Hans Teeuwen

De liefde

Verleid me, verstik me,

Pak m’n vrijheid af,

Bemin me, beperk me,

Ga je gang, ik ben laf.

Je wil samensmelten,

Onnozel idee,

Maar ik ben romantisch,

Ik ga derin mee.

Kneed me en knert me,

Wees lief en gemeen,

Gun me de plek,

Van het blok aan je been.

Als je m’n vrouw bent,

Dan ben ik je man,

En dan vechten we samen,

Voor dat wat niet kan.

We doen nog meer water,

Bij onze wijn,

Totdat er alleen nog maar

Water zal zijn.

Helder en smaakloos,

Geen kleur meer, geen gloed,

Zo leven we samen,

De dood tegemoet.

Weg met de eenzaamheid,

Leve de sleur, jaloezie, irritatie, verwijten, gezeur, …

De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,

De liefde is een valstrik,

Maar ik trap er zo graag in.

Steeds dezelfde fouten,

Steeds dezelfde pijn,

Het is bijna net zo gruwelijk,

Als helemaal alleen te zijn.

Maar misschien is het deze keer anders,

Misschien is het deze keer waar …

En is alle waarheid van de wereld maar een fabeltje,

Dat wil ik graag geloven, want ik hou zoveel van haar.

Het spel is weer begonnen,

Ik zit er middenin,

Verslaafd als een verslaafde,

En verzetten heeft geen zin.

En ik kan alleen verliezen,

M’n hart en m’n verstand,

Want de liefde laat pas los,

Als ze is opgebrand.

En dan ben je weer jezelf,

Alleen en onbemind,

Maar volwassen en verstandig,

Totdat het weer begint.

mijn eerste bijdrage!!
om maar eens op te merken hoe vermoeiend het allemaal kan zijn!

de allerbeste wensen voor maart 2007!

One thought on “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s