nog een vraag stellen, … om dan tegen 8u30 klaar te zijn voor een drukke dag aan het onthaal. De ene dag is rustg en kalm, de volgende extra druk. Waarom extra ? Omdat er van alles gezegd wordt in de media over de veranderingen/afschaffingen/wijzigingen/inkortingen/ … maar wij weten nog van niets omdat er nog niets beslist is, niets om papier staat, het nog geen wet is, wij nog geen richtlijnen gekregen hebben wat er veranderd is en hoe we het moeten afwerken, … En het ergste van al is dat de mensen ons niet geloven ! ‘Maar we hebben het op de radio gehoord/in de krant gelezen !’ Pff ! Dat ze maar vlug de knopen doorhakken.

Binnen enkele weken is er weer het Razorreel Flanders Film Festival Bruges. Het begint op 6/11 t/m 15/11. Voor details zie http://www.rrfff.be. Wij weten in elk geval weer wat gedaan : films bekijken, foto’s nemen, verslagjes schrijven, …

Rond dezelfde periode worden mijn ogen geopereerd. Ik verwacht meer van die ingeplante lenzen want deze die ik nu dagelijks inbreng zijn ontoereikend, zeker om (kleine cijfertjes) te lezen.

Nu nog foto’s van Nory die we gisteren genomen hebben, spelend met een stokje. Meer moet dat soms niet zijn. 😀

DSC_0005 - kopie  DSC_0012 - kopieDSC_0014 - kopieDSC_0015 - kopieDSC_0017 - kopieDSC_0016 - kopieDSC_0019 - kopieDSC_0018 - kopieDSC_0008 - kopie DSC_0009 - kopie    DSC_0020 DSC_0021 - kopie DSC_0022 - kopie DSC_0025 - kopie DSC_0026 - kopie DSC_0028 - kopie DSC_0027 - kopie DSC_0031 - kopie DSC_0030 - kopie DSC_0029 DSC_0032 - kopie DSC_0033 - kopie DSC_0034 - kopie DSC_0035 - kopieDSC_0011 - kopie

Tot de volgende keer …

1 jaar geleden

ik dit en kijk nu ! Gedaan met huilen en snotteren, integendeel.

Niet dat ik niet meer triestig kan worden wanneer ik aan mijn kleine Neelix denk : dat lieverdje had langer moeten mogen leven …

Deze foto nam ik toen ze hier 1 dag was :

cropped-dsc_0128.jpg

Deze de volgende week :

DSC_0039

Wat was ze toen nog klein ! Wie zou dit schatje niet onmiddellijk graag zien ? Ik in elk geval wel, door mijn verdriet heen.

Ze is in mijn hart gekomen en heeft het grote gat opgevuld

  • met haar lieve, zachte manier van doen,
  • met haar zotte capriolen,
  • met haar voorliefde voor kaas en kattenmelk,
  • wanneer ze kijkt wanneer ze ‘speciaaltjes’ zal krijgen,
  • door haar de horen smakken wanneer ze die op eet,
  • hoe ze me er voor bedankt door nadien dicht bij me te komen liggen,
  • door me te ‘roepen’ wanneer ze wil spelen (waar ik natuurlijk altijd op in ga),
  • door haar pootje op mijn strelende hand te leggen wanneer ze er genoeg van heeft en wil dutten,
  • door elke nacht tegen me aan te komen slapen
  • door triestig te kijken wanneer ik weg ga en voor mijn voeten te lopen,
  • door al aan de deur te staan wanneer ik terug thuis kom en luidkeels te miauwen,
  • dat ze zelden stout is, al is dat niet moeilijk want ze mag bijna alles,

Ik kan de mensen die haar aan mij hebben toevertrouwd niet genoeg bedanken ! Zoals ik toen ook tegen heb gezegd : ik zou het niet kunnen. Daarom ben ik hen extra dankbaar : merci, bedankt, thanks, Danke, … Ik heb jullie vertrouwen niet beschaamd en heb haar opgevoed, beschermd, veel liefde gegeven, vertroeteld, verzorgd, veilig gehouden, speeltjes, extra’s, … al wat een katje nodig heeft om gelukkig te zijn en dit met veel plezier en goesting. Zij heeft me over mijn verdriet geholpen, heeft me weer leren lachen, me opnieuw laten plezier hebben in het leven, … in de wetenschap dat ze dicht bij me is of thuis op me wacht.

Deze volgende foto’s zijn van vandaag : ze is al even groot als Kira.

DSC_0011

 

Ik heb haar laten spelen met hetzelfde speeltje, ter vergelijking. Ze had dan haar bling-bling-bandje afgedaan maar heeft het ondertussen terug aan.

DSC_0039

DSC_0068

 

DSC_0013

 

DSC_0028

 

DSC_0074

 

DSC_0027

En nu is het genoeg, zeker ?

Try-out Urbanus ?

Gisteren zou Urbanus in het Entrepot een try-out doen van zijn nieuwe show.

Als fotografen van Stadsomroep  (ja, ik ben ook al gepubliceerd op deze site), mogen wij normaal gezien zonder ticket binnen in het Entrepot. We kopen er toch voor ons omdat ik niet als profiteur wil bestempeld worden.

Wij dus, met de auto, ruim op tijd vertrokken. We komen aan de Warandebrug en mogen er niet over van de politie. Niet getreurd, we nemen dan de Krakelebrug, hé. Ook daar stond een agente. Zij kon ons vertellen dat alle bruggen in Brugge gesloten waren voor auto’s omdat er een triatlon bezig was ! Geen probleem : we parkeren de auto en gaan er te voet naar toe. Zo had ik mijn beweging voor de dag.

Na een ferme wandeling (voor mij toch) in de zon komen we bezweet aan. Daar krijgen we te horen dat er geen pers binnen mag ! Het is een try-out met publiek maar er mogen geen foto’s genomen worden en er mag niets over geschreven worden : Urbanus wil geen negatieve pers ! Blijkbaar heeft hij niet veel vertrouwen in zijn eigen show.

Het was de eerste keer dat we dit mee maakten. Zo’n try-out is meestal net voor de pers omdat de artiest zo gratis reclame krijgt voor zijn/haar nieuw ‘kindje’. Niet deze keer, dus.

Aangezien er geen tickers meer te koop waren, zijn we dus onverrichter zake terug naar de auto gewandeld (pff) en terug naar huis gekomen. Nory was in elk geval blij ons zo vlug al terug te zien, Kira was blij dat ze terug naar buiten mocht en ik omdat ik de avond in mijn zetel mocht doorbrengen.

Conclusie : hoe de nieuwe show van Urbanus was dat deze zomer op vele festivals zal te zien zijn ?

Geen idee !

Omdat ik gisteren geen foto’s mocht nemen, dan maar eentje van mijn lieve Nory :

DSC_0001

Zie eens hoe groot ze al is ! 🙂

 

 

 

 

 

 

 

Ach, ik kan me weer niet inhouden en dus hier zijn er nog (van vandaag) :

DSC_0016

Een doos, een zak of een verpakking moet getest worden.

 

DSC_0018

Inspectie van onze voorraad.

DSC_0024

Van op de trap alles gadeslaan.

DSC_0032

En poseren kan ze ook ! 🙂

 

 

 

Out of the office.

Micheleeuw will return on 16 juni 2014. Thank you for sharing.

Dit heb ik zojuist in mijn mail op het werk gezet. Hoera !

Het gevolg van een combinatie van feestdagen, brugdag, verlof en onbetaald verlof.

De laatste werkdag was druk en ik heb niet alles kunnen afwerken wat ik zou gewild hebben, maar het is zo.

Wat ik zal doen ? Zo weinig mogelijk !

Veel spelletjes, films en series zullen de revue passeren. Ook veel spelen met Nory, natuurlijk.

dwars door mijn mouw.

 

bijt en krab er maar op los !

Zodat ik er zo uit zie.

Gelukkig voel ik er niets van.

 

Ja, dat arme schatje mag niets. Niets, zeg ik je ! 😉

Een lach en vele tranen.

Het is precies 1 jaar geleden dat ik dit plaatste : mijn lieve, kleine Neelix was dood.

Ik dacht het ook te besterven van verdriet.

Een hele tijd ben ik ontroostbaar geweest, maar dankzij Nory kon ik opnieuw lachen. En morgen is het haar verjaardag : ze is dan 1 jaar oud. (Ouder dan Neelix is geworden.)

Dus vandaag heb ik verdriet maar morgen zullen we vieren. Ze zal dan (nog meer) speciaaltjes krijgen om te eten en waarschijnlijk een nieuw speeltje. Dat heeft ze zeker nodig. Not !

IMG_0913

Neelix

DSC_0037

Nory

 

Lang geleden …

… dat ik hier nog eens iets zette.

Iemand (meerdere eigenlijk) maakten er me attent op en dat vind ik wel lief. Bedankt.

Ik kan laten weten dat we allen gezond en wel zijn. De rust is terug gekeerd ten huize Micheleeuw. Veel nieuws had ik niet melden en de roep van de spelletjes was groter. 😉

Ik heb me er bij neergelegd dat de verkoop van Mama’s huisje nog niet rond is (en ook niet voor direct) en dat ik dus ons huisje dit jaar niet tip-top in orde zal kunnen krijgen. Wel heb ik een bouwaanvraag ingediend om het raam in hout aan de straatkant te laten vervangen door een in PVC. Iemand van monumentenzorg, of iets dergelijks, is al langs geweest en kon zich vinden in mijn voorstel. Hij zou geen bezwaar indienen. Wanneer dat zal gerealiseerd worden, zien we wel. Ik ben zeer gelaten geworden. Oud(er) worden, zeker ?

De mama van mijn schat gaat van het ene verzorgingstehuis naar het andere. Mijn liefste gaat haar om de zoveel dagen bezoeken. We horen niets meer van de familie, blijkbaar zijn ze nog boos. Ook goed …

In die (bijna) 3 maanden zijn we naar enkele optredens/toneelstukken gaan kijken. Allen stuk voor stuk de moeite en/of leuk. Er zitten klasse-artiesten in ons kleine landje. Zoveel is zeker ! De verslagjes kan je lezen op http://www.stadsomroep.com en klik door naar foto’s.

Omdat ik me vorig jaar zo erg verveeld had, ben ik niet naar de 1 mei optredens geweest. Ik had (half) afgesproken met enkele mensen maar die waren afhankelijk van het weer en dat zag er niet zo goed uit. Dat het nog beter geworden was dan gedacht is goed voor hen, maar ik wilde het risico niet lopen om daar weer heel de dag alleen te staan. Voor volgend jaar heb ik afgesproken met een vriendin.

Samen met een collega ben ik al enkele keren gaan zwemmen. We gaan op dinsdag direct naar het werk naar een zwembad in de buurt van het werk. We weten dat we het zo moeten doen want eens we thuis zijn, komen we niet meer buiten. Het is leuk : we babbelen veel maar zwemmen ook veel. Zo heb ik toch iets van beweging.

Mijn schat werkt nu ook 4/5. Ik heb hem gedwongen kunnen overtuigen. We zijn dus de vrijdag samen thuis en hebben zo een extra dagje weekend. Al geeft hij het (nog) niet toe, hij vind het wel fijn.

Op het werk is het nog steeds druk maar we hebben blijkbaar de achterstand weer weg gekregen en hebben een goed ritme gevonden. Stom van ons om steeds alle normen te halen met minder personeel maar zo zijn we. En die grote veranderingen ? Dat zien we dan wel …

De poezen zijn nog steeds mijn lieve schatten. Met Kira heb ik weer meer contact : bij het buiten zetten van wat ik dagelijks uit de kattenbak haal, neem ik een borstel mee en mag ik haar extra losse winterharen uitborstelen. Ze doet ook pogingen om weer eens bij me in de zetel te liggen. Ze is weer bijna de oude, na 9 maanden … Nory is kleine schatje en is zeer vaak dicht bij me te vinden. Ze is al bijna even groot als Kira en kan nog 6 maanden groeien. Ze staat nog steeds op mijn voeten wanneer ik moet weg gaan en roep me al van zodra ik terug binnen ben. Pijnlijk maar leuk. We spelen veel en ze laat Kira niet met rust wanneer die binnen is. Soms crosst ze van het ene uiteinde naar het andere en glijdt dan het laatste stukje. Zeer grappig om te zien. Tja, ze mag niet naar buiten dus moet ze haar energie ergens kwijt, hé.

DSC_0016

Spelen

 

DSC_0022

Zotjes

 

DSC_0011

lonken

 

DSC_0028

slapen in de meest onmogelijke posities

 

Mijn feeder staat op meer dan 250 dus zal ik er maar eens aan beginnen, zeker ? Tot zo.