Tot volgend jaar !

Dat was wat ik tegen mijn collega’s gezegd heb toen ik deze middag vertrok. Ik moet zeggen : dat deed deugd !

Morgen ga ik nog bloedgeven en dan heb ik niets meer te maken met de RVA tot 2 januari. Ik ga dan voor enkele uurtjes naar de receptie en ben dan opnieuw thuis tot de volgende maandag. Dan is het voor echt en gedaan met de leute.

Niet dat ik iets tegen mijn collega’s heb of dat ik het werk niet graag doe, neen, zeker niet. Maar ik ben zo graag thuis, met mijn poezen dicht bij me.

Ik heb toch weer enkele jaloerse blikken gezien en dito opmerkingen gekregen maar ik had mijn antwoord klaar : ‘Ik krijg evenveel verlofdagen als jij. Dat ik er nu nog zoveel heb, wil zeggen dat jij er al veel opgenomen hebt en ik niet.’

Dat ik me kan veroorloven om 4/5 te werken en nog 12 dagen onbetaald neem per jaar, heeft ook te maken met mijn manier van leven en hoe ik mijn leventje voor elkaar heb gekregen. We gaan niet op reis, kopen geen nieuwe auto’s, … Ze vergeten gemakshalve dat ik 10 jaar ben gaan poseren en dat was ’s avonds en op zaterdag.

Ach, ik heb het niet zo voor met jaloerse mensen.

Maar ik zal het niet aan mijn hart laten komen. Ik zal de tijd gebruiken om terug nog wat ‘groter’ te worden om dan in januari er als de briesende leeuw, die ze kennen en verwachten, weer te staan. Klaar voor alles wat zij en het leven me toe werpt.

Nu is het tijd om te genieten van mijn huis, de poezen, mijn schat, de tv, de laptop,  …

Hoera !

Historium – Historisch Brugge in 3D.

Mijn schat heeft er alweer voor gezorgd : hij is in de rij gaan staan zodat we, als Bruggelingen, gratis tickets hadden voor Historium.

Gisteren moesten we ons een kwartiertje voor tijd aanmelden. Net goed, konden we al eens rond neuzen. Zo was er het touchscreen waarop je al een ‘sneek preview’ kon bekijken en ook een ‘making of’. Ik leerde van een vriendelijk medewerkster dat er telkens 24 personen per keer werden toegelaten, dat er 7 themakamers zijn en dat je na 35 minuten klaar bent met dit gedeelte.

Toen was het onze beurt en natuurlijk vond mijn schat zijn kaartje niet meer. Tja, zoveel zakken (broek, 2 vesten, fotokoffer) waar overal papiertjes inzitten. De vriendelijke dame liet hem toch door, Bedankt ! Na de rondgang vond hij het dan toch in zijn achterzak …

Wat we te zien kregen op grote beeldschermen was verbluffend ! We kregen een inzicht op het Brugge anno 1435 : de haven (de Markt !), het tolhuis (ambtenaren-gedrag was er toen ook al), een papegaai die ontsnapt en rond Brugge vliegt (zo zien we de stad en bouwwerken vanuit een ander perspectief), de thuis- en kinderarbeid (paternosters maken), het schildersatelier van Jan Van Eyck , de badhuizen, … We hebben de geuren opgesnoven, sneeuw zien vallen, de mist zien opkomen ,de geluiden gehoord … Het is een verhaaltje met (natuurlijk) een happy end, gebracht door bekende acteurs.

Er mogen foto’s genomen worden, maar zonder flits en laat dit nu net de specialiteit zijn van mijn liefste.

Na de rondgang kan je nog de After Show bezoeken en dat hebben we natuurlijk ook gedaan. Daar hebben we nog meer geleerd over de stad in de Middeleeuwen. Er is ook een bijhorende chocolaterie en souvenierwinkel, maar daar zijn we vlug door gelopen. Ook hebben we geen Duvel gedronken in het Duvelorium (Grand Beer Café).

Het is zijn 11 euro meer dan waard ! Een echte aanrader !

Na dit interactief museum kan je het Brugge van de 21ste eeuw bezoeken en vergelijken. Je kan ook rond lopen op de Kerstmarkt en breng jullie schaatsen mee want de ijspiste is er ook terug. Wie niet genoeg van ijs kan krijgen : op het stationsplein is het IJsscluptuurfestival ook al geopend.

Ik zou geld moeten krijgen voor zoveel reklame, maar aangezien het allemaal meer dan de moeite waard is, doe ik het met liefde.

Met 4 in bed.

Ik moest vandaag terug gaan werken en dus gingen we gisteren, iets vroeger dan we gewoon waren, naar bed. We zouden een goede, lange nachtrust nemen om zo fris aan de werkweek te beginnen. Enfin, dat was toch de bedoeling …

Ik vond het al vreemd dat Kyra niet naar buiten wilde, zoals altijd. Neen, ze bleef boven en vergat zelfs te blazen naar Neelix. Ik ging in bed liggen op de plaats die mijn liefste voor me verwarmd had en Neelix kwam ook op bed. Na een tijdje viel ze stil en kon ik slapen. Pas na een uur voelde ik me weg zakken en juist op dat moment komt Kyra op bed en wil ze onder de lakens. Dat was al zeer lang geleden. Eigenlijk is ze nog maar 1 keer komen slapen sedert Neelix in huis is en dat vond ze duidelijk een vergissing want van zodra ze de Pruts hoorde, wilde ze er alweer vanonder.

Dus ze komt op bed en laat haar erbij. Ze legt zich dicht tegen me aan en ik mag haar strelen. Ze spint en likt aan mijn handen. Ze is er zich niet van bewust dat ze met haar rug tegen Neelix ligt die boven op de dekens ligt. Ze denkt misschien dat het mijn arm is ? Ik kan Pruts kalm houden want die wil spelen met wat er onder haar beweegt. Ik kan mijn lach bijna niet inhouden wanneer ik de situatie bezie. Zo blijven we meer dan een uur liggen. Wanneer Neelix boven Kyra begint te spinnen, merkt Kyra wat er gaande is en sluipt vanonder de lakens. Daar was ik bang voor maar ze blaast niet. In het duister zie ik dat ze op het kleine bedje gaat slapen. Om 2 u 15 kon ik eindelijk ook slapen. Dit stemt me hoopvol dat ik zo terug meer contact zal hebben met haar.

Wat me ook hoop geeft is wat een collega vandaag vertelde : haar oude(re) kater was ook niet opgetogen toen ze er een kitten bij bracht. Maar die kleine gaf niet op en na een tijdje is de oude bij gedraaid en nu spelen ze samen. Ze likken zelfs elkaar gezichtje af ! I can only dream en hope …

Niet veel maar, toch een beetje dit en dat.

Veel heb ik niet gedaan in die 4 weken dat ik thuis was. Ik moest voor mezelf zorgen en dat heb ik gedaan.

Dit met grote hulp van Neelix, die me terug aan het lachen kon brengen : niets beter in huis wanneer je ‘niet meer zo groot bent’ dan een kitten. We hebben ons al zot gelachen met al haar kapriolen. Ja, het is een kattin. Dat is nu duidelijk. Alleen jammer dat Kyra niet met haar wil spelen en er soms bang van lijkt. Ik probeer haar (Kyra) zoveel mogelijk in ons leven te betrekken, maar ze is ofwel boven ofwel buiten. Heel jammer want dat was zeker niet de bedoeling …

Ik mis mijn Toyah nog steeds maar het zit al meer op de achtergrond. Ik ben zo nu en dan nog triestig maar loop toch niet meer heel de dag te huilen.

We zijn naar enkele optredens/voorstellingen geweest :

  • ‘Verre Vrienden’, een theaterstuk in de Stadsschouwburg. We hadden het al eens gezien, maar dan in de Nederlandse uitvoering. Ik vond de Belgische beter.
  • Steve Harley was schitterend ! Met slechts een violist en een toetsenist heeft hij heel de Stadsschouwburg aan het zingen gekregen. Kippenvelmoment !
  • ‘A Brief Hystory of Hell’, een theaterstuk in de MagdalenaZaal vond ik minder, maar dat is mijn persoonlijke mening want mijn schat vond het zeer goed. Lullen over kunst, daar kan ik nu eens niet goed tegen tenzij ik het zelf doe en daar ging het stuk nu over …

We zijn naar vrienden gaan eten en hebben er een ‘avondje’ van gemaakt. Mijn goede vriendin zag direct dat ik ‘er nog niet volledig was’ en begreep waarom ik geen zin had in vele Rodenbach’s. Al deed het deugd eens uit huis te zijn, ik was toch blij terug in mijn nestje te zijn bij mijn poezen.

Ik heb een laptop gekocht en zit er nu mee dit te schrijven.  Het is een Q-Fore met Windows 7, gekocht bij Framo. Dit alles op aanraden van een goede vriend die er zeer veel van weet.

  • Waarom moest ik nu nog zonodig een laptop erbij hebben ? Lekker in de longchair bloggen terwijl mijn schat aan de pc de Megascore doet. Ik kan er natuurlijk ook mee buiten, deze zomer wanneer het te lekker weertje is om binnen te blijven. Zalig !
  • Het is volledig de MIJNE ! Mijn liefste mag er eens naar kijken maar dan van ver. Ik bepaal wat er op komt, dus geen brol die alles trager maakt.
  • Het is uitsluitend om te bloggen en op Spigo spelletjes te spelen. Ook om mijn dagboekje bij te werken dat ik begonnen ben wanneer neelix in huis is gekomen.
  • Waarom daar ? Omdat het niet ver van onze deur is en we het te voet zijn gaan bestellen. De service is zo goed dat hij de volgende dag, in zijn middagpauze, is gekomen om alles te installeren.
  • Waarom een Q-Force ? Het is volledig Belgisch : zowel van onderdelen als van samenstellen. In deze tijden is het beter in inlands te kopen, hé. En natuurlijk is het een goed toestel, dat is. Met grote toesten (voor mijn lange nagels), een groot scherm, niet zwaar (geen pijn aan de knieën), zeer vlug (omdat er niet veel op staat/mag), …
  • Waarom Windows 7 ? Omdat de 8-versie nog niet volledig op punt zou staan en dat nog 6 maanden kan duren. Ik kan later altijd (goedkoop) de 8 laten installeren.
  • Ik wilde eigenlijk zo een met een touch screen met Windows 8, maar die uitvoering is (nu nog) veel te duur. De volgende, binnen enkele jaren, dan maar ?
  • Ik moet het nog een naam geven. Suggesties ?

Maandag ga ik terug werken.

  • Ik ben er niet echt gerust op maar probeer me er nu nog niet druk in te maken.
  • Ik ga maar voor een halve dag want ik wil de poezen niet te lang alleen laten, zo voor de eerste keer. Prachtige uitleg, hé.
  • Ik zal veel moeten lezen om weer ‘mee’ te zijn dus veel dossiers zal ik nog niet kunnen/moeten doen.
  • De nieuwe werking ? Dat zal ik daar wel zien. Ik ben tenslote slim genoeg om het ook te leren en ik zal er mijn tijd voor nemen. Ik zal ook vlug genoeg horen van mijn collega’s hoe ‘automatisch’ alles werkt …
  • Het is maar voor 2 weken en dan ben ik opnieuw 5 weken thuis. Dat zal ik wel overleven, hé.

Zo, nu zijn jullie weer mee.

Neelix, de Onbevreesde.

Ik zou James, de robotstofzuiger, nog eens zijn werk laten doen. Met een kleine, actieve kat in huis is dat al eens meer nodig. Geen probleem, daar heb ik hem voor.

Vorige keer was Neelix er niet echt gerust op. Hij/zij keek van ver, zoals mijn schat het gevonden had : kijkend vanop een afstandje naar 2 andere kittens die aan het spelen waren. Maar ik dwaal af.

Ik liet James eerst de badkamer doen met de deur dicht. Ik merkte direct dat Pruts er niet van weg liep maar aan de deur bleef staan. Toen ik James de salon liet doen ging Neelix er naartoe en deed aanvalletjes. Had hij/zij kunnen spreken dan zei het heel zeker : ‘Hoera ! Een nieuw speeltje !’

Het was zo leuk om te zien dat ik zelfs vergat om foto’s te nemen. Gelukkig heb ik dat dan toch gedaan en zoals je zal zien, vanaf nu is het Neelix, de onbevreesde ! 😀