Cornelis Vreeswijk

Cornelis Vreeswijk (IJmuiden, 8 augustus 1937 – Stockholm, 12 november 1987) was een Nederlands-Zweeds zanger en liedschrijver.

Cornelis Vreeswijk werd in 1937 in IJmuiden geboren als oudste van vier kinderen. In 1948, Cornelis was toen twaalf jaar oud, verhuisde het gezin naar Stockholm in Zweden waar zijn vader, Jacob Cornelis Vreeswijk, nadat hij in Nederland een taxi- en garagebedrijf had gehad, ging werken als automonteur. Het gezin remigreerde in 1961 naar Nederland, maar Cornelis en zijn zuster Ida bleven in Zweden wonen.

In Nederland is hij vooral bekend van liedjes als De nozem en de non en Misschien wordt het morgen beter. Zijn bekendheid in Scandinavië is echter veel groter. Zijn oeuvre daar bedroeg zo’n 35 langspeelplaten.

De zangstijl van Cornelis Vreeswijk kan het best worden omschreven als troubadour. Hij begeleidde zichzelf op gitaar, en werd soms ondersteund door een trio. Zijn teksten zijn maatschappijkritisch, met de nodige dosis sarcasme en humor.

Vreeswijk debuteerde in 1964 met Ballader och oförskämdheter wat zoveel betekent als ‘ballades en onbeschaamdheden’. Geen woord te veel! De LP slaat in als een bom en veel Zweden reageren geshockeerd op de vrijpostige teksten van Vreeswijk. Die gaan namelijk over hoeren, zwervers en andere minder fraaie kanten van de goedgeorganiseerde Zweedse samenleving. Bovendien neemt hij kerk en politici genadeloos op de hak. Dat zijn de brave Zweden niet gewend. Zijn grote doorbraak kwam in 1968 met Tio vackra visor och personliga person (Tien mooie wijsjes en persoonlijke persoon). Hij nam liederen op van Carl Michael Bellman (1740-1795, een Zweeds dichter). In 1973 verscheen zijn LP I stället för vykort (In plaats van ansichtkaarten), waarop hij stelling nam tegen de oorlog in Vietnam. Teksten van Victor Jara werden door hem in 1978 op de plaat gezet. In Zweden bezorgde zijn veelzijdigheid (folk, blues, rock, samba), zijn bijzondere stemgeluid, zijn sterke liedjesteksten en zijn wilde leven Vreeswijk inmiddels een legendarische status. Er is een Cornelis Vreeswijk Stichting, een jaarlijks muziekfestival rond zijn muziek en een Vreeswijk cultuurprijs. In Stockholm is zelfs een park naar hem vernoemd. Rijk is hij niet gestorven want hij had jarenlang problemen met de Zweedse fiscus en moest op een bepaald ogenblik zelfs zijn huis verkopen en logeerde in een caravan bij vrienden.

In 1985 werd bij Vreeswijk leverkanker geconstateerd. Hij stierf twee jaar later op 50-jarige leeftijd.

Nederland

Vreeswijk werd in 1966 door de VARA uitgenodigd naar Nederland te komen. Een single van De nozem en de non flopte. Zes jaar later verscheen zijn elpee Cornelis Vreeswijk (1972) die bekroond werd met platina: er werden honderdduizend exemplaren van verkocht. Zijn volgende Nederlandstalige platen hadden echter maar weinig succes.

In 1974 reikte Prins Adrianus I van carnavalsvereniging de Pintenwippers uit IJmuiden aan Vreeswijk het grootkruis der Pintenwippers uit.

Op 27 mei 2000 werd in het Nederlandse stadje Westwoud het Cornelis Vreeswijk Genootschap opgericht. In 2001 werd het uit het Zweeds vertaalde stuk De Troubadour Van IJmuiden, over het leven van Vreeswijk opgevoerd, met Jules Croiset in de hoofdrol. Op 7 juni 2003 werd in IJmuiden een borstbeeld van Vreeswijk onthuld. Hans Polak maakte in 2003 een documentaire over Vreeswijk.

Advertenties

De Drink

Ja, we hebben het weer overleefd : de drink met het werk.

We zijn rond 11u30 begonnen met schuimwijn, die flessen stonden er nog van met nieuwjaar en ze zouden slecht worden zeker? In elk geval : voor elk een glas en toasten op de aanwezigen en afwezigen (we missen nog altijd een lieve collega die enkele jaren geleden onverwachts is gestorven).

Ik weet nu wat ‘tappas’ zijn : fingerfood ! Aperitief-hapjes !
Er waren er veel, maar meer dan de helft was met vis en ik lust dat niet. Wat ik wel lustte, een soort of 6, was in 1 hap weg. Ik mocht dan nog enkele ‘hapjes’ nemen van iemand die liever mijn vis-hapjes opat. Ik ben dus met honger van tafel gegaan.
Het middagmaal is mijn grote maaltijd en ik eet dan een grote hoeveelheid : petatjes, groenten en vlees. ’s Morgens een klein boterhammetje, rond 10 uur nog eentje, ’s middags veel, rond 17 uur een mini Bounty (of zo iets), ’s avonds rond 21 uur rijstkoeken met platte kaas of pinda’s.
De geur was soms niet te doen : zalm, rivierkreeftjes, garnalen, … alles wat ik niet lust maar ook waar ik niet goed tegen de reuk kan. Ik heb veel met mijn Rodanbach onder mijn neus gezeten om niet te moeten walgen.

We hebben toen, gezamelijk, de afwas gedaan en terug naar beneden om verder te gaan werken. Maar ik en enkele anderen hebben onze pc’s afgesloten en zijn weg gegaan rond 14u30.
Er zijn er veel mee gegaan naar ‘El Commandante’ en ze hadden dorst want de eerste ‘pinten’ kwamen vlug. Sommigen dronken Kriek, anderen Carlsberg en ik Rodenbach, natuurlijk. We hebben staan lachen en zeveren. Het was echt leuk! Na 16 uur zijn er nog enkele binnen gekomen en we hadden dan nog meer plezier.
Ik dacht rond 17 uur een smsje gestuurd te hebben naar mijne Pat om te zeggen dat ik nog op café zat, maar gisteren heb ik dan gezien dat het toen al bijna 18 uur was…
En opeens is het licht uit gegaan : ik was dronken, voelde me niet meer goed, ben gaan overgeven maar het hielp niet en stond daar verdwaasd en zat. Een collega heeft dan voorgesteld dat haar man me naar huis zou brengen. Ja, graag ! Zo ben ik veilig thuis gekomen en opnieuw een sms gezonden naar Pat om te zeggen dat ik thuis was. Gisteren gezien dat het toen pas iets na 19u was. Dat is zeer vlug gegaan : van vrolijk en blij naar mulle-dronken. Het te weinig eten heeft daar zeker iets mee te maken, weet ik uit ervaring.
Maar het was zeer leuk, zolang het duurde 🙂

Ik heb dan een dutje in de zetel gedaan tot Pat thuis gekomen is van te poseren. We hebben samen nog naar een CSI gekeken en dan in bedje gaan slapen.

Een leuke dag !

Ik ben de rest van de week thuis dus heb ik gisteren kunnen uitslapen, sudoku’s ingevuld, de extra’s van BattleStar Galactica bekeken. Een luie dag, dus. Ik voelde me wat mottig, maar het viel nog mee als ik bedenk hoeveel ik gedronken had …

Iets anders :
Ik heb deze morgen een telefoontje gehad van mijn schoonzus : mijn neefke, die bijklust in de MaRiKa Rock (op ’t Zand) is door enkele klanten in elkaar geslagen ! Hij wilde passeren met 5 pinten in zijn handen en ‘ze’ zijn op hem binnen slaan en, toen hij op de grond lag, schoppen ! Hij heeft de nacht door gebracht in het ziekenhuis met een gebroken neus en blauwe plekken. Hij moest, deze ochtend, nog onder de scanner en hopelijk heeft hij geen andere letsels meer. Toen mijn broer en schoonzus ter plaatse aankwamen, gingen die gasten ook tegen mijn broer beginnen, met het schuim op de lippen ! Ik vraag me af wat die gasten geslikt hadden om zo agressief te reageren. Niet meer normaal. Volgens mijn schoonzus waren het ‘buitenlandse’ jongeren en deed de politie niets ! Waren ze er zelf bang van, misschien ?
Een mens zou voor minder Vlaams Belanger worden, als het zo verder gaat. Maar ik ben bang van die organisatie, dus zal ik nog niet zo vlug veranderen.
Mijn neef werkt daar om wat centjes bij te verdienen want hij gaat nog naar school voor opvoeder. Hij moet, na de paasvakantie, stage doen in het ziekenhuis waar hij nu verpleegd wordt. Om volgende week aan een kassa in een Delhaize te gaan zitten, zal ook niet lukken zeker? Zo misloopt hij toch wat inkomen. Ik vraag me af of hij kan klacht neerleggen tegen die gasten en of er iets van zal komen. Zou dat een arbeidsongeval zijn ? Zoniet, mogen ze zelf voor alle ziekenhuiskosten opdraaien.
Waar gaan we naartoe ?

ditjes & datjes

De kop is er weer af : de eerste werkdag is gepasseerd. Ik moet zeggen dat, toen ik deze morgen om 6u25 opstond, voelde het alsof het nog nacht was. Ik wilde nog wat blijven liggen. Maar als ik vroeg wil beginnen (rond 7u30), moet ik vroeg opstaan hé. We kunnen tot 9 uur binnenkomen zonder telaat te zijn maar wanneer ik om 16u30 wegga, heb ik al meer dan 50 minuten over gewerkt en kan ik zo vlug aan mijn halve dagen recup komen 🙂

Morgen is er ‘drink’ op het werk, met mijn dienst. Dat is lang geleden. We waren nochtans afgesproken er elke 2 maanden een te geven om ‘de sociale contacten te onderhouden’ en de verjaardagen te vieren. Maar nu is het geleden van september 2006, waar ik niet naartoe ben geweest. Er zou nog een komen in december maar een collega is toen plots overleden en uit respect hebben we die geschrapt.
Een ‘drink’ wil zeggen dat we rond 11u30 naar de vergaderzaal gaan waar er al hapjes klaar staan. Daarna eten we allen samen, morgen zijn het ‘Tappas’, vorige keer was het Chinees, de keer daarvoor waren er pizza’s. Ze drinken meestal wijn of een speciaal biertje (ik drink altijd Rodenbach), wat het best past met het eten.
De middag is geneutraliseerd, wat betekent dat je meer dan 42 minuten in middagpauze mag blijven zonder minuten te ‘verliezen’. Rond 14 uur wordt afgeruimd, de afwas wordt gedaan en terug aan ’t werk …
Sommigen onder ons nemen dan een ‘uitgangsbon’ of het vroegere ‘BP15’ en gaan om 14u30 weg, meestal naar een café in de buurt om daar nog wat verder te praten en drinken. Er hebben er al velen gezegd morgen mee te gaan op café. Het kan een ‘zware’ worden daarom heb ik gevraagd aan collega Diane om me morgen te komen ophalen. De auto staat dan ’s avonds thuis voor Pat om mee te gaan poseren in Oostende en ik moet/kan er niet dronken mee rijden.
Ook daarom heb ik er voor gezorgd dat ik woensdag en donderdag thuis ben. Aangezien ik de vrijdag altijd thuis ben (4/5), ben ik eigenlijk al over de helft, wat mijn werkweek betreft 🙂

Ik heb op een andere blog een commentaar gezet en ik moet er nog aan denken : ‘je bent toch een lieve …’ Het doet me pijn wanneer mensen dat zo tegen me zeggen. Ik weet dat ik kan ‘snakken’ als de beste, dat ik vlug op mijn paard zit en dan luid kan brullen en dat mijn gemoedsgesteldheid van mijn gezicht is af te lezen maar dat ik altijd ‘vies’ kijk is een vergissing. Mijn neutraal gezicht heeft zo’n opzicht en ik ben me er niet van bewust omdat ik niet voor een spiegel werk. Blijkbaar, wanneer ik niet lach, kijk ik ‘vies’ of boos. Daarom hebben de mensen een verkeerd beeld van mij, denk ik. Ik probeer zo veel mogelijk te helpen, ik kan niemand zien wenen of ik ga die troosten en ik hoef niet te weten waarom ze huilen, ik roddel zo weinig mogelijk (wat niet altijd gemakkelijk is op mijn werk), probeer zo weinig mogelijk mensen te betrekken in mijn problemen en los ze zelf op, …
Ik ben een leeuw van sterrebeeld en heb een grote mond, een sterk karakter, een brede rug en dik vel maar eigenlijk heb ik maar een zeer klein hartje.
Wanneer ik dan iemand een plezier heb gedaan of heb getroost en ze zeggen: ‘Je bent toch een lieve’ … dan doet me dat zeer omdat ze (blijkbaar) de moeite niet doen om me beter te leren kennen of om door de facade heen te kijken. Misschien is het voor mij gemakkelijker omdat ik ‘voel’ wanneer iemand triestig is en ik ze dan kan opvangen, maar ik moet dat ook niet doen hé. Ik zou er ook gewoon langs kunnen lopen, zoals de rest doet.
Ik weiger om onrecht te laten passeren, om te stoppen de zwakken te verdedigen of de droevigen te troosten en als dat betekent dat, nadien, nog eens iemand dat zo tegen me zegt, zal ik weer eens slikken en een traan wegpinken …

De zon schijnt en het is iets warmer : de mensen fleuren weer op. Iedereen loopt met een glimlach op zijn gezicht. We zijn weer wat vriendelijker voor elkaar en hebben wat meer geduld. De kwaaltjes blijven achterwege en worden vergeten. Leve de lente !
Mijn mannemens heeft zo juist wat in de tuin gewerkt : een grote struik gesplitst, de planten die binnen overwinterd hebben weer buiten gezet, wat dode planten uitgehaald en nieuwe, bloeiende erin gestoken. Het terras en de tuin zien er veel opgewekter uit. Leve mijn schat !

Babylon 5

Babylon 5 is een sciencefiction televisieserie die bedacht, geproduceerd en grotendeels geschreven was door J. Michael Straczynski. De muziek werd gecomponeerd door Christopher Franke. De pilotaflevering, The Gathering, werd uitgezonden op 22 februari 1993, en de serie zelf werd in de Verenigde Staten uitgezonden van 26 januari 1994 tot en met 25 november 1998. In Nederland is de serie op verschillende zenders te zien geweest in midden en eind jaren ’90, waaronder RTL4 en RTL5. In België is de serie slechts gedeeltelijk uitgezonden op VT4.

De serie heeft diverse onderscheidingen ontvangen, waaronder twee Hugos voor Best Dramatic Presentation.

De serie, vaak genoemd als een goed voorbeeld van het genre space opera, had een verhaallijn van vijf jaar, die werd verteld gedurende vijf seizoenen van 22 afleveringen. Centraal in dit verhaal staat een groot ruimtestation genaamd Babylon 5; een 8 kilometer lange kolonie die is gebouwd als een verzamelplaats om de vrede te behouden via diplomatie, handel en samenwerking. De commandant noemde het de “laatste en beste hoop voor vrede” voor de mensheid. Babylon 5 werd echter het middelpunt van politieke intrige en conflict, en uiteindelijk raakte het betrokken in een interstellaire oorlog. De speciale effecten waren vernieuwend omdat die grotendeels met de computer werden gedaan. Nu ogen ze echter niet meer zo spectaculair aangezien de technologie en de informactica op dat gebied enorm is vooruit gegaan. Pikant detail: voor de eerste seizoenen werd gebruik gemaakt van een aantal Commodore Amiga’s die men in een netwerk had geplaatst. Op dat moment was de firma Commodore eigenlijk al zo goed als failliet en bestonden er reeds nieuwere computers. Toch waren de speciale effecten voor die tijd zeer goed gemaakt. Tot de cast van Babylon 5 behoorde redelijk bekende namen waarvan die van Andreas Katsulas misschien wel de meest bekende is. Michael O’Hare werd na één seizoen de laan uitgestuurd omdat Warner Bross hem niet goed genoeg vond in zijn rol als Jeffrey Sinclair. Bruce Boxleitner nam zijn plaats in als Capt. John Sheridan. De Star Trek fans waren vooral enthousiast over terugkerende rol van Walter Koenig.

De voorgeschiedenis

Babylon 5 speelt zich af halverwege de 23ste eeuw. Babylon 5 is een ruimtestation, gebouwd in de nasleep van de Aarde-Minbari oorlog. Deze oorlog heeft zich afgespeeld na het desastreus verlopen eerste contact tussen de mensheid en de Minbari, waarbij een Minbari leider gedood werd. Wat daarop volgde was ook niet al te best voor Aarde: de technologisch superieure Minbari versloegen met gemak de Aardse troepen en naderden al snel het punt waarop ze de Aarde konden omsingelen. Echter, totaal onverwacht, en voor de gehele mensheid nog steeds mysterieus, gaven de Minbari de strijd op, zonder welke rede dan ook.

Om dergelijke incidenten te voorkomen werd het Babylon project opgericht. In het project werd besloten over te gaan tot het bouwen van een ruimtestation in neutrale ruimte. Dit ruimtestation moest dienen als ontmoetingsplaats voor aliens en tevens als een plaats waar kleinere en grotere machten in de ruimte hun verschillen moesten oplossen, liefst zonder geweld natuurlijk.

Het Babylon project kende helaas geen goede start. Babylon 1, 2 en 3 werden gesaboteerd en vernietigd. Babylon 4 kende een ander, en nog steeds mysterieus, lot: het verdween zonder ook maar enig spoor achter te laten. Echter, het vijfde ruimtestation kende meer geluk, want het bleef bestaan.

De bezetting van het station

Babylon 5 heeft de ambassadeurs van de vijf belangrijkere machten uit het bekende universum aan boord. Te beginnen die van de Aardse alliantie. Aarde levert ook de commandeur aan boord van Babylon 5, Jeffrey Sinclair. Naast de mensheid levert ook de Minbari federatie een ambassadeur.

Over de geschiedenis met Aarde hebben we al verteld, maar het is zeker nog wel het vermelden waard dat de Minbari een grote bijdrage hebben geleverd aan de bouw van Babylon 5. De Minbari zijn al een stuk langer in de ruimte dan de mensheid en worden vertegenwoordigd door Delenn. De Minbari zelf worden geregeerd door de Grey Council, een lichaam dat vertegenwoordigers kent van alledrie de kasten uit de Minbari maatschappij: de religieuze-, de werkers- en de oorlogskaste.

De derde ambassadeur wordt geleverd door de Centauri, in de persoon van Londo Mollari. De Centauri lijken nogal veel op mensen en waren tevens de eersten die contact maakten met de mensheid. De Centauri gaven de mensheid de mogelijkheid tot het maken van snelle ruimtereizen. De hoogtijdagen van de Centauri republiek lijken echter langzaam maar zeker te verdwijnen nu ze steeds meer controle verliezen over ingenomen andere werelden. Één van die werelden is de wereld van de Narn, de aliens die de vierde ambassadeur op Babylon 5 leveren. Nadat hun wereld voor decennia door de Centauri bezet is geweest, bouwen de Narn nu een machtig leger op, iets waar niet iedereen even blij mee is. De eerste slachtoffers van dit leger lijken de Centauri te worden.

De laatste ambassadeur wordt geleverd door de Vorlons en hoewel ze een ambassadeur aan boord hebben, is er verder maar erg weinig over ze bekend. Alleen de Minbari schijnen iets over ze te weten, maar verder is het alleen bekend dat ze extreem machtig zijn. De overige, kleinere rassen zijn lid van de League of Non-Aligned Worlds die vertegenwoordigd worden in de Babylon 5 council.

Het verhaal

En in deze status treffen we Babylon 5 aan in het begin van de serie. In vrede dus, maar dat was lang niet evident want er zijn nog zoveel mysteries niet verklaard en zoveel meningsverschillen niet opgelost in het jaar 2258. Er zijn dus nog veel vragen te beantwoorden en veel meningsverschillen op te lossen, óf pratend óf met oorlog.

En een gedeelte hiervan kunnen we zien in de serie Babylon 5. De serie telt vijf seizoenen, elk seizoen precies één jaar vertegenwoordigend en geen enkel seizoen zou zonder een ander seizoen verteld kunnen worden. De serie in z’n geheel verteld vormt namelijk één groot verhaal. Een verhaal waarin we meer te weten komen over Babylon 4, over de afloop Aarde-Minbari oorlog, de bezetting van de Narn door de Centauri, over de gevechten die ongetwijfeld geleverd gaan worden, over mysterieuze nieuwe aliens en, zeker weten, over nog vele andere zaken.

Kort gezegd, seizoen 1 is de opbouw van de serie; de seizoenen 2 tot en met 4 zijn het middenstuk en seizoen 5 vormt het slot. Dit is ook te merken in de serie zelf: van alle seizoenen kent seizoen 1 de meeste opbouwende verhalen, maar ook de meeste op zichzelf staande verhalen (verhalen die niet zoveel toevoegen aan de gehele verhaallijn). Dit laatste maakt dat het eerste seizoen over het algemeen niet tot het meest beste seizoen behoort, maar toch moeten de meeste afleveringen, waaronder zeer spectaculaire afleveringen als “Signs and Portents” en “Chrysalis”, wel bekeken worden om de serie te kunnen blijven volgen. De latere seizoenen, en dan vooral seizoenen 3 en 4, kennen vrijwel alleen nog maar afleveringen waarin een stuk van het gehele verhaal wordt verteld. Een zeer complex, maar goed in elkaar zittend verhaal (wat mij betreft).

Het Babylon 5 universum bestaat uit een televisie serie, een spin-off en meerdere televisie films. Om verwarring te voorkomen, volgt hier de aangeraden ‘juiste’ volgorde om alle afleveringen en films te bekijken. Het is uiteraard ook mogelijk om een andere volgorde aan te houden, maar de kans is groot dat je hierdoor te vroeg achter belangrijke informatie komt (de zogenaamde spoilers), die de spanning uit het kijken naar Babylon 5 kunnen halen.

  1. Begin met de pilootfilm ‘The Gathering’.
  2. Bekijk achtereenvolgens seizoen 1, seizoen 2 en seizoen 3.
  3. Kijk seizoen 4, t/m aflevering 8 (‘The Illusion of Truth’).
  4. Ga verder met de film ‘Thirdspace’.
  5. Bekijk daarna de overige afleveringen van seizoen 4.
  6. Kijk seizoen 5, t/m aflevering 21 (‘Objects at Rest’).
  7. Ga verder met de films ‘River of Souls’ en ‘In the Beginning’. Hoewel de naam van deze laatste film misschien een andere indruk mag geven, is het niet aan te raden deze film eerder te bekijken. ‘In the Beginning’ onthult vele raadsels, die anders de spanning uit de hele serie zouden halen.
  8. Bekijk de film ‘A Call to Arms’. Deze film legt tevens de basis voor de spin-off serie ‘Crusade’.
  9. Sluit Babylon 5 af met de laatste aflevering van seizoen 5 (‘Sleeping in Light’).
  10. Last, but not least: kijk alle afleveringen van de spin-off ‘Crusade’.