Waregemkoerse 2012 : het was er warm !

Ja, we waren er weer bij en we gaan erop vooruit. Verleden jaar hadden we ‘fotograaf’-passen, dit jaar waren we ‘pers’. Ook hadden we een VIP Parking kaart. Waar zal dat eindigen ? ūüėČ

Dat het in de voormiddag nog eventjes geregend had, kon ons niet deren want ze hadden mooi weer voorspeld en dat hebben we ook gehad. Het was al volop zon toen we vertrokken.

Mijn schat wist waar die VIP Parking was en zo heb ik Bob ingesteld. Niet goed, zo bleek. We reden al op de E40 toen ik bedacht ergens E17 te hebben zien staan. Natuurlijk, op de achterkant van de Parkingkaart ! Goe bezig !

Maar we waren nu al zo ver. Bob zou ons er wel naartoe loodsen. Ondanks dat mijn schat geregeld zei : je rijdt verkeerd en 1 keer had hij ook gelijk, Bob toch !, zijn we er vlot geraakt. Om daar te horen dat we verkeerd waren. We moesten terug rijden naar de E17, richting Gent volgen, de eerste afrit er terug af en de ROZE (niet RODE) bewijzering volgen. De juiste parking werd zo gevonden, een luxe autocar stond al te wachten en zette ons af dicht bij de ingang. Slechts anderhalf uur (!) later dan gedacht, maar we waren waar we wilden zijn. Oef !

Geen tijd om te eten, vlug jetons gekocht en iets te drinken gehaald, want het was zeer dorstig weer de eerste draf-ren zou beginnen. We hadden vlug¬†het plaatsje van verleden jaar gevonden en konden beginnen foto’s nemen.

Opnieuw was ik onder de indruk van de snelheid die deze dieren halen. Ook hoe dicht ze bij elkaar rijden. Geen wonder dat er geregeld een wiel afdraait, zoals gebleken was tijdens een van de volgende races. Neen, daar hebben we geen foto’s van jammer genoeg. We stonden op de verkeerde een andere plaats.

Voor de volgende race begon hadden we eventjes tijd dus zijn we om frieten-met-tartaar gegaan. Kwam het omdat ik er al 2 dagen zin in had, of omdat we ons moesten haasten, of omdat het zo warm was, ik weet het niet, maar echt smaken hebben ze niet gedaan. Pech ! Enfin, we hadden iets binnen.

Vlug terug om foto’s te nemen van de volgende race, een steeple chase. Ze moesten over verschillende¬†hagen en de Ierse berm. Net zoals verleden jaar is er een ruiter gevallen, geen paard dit keer, gelukkig.

 

Het ruiterloze paard is blijven rondjes lopen. Blijkbaar was het gelukkig dat het eens zonder last of beperking de benen kon strekken. Ik vond het schitterend om te zien.

Na die race hebben we de vrienden gevonden en daar eventjes bij hen staan verpozen. Zij dronken champagne, ik =rodenbach. Of wat had je gedacht ? ūüėČ Mijn schat is de winnaar gaan trekken. Ik ben in de schaduw gebleven waar ik deze ‘mannen’ bezig zag :

Heb ik al gezegd dat het warm was ? Heel warm ? Zo warm dat het heet te noemen¬†was ? En dat ik de verkeerde kleren aan had ? Ik dacht tegen de avond frisjes te krijgen dus had ik een dikkere linnen top aangetrokken ipv de lichtere. Heb ik al gezegd dat die top zwart was ? En dat we bijna de hele dag in de volle zon hebben gestaan ? Dat we ook een cowboyhoed op hadden ? Pff ! Ik heb gezweet als een paard ! Ja, even erg gezweet als de paarden die meededen aan de races ! Zwijg me van een sauna : ik heb daar een gehad. Mijn pori√ęn stonden open en waren gezuiverd. Mijn pas gewassen haar was direct weer zo vettig dat je er frieten kon in bakken ! Pff ! Stomme ikke !

De volgende draf-ren op een andere plek getrokken maar nog steeds in de zon.  Ik dacht dat ik zou weg smelten.  Opeens merkte ik iets vreemds op in de lucht. Het leek op een grote wesp of een alien, maar het was in feite een vliegende camera.

Ondertussen hier en daar de ‘hoeden’ getrokken. Er waren er opnieuw veel en sommige zeer creatief. Speciaal voor Zapnimf :

De Miss-en waren opnieuw van de partij en poseerden zeer gewillig. Het was wel leuk om hen door het gras te zien sukkelen (wandelen kon je het soms¬†echt niet noemen) op hun hoge hakken. Ik ? Leedvermaak omdat ik het zo warm had ? Maar neen, gij ! ūüėČ

De paarden die de koetsen met de winnaars en notabelen trokken waren prachtig !

Voor de Grote Steeple Chase begon toch eventjes in de schaduw op het gras gezeten. We dachten daar opnieuw te mogen blijven om foto’s te nemen, maar niet dit jaar. Maar we hadden een Perspas ! Dus mochten we tussen de ‘echte’ gaan staan ! Terwijl we stonden te wachten in volle zon stond ik wat te praten tegen de een en de ander en wat blijkt : de meeste zijn maar gewone amateurs freelance zoals wij zelf !

Aangezien er geen ruiter in de Gaverbeek gevallen is, zijn de foto’s maar heel gewoontjes. ūüėČ

Dat de winnaar in de Gaverbeek gesprongen is voor de foto’s en omdat het traditie is, vind ik bewonderenswaardig omdat ik vernomen had dat hij de volgende race ook moest rijden.

  

Na terug een bezoekje aan de vrienden te hebben gebracht, zag ik het niet zitten om heel de toer te voet te doen naar het middenplein. Daar zouden er ook vrienden zijn. Opnieuw hebben we gebruik gemaakt van de Perskaart en een lift gevraagd aan een shuttle-auto. In enkele tellen waren we er al. Te voet zouden we er zeker bijna een half uur over gedaan hebben. Ja, slim zijn is winter en zomer goed, zei mijn vader zaliger. Zonder problemen de tent ‘Naessens’ binnen gegaan waar het weer vol liep van het ‘schoon volk’ : bekende mensen, minder bekende mensen, mensen die denken dat ze bekend zijn, mensen die willen dat ze bekend zijn/worden, en dan enkele zoals wij.

Net zoals verleden jaar vloeide de (dure) drank rijkelijk, waren de broodjes lekker en de optredens goed.

 

De tafel van ‘Tour du V√©lo 2010’ werd geveild voor het goed doel en is van eigenaar veranderd voor 10100 euro ! Ja, er is geld, veel geld maar het ligt in hoopjes …

Frank Debleekere mocht ook een prijs in ontvangst nemen.

Rond 20 uur vond ik het welletjes en wilde naar huis. Ik voelde me vies, vuil, moe, oud, dik, lelijk (Neen, ik moet hier geen commentaar over krijgen. Geen !, zeg ik je !) en begon hier en daar weer pijn te krijgen. Het was genoeg geweest. Een prachtige dag dat nu moest ophouden. Mijn schat protesteerde niet en dus gingen we op pad. De autocar stond waar we afgestapt waren en zo waren we vlug terug aan de auto.

Bob op ‘naar huis’ ingesteld en wij weg. Opeens was de weg naar de E17 afgesloten en moesten we omrijden. Ik zag niet direct naar waar ik moest rijden en Bob bracht me telkens terug naar hetzelfde afgesloten punt dus heb ik een heel eind door gereden. Het was waarschijnlijk in de verkeerde richting (you think ?) want opeens waren we aan¬†de verkeerswissel in Zwijnaarde en zijn zo naar Brugge gereden ! Gelukkig is mijn liefste kort nadien ingedommeld¬†zodat hij stopte met zagen dat we verkeerd zaten. Tja,¬†de korste weg tussen Waregem en Brugge is waarschijnlijk niet via Gent, h√©. ūüėČ Enfin, moe maar gelukkig zijn we zonder kleerscheuren thuis geraakt … om 22 uur …

We hebben samen zo’n 1000 foto’s genomen waarvan de helft is overgebleven na een eerste schifting.

Conclusie : volgend jaar opnieuw graag. Maar dan met de juiste kleren aan, Bob beter instellen en beter op de juiste baan letten. Dankt U.

Advertenties

Dit moest nog even.

Ik had het beloofd en ik ben een vrouw van mijn woord. Hier volgt het verslagje van de optredens die we enkele weken geleden mochten meemaken.

Op 9 augustus traden onze vrienden van Weiland op. 3 van de 5 bandleden waren verleden jaar op ons feestje komen spelen, wat ze schitterend gedaan hebben, en dus wilden we ze nog eens aan het werk zien. Dat ze dat opnieuw fantastisch gedaan hebben, kan je al raden, zeker ? We hebben staan rocken als tieners !

© Micheleeuw

De volgende groep werd enkel aangekondig als Carlo & Friends. Carlo kennen we goed genoeg om te weten dat hij een zeer goede bassist is. We waren zeer benieuwd naar ‘de friends’. Die waren niemand minder dan Filip Bollaert, Ricky Gordon en¬†Boogie Boy ! Met een lieve Engelstalige giratist en een drummer die voor de eerste keer meespeelde, wat hij schitterend gedaan heeft, hebben we kunnen genieten van prachtige muziek.

© Micheleeuw

Ik kan me niet herinneren Filip Bollaert al eerder gezien te hebben, maar aangezien hij de zanger was van JazzyLipsy, dus moet ik hem zeker nog gezien hebben.  Hij is zeer grappig en het duurde dan ook niet lang voor hij het talrijke publiek mee kreeg. Dat hij kan zingen en spelen als de beste, kan ik getuigen ! Amai !

© Micheleeuw

Over Ricky Gordon zal ik nog wel eens vertellen (of heb ik dat al gedaan ?), in elk geval : ik dacht dat ik niet meer zou bijkomen van het lachen toen ik zijn naam hoorde ! Dat lachen verging me vlug toen ik merkte dat hij het nog steeds kan ! Ik had gedacht daar een ouwe ‘has been’ te zien, maar hij mag met recht en reden nog steeds tussen het ‘jonge’ geweld staan. Goed voor hem !

© Micheleeuw

Toen Boogie Boy werd aangekondigd, geloofden we het eerst niet. We hadden hem wel zien aankomen maar geloofden nooit dat hij kwam optreden. En wat voor een optreden ! De jongere gasten hadden bijna miserie om hem bij te houden ! Die man is 1 brok energie, sleurt iedereen mee in zijn enthousiasme, denkt dat hij nog maar 20 jaar-en-dagen is en gedraagt zich er ook naar.

© Micheleeuw

Ik had nooit gedacht dat hij echt zou stage diven, maar ja hoor : hij heeft het gedaan ! Fantastisch !

© Micheleeuw

 

De volgende avond kwam Hideway spelen. We zien hen elk jaar wel enkele keren, deels omdat ze zo goed zijn en ook omdat er een collega van mij meespeelt. We zijn nog nooit ontgoocheld geweest van hun optreden. Ze spelen al zoveel jaar samen en telkens maken ze er een feest van. Geen routine te bespeuren, integendeel, steeds geven ze er een nieuwe draai aan. Dat die mannen zich amuseren stroomt uit hun optredens. Ook dit jaar waren er nog andere collega’s afgekomen en samen hebben we genoten van alweer¬†een schitterend optreden.

 

Terug aan ’t werk.

De eerste werkdag zit er al op en ik moet zeggen : het viel meer mee dan verwacht. Ik had gedacht dat ik vies zou zijn ergens tot volgende week maar dat was niet zo. Gelukkig voor iedereen.

Dat we gisteren naar een feestje gegaan zijn, gegeven door onze bijna-buren van het frietkot, heeft er niets mee te maken. Niets, zeg ik je !

We hebben ons zeer goed geamuseerd want we zijn bij de buren gaan zitten en hebben zo nog nieuwe buren leren kennen. Mijn schat is geregeld om Rodenbach naar huis gekomen, de lieverd. We zijn zeer verstandig geweest en lagen al om 23 uur in ons bedje. We konden hen nog horen lachen en verder doen, maar zijn toch vlug in slaap gevallen.

Zo is de omschakeling goed verlopen. Tijdens mijn verlof sliep ik van rond 3 uur tot 9 uur. Vandaag moest ik er opnieuw om 6u20 uit … En mijn grote¬†kat lag zo zalig bij me !

Op het werk lag mijn desk niet bedolven onder de dossiers, veranderingen of aanpassingen in de reglementering, … dus dat was aangenaam. Tegen de middag was dat weg gewerkt/gelezen. Na de middag nog enkele dossiers gedaan en vroeg weg.

Een kleine omweg gedaan want ik moest een nieuwe paspoortfoto indienen bij de Gemeente en betalen, natuurlijk. Goed gelachen bij het nemen van de foto. Iedereen is zot van de warmte, denk ik. Ook bij de Bevolking ging het vlot. Zo was ik toch nog vroeg thuis bij mijn poezen.

Morgen terug aan het Onthaal ! Hoera !

Het volgende verlof is voor eind oktober dus nu 2 maanden werken van max 3,5 dagen per week. Of het moet zijn dat mijn schat toch aan perskaarten geraakt is voor Waregemkoerse …

En dat met deze hitte …

Zo rond mijn verjaardag gaat er altijd één en ander stuk/verkeerd. Ja, je bent geboren op een 13de of niet, hé.

Zo was er de wc beneden¬†tijdens ons feestje : het water wilde niet meer zakken ! Ik vlug gevraagd aan de aanwezige buren of ze soms geen plongeur (of hoe noemt zo’n rood rubberen ding ?) hadden. Dat hadden ze niet. Ik heb dan maar met de wc-borstel ongeveer hetzelfde gedaan als wat ik met zo’n rood ding zou doen en, gelukkig, zakte het water. Oef ! Er is nog een toilet boven, maar ik wilde die niet laten gebruiken want de bovenverdieping stond vol met alles wat beneden weg moest. Niet echt geschikt voor publiek.

De volgende avond zitten we in de zetel naar tv te kijken wanneer ik opeens iets voel ‘verspringen’ onder mijn kont. Sh*t ! Iets kapot gesprongen¬†? Ik zat wel enkele cm lager aan 1 kant. ¬†Ben ik opeens zo verdikt ? Moeilijk want ik had de laatste dagen niet veel gegeten van de stress warmte en een kater.

Gisteren hebben we het onderzocht en dit gevonden :

Met veel gezucht, gevloek, discussies en verkrachtte eenden vereende krachten hebben we (vooral mijn schat) het opnieuw als nieuw gekregen :

Terwijl ik niet toch mocht helpen was ik een mail aan het beantwoorden toen opeens mijn toetsenbord weer voor de zoveelste keer ! was omgeschakeld van ‘invoegen’ naar ‘overschrijven’ ! Heel frustrerend want ik typ niet blind dus had ik het niet direct gezien. Normaal druk ik dan tientallen enkele keren op ‘insert’ en nu ook maar het wilde niet meer omschakelen ! Dus deed ik wat ik altijd doe : ik vloek heel luid terwijl ik het onding een ‘verzet’ geef. Nu moest het natuurlijk gebeuren dat ik het toetsenbord tegen mijn volle grote tas koffie smijt duw. Natuurlijk moet die tas omvallen en alles onder de koffie zetten. Het moest echt zo nodig overal over en onder lopen ! Al vloekend en ketterend ga ik naar de keuken om een schotelvod. Loop ik niet pardoes ergens tegen zeker ! Ik kreeg zowaar een woede aanval ! Nog meer gescheld en geroep als gevolg. Ik heb me dan echt moeten inhouden of ik nam mijn baseballbat en sloeg alles kort en klein ! Ja, soms overkomt me dat eens. Zeker wanneer ik al enkele nachten niet goed slaap. Al roepend en tierend heb ik alles opgekuist. Toen alles opnieuw droog was, heb ik mijn mail afgewerkt, zonder verder incidenten …

Mijn liefste was door alles (de hitte, de zetel, mijn woedeaanval) ietwat oververhit geraakt (letterlijk) en ging in de zetel wat liggen afkoelen. Natuurlijk is hij prompt in slaap gevallen.

Ik heb hem laten rusten en ondertussen blogs gelezen. Ik had enorme achterstand (65 logs !) en wilde ze er allemaal door hebben. Het ging vlot want ik werd niet gestoord tot ik opeens merkte, bij het reageren, dat er enkele toetsen niet meer wilden aanslaan ! What the F*ck !?! Het ging van kwaad naar erger tot er geen enkele nog wilde werken ! En neen, ik ben niet opnieuw boos geworden want het was toch mijn eigen schuld. Gelatenheid was mijn deel. Ik ben gelukkig net klaar geraakt. Dus lieverds, moesten mijn reacties ietwat vreemd zijn : ik kon niet anders.

Vandaag is mijn schat om een nieuw geweest en het werkt perfect ! Heb ik al gezegd dat hij een schat is ? Het toetsenbord heeft een ergonomisch design en kan veel meer dan de vorige. Niet dat ik weet waar het allemaal voor dient, maar het is er. Ik kan weer typen naar hartelust. Een mens is toch zijn handen af zonder toetsenbord, hé.

Vandaag, terwijl mijn liefste om boodschappen was, heb ik laatste restanten van mijn lompigheid opgekuist door de salon en keuken te herdweilen. Alles is weer nieuw en fris.

Merk ik vandaag dat ik mijn eigen reacties op mijn eigen blog moet goedkeuren ! Ach, het kan er nog bij. Het zal zich vanzelf wel weer herstellen, zoals de vorige keer.

Op naar de volgende …

Ons feestje.

Ja, we hebben het weer gehad en het was opnieuw zeer leuk !

Veel volk is er niet gekomen, zo’n 30 man/vrouw, maar gaf me meer tijd om eens een woordje te plasseren met iedereen en om te dansen natuurlijk. Ha ja, ik vraag muziekanten omdat ik wil dansen, h√©. Gelukkig stond ik daar niet heel te tijd alleen. Niet dat ik me dat aantrek, maar geef toe : het is toch leuker met meer.

Onze vriend Peter heeft met een vriend de Knuffelrock Cover Duo ‘ The P Connection’ opgericht. Natuurlijk wilden we hen horen en hebben dus aan hen gevraagd om te komen spelen. Ze hebben dat schitterend gedaan ! Sommige songs kon je zo naast de plaat leggen !

De genodigden kwamen gezapig binnen, alleen of met twee. Sommige waren later en sommige gingen vroeger terug weg. Mij niet gelaten. De meeste zijn lang gebleven en iedereen heeft zich duidelijk geamuseerd. De meeste zijn naar buiten gekomen om naar de muziek te luisteren terwijl anderen gezellig binnen bleven om te kletsen.

Het was zeer dorstig weer en mijn schat heeft zich moeten reppen om iedereen van koude dranken te voorzien. Er zijn 88 flesjes bieren, 3,5 liter witte wijn, 3,5 L bieren in blik, 5 L frisdank en water gedronken geweest. Ja, dorstig weer.

Maar wel droog ! Geen druppel regen gehad ! Bedankt Weergoden !

Ik had schoenen aan waarmee ik gemakkelijk omval. Ik sla mijn enkel om, wat ik veel doe, en kan mijn evenwicht niet meer houden. Zo ben ik enkele keren tegen de vlakte gegaan. Iedereen schrikt dan en ik lach me te pletter. Normaal gezien doe ik me niet pijn maar 1 keer ben ik op iets gevallen met dit als resultaat :

En neen, het was niet van zattigheid ! Zoveel heb ik niet gedronken : ik heb maar 12 Rodenbachs gedronken van heel de avond/nacht ! Pff !

Opeens zag ik dat mijn schat ook muziek aan het spelen was. Hier het bewijs :

Rond 2 uur zijn de laatste bezoekers weg gegaan, wat vroeg is. Wij hebben dan nog enkele uren alleen gefeest.

Het is ge√ęindigd in tranen, zoals gewoonlijk. Ik moet dan nog eens goed huilen voor ‘mijn’ doden die er niet bij konden zijn. Ook van de stress, denk ik. Gelukkig weet mijn schat dat al en houdt me goed vast want ik heb dan het gevoel dat ik aan het vallen ben. Moe, gelukkig, uitgeweend ben ik rond 5 uur naar bed gegaan.

Heb ik al gezegd ik dat ik liefste man van heel de wereld heb ? Toen ik gisteren op stond waren bijna alle sporen van ons feestje alweer opgeruimd ! Zo heb ik alleen moeten helpen om de tent af te breken. Tot veel meer was ik niet in staat …

O.S. 2012 slot.

Pff ! Een mens zou er moe van worden ! Zo meeleven met al die sporters die gaan voor een (gouden) medaille.

De slotceremonie, gisteren avond, was zoals verwacht een pareltje ! We hebben genoten, onze ogen uit gekeken, mee gezongen, … Een passend einde van alle Britse Groten aan een schitterend spectakel. Prachtig !

Het duurde tot ver na middernacht en dat gaf mijn schat de gelegenheid om exact 1 munuut na 12 uur mij ‘gelukkige verjaardag’ te wensen. Ja, ik ben een jaartje ouder geworden en hopelijk ook wijzer.

Vandaag houden we het rustig met ons tweetjes want morgen is het hier weer feest ! Hoera !

We hebben de voorbije dagen al gekuist en gefrot om alles proper te krijgen. Komt ervan om heel het jaar bijna niets te doen, hé. Morgen nog een klein duwtje en het mag weer gezien worden. Oef !

Ik weet dat ik achterstand heb met mijn bezoekjes aan jullie en beloof , op mijn eerste kommunie zieltje, er nog deze week werk van te maken. Echt waar !

Ook zal ik verslag uitbrengen van de recente optredens die we mochten meemaken.

Maar nu eerst champie ! Wat is mijn leven toch mooi ! ūüėÄ

O.S. 2012 en waarom ik de liefste man heb van heel de wereld !

Gisteren werd er gereden voor de individuele medailles jumping.

Ik zat aan het onthaal, op het werk, en dus kon ik niet vlug naar huis komen om ze te bekijken op tv. Ik kan wel, maar doe dat niet graag. Ik ben de reserve en als die ook al moet vervangen worden … waar gaan we naartoe, h√©. Maar ik dwaal af.

Aangezien ze begonnen om 11 uur kon ik onmogelijk rechtstreeks kijken dus werden Nederland en BBC1 opgenomen in de hoop dat zij het zouden uitzenden.

Opeens had mijn schat gezien, op zijn werk, dat er nog een 2de ronde moest gereden worden. Hij is vroeger naar huis gekomen om ook dat op te nemen.

Toen ik dus thuis kwam was hij er al, wat altijd leuk is. Hij vertelde me waarom hij zo vroeg was. Een dikke zoen was zijn deel.

Zo heb ik geen sprong gemist ! Ik kijk het liefst via BBC voor hun meer deskundig commentaar. We hebben dus op Nederland gezien wat ze op de BBC niet uitzonden. Jammer dat de Britten geen medaille meer bij hebben maar het was spannend tot de laatste sprong !

In de loop van de dag had ik telefoon gekregen van Zapnimf dat zij en haar Appelmoose in Brugge waren. Ik vertelde vlug (het was druk op dat moment) wanneer ik thuis zou zijn en dat ze altijd welkom waren. In de vooravond belde ze terug dat ze na het eten eens zouden binnen springen. Hoera !

Ze logeren bij Sterre en natuurlijk was zij ook mee. Joepie ! Zo werd het bijna een mini-blogmeeting. Mijn schat had nog een ‘flesje’ koel staan dat direct werd open getrokken. Ik heb hen ons huisje getoond, mijne James eventjes in werking gekregen (hij moest eerst wat opladen), we hebben zitten lachen en zeveren, ze hebben mogen foto’s kiezen, … Kortom een heel leuke avond. Bedankt lieverds.

Eigenlijk was het een perfect day : onthaal doen, de top van de jumping aan het werk zien, lieve mensen over de vloer, de poezen en iedereen gezond, …

En ik woon samen met de liefste schat van de wereld !

http://www.youtube.com/watch?v=QYEC4TZsy-Y