’t Is weer voorbij

die ‘mooie’ zomer ! Zo denderend vond ik het niet. Niet dat het allemaal slecht was, maar toch ook niet de beste. De helft van mijn nieuwe kleren heb ik niet aan kunnen doen. Ik kan niet geloven dat we nog een na-zomer zullen krijgen.

Ik schrok dat het licht aan moest, gisterenochtend. In minder dan 3 weken zijn de dagen veel ingekort. ’s Avonds, rond 20 uur, moet de schuifdeur al dicht omdat het binnen donker wordt en we de kaarsen aansteken. Amper een uurtje later begint het buiten ook. Maar het is bijna tijd van de okkernoten. Slecht voor de lijn, maar o zo lekker ! Nog enkele weken geduld, zegt mijn schat.

Het wordt al vlug herfst. Niet dat ik iets tegen dit seizoen (of de andere) heb, het is gewoon dat ik nog wat zon en warmte wil. Al vlug genoeg moet ik de truien weer boven halen en de zomerkleren terug opbergen.

Maar zoals iedere leeftijd zijn scharme heeft, zo ook elk seizoen : het verkleuren van de bladeren en die typische herfstgeur, dan de wintervrieskou, om dan uit te kijken naar de prille, nieuwe plantjes met daarna een prachtige zomer. Wedden ?

Advertenties