Willy DeVille


Willy DeVille
Originally uploaded by micheleeuw

Een afgeleefde, graatmagere, grote man die kan zingen, spelen en roken als de beste ! 🙂

Ik vind het schitterend dat je met zo’n ‘attitude’ op scène kunt staan en er nog voor betaald worden ook ! Hij trekt zich van niets aan, is schromelijk te laat voor zijn eigen optreden en toch blijven we wachten, zonder morren.
Zijn gitarist, Marc Newman, heeft dan een soort voorprogramma verzorgd en hij was zeer goed. 1 man met zijn gitaar en een krachtige, goed stem. Meer moet soms niet zijn. 😉
Toen hij er eindelijk op kwam was het een hele verschijning : lange man, lang haar, oorringen, lange mantel, cowboy/indiaan kleren, … zo weg gelopen uit een western. Mijn schat was op slag jaloers van zijn kledij. 😆

Hij heeft gezongen, de mondharmonica bespeeld als een virtuoos, op zijn gitaren zitten tokkelen, grappige verhalen verteld als bindteksten, gerookt, RedBull gedronken, … Kortom, ons geamuseerd zoals hij alleen kan. Iedereen vond het schitterend. We moeten blijkbaar ook in zijn smaak gevallen zijn want hij heeft, tot ieders genoegen, een bisnummer gebracht. Zijn interpretatie van sommige nummers is uniek maar steengoed !

Blij dat we erbij waren !

Willy DeVille, Amerikaans zanger en liedjesschrijver, geboren als William Borsay in Stamford, Connecticut op 25 augustus 1950.

Een typisch nummer van DeVille (in hoeverre ook maar een van zijn nummers ‘typisch’ genoemd zou kunnen worden) is gevuld met veel romantische overtuiging en hunkering. Latin, bluesriffs en invloeden van country zijn te herkennen. Spanish Stroll was een hit in de V.S. en het Verenigd Koninkrijk in 1978. Met de groep ‘Mink DeVille’ bracht hij Spanish Stroll uit. Het werd een grote hit.

Waarom DeVille minder populair is (gezien zijn invloed) en bekender is in Europa dan in Amerika, zal voor zijn fans altijd een raadsel blijven. DeVille heeft vele jaren onder zijn drugsverslaving geleden, wat zijn carrière tevens beïnvloed heeft. Onder muzikanten en liedjesschrijvers, is hij zeer gerespecteerd.

Hij woont tegenwoordig in New Orleans, Louisana.

Bron : Wikipedia.

Advertenties

Isaac Asimov

Isaac Asimov (Petrovichi, 2 januari 1920 – New York, 6 april 1992) was een Amerikaans schrijver en biochemicus. Hij was een zeer succesvol en vruchtbaar auteur van sciencefiction (SF) en van populair-wetenschappelijke boeken voor het grote publiek. Hij heeft ongeveer 500 publicaties op zijn naam. Fans noemen hem nog steeds liefkozend The Good Doctor. Hij behoort samen met Arthur C. Clarke en Robert Heinlein tot de ‘Grote Drie’ van de SF in de vorige eeuw


Vroege jaren

Asimov werd geboren in Petrovichi, Rusland, maar zijn familie emigreerde naar de VS toen hij drie jaar oud was. Hij groeide op in Brooklyn, in de stad New York. Zijn ouders waren van joodse afkomst maar waren vrijzinnig in hun godsdienstige opvattingen. De jonge Isaac kon zich daardoor zonder problemen zelfstandig ontwikkelen tot een ‘man van de wereld’ en in contact komen met de ‘pulp’ SF-tijdschriften uit de jaren ’20 en ’30, die zijn interesse in SF aanwakkerden. Hij studeerde af aan de Columbia University in 1939 en behaalde daar ook een Ph.D. (doctoraat) in de biochemie (1948). Hij ging werken bij de Universiteit van Boston, waaraan hij verder steeds verbonden bleef. Asimov heeft nooit echt veel gedaan in zijn beroep van biochemicus, afgezien van de oorlogstijd toen hij voor de marine werkte als adviseur. Hij wijdde zich al snel volledig aan het schrijven.

Foundation

Asimov begon verhalen te publiceren in sciencefiction-tijdschriften in 1939. In 1950 publiceerde hij zijn eerste boek, Pebble in the Sky. In totaal schreef hij meer dan 400 boeken. Zijn bekendste werk is een trilogie van romans, De Foundation (Foundation), De Foundation en het Imperium (Foundation and Empire), en De Tweede Foundation (Second Foundation) (1951-53), die gaat over de ondergang en heropstanding van een galactisch keizerrijk in de verre toekomst. Dit was duidelijk geïnspireerd op de ondergang van het Romeinse Rijk, wat Asimov zelf ook toegaf.

Een thema in dit verhaal is bovendien het historicisme: het idee dat de geschiedenis onvermijdelijk een bepaalde loop neemt ongeacht het onvoorspelbare gedrag van individuen, zoals macroscopische objecten in de natuurkunde voldoen aan wetmatigheden ongeacht het onvoorspelbare gedrag van elementaire deeltjes.

In de jaren ’80 heeft Asimov deze serie uitgebreid. De boeken Hoeksteen van de Foundation (Foundation’s Edge, 1982), en De Foundation en Aarde (Foundation and Earth, 1986) waren bedoeld als vervolg op de oorspronkelijke trilogie; de boeken Prelude op de Foundation (Prelude to Foundation, 1988) en De Foundation: Voorwaarts (Forward the Foundation, 1993) spelen zich af vóór de andere boeken uit de reeks.

Robot

Het tweede thema waar Asimov bekend mee werd waren zijn robotverhalen. In zijn verzameling korte verhalen Ik, Robot (I, Robot) (1950), ontwikkelde hij een aantal gedragsregels die de robots uit zijn verhalen behoorden te volgen. Dit waren de wetten van robotica, die zowel in de wereld van de sciencefiction als de wetenschappelijke wereld van de cybernetica beroemd zijn geworden. Daarnaast bedacht hij het positronische brein van de robot. Beide concepten hebben grote invloed gehad op andere sciencefictionschrijvers.

Foundation & Robot

Met Prelude to Foundation (1989) legde Asimov een link tussen zijn eerdere robot- en imperiumboeken en het eerste deel van de foundationserie. Hierna volgde nog Forward the Foundation (De Foundation: voorwaars, 1993) wat na Asimov’s overlijden werd gepubliceerd. Met toestemming van zijn erfgenamen zijn hierna nog drie ‘foundation’ boeken gepubliceerd maar geschreven door drie andere SF-schrijvers.

Andere verhalen

Andere ‘robotverhalen’ waren The Caves Of Steel (De stalen holen, 1954), The Naked Sun (De blote zon, 1957), The Robots Of Dawn (De robots van de dageraad, 1983) en Nemesis (1989). Zijn andere romans en verzamelingen van korte verhalen zijn The Stars Like Dust (Een oceaan van sterren, 1951), Earth Is Room Enough (1957). Van het korte verhaal The Bicentennial Man is een hierop los gebaseerde film gemaakt met Robin Williams in de hoofdrol. Het boek Reisdoel: menselijk brein (The Human Brain) (1964) is eveneens een aantal malen verfilmd. Zijn Nightfall (Ondergang, 1941) heeft de reputatie dat het een van de beste korte verhalen in de sciencefiction is die ooit geschreven zijn, en het is ook verfilmd.

Populair wetenschappelijk werk

De boeken van Asimov over diverse wetenschappelijke onderwerpen zijn luchtig en met humor geschreven. Zijn onderwerpen bestreken het hele scala van menselijke kennis, je kunt het zo gek niet noemen of Asimov heeft er over geschreven. Van theologie en bijbelse geschiedenis tot abstracte wiskunde. Een greep uit Asimov’s productie:

  • The Chemicals of Life (1954),
  • Inside the Atom (1956),
  • The World of Nitrogen (1958),
  • Asimov’s guide to science (1960), (wetenschapsgeschiedenis)
  • Life and Energy (1962),
  • The Neutrino (1966),
  • Science, Numbers and I (1968),
  • The Dark Ages(1969) Nederlandse vertaling: De Donkere Middeleeuwen(1970),
  • Our World in Space (1974),
  • Views of the Universe (1981),
  • Change! (1982) (Nederlandse vertaling: Morgen! 71 toekomstbeelden van wetenschap, techniek en maatschappij),
  • Asimov’s new guide to science (1984), (herziene versie) (wetenschapsgeschiedenis)
  • Asimov’s guide to Halley’s comet (1985) (vertaling: De Komeet van Halley).

Asimov heeft ook drie boekdelen van zijn autobiografie geschreven. In Memory Yet Green (1979), In Joy Still Felt (1980), en I. Asimov: A Memoir (1994). Verder schreef hij ook diverse essays zoals Thinking About Thinking en Science: Knock Plastic (1967). Zelfs verschenen er van zijn hand enkele detectives, waarvan de serie over de “zwarte weduwnaars” de bekendste is.

Overlijden

Asimov overleed op 6 april 1992 in New York. In een door haar geschreven boek, It’s Been a Good Life, onthulde zijn weduwe Janet Jeppson Asimov dat hij was gestorven aan aids als gevolg van een transfusie met besmet bloed tijdens een driedubbele bypassoperatie in december 1983. Volgens haar wilden zijn doktoren vervolgens niet dat dit feit bekend werd.

Trivia

  • Citaat:The most exciting phrase to hear in science, the one that heralds new discoveries, is not “Eureka!” (I found it!) but “That’s funny …”
  • Asimov had erg last van vliegangst. Daarom verbleef hij praktisch zijn hele leven in New York en omstreken. Naar verdere plaatsen ging hij per trein of schip.
  • Hij hield van flirten met vrouwen wat hem soms in problemen bracht met zijn echtgenote(s).
  • Asimov hield van kleine ruimtes: het tegengestelde van claustrofobie. Hij woonde het liefst in een klein tweekamer appartement in een van de wolkenkrabbers van Manhattan.
  • Hij heeft nooit leren fietsen en hield ook niet van sport. Pas op late leeftijd heeft Asimov een auto-rijbewijs gehaald.
  • Hij was een vlot spreker en veel gevraagd voor spreekbeurten en SF-conventies. Op SF-congressen (‘cons’) liet Asimov zich graag in het zonnetje zetten: hij had geen last van overmatige bescheidenheid!
  • Asimov gaf een eigen SF-tijdschrift uit: “Asimov’s Science Fiction Magazine”, voor het eerst in 1977 gepubliceerd. Het blijft een van de populairste tijdschriften in het genre waarin al heel wat modern sf-talent voor het eerst debuteerde.
  • Voor zijn fans had hij alle tijd en beantwoordde zoveel mogelijk persoonlijk de vele post die hij van hen kreeg. Hij had veel gevoel voor humor en nam vooral zichzelf niet al te serieus. Dit droeg veel bij aan zijn grote populariteit onder het publiek.


De drie wetten van de robotica

De wetten van de robotica zijn expliciet ingebouwde, dwingende gedragsregels van de fictieve robots, die voorkomen in het universum van de sciencefiction-auteur Professor Isaac Asimov en zijn opvolgers. Het gedrag dat hieruit voortvloeit, staat onvoorwaardelijk boven elk ander gedrag.

Oorspronkelijke drie wetten

De oorspronklijke drie wetten van de robotica (de Calviniaanse religie)

Eerste Wet
Een robot mag een mens geen letsel toebrengen of door niet te handelen toestaan dat een mens letsel oploopt.
Tweede Wet
Een robot moet de bevelen uitvoeren die hem door mensen gegeven worden,
behalve als die opdrachten in strijd zijn met de Eerste Wet.
Derde Wet
Een robot moet zijn eigen bestaan beschermen, voor zover die bescherming niet in strijd is met de Eerste of Tweede Wet.

Nulde wet

Later formuleerden Robot Daneel Olivaw en Robot Giskard Reventlov een nieuwe wet, die naar hun oordeel van meet af aan lag besloten in de eerste wet. Omdat deze wet boven de eerste staat, noemden zij hem de “Nulde Wet” (de Giskardiaanse reformatie).

Nulde Wet
Een robot mag geen schade toebrengen aan de mensheid, of toelaten dat de mensheid schade toegebracht wordt door zijn nalatigheid.

Gevolg voor de andere wetten:

  1. Een robot mag een mens geen letsel toebrengen of door niet te handelen toestaan dat een mens letsel oploopt behalve als dit de Nulde Wet zou schenden.
  2. Een robot moet de bevelen uitvoeren die hem door mensen gegeven worden, behalve als die opdrachten in strijd zijn met de Nulde Wet of de Eerste Wet.
  3. Een robot moet zijn eigen bestaan beschermen, voor zover die bescherming niet in strijd is met de Nulde, Eerste of Tweede Wet.

Golden Earring

2de poging …

Optreden 10 maart 2007 in het Casino Kursaal te Oostende.

We zijn vroeg genoeg vertrokken, hadden weinig last van het verkeer en waren zo een uurtje voor het optreden in de foyer. We hebben op het gemak iets kunnen drinken, een sigaret roken en het toilet bezoeken voor het begon. Zo heb ik het graag.

De 3 collega’s (Jean-Pierre & Ingrid en Hugo) en deze laatste zijn vrouw (voor wie ik de tickets heb meebesteld met de onze) waren ook op tijd. We hebben nog wat kunnen kletsen, over het werk natuurlijk.

De groep is bijna op tijd begonnen en met hun 2de liedje ‘Buddy Joe’ zat de sfeer er al volledig is. We wisten dat we een spetterend optreden zouden zien. Ze speelden akoestisch (niet gelijk aan unplugged) maar wat George Kooymans uit zijn gitaar haalde kwam toch heel dicht bij wat je zou verwachten uit een electrische gitaar. Prachtig ! Noch Barry Hay, noch Georges Kooymans hebben, met de jaren, iets moeten inboeten aan hun stem : integendeel ! Cesar Zuiderwijk is net niet over zijn drumstel gesprongen, zoals hij vroeger deed, maar zijn spel en zeker zijn solo’s mogen er nog zijn. Ik wist niet dat je die geluiden allemaal kon produceren met een drum. Hij is nog steeds een goochelaar met zijn stokken. Ook Rinus Gerritsen heeft uit zijn instrumenten (basgitaar, keyboard en electrische contrabas) het beste boven gehaald.
Ze draaien rond de 60 jaar maar ze zijn als wijn : ze werden beter met de jaren. Ze staan geen moment stil en geven zich volledig. Ze halen alles eruit en zo is het goed.

Ik kende al vele nummers van hen waarop ik, in de loop der jaren, op heb staan dansen maar groot was mijn plezier toen ik merkte dat bijna geen enkel nummer, dat ze hebben gebracht, mij onbekend was. Een zeer aangename verrassing. Ik was blijkbaar vergeten dat ze zoveel goede nummers hadden.


Na een uur schitterende muziek was er pauze. Weer ‘smoking time’ en wat drinken. Dan nog een uurtje genieten en het was gedaan. De lange staande ovatie van het volledige publiek was zeer verdiend.

Pas tegen het einde van het optreden begonnen de mensen recht te staan om te dansen. Ik wilde niemand achter mij storen, dus ben ik blijven zitten, maar niet stil. Dat kan ik niet bij deze muziek.
Dat vind ik jammer bij zulke optredens : iedereen blijft braaf op zijn stoeltje zitten, dus ik ook …

Een vlugge zwaai naar de collega’s en terug naar huis, moe maar gelukkig. Het was een zeer geslaagde avond en zijn geld zeker waard !

Biografie :

Als Golden Earrings, actief sinds 1961, was de band in de tweede helft van de jaren zestig het vlaggenschip van Beatstad Den Haag. In die tijd was de latere producer Jaap Eggermont (o.a. Stars On 45) drummer. Barry Hay (ex-The Haigs) verving in 1967 zanger Frans Krassenburg. Het eerste plaatwerk bevatte sixtiespop. Ook later weerspiegelde de muziek van de Earrings de tijdsgeest. Psychedelische invloeden deden hun intrede eind jaren zestig, rock aan het begin van de jaren zeventig. In 1969 werd de groepsnaam veranderd in Golden Earring. In dat jaar ontving George Kooymans, de belangrijkste componist van de band, de Zilveren Harp. Please go (1965) was de eerste van een immense reeks hitsingles.


Met Dong-dong-di-ki-di-gi-dong (1968), Back Home (1970), Radar love (1973), Twilight zone (1982) en When the lady smiles (1984) bereikte de band de eerste plaats van de Nederlandse hitparade. Ook in de rest van Europa was de band actief, onder meer met The Who (1972). Golden Earring kreeg in 1974 en 1983 de Exportprijs en in 1983 de Gouden Harp. In 1985 werd de band bekroond met een Edison.De Earring toerde tussen 1969 en 1983 acht keer in de Verenigde Staten, waar het klassieke Radar love in 1973 in de Top-10 belandde. Hetzelfde gebeurde met Twilight zone in 1982. In de jaren zeventig maakten achtereenvolgens toetsenist Robert Jan Stips (ex-Supersister) en gitarist Eelco Gelling (ex-Cuby & The Blizzards) korte tijd deel uit van de Earring. Grootschalige Nederlandse optredens vonden plaats in Scheveningen (1986 en 1993) en Den Haag (1989 en 1995). In 1992 ging ook de Earring op de dan populaire ‘unplugged’-toer. Deze akoestische werkwijze paste de Earring met groot commercieel en artistiek succes toe op het album The naked truth (1992) en op de theaterpodia. De band wisselde deze intieme concerten af met elektrische rockshows.
Begin 2003 verscheen het laatste ‘electrische’ album van de Earring, “Millbrook, U.S.A.” getiteld. Dit album werd opgenomen in (hoe kan het ook anders) de plaats Millbrook samen met muzikale collega en vriend Frank Carillo. De eerste single van dit album “Albino Moon” bereikte een hoge notering in de hitlijsten. Begin 2005 zag “Naked III” het licht: een vervolg op de zeer suksesvolle Naked Truth acoustische concerten.

biografie lionel richie

Lionel Richie wordt in Tuskegee, Alabama geboren op 20 juni 1949.

Na in enkele groepjes gespeeld te hebben als saxofonist, vormt hij samen met enkele studievrienden The Commodores waarin hij zanger en pianist is. We schrijven eind jaren zestig.

Wanneer de groep in 1972 in zee gaat met Motown scoren ze hun eerste hits. (I Feel Sanctified, Slippery When Wet). Vooral de trage nummers vallen in de smaak.
Eind jaren 70 breken ze door met nummers als “Sail On”, “Still” en vooral “Three Times a Lady”.

Richie schrijft in 1980 een nummer één hit voor Kenny Rogers. Het nummer “Lady” is ook terug te vinden op het album “Share Your Love”, welk door Richie geproduceerd is.
Een jaar later componeert hij het thema voor de film “Endless Love”. Dit nummer, dat hij samen met Diana Ross zingt, staat 2 maanden op nummer 1 in de Amerika.
Lionel brengt in 1982 zijn eerste, titelloze solo-elpee op de markt. Het levert hem 3 Top 10 hits op in de Amerika.
Door het succes van zijn solovlucht besluit hij de Commodores te verlaten.
Een jaar later verschijnt zijn tweede plaat “Can’t Slow Down”. Het succes is overweldigend. Alleen al in Amerika worden er al meer dan 10 miljoen stuks van verkocht. Naast de nummer 1 hits “Hello” en “All Night Long” dringen nog drie andere nummers uit deze plaat de Billboard Top 10 binnen.

Richie wordt de enige artiest van de jaren 80 die zeven jaar na elkaar een nummer 1 hit scoort in de Amerika. Zijn populariteit is op zijn hoogtepunt als hij in 1984 optreedt op de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in L.A. Een jaar later schrijft hij met Michaël Jackson “We Are the World”. Tientallen artiesten zingen het nummer samen in als “U.S.A. for Africa” en bestormen wereldwijd de hitlijsten.
In 1985 schrijft hij ook een nummer voor de film”White Nights”. “Say You, Say Me” wordt zijn laatste nummer 1 hit in Amerika.
In het volgende jaar verschijnt “Dancing on the Ceiling”. De plaat doet het beduidend minder dan de 2 voorgangers. Zijn populariteit wordt minder.

In 1996 forceert hij een come-back met de plaat “Louder Than Words”. Daarin is de meest opvallende song “Climbing”.
In 2000 komt Lionel Richie met een nieuw album “Renaissance”. Zijn eerste single “Angel” krijgt de nodige media-aandacht.

In Antwerpen start hij op 27 februari met een nieuwe wereldtournee : ‘Coming Home Tour 2007’. De release van een nieuwe cd volgt.