Kip – man – kat.

Deze week, tijdens een regenbui,  zie ik dat er een kip van de buren in onze tuin rond liep.

 

Dat hebben we niet graag. Ik wil niet dat alles ondergescheten geraakt voor de beesten van de buren. Mijn poezen bedekken hun uitwerpselen, ter info.

Dus gaat mijn schat naar buiten om het te pakken.

 

Na enkele pogingen heeft hij haar te pakken. Ik roep nog dat hij haar geen pijn mag doen.

 

En waar was onze grote kater ondertussen ? Juist !

Groot was zijn verbazing gisteren toen hij bestraft werd omdat hij een dode muis binnen bracht …

 

The Insiders, mijn poezen danken U.

Deze morgen hebben we het rotweer getrotseerd en zijn om de pak geweest mij toegestuurd door The Insiders.

Jawel, ik was één van de gelukkigen die een assortiment droogvoer van Purina ONE, 3 weken mocht laten testen door mijn poezen.

Thuis gekomen deed ik de grote doos open en groot was mijn verbazing over wat er allemaal in zat.

De kleine zakjes zijn om uit te delen. In ruil wordt gevraagd een korte vragenlijst in te vullen die ik dan zal overmaken aan The Insiders. Kleine moeite voor een zakje lekkere brokjes.

De flyers zijn ook om uit te delen en zo een conversatie over Purina ONE aan te gaan en meningen te verzamelen.

De campagnegids is voor mij. Zo weet ik goed wat er van mij verwacht wordt.

Dat mijn poezen het graag mogen zie je hier.

Hun gewoon eten werd volledig genegeerd en ze hadden alleen maar oog voor de lekkertjes van Purina ONE.

Nu volgt de 3 weken Challenge : de poezen eten alleen die lekkere brokjes en ik zie hun gezondheid en vacht verbeteren. Ondertussen deel ik pakjes en flyers uit. Ik mag niet vergeten geregeld mijn feedback en bevindingen te rapporteren aan The Insiders, want dat is tenslotte het doel van deze oefening.

De jager en de beer.

Via Insiders kreeg ik vandaag deze mail :

Tipp-Ex ®, Europees marktleider in tekstcorrecties en merk van de Bic-groep , is terug met een nieuwe interactieve YouTube campagne die even grappig en  verrassend is als de eerste.

Je kent het vast wel, het filmpje waarbij de jager wordt verrast door een beer die plots opduikt. De jager grijpt meteen naar z’n geweer maar…Schiet hij de beer neer of niet?

Over het lot van de beer kon je zelf beslissen door de titel aan te passen met een Tipp-Ex®-roller en een vervolg te verzinnen. Deze video is een hit geworden op YouTube en scoorde 50 miljoen views!

Vandaag vieren de jager en de beer de verjaardag van hun eerste ontmoeting…Ben jij benieuwd wat er  gebeurt in dit nieuwe filmpje?

Ik heb het geprobeerd en vind het zeer leuk. Je moet een jaartal intikken en het feestje kan verder gaan in de periode dat jij gekozen hebt. Schitterend gedaan !

Was elke reclame maar zo plezierig …

Ook eens doen ? Zie hier de link. Veel plezier !

World café en dat op het werk.

Een initiatief in het kader van TESSA, onze tevredenheidsenquête.

Er zijn nogal wat punten waar we niet goed op scoren : de werkdruk, de moeilijkheidsgraad van het werk, de onvriendelijke chefs, de slechte communicatie tussen bazen en medewerkers, de verloning, het gebouw, het gebrek aan positieve feedback, negatieve genoeg ! …

Er werden vrijwilligers gevraagd om daaraan mee te werken en indien er niet genoeg waren, zouden er Chinese aangesteld worden ! Goed begin ! 😦

Ze hadden 1 vrijwilliger : ikke. Dus werden de diensten leeg gehaald en, buiten hier en daar iemand om een dienst te verzekeren, moest iedereen om 9 uur appel geven in de kantine.

Er waren 7 tafels met elk een andere vraag.  Aan elke tafel zat een moderator die er over moest waken dat we positief bleven (!) en onze opmerkingen noteren. Om de 20 minuten moesten we van tafel veranderen tot we er elk 3 gedaan hadden. De opmerkingen werden dan gecentraliseerd terwijl wij een (rook)pauze namen.

Wanneer iedereen terug was, werd ook de directie erbij gehaald en werden de opmerkingen aangehaald. Wij moesten stemmen welke we het meeste belangrijk vonden. Zo werd (democratisch) beslist wat onze ergste grieven zijn. Maar met de directeur die heel de tijd nota’s nam, durfden velen al niet meer stemmen.

Nadien kwam er een kort (weer)woordje van de directeur en konden we beschikken. Het was toen al middag dus etenstijd.

Het was leuk, fris, goed opgevat maar of het ook iets zal opbrengen is nog maar de vraag. In elk geval : we hebben er weer eens over kunnen zeveren (neen) lullen (ook niet) praten (ja). 😉

Ik ben een mail naar de directeur aan het voorbereiden met concrete voorstellen. Ik ben meer benieuwd naar wat daar van zal komen, dan naar het resultaat van de oefening van deze ochtend.

Ik ben een beetje ongerust.

Onze lieve vriendin, laat ik haar maar Lieve noemen, want zo noemt ze ook, heeft al veel mee gemaakt in haar leven.

Ze is een jaar jonger dan ik. Iets na haar 40ste verjaardag voelt ze zich zeer onwel. Ze had ‘iets’ gedronken maar voelde dat het niet daarvan kwam. Ze belt de 100 en ze komen. De ziekenbroeders bekijken haar eens en zeggen: ‘Slaap je roes uit en je zal je morgen wel weer beter voelen’.  Ze vertrekken.

De volgende dag gaat ze naar de dokter. Die neemt haar geen bloed af maar vraag de resultaten van haar recente bloedgifte op bij het Rode Kruis. Korte tijd nadien voelt ze het opnieuw. Deze keer neemt haar huisdokter wel bloed af en herkent de symtonen : ze doet een hartaanval !

Ze wordt vlug-vlug naar het ziekenhuis gebracht en herstelt. Na vele onderzoeken blijkt dat de helft van haar hart niet meer werkt ! Van de helft die wel nog werkt,werkt ook maar de helft meer. Dus nog 25 %. Ze zeggen dat ze nog te jong is voor een ruilhart.

Enkele jaren later ontdekken ze borstkanker met chemo, bestraling, amputatie en haarverlies tot gevolg. Ze wil een borstreconstructie maar mag niet want haar hart is te zwak … Na enige tijd mag het dan toch.

Sedert een klein jaar staat ze op de lijst voor een ruilhart. De onderzoeken die ze daarvoor heeft moeten ondergaan waren zowel moordend als slepend. Telkens weer opnieuw naar een ander ziekenhuis/dokter en telkens weer dezelfde onderzoeken.

Ze moet vanaf de goedkeuring 24 op 24 beschikbaar zijn en, bij oproep, zo vlug mogelijk in Leuven geraken. Ik stel me kandidaat om haar te brengen, wat ze lief vind van me.

Ze krijgt de oproep, geraakt vlug in Leuven, ze doen onderzoeken om dan te horen dat het hart niet goed genoeg was. Allé, terug naar huis.

Gisterenavond bekijk ik mijn gsm om te zien hoeveel batterij er nog op zit en zie dat ik een sms gemist heb. Het is van haar : zaterdagnacht om 3u40 laat ze me weten dat ze opnieuw onderweg is naar Leuven. ‘Deze keer goede keer ?’

Deze voormiddag stuur ik een sms met verontschuldigingen voor mijn laattijdig antwoord en of het deze keer gelukt is en zo ja, wanneer ze bezoek mag hebben/wilt.

Rond de middag krijg ik telefoon van haar gsm. Het is haar zus om te zeggen dat ze geopereerd is maar dat het nieuwe hart niet ‘onmiddellijk’ wilde aanslaan en ze haar dus nog in coma houden. Ze ligt aan een hart/longmachine terwijl ze met medicamenten het hart stimuleren/ondersteunen.

Als dat maar goed komt, ik ben er niet gerust in …

Dat het nu juist weer haar moet overkomen ! Ze heeft al genoeg meegemaakt ! Kon dat nu echt eens niet goed gaan van de eerste keer ?

En zeggen dat er zoveel kl**tzakken rond lopen die niets beter verdienen …

Lieve Lieve, lieverd, vecht voor je leven zo hard je kan, want ik kan je niet verliezen ! Ik zou er niet tegen kunnen. Jij, die me steeds weer opvangt wanneer ik me weer eens minder groot voel. Jij, die me altijd steunt door dik en dun, die altijd mijn kant kiest. Vecht ! Vecht ! Vecht ! Zoek mijn liefde voor jou en dat van je vele andere vrienden/vriendinnen/familie en hou je daaraan vast en laat niet los !

Weet er iemand hoe ik heet ?

Neen, serieus. Weet er iemand hoe deze plant heet ?

Mijn schat heeft het al ongeveer 25 jaar in zijn bezit. Het is al verschillende keren verhuisd en verplant maar still going strong.

Het heeft altijd buiten gestaan en leeft nu in onze gemetste bloembak. Het wordt op ongeveer 50 cm hoogte gehouden.

Het komt nu terug in bloei en staat vol donderroze knoppen. Hopelijk zullen die allemaal weer open komen zodat we weer kunnen genieten van de roze bloemenpracht.

Iemand een idee ?

De poezen zullen eindelijk eens deftige droogvoer krijgen.

Ik had me weer ingeschreven voor een campagne bij The Insiders. Deze keer voor kattenvoeding Purina ONE. Deze keer zijn we erbij. Hoera !

Volgende week mag ik om het pakket. Mijn poezen zullen de volgende 3 weken zich te goed kunnen doen aan de lekkers. Ze zullen naast hun gebruikelijke Whiskas, Felix, Tom&co, Juliet of Lucky, hun droge brokjes vervangen zien door Purina ONE.  Mijn arme schatjes zullen dat graag opsmikkelen, te zien aan die keren dat mijn liefste een gratis zakje mee gekregen had.

Al wat we gratis krijgen, moeten we niet kopen, niet waar ?

http://www.youtube.com/watch?v=SO5Lz-_mz-k&feature=player_embedded

Vraag van de dag.

Het dagje aan het onthaal is weer voorbij gevolgen !  Wat leuk.

De ‘beste’ vraag vandaag was deze : Iemand wil zijn werk opgeven om terug te gaan studeren (in een knelpuntberoep) met behoud van werkloosheidsuitkeringen. Tja.

Groot was de verontwaardiging toen daar negatief werd op gereageerd !

Ja, we gaan niemand aanmoedigen om zelf zijn werk op te geven om te gaan stempelen, hé. Die persoon zou niet werkloos zijn ‘zonder eigen schuld of toedoen’ en dus een sanctie krijgen. Die vrijstelling wordt alleen gegeven aan uitkeringsgerechtige werklozen, wat die persoon op dat moment niet zou zijn.

De uitbarsting die daarop volgde was ook niet mis.

Toen iedereen weer gekalmeerd was, werd uitgelegd dat het probleem zit bij het ontslag. Moest de persoon ontslagen worden door de werkgever, zou er geen vuiltje aan de lucht zijn.

Opnieuw een tirade dat de werkgever niet wil meewerken en dat zo de kans ontnomen wordt om zich te verbeteren.

Niemand staat die persoon in de weg om te gaan studeren en zich zo te verbeteren. Als er uitkeringen bij gewenst worden, moeten er enkele regeltjes gevolg worden. Het zou niet eerlijk zijn tegenover de gemeenschap die die persoon moet ‘onderhouden’ terwijl die zichzelf ‘verbetert’.

Boos naar buiten gelopen. Tja.

Wat mij boos gemaakt heeft deze ochtend was het bericht dat een ex-topman van een bank, bij zijn in pensioenstelling wegens het mede veroorzaken van de financiële crisis in België, verkregen heeft dat hij voor 20 jaar nog meer dan 330.000 euro per jaar opstrijkt ! Bel eens naar de pensioendienst om te vragen hoeveel je nog mag bijverdienen zonder dat je je pensioen verliest ? Het zal heel wat minder zijn ! Hoe dat dus mogelijk is, begrijp ik niet.

Update : het is 580.000 euro per jaar dat die man krijgt ! 😦

Om bij dood te vallen !

Ook nog dit : iemand die een zelfstandig bijberoep had en ermee 500 euro per maand verdiende, werd zijn werkloosheid afgenomen. De reden ? Omdat de inkomsten van dat bijberoep zo hoog was dat het als een volwaardig loon kon worden gezien en werd hij, door ons, beschouwd als zelfstandig in hoofdberoep !

Welkom in België !

Dat was het dan.

Mijn weekje verlof zit er op. Morgen terug gaan werken.

Maar ik treur niet. Het was een prachtig verlof. Zoals ik ze graag heb. Niet veel buiten geweest. Veel tv gekeken. Samen met mijn schat en de poezen. Een zeer leuk optreden meegemaakt. Ja, het was goed.

Vanaf morgen zal ik 2 weken van 3,5 dagen werken. Dan zijn we opnieuw een weekje samen thuis. Zo kan het nog zijn, hé.

Ik zie het zitten. 😀

En dat allemaal op vrijdag de 13de.

Normaal gezien kom ik niet buiten op vrijdag de dertiende. Ik sukkel de trap af, al morsend eet ik mijn ontbijt, mijn tandvlees bloedt tijdens het poetsen (anders zelden) en ik val in de zetel waar ik zo weinig mogelijk nog uit kom en wacht tot de dag voorbij is.

Gisteren moest het anders, dus heb ik het maar helemaal omgegooid.

Ik had een afspraak voor nieuwe nagels. Aangezien ik in het begin van de maand al zo lomp ben geweest als maar kan, dacht ik het te kunnen riskeren. En het is gelukt ! Mijn nagels zijn nu oud roze van kleur en zien er weer fantastisch uit !

Ik ben wel met de fiets geweest, kwestie van mijn auto te vrijwaren van eventuele ongevallen. Als ik lomp ben met de fiets kan ik alleen mezelf pijn doen, hé.

We zijn ook naar Kinepolis gereden om de film ‘Battleship’ te zien. Opnieuw met de fiets voor dezelfde reden.  Het 2-richtingsfietspad naast de Expressweg maakt het aangenaam rijden en zo is het echt niet ver.

De film ‘Battleship’ gaat over een Alien invasie die natuurlijk afgeslagen wordt en de wereld is gered. Het komt wat traag op gang maar is wel spectaculair om te zien. Zelfs Rihanna speelt niet slecht.

’s Avonds zijn we naar ‘Jukebox 2000’ in het Stadsschouwburg geweest. Tine Embrechts, Lucas Van Den Eynde en Nele Bauwens, samen met een 10-koppig orkest, speelden een selectie uit 100 Nederlandstalige liedjes.

Er kon vooraf een selectie gemaakt worden via hun website. Tijdens de pauze kon men ook nog zijn/haar stem uitbrengen. Elk op beurt gingen ze ook het publiek in om iemand de mogelijkheid te geven zijn/haar keuze te laten spelen. Ze zijn zelfs tot in het ‘kiekenkot’ gegaan, tot grote hilariteit van iedereen aanwezig. Er werd zelfs iemand in het publiek opgebeld.

Het was een zeer aangename avond. Vol meezingers, schitterend gezongen en prachtig gespeeld. De humor was altijd aanwezig en het was duidelijk dat ze zich ook amuseerden, wat altijd aanstekelijk werkt.

Bijna hees gezongen, ik toch, en met een grote smile op onze snoet, zijn we terug naar huis gefietst.

Dat ik zo’n event volle dag zonder kleerscheuren overleefd heb, begrijp ik nog altijd niet, maar ik ben er wel dankbaar voor. Ik ben er een hele week in geslaagd om niet buiten te komen en dan, op die dag, 3 keer ergens naartoe gegaan. Bijna 10 uur in totaal uit huis geweest van de 16 uur dat ik wakker ben geweest én ik kan het navertellen ! Goe bezig !

Vandaag is het al weer heel wat minder : ik heb mezelf al 3 keer met mijn ochtendthee gedoopt, ben al 2 keer over een kat gesukkeld en heb bijna al 2 nagels gebroken … Ja, ik kom de rest van het weekend niet meer uit mijn zetel !