Rustig leven.

Niemand kan zich toch meer wensen dan een rustig leven ?

Na een werkdag waarin het druk was aan het onthaal, is het leuk om thuis te komen waar je weet dat je kan relaxen en je kan bezig houden met je lieverds, onnozele spelletjes en tv.

Zo nu en dan eens naar een optreden of voorstelling om eens tussen de mensen te komen, niet dat ik geen mensen (genoeg) zie op het werk, maar geef toe : dat is anders. Over die uitstapjes kan je nog steeds lezen op de site van mijn schat : stippypictures.

Zeker te vermelden : 1 mei met mijn vriendin. Eerst iets lekkers gaan eten, dan rustig naar het Astridpark, waar mijn liefste al was, op het gras zitten in het zonnetje en genieten van een mochito of 3 en rond 18 uur terug thuis zijn : nuchter en gekraakt van op het gras te zitten. Volgend jaar doen we het terug zo maar dan brengen we stoeltjes mee. Tja, we zijn geen jonge springers meer, hé. ;-)

De rust is weer gekeerd in de familie : mijn zus en haar man hebben het bijgelegd en zijn opnieuw samen. Zij is gelukkig en dat is genoeg voor mij.

De verdeling van de nalatenschap is nog steeds niet rond, maar ik mag hopen dat er nu eindelijk (weer) schot in de zaak gekomen is na het gesprek met de Rechter-Commissaris. Dat komt wel goed …

Voor deze die geen foto’s van mijn poezen willen zien : hou nu op met lezen en dank u voor uw bezoek.

Voor de andere hier komen ze :

Bellen blazen en kijken hoe Nory reageert.

Wat is dat allemaal ?

DSC_0050

Dat was op mijn neus !

Toen ze me vorige week kwam ‘helpen’ tijdens het thuiswerken raakte ik eventjes in paniek. Ze was op het toetsenbord van de werklaptop komen liggen. Geen probleem, dacht ik eerst, opnieuw een leuke foto. Tot ik zag dat alles op het scherm op zijn kop stond ! Geen idee hoe ze dat gedaan had. Gelukkig, na enkele telefoontjes, had ik de juiste toetsencombinatie om het terug recht te zetten. Voor wie het wil weten : Ctrl + Alt en de pijltjes op en/of neer.

DSC_0002

Al je goed kijkt zie je dat alles op zijn kop staat op het scherm.

DSC_0032

Toch eens ruiken wat dit is …

DSC_0033

Ik hou je stoel warm.

Nog enkele foto’s van haar onmogelijke slaap-posities :

DSC_0037     DSC_0027 DSC_0028    DSC_0018

Controle van haar nieuwe beertje :

DSC_0035

Naar vogels kijken doet ze ook nog steeds graag :

DSC_0021

geef toe : ze is zo mooi !

Spelen in de nieuwe zak :

DSC_0017

Zoeken in de doos met oud speelgoed en daar een geschikt plaatsje vinden om te rusten :

DSC_0012

Ja, ik lig hier goed.

DSC_0009

Is het daar bijna gedaan ? Ik probeer hier wel te slapen, hé !

Ja, mijn leventje is goed ! :-D

Zie zo.

Ons huisje is nu volledig geïsoleerd. Joehoe !

Het venster vooraan aan de straatkant was nog het oude exemplaar, met enkel glas. Deze zijn ze vrijdag (de 13de !) komen vervangen door een nieuw exemplaar met dubbel glas.

Er kwam maar 1 man en ik vreesde dat hij niet klaar zou zijn en maandag zou moeten terug komen, maar tegen de vooravond was alles gereed. Proper afgewerkt en opgeveegd. Chapeau !

Er moest geen nieuw rolluik in want ik gebruik dat toch niet. Het raam kan nu open en ook op kip-stand gezet worden. Niet dat we dat veel zullen doen, maar het kan.

Nory moest in de slaapkamer blijven en daar was ze niet gelukkig om, maar het was voor haar eigen veiligheid en het gemak van werken. Zo kon de man steeds van binnen naar buiten (en omgekeerd, natuurlijk) gaan zonder er te moeten op letten dat die kleine rakker naar buiten kon.

IMG_9686

de oude

IMG_9687

de oude

IMG_9703

de oude er uit

IMG_9712

de nieuwe er in

IMG_9734

afwerken

IMG_9735

reclame !

IMG_9736

nieuw

IMG_9737

er moet nog een nieuw gordijn komen

IMG_9762

zie zo, alles terug op zijn plaats

Natuurlijk ben ik zeer tevreden en kan ik de firma aan iedereen aanraden.

Toch al iets dat gerealiseerd is geraakt. Nu de rest nog …

 

Zoals beloofd.

Ik heb gisteren beloofd om nieuwe foto’s te plaatsen van Nory.

We nemen er nog altijd geregeld omdat ze onze lieve schat is. Deze zijn de recentste :

DSC_0026

Moet dat nu echt ?

DSC_0031

Zie ik daar vogels ?

DSC_0034

Is Kira daar ?

DSC_0035

Nog altijd geen vogels ? Pff !

DSC_0036

Dan maar kijken hoe mama de was op plooit, hoog vanop de kast.

 

Ze maakt me nog altijd zeer gelukkig en is nog steeds mijn schaduw, als ze niet naar de vogels loert die de zaadjes komen oppikken die ik speciaal voor haar elke dag op de terrassen gooi. Kwestie van haar een beetje afleiding te geven want ze nog niet naar buiten en Kira wil niet altijd, zelden eigenlijk, met haar spelen.

DSC_0002

Dicht bij mama en naar buiten kijken.

DSC_0003

Ja, ja, ik zal ook naar papa kijken maar alleen voor de foto, hoor.

DSC_0004

Mijn zicht boven de laptop wanneer ze op mijn benen zit. Prachtig, toch ?

DSC_0009

We knipperen naar elkaar.

DSC_0007

Mijn hart zwelt wanneer ze zo naar me kijkt. Je zou toch voor minder, hé.

DSC_0024

Ze probeert altijd dicht bij Kira te zijn.

 

Verder gaat alles goed met ons : we zijn nog steeds gelukkig met elkaar, in ons huisje. De verdeling van de nalatenschap, 4 jaar na het overlijden van mama,  is nog altijd niet gebeurd dus kan ik het huis en de tuin niet verder (laten) afwerken. Aangezien het nu toch niet het seizoen is voor die werken, geef ik er niet veel om. Ik zal het wel krijgen en dan schieten we in actie.

Minder gaat het met mijn zus : na 20 jaar samen zijn en 7 jaar huwelijk heeft haar man besloten dat hij gelukkiger is bij iemand anders en is bij haar in getrokken. Natuurlijk ben ik er voor haar en zal, samen met haar dochter en vriendinnen, er haar weer boven op helpen. Ze had haar pensioen, binnen 2 maanden, anders voor gesteld. Maar zoals ik haar al gezegd heb zal ze haar herwonnen vrijheid volledig zelf kunnen invullen. Ook al ziet ze dat nu nog niet, dat komt wel.

Zo, tot de volgende keer.

 

Changement de decor.

Aangezien er niet meer gepubliceerd wordt op Stadsomroep.com, we weten niet hoe het komt, zet mijn schat zijn verslagjes en enkele foto’s op zijn blog : stippypictures.

Ga daar kijken en je weet waar we naartoe zijn geweest. Niet dat ik altijd mee ga wanneer het niet in de Stadsschouwburg is. ;-)

Veel plezier en laat weten wat je ervan vond, hé.

Prettige feesten !

Aan iedereen die hier komt : Prettige Feesten en all the best voor 2015  !

Wij hebben al rustige dagen gehad, net zoals we het graag hebben : drankje, lekker eten, filmke, vele geschenkjes, …

De poezen hebben ook al veel extra’s gehad en klagen ook niet . ;-)

Nory houdt zich vooral bezig met vogels beloeren in de tuin die afkomen op de lekkers die ik daar voor die reden heb uit gestrooid.

DSC_0017  DSC_0031

Soms komt er ook eens een andere poes langs en dat laat ze me direct weten.

DSC_0035  DSC_0039

Haar kerstmuts vond ze niet zo prettig.

DSC_0002 copy

Veel Liefde en geluk in goede gezondheid voor 2015 !

Dat was het …

… wat werken betreft voor 2014. :-D

Ja, ik ben er vanaf voor dit jaar. Het lijkt alsof het elk jaar iets vroeger is, maar daar geef ik echt niet om.

Het is een bewogen jaar geweest door een steeds meer slinkend personeelsbestand en meer werk. De nieuwe regering heeft ook hun duit in het zakje gedaan door veranderingen aan te kondigen maar geen echte richtlijnen door te geven zodat we niet konden antwoorden op de vele vragen en sommige dossiers ook (nog) niet konden afwerken. Dat dreef het bezoekersaantal enorm op en ook het aantal telefoons verdubbelde. Een piekdag heb ik gehad met meer dan 280 telefoons en 80 bezoekers ! Ja, ik heb me die dag niet moeten vervelen en ook mijn collega’s wisten wat gedaan.

Buiten de gewoonlijke vragen over hun indiening of dossier, natuurlijk ook die over pensioen, kinderbijslag, belastingen, betaald verlof, hoeveel ze al gewerkt hebben, … waar we niet kunnen op antwoorden, toch enkele opmerkelijke :

  • Ik heb een afspraak bij jullie over enkele uren. Ik sta in Oostende en heb geen geld voor de trein. Kunnen jullie tot bij mij komen ?  Ik ben in een lach geschoten. Wat hij niet kon appreciëren. Tja, …
  • Ik moet bij jullie zijn maar sta in panne met mijn auto. Ken jij een garagist ? Probeer Touring of VAB, misschien ? Ja, maar dan moet ik die betalen ! Tja, …
  • Ken je het telefoonnummer van … ? Ik geef het door, als ik het heb, maar voel me toch 1207, hoor.
  • Mag ik die onvriendelijke dame nog eens spreken ? Ik zal haar eens goed haar vet geven ! Als het is om te schelden dan verbind ik je niet door. Dan ben jij ook een trut ! En ook voor jou nog een prettige dag !
  • Ik heb een afspraak bij jullie maar weet niet bij wie of wanneer. Heb je de brief niet meer die we je hebben opgestuurd ? Brief ? Welke brief ? Hoe weet je dan dat je naar hier moet komen ? Tja, ik dacht dat zo. Kan je niet eens kijken ? Neen, er zijn verschillende diensten die uitnodigingen versturen en van sommigen staat dat niet in je dossier vermeld. Wat een snert organisatie is dat daar bij jullie ? Tja, …

De meeste bezoekers zijn vriendelijk en blij dat we ze kunnen helpen. Ook deze die we niet kunnen helpen en moeten doorsturen blijven beleefd. Al heb je natuurlijk uitzonderingen :

  • Ik zit hier al een kwartier te wachten ! Luierikken !  Het is omdat we niets anders te doen hebben, dat je eventjes moet wachten …
  • Iedereen gaat mij voor en ik blijf hier maar wachten ! Ik kan het ook niet helpen dat je een uur voor je afspraak bent binnen gekomen. Waarom zetten we er anders een uur bij ?
  • Wat doen jullie hier eindelijk ? Ik stel een simpele vraag en zelfs daarop kan je me geen deftig antwoord geven ! Wij doen hier werkloosheid, brugpensioen, loopbaanonderbreking/tijdskrediet, vrijstellingen, nazicht en terugbetaling van de uitkeringen en aanverwante. Voor je belastingen moet je bij de buren zijn. Dat is toch allemaal gelijk ? Tja, …
  • Ik moest verleden week komen maar ben het vergeten. Ik ben hier nu. Jammer, maar zo werkt het niet. Ik zie het verschil niet. Wij wel …

Ik zal de komende weken meer en meer kunnen lachen met deze en andere zottigheden die ik de laatste maanden heb mogen aanhoren. Nu is het tijd voor mezelf en de poezen. Na enkele weken heeft mijn schat ook verlof en dan kunnen we samen eindelijk de digicorder wat leger maken. ;-)