Cohiba

Ik zit er niet met mijn geld in , ik heb er geen voordeel bij maar ik ga toch zo graag naar de Cohiba : het is de café rechtover mijn deur dus ik heb de auto niet nodig, het personeel is er altijd vriendelijk en attent, je mag er roken (niet tussen 12 u en 14u30 omdat er dan eten geserveerd wordt), de muziek is voor elk wat wils en er zijn overal tv’s zodat ik muziekclips of voetbal kan bekijken terwijl ik mijn Rodenbach-in-het-flesje drink 🙂

Het is allemaal begonnen toen Anne-Sophie vier jaar geleden de café overgenomen had en plots aan mijn deur stond met de vraag of ik soms geen stoffer & blik kon missen voor eventjes. Ik heb er haar ene mee gegeven en gezegd dat ik het niet terug moest hebben omdat ik er nog een had. Sindsdien kan ik niets verkeerd doen en heeft ze me voorgesteld aan haar hele familie en alle vaste klanten : ‘zij is die lieve overbuur die me geholpen heeft’ 🙂

Het zou nooit in mij op komen om de politie te bellen wanneer de deur niet goed dicht is en wij een beetje muziek kunnen horen in onze slaapkamer (wat sommige van mijn buren wel doen). Neen, we hebben afgesproken dat wanneer het echt teveel zou zijn, ik in mijn badjas – met mijn haar in mijn tanden – de straat zal oversteken en de muziek zelf stiller zal zetten 🙂

Toen ze hoorde dat Pat foto’s nam heeft ze hem/ons gevraagd om foto’s te nemen van haar eerste feest ter gelegenheid van het 1-jarig bestaan van haar café. Nathalia is dan komen optreden en mens wat kan die zingen zeg. Het was een grandioos succes want de inkom was gratis. Het zat stampvol maar wij hadden ruimte want wij waren de ‘fotografen’. We hebben de hele avond gratis mogen drinken en nog wilde ze betalen voor de foto’s. Die van mij waren nogal goed gelukt (gewoonlijk is het Pat die de beste heeft getrokken) en ze heeft ze in een grote kader verzameld en hangen nog steeds aan de muur. Lief !

Sedert die avond is er al een groot familiefeest, optredens , een grote barbeque en het feest voor het 3-jarig bestaan geweest – het 2de hebben we moeten missen wegens het fotograferen van een trouwfeest – en elke keer waren wij de huisfotografen. Zo hebben we al Guy Swinnen (Palm Cafe) – hij had het zo naar zijn zin dat ie geen zin had om te stoppen met spelen – , Mama’s Jasje en vele anderen voor onze lens gekregen.
Ik ben zo ontzettend trots op Anne-Sophie. Ze is nu nog maar 25 jaar en ze is zo goed bezig : ze heeft een lieve, sterke ploeg rond haar verzameld, haar vader helpt haar met de papieren en houdt een oogje in het zeil, maar het zijn allemaal haar beslissingen – haar realisaties. Haar hoofd staat sterk op haar schouders en het is een zeer lieve meid.

Op 31 maart ek. is het het 4-jarig feest met Sam Gooris en Udo ! Allen daarheen ! Het zal weer een schitterende avond worden want met die gasten kan je niet missen, vind ik.
Ambiance verzekerd.

Je weet waar wij zullen zijn, die avond …