Vraag van de dag.

Ik heb vandaag weer ‘het onthaal’ gedaan op het werk. Ik doe dat nog steeds liever dan dossiers, dus ik klaag niet.

De voormiddag was zo kalm dat ik dacht me stierlijk te vervelen in de namiddag omdat er gebruikelijk minder bezoekers en telefoons binnen komen de woensdagnamiddag. Niet zo vandaag : ik heb meer mensen gesproken dan in de voormiddag. Ook heb ik het me soms lastig gemaakt omdat ik zoveel zelf wil doen. Een bezoeker een deftige uitleg geven en terwijl de telefoon opnemen en die ook uitleg geven. Ja, zo ben ik wel. Opnieuw klaag ik niet want zo gaat de tijd vlug.

Ook opnieuw de gebruikelijke vragen gehad over Kinderbijslag, Pensioen, Vakantie dagen/geld, … waarop ik geen antwoord kan geven.

Met 1 vraag had ik toch extra plezier en wel deze :

  • Ik : RVA Brugge, goeie namiddag.
  • Hij (met een zeer zwaar Frans accent) : We zijn op vakantie in Knokke. Mijn vrouw zit in een rolstoel. Kan jij voor iemand zorgen die met haar gaat wandelen ?
  • Ik : U bent verbonden met de RVA, de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, mijnheer.
  • Hij : Juist ja. Kan jij voor iemand zorgen ?
  • Ik : Wij doen hier werkloosheid, loopbaanonderbreking, tijdskrediet, brugpensioen, en aanverwante. Wij doen geen ouderenzorg.
  • Hij : Ha zo ? Wie doet dat dan wel ?
  • Ik : Ik heb geen idee maar zou eens navragen bij mijn ziekenfonds.
  • Hij : Heb je daar een nummer van ?
  • Ik : Neen, mijnheer, aangezien ik niet weet bij welk ziekenfonds u bent aangesloten.
  • Hij : Ha ja, dan zal ik zelf maar met haar gaan wandelen, zeker ?
  • Ik : Dat zou u kunnen doen.
  • Hij : Ok, toch bedankt.
  • Ik : Nog een prettige dag.

Je moet toegeven : dat is toch een specialeke, hé.

Advertenties

Nathalie Meskens in concert.

Wie kent haar niet ? Danni Lowinski, Mag ik u kussen ?, Tegen de sterren op, De allerslimste mens ter wereld, De neus van Pinokkio, David, Kaat en Co, haar rol in Blinker, de film Code 37, won al verschillende Televisie Sterren, … Altijd met een glimlach, altijd vriendelijk. Ja, acteren kan ze zeker wel.

Maar wie wist dat ze ook kan zingen ? Gisteren bracht ze ‘liedjes die ze stiekem zelf had willen schrijven’ in de Stadsschouwburg.

Ik wilde wel eens zien wat deze vrolijke dame daarvan bakt. En ook of ze echt zo sympatiek is als op het scherm. Ewel, in 1 woord : JA ! Op beide vragen.

Bijna 2 uur hebben we genoten van haar prachtige stem, goede muzikanten en gelachen met haar ‘onderonsje’ tussen het publiek en haarzelf. Zoals ze zelf zei : ‘De kans is zo klein dat we met z’n allen nog eens samen zullen zijn en dus is dit de ideale gelegenheid om elkaar te leren kennen.’ Ze stelde vragen en wij mochten ook vragen stellen. ‘Liefst tussen de liedjes en niet tijdens, want dat zou een beetje ambetant zijn.’

Tussen 2 liedjes in werden we prima onderhouden door bijna een stand-up voorstelling, wat het talrijke publiek zeker kon smaken.

  • Ze kon het appreciëren dat sommige de moeite gedaan hadden om zich ‘op te kleden’. Ze had dat ook gedaan want ze had een open rug, enfin, haar kleedje.
  • Zoals iedereen vond ze het een mooie zaal – omhoog kijkend. Niet voor de muzikanten – daar was het veel minder. Zelf is ze met verbouwingen bezig. Een extra Velux is niet mogelijk? Moet je dit hier eens zien …
  • Ook de laatkomers werden aangesproken : ‘Geen parking gevonden ?’ tot hilariteit van iedereen.
  • Het opbod van het langst gehuwd zijn werd gewonnen door een koppel die al 39 getrouwd waren. Niemand aanwezig deed beter. Zelf is ze 6,5 jaar gehuwd (met Jeroen Van Dyck – David, De vijfhoek).
  • Op haar hurken zitten deed pijn aan haar voeten wegens de hoge hakken dus ging ze maar op haar kont zitten. Net zo gemakkelijk.
  • Waarom haar muzikanten zover naar achter stonden ? Omdat de piano van het concertgebouw is en, in geval van brand, er een brandgordijn naar beneden komt en die piano daar achter moet staan. Dat zij en wij in de vlammen zitten, is blijkbaar niet zo erg.
  • We zeggen niet vaak genoeg ‘Ik zie je graag’ en daarom moesten we tijdens het volgende nummer elkaar strelen : rechts streelt links. Ze keek toe of we het wel degelijk deden. Zelf ging ze elke muzikant een knuffel geven en kietelde de drummer.
  • Ze vroeg of er gelovige mensen aanwezig waren. Die konden misschien de zaal verlaten voor het volgende nummer : Randy Newman – God’s Song. Prachtig !
  • Er waren cd’s te koop. ‘Ze schuiven voor 10 euro. 1 euro voor goed doel, de rest verdelen we onder elkaar om nieuwe iPads en zo te kopen.’
  • Ze wilde weten welke speciale bieren in Brugge werden gemaakt. Zelf drinkt ze liever een witbier. Brugs Tarwebier werd geroepen. Dit klinkt als ingrediënt ipv de naam. Wie ook een streekbiertje lustte was Amy Winehouse. Zeer mooi.
  • Ze morst wat water en laat haar pianist het opkuisen. Wanneer hij klaar is, morst ze meer : ‘Mensen zien werken is toch leuk, hé.’ Hij neemt dan nog maar hier en daar het stof af.
  • Ze bracht een zeer aparte, mooie trage versie van een liedje en vroeg, voor een zoen, of iemand de titel en de originele uitvoerder wist. Na de song riep ik het juiste uit en had gewonnen !

tn_IMG_0675 tn_IMG_0739

Enkele van de liedjes die ze in haar eigen, speciale manier gebracht heeft :

  • Mad about the Boy – Dinah Washington
  • Someone like You – Adele
  • God’s Song – Randy Newman
  • Back tot Black – Amy Winehouse
  • Ain’t no Sunshine – Bill Withers
  • Fast Car – Tracy Chapman
  • Liberian Girl – Michael Jackson (dacht dat het over haar ging : Librarian girl, als dochter van een bibliothecaresse – daarom is ze zo slim- en Michael Jackson kent haar en is verliefd op haar ! Tot ze ouder werd, natuurlijk …
  • Dirty Old man – The Three Degrees (Gewonnen !)
  • Crazy – Gnarls Barkley
  • Rolling in the Deep – Adele

Stuk voor stuk pareltjes en schitterend gebracht. Ze heeft een stem als een klok, wanneer ze dat wil, maar kan ook zeer gevoelig zingen. Ja, deze dame kent er wat van !

tn_IMG_0793 tn_IMG_0829

We waren nog naar de foyer aan het gaan toen de backingzangeres en de pianist ons voorbij liepen. Toen we in de foyer aan kwamen was ook Nathalie er al, druk aan het signeren, een goed woordje tegen iedereen en poseren. Ze hebben geen tijd genomen om eventjes ‘tot zichzelf’ te komen, zoals de meeste artiesten wel doen. Het was zeker geen moeite voor haar om met iemand op de foto te gaan, een simpele vraag volstond. Ze bleef lachen en tekenen ook al duurde het bijna een uur. Haar schoenen had ze uit gedaan en stond blootvoets te grappen.

Ja, ook ik heb een cd gekocht en heb ook mijn winnende zoen gekregen. Ze was zelfs bereid om nog eens extra te poseren voor mijn schat.

tn_IMG_0837

tn_IMG_0839

Conclusie : deze dame is zeer lief en kan zingen als een nachtergaal ! Jammer dat ze nog maar 1 optreden doen want ik zou zeggen : Ga dat zien ! Zeker onthouden voor wanneer ze nog eens ‘op de baan’ gaat. Wij zullen het zeker in de gaten houden zodat we er nog eens bij kunnen zijn.

Wigwam.

Kut(wijf, vrouw), (slappe)lul(mannetje), (ouwe) zak, sodemieter op, in je reet, … Ja, we hebben gisteren onze portie Nederlandse verwensingen gehad. We zijn nl. naar Youp van ’t Hek geweest en hebben ons zeer geamuseerd.  Alle vloeken en verwijten gebruikt hij als krachttermen dus blijven ze grappig.

Ik kende hem enkel van naam en wilde hem wel eens bezig zien. Dat heb ik me niet beklaagd.

Deze bijna 60-jarige heeft ons mee genomen naar zijn house-warming ‘partijtje’ waar hij iets teveel gedronken had en zich heeft afgereageerd op de genodigden. Hij is vervolgens ‘naar huis’ gegaan waar hij merkte dat geen, van zijn in zijn lange leven verzamelde, huissleutels paste. Tja …

Hij heeft ook verteld over zijn jeugd : hij was een eenzaam jongetje en werd gepest door zijn bril.  Zijn vriendjes waren de bad-eendjes maar er zat geen bij met een brilletje. Hij bracht veel tijd door in zijn tentje onder de appelboom, waar hij zat te bedenken wat hij niet zou worden. Wielrenner. Check. Voetballer. Check. Hij zou wel rijk worden. Check.

Al sinds hij kind was vroeg hij zich af waarom we eigenlijk gelijke kousen moesten aan hebben en ging er niet mee akkoord. Daarom heeft hij met zijn vriend Joris de ‘ongelijke-sokken-club’ opgericht. Ze waren de enige leden en zijn altijd vrienden gebleven.

Maar nu was Joris stervende … ‘Beter jong dood gaan dan dementerend aan het aquarium zitten likken met een Pamper aan, toch ?’

Hij stelde ook de vraag aan Mijnheer Alzheimer : ‘Neem me mijn (doods)angst af, maar laat me de Liefde behouden en de leuke herinneringen.’

Ook de uitspraak : ‘Een onthaaldame die mee geleverd wordt met de desk en dus zeer zuur kijkt.’, werd door de volle zaal gesmaakt.

Hij wil ongelijke sokken en een bad-eend met een bril !

 

Zeker een aanrader om eens 2 uur goed te lachen en ook een traan weg te pinken.

En ja, hij had ongelijke sokken aan.

(Geen foto’s : het mocht niet van het management.)

Neelix, de Onbevreesde.

Ik zou James, de robotstofzuiger, nog eens zijn werk laten doen. Met een kleine, actieve kat in huis is dat al eens meer nodig. Geen probleem, daar heb ik hem voor.

Vorige keer was Neelix er niet echt gerust op. Hij/zij keek van ver, zoals mijn schat het gevonden had : kijkend vanop een afstandje naar 2 andere kittens die aan het spelen waren. Maar ik dwaal af.

Ik liet James eerst de badkamer doen met de deur dicht. Ik merkte direct dat Pruts er niet van weg liep maar aan de deur bleef staan. Toen ik James de salon liet doen ging Neelix er naartoe en deed aanvalletjes. Had hij/zij kunnen spreken dan zei het heel zeker : ‘Hoera ! Een nieuw speeltje !’

Het was zo leuk om te zien dat ik zelfs vergat om foto’s te nemen. Gelukkig heb ik dat dan toch gedaan en zoals je zal zien, vanaf nu is het Neelix, de onbevreesde ! 😀

 

Poezebeesten.

Deze kreeg ik binnen via mail en vond het zo grappig dat ik het hier zet.

Ter verduidelijking : dit zijn niet onze poezen …

The Half Sit-up
To achieve the half sit-up, you must begin with the intention of exercising your abs and promptly fall asleep midway through the task. This position is extremely advanced and not recommended for amateur sleepers.

The Awkward Spoon
The goal here is not so much for intimacy, as it is the socially uncomfortable sharing of your physical space with someone. Bonus points if your arm falls asleep and you’re too scared to move it.

The Cool Dude
The trick here is to look totally relaxed while you’re really extremely uncomfortable.

Bed Hog
The goal is not so much comfort, as an expression of sheer, unadulterated greed.

Thinking Outside the Box
Two of your feet – preferably on opposite sides of your body – must remain outside the box at all times.

The Pile-Up
You end up colliding with at least three others, and you are hoping they all have insurance.

Be The Box
You must be able to get your whole body in the box, no matter what it takes. Become one with the box!

The Radiator
Your main goal here is not about comfort……it’s just about warmth.

The Sleeping Dog
This one is easy. Find a dog. Imitate the dog.

The Positive Thinker
You refuse to be let a bad situation get the best of you.

The Drying Rack
Imagine that you are a wet t-shirt. Drape yourself accordingly.

The Head-Rush
Lay on your back, head hanging off the side, paws in the air – and let gravity do the rest. A pounding headache will incur shortly.

The Non-Conformist
You will first need to find two willing conformists, in order to make your statement.

The Mid-Sentence
This position is only for those with extreme forms of narcolepsy.

Some Assembly Required
Have a friend take you apart and then try to reassemble you from memory.

Same as above, except without the box.

The Dog Bed
It’s probably the most comfortable bed you will ever sleep on, but smells kind of funky.

The Dreaded Mid-Afternoon Slump
Eating a big lunch, then falling asleep at your desk.

The Old Married Couple
Your mate’s snoring no longer bothers you.

Bezoeker van de dag.

Mijn dagje aan het onthaal is weer voorbij gevlogen ! Altijd leuk dat de tijd vlug gaat. Een teken dat ik me niet verveel.

Omdat we met ons gebouw tussen de Belastingdienst zitten, gaf dat geregeld problemen met mensen die bij ons binnen kwamen om vb hun BTWnummer aan te vragen. Dat is niet erg voor ons, maar soms vervelend voor hen wanneer ze moeten wachten omdat er nog voor hun geregistreerd moeten worden. Daarom hebben we een aanwijzing aan de deur gehangen waar duidelijk op staat hoe ze bij de juiste ingang kunnen geraken.Toch zijn er elke dag mensen die naar de uitleg staan staren en toch nog binnen komen. Ze doen maar …

Dat het nu tijd is om je belastingen in te vullen, hebben we geweten : het aantal ‘verkeerde’ bezoekers is vertienvoudigd ! De meeste krijgen we vlug terug buiten en op de goeie weg maar deze begreep het niet onmiddellijk en hij wilde maar niet geloven dat we geen deel uit maken van de Belastingen !

  • ’t Is voor mijn belastingsbrief te laten invullen.
  • Dan ben je hier verkeerd. Het is in het gebouw achter mij dat je moet zijn. De ingang bevindt zich daar. Ik wijs naar het gebouw.
  • Ja maar, ’t voor mijn belastingsbrief !
  • Dat begrijp ik, mijnheer, maar hier is de RVA. De belastingen is dat gebouw daar. Ik wijs weer naar het gebouw.
  • Kunnen jullie dat hier niet doen ?
  • Neen, mijnheer, het spijt me.
  • Hoe kan dat nu ?
  • Je bent nu in het gebouw van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening. Wij doen geen belastingen.
  • Maar toch wel !
  • Neen, mijnheer. Wij doen werkloosheid. Wij zijn de RVA. Den dop, zoals we zeggen.
  • Maar neen gij. Den dop zit in de Spanjaardstraat !
  • Niet meer. Ze zitten nu aan het Station en dat is de VDAB.
  • Wat zegt gij nu ? Sedert wanneer zitten ze daar ?
  • Ik denk sedert begin dit jaar. Maar dat doet hier nu niets ter zake. Om uw belastingsbrief te laten invullen moet je in dat gebouw zijn.Ik wijs weer.
  • Hoezo ? Dat is toch allemaal hetzelfde ?
  • Neen, toch niet.
  • Doen jullie niet allemaal hetzelfde ?
  • Neen, zeker niet.
  • Ik dacht dat elke ambtenaar hetzelfde deed.
  • Ik vrees dat we dan allemaal een punthoofd zouden krijgen van alle kennis die we moeten kennen.
  • Staan jullie dan niet in verbinding met elkaar ?
  • Neen, niet bovengronds maar ook niet ondergronds. Je zal terug naar buiten moeten gaan en op de trotoir rond dit gebouw lopen tot je daar bent. Ik wijs weer naar het gebouw achter me.
  • Pff ! Wat een gedoe om te mogen betalen …
  • Misschien krijg je dit jaar wel terug ?
  • Als dat zou kunnen … Salut.
  • Goeie dag verder …

En weg was hij.  Wij hadden een brede glimlach op onze smoel. 😀

Vraag van de dag.

Enfin, eigenlijk vond ik er 2 uitspringen :

  • Wat is jullie telefoonnummer ?
  • Maar mevrouw, u belt naar hier en weet ons telefoonnummer niet ?
  • Hihihi. Hahaha. Neen, maar ik zou het graag weten.
  • Geen probleem. Ons nummer is 050/…
  • Ok. Bedankt.
  • Graag gedaan.

Tja, wat moet daar nog meer over gezegd worden ?

  • Ik heb al 2 maanden geen uitkeringen meer gekregen ! En zou nu toch wel eens willen weten hoe dat komt !?!
  • Ok. Ik zal eens kijken. Mag ik uw rijksregisternummer ? … Ik zie dat u , na uw beroepsopleiding, bent aangeworven bij de firma waar u de opleiding volgde. Aangezien u werkt krijgt u geen uitkering meer.
  • En dat kan zomaar ?
  • Euh, ja. U bent niet meer werkloos dus heeft u geen recht meer op uitkeringen.
  • Ja, ik had het wel gedacht, maar ik dacht : ik probeer het toch eens.
  • Leuk geprobeerd maar hadden we het in eerste instantie niet gezien, dan zou u het toch lazter hebben moeten terug betalen, met nog een sanctie er boven op.
  •  Oei. Goed dat het me niet gelukt is dan. Prettige dag !
  • Voor u ook.

Close but no cigar !