Star Wars Tentoonstelling.

Het was zeer zeker de moeite ! De gerestaureerde gebouwen van Tour & Taxi alleen al zijn de moeite waard om te gaan bekijken.

Ik deed het een beetje om mijn schat een plezier te doen, want wees eens eerlijk : ik heb alle extra’s van alle dvd’s al bekeken, heb alle documentaires gezien die er al ooit over zijn gemaakt, … Wat zou die tentoonstelling mij nog kunnen tonen of leren ? Ewel : veel !

Het was leuk gedaan : per ‘zaal’ kwam een film en de hoofdplaneet van de film aan bod. Zo kreeg je meer uitleg over elke planeet. In ware grote waren o.a. C3PO en R2D2 aanwezig. Er waren de kleine maar ook grote rekwiesieten, alles die ze echt gebruikt hebben om de films te maken. Er stonden de kleren die de acteurs en extra’s gedragen hebben. Ik heb gezien dat er geweest zijn die ferm gezweet moeten hebben : een hele dag onder felle lichten moeten staan acteren met een echt lederen kostuum aan … Alle kleren waren zeer prachtig !  Sommige zijn in fluweel, andere in linnen, weer andere van wol, … Ook de vele poppen en manquettes waren schitterend om te zien : de details ! Er waren ook filmkes, een soort ‘making of’ waarin er meer uitleg werd gegeven. Ook waren er prachtige tekeningen en zelfs storyboards.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben daar, op ons gemak, meer dan 2 uur rond gelopen. Er was gelukkig niet te veel volk zodat we alles van dichtbij konden bekijken.

Dat mijn goede vriend Stef mee was, vond ik zeer leuk : zo kon mijn schat alle foto’s nemen die hij wou, in alle rust, ik had iemand om mee te tateren.  

Voor de prijs moet je het niet laten : 25,8 euro voor de trein+bus+ingang+bus+trein. Voor dat geld kan ik niet (meer) met de auto gaan.

Een aanrader !

Stokje der zintuigen.

Gezien dat ik opnieuw de ontvanger ben van een estafettehoutje. Deze keer kwam het mijn kant uit van Linn.

Hier ziet er gemakkellijk uit, maar slechts na enig nadenken ben ik tot deze conclusie gekomen :

De top 3 van mijn neus

1. De geur van Seringen, vers van de boom.
2. Pas afgereden gras of na een dondervlaag.
3. Drakar Noir, dat als een wolk rond mijn hoofd hangt. Jammer dat ik niet lang blijf ruiken.

De top 3 van mijn smaakpapillen

1. Verse frietjes met een heerlijke steak, heerlijk klaar gemaakt door mijn liefste.
2. Miracolli met hier en daar iets erbij, lekker klaar gemaakt door mezelf. 
3. Een frisse Rodenbach uit het flesje. Daar kan ik vaak van genieten. 😆

De top 3 van mijn oren

1. Mijn poezen die ‘goeiedag’ komen zeggen wanneer ik thuis kom.
2. De aangrijpende tekst van een goed nummer.
3. Een complement van mijn chef. Helaas hoor ik dat te zelden. 😥

De top 3 van mijn ogen

1. Een schitterende film.
2. De poezen, aan het spelen met elkaar.
3. Hoe de zon door de bladeren straalt. Goddelijk, bijna.

De top 3 van mijn huid

1. Zijn naakte lijf tegen het mijne.
2. Een poes die tegen me ligt te slapen onder het laken.
3. Het water van de douche.

Met veel plezier en genoegen geeft ik dit door aan : Madameblogt, Stef en M-go. Zonder verplichtingen, natuurlijk. 😉

Drukke tijden voor de boeg !

Maar mij hoor je niet klagen, hoor. 😀

Morgen gaan mijn schat en ik met Stef naar de StarWars-tentoonstelling in Brussel. We nemen de trein. Er is een combi-ticket waarin de trein, ingang en metro zit. Stef is gewoon om naar onze hoofdstad te gaan en hij heeft de tentoonstelling al gezien, dus zal hij ook onze gids zijn. 😉

Op 1 mei is het kijken naar de optredens en pinten sleuren. Deze keer niet op de Burg wegens de Bloedprocessie maar je zal me wel kunnen vinden in het Astridpark, de Bottaniekenhof, zoals wij zeggen. Als het weer een beetje mee zit, zal het opnieuw leuk worden om iedereen terug te zien. Ik hoop nog nuchter genoeg te zijn om het laatste optreden bewust mee te maken.  😀

Zondag 4 mei is het Dwars door Brugge. Normaal gezien hou ik me daar ver vanaf, maar aangezien mijn zusje de 5 km zal proberen te lopen, wil ik er zijn om haar aan te moedigen.

Maandag 5 mei gaan we om 15 uur naar het Concertgebouw voor een optreden van Gunther Neefs. Ik hoor hem zeer graag zingen dus wou ik het niet missen, nu hij in onze stad komt optreden.

Woensdag 7 mei komt Kylie Minogue naar het Sportpaleis en wij zullen er ook zijn. Deze kleine, grote dame stond nog aangestipt op ons to-see-lijstje. Het beloofd een geweldige avond te worden : prachtige muziek en een schitterende show.

Vrijdag 9 mei ga ik om 10u30 naar een dermatoloog om eens al mijn bruine vlekjes te laten onderzoeken. Er is geen probleem, het is enkel voor mijn zielerust. ’s Avonds gaan we naar ‘De Kollega’s’ in de Stadsschouwburg. We zijn zelf ambtenaren en hebben de series en films al meerdere keren gezien. We willen eens weten wat ze er van gemaakt hebben. Ons ergeren aan de clichés dat ambtenaren niets zouden uitspoken van een hele dag, doen we al lang niet meer. 😉

Zondag 11 mei is moederdag. Traditiegetrouw gaan we dan naar de moeder van mijn schat taart eten. Of we ook naar mijn moeder gaan is nog niet zeker. Ze zal in elk geval bloemen ontvangen.

De volgende week ben ik opnieuw in verlof. Ik zal de rust kunnen gebruiken. Ook zullen al die foto’s, van al die evenementen, moeten ‘saved-for-web’ en sommige op Flickr en hier geplaatst worden. Ik zal weten wat gedaan. 😆

De Pastorale.

In het schitterende één-programma ‘Zo is er maar 1’, gaan ze voor de tweede keer op zoek naar Het Vlaamse Lied Aller Tijden. Gisteren, in de 2de halve finale, was ‘De Pastorale’ veruit de beste. Nicole & Hugo waren de vertolkers en dat was verrassend. Ik wist niet dat ze het in hun hadden ! Het sympatieke koppel is gekend van het lichtere genre maar hoe ze dit krachtige nummer gebracht hebben, komt heel dicht bij het originele. Chapeau ! Niet dat de anderen niet goed zijn, alleen dat lied spreekt me zo aan …

Aangezien mijn ander favoriete nummer, Mijnheer de President gebracht door Andrea Croonenberghs,  eruit gestemd werd blijft er eigenlijk maar deze over die, volgens mij, moet winnen.

Hier nog eens het origineel :

Pastorale is een duet tussen Ramses Shaffy en Liesbeth List uit 1969. Het reikte tot de derde positie en bleef veertien weken in de Top 40. De tekst van het lied is geschreven door Lennaert Nijgh op muziek van Boudewijn de Groot en wordt beschouwd als één van de beste Nederlandstalige singles aller tijden. Het nummer staat elk jaar hoog in de Top 2000 van Radio 2.

De tekst van het lied beschrijft een gesprek tussen de zon (Shaffy) en de aarde (List). Shaffy is als “zon” arrogant en vurig (Kometen manen en planeten, alles draait om mij). List is de zonaanbiddende aarde, die het liefst steeds volledig door de zon beschenen wil worden (‘k Wil liever branden neem me mee, wanneer je vanavond gaat slapen in zee) en het donker verfoeit (De nacht is te koud, de maan te grijs). Bron Wikipedea.

Dit lied brengt me telkens, keer op keer, tot tranen. Ik voel me zo triestig en alleen : ik wil ook mee met de zon (mijn vader). Ik wil me ook koesteren in zijn armen en me beschermd voelen. Dan zie ik mijn schat dicht bij me zitten en weet dat het goed gaat met me. 😉

Dus, lieve mensen, volgende week is de finale. Mag ik jullie verzoeken om massaal te stemmen op dit krachtige lied, prachtig vertolkt door zeer lieve mensen. Dankt u !

Vier voor vijf

Mijn builen zijn nog niet helemaal weg van de vorige stokjes of ik krijg van Elke dit stokje toegeworpen :

Vertel mij vier herinneringen van voor je vijfde verjaardag.

Oei. Niet zo gemakkelijk want ik herinner me zeer weinig. Ik zal moeten putten uit de straffe verhalen over mijn peutertijd.  😉

1. Ik wou als kind altijd Indiaan zijn. Daarvoor moet je lang haar hebben. Om de zoveel tijd moesten we naar de kapper van ons moeder. Ze zei me dan het zinnetje voor dat ik moest zeggen tegen die man. Hij vroeg me wat ik wou, waarop ik altijd zei : langknippen. Toen hij vroeg wat ik moest zeggen van mijn moeder was het : à la garçon ! Hij haalde de tondeuze boven en ik begon te wenen. 😥

 2. Ten tijde van mijn kindertijd was onze buurt helemaal nog niet volgebouwd en was er veel minder verkeer. Op een keer waren mijn zus en broer al klaar en mochten ze gaan spelen. Ik moest nog gewassen worden. Toen mijn moeder terug kwam om verder te doen, was ik weg. Grote paniek ! Van de buurvrouw kwam mijn moeder te weten waar ik was : ik was mijn zus en broer aan het nalopen, in mijn blootje. 😉

3. We hadden een hond, Tosca. Hij was een kruising tussen een Maxi-Poedel en een Bouvier. Hij was groot met zwart, lang, gekruld haar en zeer lief. Ik heb menig uur op zijn rug doorgebracht waar ik ‘paardje reed’ en de nodige beenschoppen. Hij liet het allemaal toe, de lieverd. 🙂

4. In de kleuterklas waren de nonnen onze leerkrachten. Blijkbaar heb ik eens tegen zo’n non gezegd dat ik haar kap ging aftrekken. Mijn moeder kon er niet veel op zeggen want ik was opgestookt door mijn vader. 😆

Graag wil ik wel eens iets meer weten over de jeugd van Sandrissimo, Vandepotgerukte en mijn naamgenote Moeke Micheline. Dus mensen, als jullie het stokje voelen tikken, neme het aan. Als je zin hebt, natuurlijk. 😉

De tijd gaat snel, …

Ik verwacht mijn schat terug, van zijn laatste sessie, binnen het uur en ik had nog zoveel willen doen …

Niet dat ik nog niets gedaan heb hoor, integendeel. Ik heb al de vaatwas geledigd, de kattebak uitgekuist, eten klaar gemaakt voor me, de poezen hun eetplekje weer proper gemaakt, poster van het 5-jaar Cohiba-feest opgehangen, muggen doodgeslagen, bed naar mijn smaak opgemaakt, …

Dat komt ervan om vertrouwde programma’s te verruilen voor (de) nieuwe (versie) ! We hebben eergisteren gekeken naar de film ‘Bury my Heart at Wounded Knee’. Een van de twee films die mijn liefste gratis van dvdpost.be heeft kunnen ontfutselen. Vraag me niet hoe hij het doet, maar geregeld kan hij er zo aan geraken. Enfin, het is een film van 2007 die een realistische versie toont van hoe de Indianen na de slag in Little Bighorn behandeld werden. Gisteren wou hij nog enkele scenes herbezien en hij had toevallig ontdekt dat er autiocommentaar op stond van zowel de regisseur, Yves Simoneau, als van enkele acteurs. Aangezien die films eerstdaags terug gestuurd moeten worden, heb ik een kopie van willen nemen. Normaal (vroeger) een klusje van een uur, maar aangezien ik een ander programma heb moeten gebruiken, was het zoeken en proberen. Ik heb er meer dan 2 keer zo lang overgedaan, maar driewerf hoera, het is me gelukt ! Weer een dvd erbij. 😉

Ik zal nu vlug de blogs lezen waar ik de laatste dagen geen voor heb gevonden. Look out ! Here I come !

Verwarring.

Aangezien er nog steeds weinig werk is, had mijn chef het idee geopperd om onze reglementering nog eens te herlezen. ‘Je vind er altijd iets wat je nog niet wist of dat je vergeten was.’ Yeah, Right ! Ik heb gelezen tot ik van niets meer zeker was : in de gecommentariëerde wetteksten staat het zo, maar in de syllabus staat het (iets) anders. Wat is het nu ? Ik heb het opgegeven. Gelukkig had ik tegen dan wat werk. 😉

En nog steeds : als je het niet weet, bel naar de RVA. Als er dan nog iemand als telefoniste zit die het niet gewoon is, stuur maar door naar Toelaatbaarheid. 😥 Voorbeeld ? Als je 20 jaar huisvrouw geweest bent en dan 9 maanden GE(S)CO werkt, kan je geen werkloosheidsuitkeringen krijgen. Wat je dan moet doen ? Weet ik veel !  Nog 1 ? 15 jaar buitenland bij echtgenoot zonder prestaties. Naar België terug gekomen, 1 jaar meewerkend echtenote geweest, echtgenoot overleden en zaak stopgezet. Uitkeringen ? Neen ! Wat nu ? Weet ik ook niet !  Nog 1 om het af te leren ? Zij : Ik moet mij inschrijven in de RVA. Ik : Je bedoelt in de VDAB ? Zij : Neen, ze hebben me gezegd dat ik moest bellen naar jullie en dat alles in orde zou komen. Ik : Wie heeft dat gezegd ?  Wil je uitkeringen ? Wat heb je als werk gedaan ? … Zij : Neen, ik werk nu nog voltijds en wil geen uitkering. Gewoon me inschrijven. Ik dacht : 1 april (verzendertjesdag) is toch al gepasseerd, hé. … 😆

Morgen nog een halve dag en het is weer gedaan met werken, deze keer tot 6 mei ! 😉