Leve het voetbal !

Neen, neen, ik ben geen grote supporter van onze Nationale Sport. Eerder integendeel : ik vind dat ze veel teveel geld krijgen om maar zo slecht te spelen 😦 Mocht ik mijn werk zo slecht doen, was ik zeker al ontslagen, vastbenoemd of niet !

Mocht ik trainer worden van een ploeg, de spelers zouden afzien ! Ze zouden fysiek moeten hebben om 2 uur te spelen, zodat ze er niet na 1 uur moeten vervangen worden. Onnodig terugspelen naar de keeper zou mij rijk maken want daar staat een boete op van 250 euro. Een strafschop ernaast schoppen … niet te geloven. Geen speloverzicht ? Buiten ! Ze zouden tegen een duw moeten kunnen maar een tegenstander bijna in het ziekenhuis trappen staat gelijk met ontslag. Ik zou niet veel spelers over houden zeker ? 😆

Waarom ik dit hier schrijf ? Wel, omdat ik nu de pc kan gebruiken want mijn schat kijkt naar Cercle op tv. Hij heeft liever dat ik niet meekijk want ik kan mijn bek niet houden en geef  altijd commentaar (zie hierboven) en luid ! 🙂

Gisteren heb ik me onledig (?) gehouden met het lezen van het instructieboekje van de nieuwe dvd-recorder, terwijl hij de computer ‘nodig’ had om zijn mails te lezen en dingen op te zoeken op het net en spelletjes te spelen. Ach, het was niet erg. Hij mag zich ook eens langdurig amuseren, ik doe het ook geregeld de donderdagnamiddag en/of de vrijdag. Maar zo kon ik niets schrijven of andere blogs bezoeken. Ook mijn mails bleven ongelezen. Vandaag bleek dat er, tussen de mails, niets wereldschokkends tussen zat en de andere blogs ik heb vandaag kunnen bezoeken. Mijn lectuur, gisteren, heeft me wijzer gemaakt in de dondere geheimen van een dvd-recorder met harde schijf. Zo heb ik geleerd dat er zoiets als ‘live tv’ bestaat. Je zet de dvd op een bepaalde tv zender en wat uitgezonden wordt gaat in een buffer, (niet op de harde schijf) tot 6 uur lang, van waaruit je kan terug- en vooruitspoelen zoals een opgenomen programma. Ondertussen kan je opnemen op de harde schijf of op een dvd-schijf. Zeer geschikt als er (weer) eens 2 programma’s overlappen. 😀

Door mijn schuld (ik heb verkeerdelijk gezegd dat een scart moest gestoken worden in een andere uit- of ingang) is de ‘Guide plus’ nog niet in orde : het duurt 24 uur om de zenders van de tv over te brengen naar de dvd. 😥 Eens dat gelukt is zou het programmeren zeer gemakkelijk gaan. Gewoon aanklikken en nooit meer het begin of einde dat er niet op staat, omdat de uren van uitzending niet kloppen met wat in de krant of Humo staat. Op hoop van zegen en veel geluk, zeggen ze dan. 😉

Het vliegt de deur uit !

Gisteren deed de dvd-recorder raar : het enige wat op het schermke kwam was ‘Loading’. 😯 We konden het niet aan- of uitzetten, de dvd uithalen, gaf geen beeld, … Niets. Nada. Zip ! 😦 We hebben alles geprobeerd wat op het internet te vinden was : de stekker uithalen (voor 5 minuten) – we hebben het voor veel langer uit gelaten, op ‘eject’ of op ‘aan/uit’ blijven duwen – tot mijn vingers ongevoelig werden, … Niets veranderde iets aan de zaak. 😥 Ik heb dan beslist om vandaag een nieuwe te gaan kopen en de kapotte in herstelling te krijgen. Tijdens zijn werkuren heeft mijn schat alles geregeld. De kapotte kan via Krefell, waar het gekocht was, terug naar de hersteldienst van JCV. Ze zijn daar op de hoogte van het probleem en zouden het eventueel zonder kosten herstellen. Eerst zien en daarna geloven … Bij Photohall hadden ze een Philips in voorraad met harde schijf waar je veel mee kan doen. Na het werk zijn we die gaan ophalen en betalen. Het eerste deel van de installatie is gebeurd, morgen de rest. Gelukkig hebben we gisteren ons plan kunnen trekken en moeten we vandaag maar 1 ding opnemen en dat kan op video. Morgen zou alles terug operationeel moeten zijn 🙂

Gisteren heeft mijn schoonzus gebeld met de vraag of mijn aanbod voor een lening nog geldig was. (Zij en mijn broer zijn uit elkaar van verleden week. Aangezien mijn broer de scheiding niet fair speelt, ben ik bereid haar te helpen.) Ik zal dus morgen mijn spaarcenten aanspreken om haar uit de nood te helpen. 😕

Ik kan zo niet rijk worden hé 😉

Over & out ?

Dit is de laatste dag van de Roze Bril-Blogweek. Een schitterend initiatief van Menck om ons allen bloggers aan te zetten om meer positieve berichtjes te plaatsten. Zoals hij zelf aangeeft op zijn blog, heeft het zeer grote bijval gehad. Proficiat !

Ik heb een shit-week achter de rug maar het heeft me toch geholpen, door geen negatieve post te ‘mogen’ plaatsen, om de dingen te relativeren en het positieve eruit te halen. Bedankt !

Ik zou het zeer jammer vinden moest het nu overal gedaan zijn met die leuke posts. Gelukkig mogen we de headers blijven gebruiken en dat zal ik ook doen. Ik zal ook proberen minder te zagen over het werk maar eerder de leuke anecdotes te vermelden, want die zijn er ook. Dus eerst mijn hoofdpijn lagen wegzinken en dan pas schrijven. Dat zal al veel helpen. 🙂

Ook die nieuwe lezers, die mij komen opzoeken sedert het initiatief, zou ik willen bedanken en uitnodigen om te blijven komen. Hier staan geen prachtig geschreven stukjes proza of leuke gedichtjes. Enkel wat schrijfsels over mijn leventje in ons huisje met mijn schat & 2 poezen, mijn familie & vrienden. Verder wat me frappeerde of als leuk overkwam. De films of optredens die we gezien hebben. Wat me plezierig maakt of me doet wenen. Hopelijk kan ik jullie nog een jaar boeien.

Nieuwjaarsdiner.

We hebben het weer gehad en hebben het overleefd.

Om 12u30 zijn mijn schat en ik aangekomen in De Notter. De Kir was voortreffelijk en verradelijk dus ben ik, na 2,5 glazen, overgeschakeld naar Rodenbach. De hapjes waren zeer fijn, werd me gezegd.

Het eten was voortreffelijk, zeker de speciaaltjes voor mij, zoals gewoonlijk. De sfeer zat er al goed in toen de tombola begon. Er waren mooie prijzen en zeer veel flessen Champagne en goede schuimwijn. Zo’n laatste hebben we ook gewonnen 🙂

Geen speech, ook altijd goed nieuws, zodat we vlug aan de dans konden beginnen. Eerst moesten we buiten roken maar rond 17 uur kwam er een zaaltje vrij dat omgetoverd werd totimg_6092.jpg rookruimte. Bedankt, lieve mensen.

Ik heb mijn tijd verdeeld tussen de dansvloer, vlug iets drinken en de rookruimte, waar vaak levendige gesprekken plaats vonden. Iemand van de PWA had pruiken mee. Die hebben we natuurlijk bijna allemaal op ons kop gezet om ermee te dansen.  😀 Voor die foto’s is het wachten tot volgende week want collega Michael heeft ze moeten nemen, de batterijen van ons toestel op waren. We hebben gedanst tot het laatste nummer.

Dan samen nog wat gedronken in de rookruimte terwijl we aan het wachten waren op chauffeurs die iedereen veilig naar huis konden brengen. Mijn lief heeft ons naar huis gebracht maar we hadden nog geen zin om te gaan slapen, dus zijn we de Cohiba binnen gestapt. Mijn neefje was er aan het werk. Zo konden we nog wat tegen hem zeveren. Rond 2 uur vonden we het welletjes en zijn gaan slapen.

Het was een leuk samenzijn en terugzien van enkele afwezige collega’s. Ik wil hierbij Erica vermelden, want zij heeft blijkbaar de weg naar hier gevonden. Kom lezen en geef een reactie, meid. 😆

Herlezen.

Ik was weer eens inspiratieloos om hier een stukje te zetten toen mij plots een zeer leuk voorval te binnen schoot die ons overkomen was. Omdat ik niet meer wist of ik er hier al iets over geschreven had, heb ik alle vorige berichten nog eens herlezen.

Wat me opviel, in het bijna jaar dat ik blog, is dat ik nogal veel over mijn werk schrijf. Dat is niet te verwonderen want ik ben altijd zeer geëngageerd als ik iets doe. De meeste mensen, en zeker ik, hebben veelal het gevoel dat ze zelf meer doet dan de collega’s dus is het niet te verwonderen dat de stukjes meestal negatief zijn. Ik klaag ook veel over hoofdpijn. Dat heb ik ook bijna elke dag dat ik ga werken, maar om dat steeds te herhalen ? Geen wonder dat jullie het beu gelezen zijn ! 😀

Ik heb ook gemerkt dat we in een jaar tijd ongeveer 100 dvd’s bij hebben. Wanneer zullen we die allemaal bekijken? Zoals reeds enkele keren hier vermeld, zullen we een paar jaar moeten stoppen met werken om die er allemaal door te krijgen. Ik moet er wel bij vermelden dat er ook ‘klassiekers’ tussen zitten van meer dan 20 jaar oud. Die films zijn enkel om de verzameling van mijn schat aan te vullen. Hij verzamelt zo graag. 🙂

Dat er in een jaar tijd zo’n verloop van poezen is geweest, is me ook opgevallen. Toen ik hier begon was er enkel Ruffo, onze roste kattin. Toen die dood terug gevonden was en na veel verdriet, hebben we broer Toyah en zus Chewy in huis gehaald. Deze zomer is de kleine meid dan verloren gegaan en hebben we het nieuw speelkameraadje Kira thuis gebracht. En zeggen dat ik mijn eerste poes Meetje meer dan 17 jaar bij me heb gehad. Ze is gestorven, in mijn armen, van ouderdom. Ik hoop voor mijn huidige lievelingen hetzelfde : een lang, gezond en gelukkig leven bij ons en dan sterven in mijn armen van ouderdom.

De relatie met mijn moeder werd ook al vaak vermeld. De ruzie, het goed maken en opnieuw in onmin geraken. 😦 Wat ik wel gelezen heb is dat ik veel meer voor haar gedaan heb dan ik me herinnerde. Als zij het niet meer weet, ik nu weer wel !

Het was leuk eens te herlezen wat ik geschreven had over de verschillende optredens die we gezien hebben. De etentjes met familie en vrienden, de kleine en grote voorvallen die me toen bezig hielden en die ik al vergeten was, … Het was al bij al aangename lectuur, vond ik. Ik zou alle bloggers aanraden ook eens uw blog te herlezen.

Het voorvalletje waarover ik eigenlijk wilde schrijven stond er nog niet op, maar dat zal iets voor de volgende keer zijn. 🙂

Eens proberen

 om van gisteren een positieve dag te maken.

Er was de begrafenis van Liliane Berghmans. Het was een zeer mooie dienst. De gekozen muziek waren haar favorieten. Dat ze begonnen met ‘Je m’en fou’ van Edith Piaff stond me zeer aan, want zo iemand was ze wel. Waarschijnlijk daarom dat ze door sommigen als tegendraads overkwam. Hoewel ze gelovig was bleek de mis niet té katholiek te zijn. Dat de Directeur van de Academie van Brugge er was, stond me niet aan, maar het was voor hem waarschijnlijk ook een verplichting. De andere collega’s vond ik wel op hun plaats : zijn hadden misschien een haat/liefde verhouding met haar gehad, maar ze hadden elkaar altijd gerespecteerd.  Er waren ook veel oud-leerlingen en (ex-)modellen.

Dat Jeaninne, die alles geregeld had, tussen de verre familie kon zitten vond ik prachtig. Tijdens Liliane haar leven heeft Jeaninne zoveel voor haar gedaan en ook nu alles in orde gebracht, ze verdiende het wel. Het was een mooi, passend afscheid. Het was alsof Liliane er zelf was. Ze zal tevreden neergekeken hebben en met een gerust hart kunnen vertrekken.

Nadien zijn we, met de modellen, nog een gaan drinken in de café rechtover de kerk. We hebben er gelachen, annecdotes verteld, een traan weggepinkt en steeds weer gezegd : Had ze nog geleefd, ze zou hier ook geweest zijn met leuke verhalen. Ze was altijd bereid om de sociale contacten te onderhouden over een goeie pint 😉

Met een mooi, typisch Berghmans, rouwkaartje in de hand en de belofte om contact te houden met elkaar, zijn we terug huiswaards gegaan. Het was een leuk weerzien op een triestige dag.