Red Star Museum – Antwerpen.

Omdat we meegewerkt hebben aan het maken van de film ‘Dance’ mochten we in preview het museum bezoeken. Hoera !

We hadden onze aankomst getimed met de sprekers en we waren er bijna in geslaagd. De eerste, Luc Verheyen, Project-coördinator, was al bezig toen we ons bandje om kregen, maar we hebben wel de complimenten van de regisseur Hans Opdebeeck kunnen in ontvangst nemen en we werden nieuwsgierig gemaakt door Philip Heylen, Schepen van Cultuur.

Dat het museum op de plaats is waar tussen 1873 en 1934 meer dan 2 miljoen (!) mensen uit heel Europa en omstreken in datzelfde gebouw werden geprocessed om naar Canada en Amerika te vertrekken, deed me kippenvel krijgen. Op vele plaatsen hang een bordje met : ‘Hier werden de reizigers …’

Het museum is opgevat als zou je zelf moeten/willen ontschepen. Er zijn zeer veel originele stukken te bekijken. Ook mensen die op filmpjes hun eigen ervaringen vertellen. Er is zeer veel te zien en te doen. Je kan er gerust meer dan 2 uur in rond lopen. Met op het einde de bijna 10 minuten durende film ‘Dance’.

tn_IMG_9638  tn_IMG_9647

tn_IMG_9678  tn_IMG_9721

Dit is zeker een aanrader !

Het museum is open voor het (hopelijk) grote publiek vanaf 28 september. Meer info op www.redstarline.be

Ik kom goed in beeld dus zoek me maar. Als dat geen reden is om het prachtige museum een bezoekje te brengen ! Of juist niet ? Ach, het is maar voor eventjes dat je me kan zien. 😉

Op dinsdag 1 oktober start er op Canvas een 3-delige reeks over de Red Star Line. Wij zullen zeker kijken.

 

Hoe het met Nory is ? Ewel, we stellen het zeer goed ! ’s Morgens nemen we, met pijn in ons hart, afscheid van elkaar. Ze toont dat door in mijn grote tas te kruipen en voor mijn voeten te staan wanneer ik moet vertrekken. ’s Avonds zijn we zeer blij elkaar terug te zien. Ze komt dan afgelopen, ik neem haar op en ze drukt zich dan tegen me aan. Ze groeit als kool, kan overal gemakkelijk(er) op en bij, test haar grenzen, maar blijft toch mijn kleine, lieve schatje !

DSC_0081

DSC_0102

Strand, spelen, preview en gesprekje.

Het was een drukke dag gisteren. Ik was nog doodmoe van de eerste werkweek maar aangezien ik beloofd had om ook dit jaar opnieuw mee te ‘spelen’, moest ik dat dan ook doen, hé. Ik was toch zo graag thuis gebleven met de poezen …

Om 12 uur zo vlug mogelijk naar huis, de poezen eten geven, eventjes spelen met Nory, vlug-vlug een halve smos opknabbelen, een stuk keukenpapier rond mijn geschonden teen, een sok erover en zo in mijn laars, een collega van mijn schat ophalen en op naar Oostende.

We hadden vlug gevonden waar het zou door gaan en na korte tijd was iedereen ter plaatse en kon eraan begonnen worden. De zon was van de partij en het was niet te warm.

Eerste spel op het strand : een zandkasteel bouwen rond je vlag. Deze zou gekeurd worden op schoonheid/originaliteit en de langst overeind staande vlag.

IMG_9046

   IMG_9048

Tweede spel op het strand werd gespeeld door 3 leden van een team : een mand met nat zand dragen, iets verder 3 zandtaartjes maken, weer iets verder 10 keer na elkaar met de palletjes het balletje naar elkaar spelen, terug naar de zandtaartjes iemand in het net draaien en die naar het startpunt dragen (of slepen zoals sommige deden).

IMG_9096

 

IMG_9086

IMG_9100

   IMG_9111

Derde spel op het stand : 1 lid moest met de balkjes de boomstronkjes buiten de cirkel gooien. De andere brachten de bakjes terug bij de smijter.

IMG_9075

Dan terug naar de vloedlijn om te wachten tot de vlaggen van de zandkastelen zouden vallen. Aangezien die niet wilden omvallen, werden die punten niet verdeeld. Ze werden er dan uit getrokken.

IMG_9127

   IMG_9149

Terug binnen moest 1 lid van het team 100 gr garnalen pellen terwijl de rest 10 foto’s kreeg van Noorzeevissen om te benoemen. Wij hadden er 6 van de 10 en mijn schat was niet de laatste in het garnalenpellen.

Zo was het al vlug 16u30 en dus hoog tijd voor de prijsuitreiking. Wij waren gedeeld 6de op 15 ploegen. Niet zo slecht voor ons doen. Iedereen tevreden, goed geamuseerd en goed gelachen. Hoog tijd voor een natje en een droogje.

IMG_9179

   IMG_9196

We zijn iets langer gebleven dan gewoonlijk omdat we in Oostende bleven voor de preview van de eerste 2 afleveringen van Vermist, in aanwezigheid van enkele van de cast en crew. Dit in het kader van het Film Festival Oostende. Terwijl we nog iets dronken in afwachting dat we om onze gratis tickets mochten, hebben we veel mooi volk zien passeren. Net voor de afleveringen zouden beginnen, werd een woordje gesproken met de aanwezige Joke Devynck, Stan Van Samang, Marieke Dilles en de regiseur van de afleveringen.

IMG_9226

Het waren spannende afleveringen, goed geacteerd, het ritme zat er pats op en goed gemonteerd. We kijken al uit naar 30 oktober want dan komt de nieuwe reeks terug op het scherm.

Achteraf hebben we een praatje gemaakt met Joke Devynck en Marieke Dilles. Beide zeer sympathieke dames, steengoede acteurs en hebben het zeker niet hoog in hun bol, integendeel. Ze vonden onze feedback en opmerkingen zeer leuk. Ze vroegen zelfs onze mening over nog meer dan we eerst gezegd hadden. Omdat we Johan Heldenberg, de man van Joke, nog eens ‘goeiedag’ wilden zeggen maar hij niet kwam opdagen, zijn we naar huis gegaan want ik wilde de poezen zien.

Eens thuis de poezen eten gegeven (wat waren we blij elkaar terug te zien !), mijn teen geïnspecteerd (het hing er nog aan en moet niet geamputeerd worden 😉 ) en vlug naar ons bed. Ik was steendood van moeheid maar toch zo blij dat ik mee geweest ben. Het was een leuke dag !

Foto’s : © Stippy Pictures

Zo niet hoor !

Ik zie opeens dat er een venster onderaan mijn vorig logje is gekomen met volgende boodschap :

 

Occasionally, some of your visitors may see an advertisement here.

Vertel me meer | Dismiss this message

 

Ik ga vlug kijken naar ‘vertel me meer’ en daar leer ik dat ik ‘Pro’ moet worden (en dus betalen) om geen reclame meer op mijn blog te hebben ! Ik ga daar niet mee akkoord. Als blijkt dat het niet anders kan, dan stop ik met bloggen ! Ik zal zelf wel bepalen wat er op MIJN blog komt !

Pff !

De kop is er af.

Mijn eerste (verkorte) werkdag zit er op.

Deze ochtend vroeg opstaan ging nog na een tamelijk goede nacht, gelukkig.

Toen Nory merkte dat ik, na de douche, geen huiskleed aan trok, zag ze de bui al hangen. Toen ik nog een sigaret rookte kwam ze op mijn schoot zitten en beet in mijn handen. Ze doet dat anders nooit maar nu was ze duidelijk niet tevreden. Ze is mee gegaan toen ik mijn schoenen aan trok en is dan maar in ‘haar’ wasmand gaan liggen. Uit protest ? Enfin, ik ben vertrokken zonder tranen.

Op het werk zag ik dat ik het onthaal mocht doen, waar ik blij om was want de dag zou vlug voorbij gaan. Toen mijn collega/doublure ook toekwam heb ik haar gevraagd of ze wilde overnemen vanaf 14 u 30 zodat ik vroeger kon naar huis komen. Ze vond dat geen probleem. Hoera !

Toen ik een zware plastieken bak over mijn grote teen trok, kon ik eigenlijk terug naar huis want het bloedde erg, maar er waren geen chefs en ik wilde mijn collega’s niet in de steek laten. Die gescheurde nagel zal wel terug groeien en de zwelling zal ook wel weg trekken. Het doet geen pijn want ik voel dat toch niet, dus heb ik verder gewerkt. Wel heb ik goed opgelet om die teen niet opnieuw te stoten want dan zou ik wel sterren zien, vrees ik.

Op het afgesproken uur kwam mijn collega me vervangen en korte tijd later zat ik in mijn Mia en reed ik naar huis. Ik was een beetje bang wat ik daar zou vinden, maar alles bleek in orde te zijn. Nory kwam voorzichtig piepen vanuit de badkamer toen ze mijn stem hoorde. Toen ze me zag kwam ze dartel aangelopen. Met tranen in mijn ogen heb haar onderzocht en ze was ongeschonden en gezond. Kira kwam van boven en wilde naar buiten. Blijkbaar hebben ze elkaar met rust gelaten : de ene boven, de andere beneden. Goed zo !

Veel hadden ze niet gegeten dus het vers eten werd gretig verorberd door Nory. Kira is ook al komen eten en is nu buiten haar toer aan het doen. Nory en ik hebben al veel samen gespeeld. Nu speelt ze naast me in de zetel. Ze moet me zien of voelen. Bang dat ik terug weg zou gaan ? Ze zal onze routine wel vlug genoeg leren.

Die 4 weken thuis hebben ons goed gedaan om elkaar te leren kennen. De ‘bonding’ is gelukt.

Dat ik die kleine mis op het werk, hoe druk het ook is, mag duidelijk zijn. Maar ik kan morgen met een gerust hart vertrekken …

Terug naar school … euh … ’t werk.

Morgen is het gedaan met het mooie leven en ga ik terug aan ’t werk. Dat het met frisse tegenzin zal zijn, moet ik er niet bij vertellen, zeker ? Toch zal ik blij zijn sommige de collega’s terug te zien.

Ik ben in die 4 weken meer ‘buiten’ gekomen dan ik voorzien had en zo ook vrijdagnamiddag. Mijn schat wilde, zoals elk jaar, naar het Zandsculptuurfestival. Ik had niet veel zin, zoals gewoonlijk, maar ben toch blij dat ik geweest ben, ook zoals gewoonlijk.

De carvers hebben het opnieuw zeer goed gedaan. Prachtig wat die gasten met (speciaal) zand kunnen doen. Nog tot 15 september in Blankenberge. Ga dat zien !

Hier enkele voorbeelden :

tn_DSC_0034 tn_DSC_0044 tn_DSC_0049 tn_DSC_0061 tn_DSC_0065 tn_DSC_0081 tn_DSC_0090 tn_DSC_0093 tn_DSC_0146 tn_DSC_0186 tn_DSC_0188 tn_DSC_0191

Het probleem morgen zal zijn dat ik mijn kleine schat zal moeten achterlaten. Wat zal ik haar missen ! Ik denk niet dat ik lang zal doorwerken …

DSC_0020 DSC_0029 DSC_0035 DSC_0051

 

Ja, het zal pijn doen …

 

Foto’s : © Micheleeuw

 

Pimped-up.

We hebben gisteren onze Nory haar halsbandje aan gedaan.

Eerst wist ze niet wat er gebeurd was.

DSC_0007

Toen moest ze het eens onderzoeken.

DSC_0013

Eens proberen om ermee te eten.

DSC_0020

Haar evenwicht was ook een tijdje van slag. (De foto’s zijn niet scherp maar toch zooooooo leuk)

DSC_0021 DSC_0022

Daarna heeft ze mooi geposeerd als een echte pro.

DSC_0039 DSC_0041

DSC_0042 DSC_0043

DSC_0044

Dan ging ze terug spelen. Dat beestje mag hier niets ! Niets, zeg ik je. 😉

DSC_0052 DSC_0055

Haar gevoel voor evenwicht was duidelijk al terug.

Foto’s © Micheleeuw.