Silver en Eddy in de Cohiba.

We waren moe en hadden eigenlijk niet veel zin, maar beloofd is beloofd. We dachten Silver en Eddy Wally … wat een combinatie ! Maar neen hoor : ons meisje, Anne-Sophie, heeft het weer schitterend gedaan ! Zijn wij blij dat we geweest zijn ! 

Het begin was rustig, de mensen kwamen maar druppelsgewijs binnen. Ik had mijn postje tussen de VIP-tent en het café al weer vlug ingenomen. Dat mocht en ik blij. Zo kon ik alles mooi overzien en was ik verzekerd dat ik niet in de latere drukte moest staan.

En druk is het geweest ! Gelukkig minder dan verleden jaar want toen was het echt niet te doen. Nu was het perfect. Iedereen zag het zitten en was gelukkig.

IMG_8654Toen het tijd was voor Silver had iedereen zijn stek gevonden en kon het feest beginnen. Hun optreden was zeer goed. Niet zo krachtig als Milc Inc verleden jaar, maar zeker de moeite ! Met John Miles Jr. erbij vormen ze een sterk trio.

 

Na een korte pauze was het de beurt aan Eddy Wally. Mijn twijfels werden IMG_8712met de eerste noot van de baan geveegd : heel de zaak stond op zijn kop ! Hoe hij het publiek mee krijgt is onvoorstelbaar ! Je moet het maar doen op 77-jarige leeftijd. Hij was niet te stoppen en heeft al zijn hits gebracht. Iedereen deed mee en het was ‘geweldig’ !

Rond 2 uur zijn we naar huis gegaan : ons kaarsje was op, zo ook de gratis drankbonnen ..

Bedankt Anne-Sophie voor weer een zeer leuke avond ! De 600 foto’s sorteren en bewerken doen we deze week wel. Straks gaan we naar Knokke voor Moederdag …

Past. Present. Future.

Mijn verkoudheid komt en gaat zoals de zon. Gelukkig worden mijn hoestbuien al minder erg en zit er meer tijd tussen. Dat noemen ze langzaam genezen.

Morgen nog een halve dag werken en het zit er terug op. Zo gaat ie lekker !

Ja, ik ben gisteren gegaan deze keer, naar het groepsfunctioneringsgesprek. Ik had mezelf voorgenomen om mijn mond niet open te doen en ben er weer niet in geslaagd.  Gelukkig is er deze keer geen ruzie van gekomen. Integendeel : ik heb blijkbaar een compliment gehad voor mijn (positieve) inbreng. Zelf had ik het niet gehoord. Het was mijn chef die het vandaag zei. Krijg ik dan eens een goed woordje …

We hebben weer een druk weekend voor de boeg : vrijdagavond naar Stef Bos in de Stadsschouwburg, zaterdag is het Feest voor het 6-jarig bestaan van de Cohiba en zondag is het Moederdag.

Vrijdagmiddag is er een kaastafel op het werk van mijn liefste. Hij zal niet te lang mogen blijven plakken. Hopelijk steekt Stef wat schwung in zijn optreden of mijn schat valt nog in slaap. Ik mag er niet aan denken of ik begin al te lachen.

Zaterdag komen Silver en Eddy Wally optreden ! Niet echt my kind of music maar dat er ambiance zal zijn, kan ik je nu al verzekeren ! Allen daarheen ! Wij zullen er zijn om foto’s te nemen. Een Rodenbachje zal er ook wel in gaan …

Zondagnamiddag gaan we het verplichte nummertje afwerken en naar zijn moeder gaan met een plantje. Voor mijn moeder laat ik het afgeven. Zo ben ik daar toch al vanaf …

Prachtige dag !

Gisteren waren we gevraagd bij zus en schoonbroer als bedanking voor de trouwalbum die mijn schat gemaakt had.

Rond 13 uur waren we bij hen, net op tijd. We hebben eerst 2 flessen Champie soldaat gemaakt. We weten nooit van ophouden, hé. De gourmet was zeer lekker en verzorgd. De rode wijn liet zich ook drinken, zei mijn liefste.

Dan vlug naar de parking van de Cohiba waar ze hun auto lieten staan en allen samen in mijn auto naar Kinepolis. Quantum of Solace is een prachtige, action-packed, typische 007-film. We hebben ervan genoten !

Terug in de Cohiba hebben we nog gebabbeld, gelachen, gedanst en gedronken tot rond 1 uur ! We hadden het gevoel dat we weer snotneuzen waren en 100 man sterk. Dat we de hele wereld aankonden en dat niets ons kon raken. We hebben ons steengoed geamuseerd : het gezelschap was schitterend en de muziek groovy.

Mijn schoonbroer heeft woord gehouden en we hebben geen geld moeten boven halen. Heel chique van hem !

Gelukkig moet ik pas deze namiddag mijn auto binnen doen voor winteronderhoud. Zo heb ik nog wat tijd om met mijn nieuwe gsm te spelen, die mijn schat gisteren mee gebracht heeft, en mijn ringtones te zoeken en te downloaden …

In het water gevallen.

Het bezoek van Stef was aangenaam. We hebben wat zitten keuvelen tot ik opeens herinnerde dat, nu het niet regent, ik beter mijn schilderwerken verder zette. Er moest nog een stuk van de gordijnroede herdaan worden en de hooikorven, die dienst doen als bloembakken, moesten ook een laag blauwe Hamerite krijgen. Aangezien ik nogal een ‘kwistige’ schilder ben, doe ik dat beter buiten. En ja, hoor : ik was er weer in geslaagd om mijn handen en voorarmen vol verf te krijgen. 😀

We zijn gisteren niet naar het feestje in de Cohiba geweest : we voelden ons alle 2 niet goed. Het optreden van de Andre Hazes-imitator zou maar na 23 uur beginnen en we hebben gehoopt dat het toch zou lukken, maar neen. Hij kon niet ophouden met niezen (hooikoorts) en ik kon geen weg van pijn in mijn rug. Het was al veel vroeger volop ambiance want we konden de muziek horen tot in onze living. Het voordeel is dat ik geen kater heb vandaag. 😉

Vandaag zouden we naar Oostende gaan. Daar is het Bloedgeversfeest, met veel optredens en animatie. Ik had me ingeschreven maar het regent hier pijpestelen en ik heb geen zin om me te laten doorweekt regenen. Zelfs niet voor Geena Leesa of Gunther Neefs. We blijven gezellig thuis. 🙂

Volgende week slechts 2 dagen werken want woensdag trouwt mijn zus met haar vriend. Ze zijn al 13 jaar samen. Ik ben haar getuige en mijn schat is fotograaf van dienst. Voor donderdag hebben we wijselijk een dag verlof gevraagd. 😆

In de rapte.

Vlug nog een postje zetten :

– om te melden dat we gisteren gekuist hebben ‘van het Vaderland weg’ en dat de Apranax nodig was, achteraf. Maar alles heeft z’n beurt gehad en ik moet niet verlegen zijn als er iemand op bezoek komt.

– voor mijn schat zegt dat het eten klaar is.

– voor Stef komt en we weer kunnen zagen vertilleren over het werk. Gelukkig praten we ook nog over andere dingen. Hij komt zijn dvd’s terug halen, de lieve schat. Ook zullen we afspreken wanneer we samen naar het derde seizoen van Galactica zullen kijken.

– voor het begint te regenen. Ik heb speciaal gisteren gekeken naar het weerbericht op de BBC waar ik gezien heb dat het pas zou regenen na 14 uur. Daarom heb ik een was laten draaien en die hangt nu buiten te drogen. Er is veel wind en geregeld zon, dus dat zou moeten lukken.

– om te zeggen dat we vanavond in de Cohiba te vinden zijn want er is een bijzonder feestje gepland en we mogen er ook bij zijn.

– dat ik waarschijnlijk morgen een beetje niet goed zal zijn …

Perfect day !

Het was een schitterende dag ! De geschenken heb ik al beschreven. We zijn dan een dagschotel gaan eten in de Cohiba. Een lekkere, verse preisoep gevolgd door Chateau Briand. Mmmm, heerlijk ! In plaats van de koffie heeft mijn schat een Irish-koffie genomen en ik een Dame Blanche. Ik heb dit gekregen !

Toen we de rekening vroegen, mochten we niet betalen. Het was voor mijn verjaardag ! Dat was echt niet de bedoeling. We hadden wel gedacht dat we dat extra nagerecht niet zouden moeten betalen, maar alles gratis ? Heb je ooit een lievere schat geweten ?

Thuis gekomen hebben we al dat lekkers wat laten zakken voor we aan de champagne begonnen zijn. Ondertussen hebben we gekeken naar de prachtige film : Flyboys, opgenomen van Prime. Een schitterende, afgekraakt door de critici,  WO I film, over de eerste gevechtspiloten.

We zijn vroeg gaan slapen want gisteren moesten we vroeg op. We hadden afspraak met mijn schoonmoeder. We hadden beloofd met haar naar Mini- Europa te gaan. Het zou de mooiste dag van het weekend zijn en dat was het zeker. Voor ons was het de eerste keer dat we dit park bezochtten en het heeft een zeer goede indruk op ons achtergelaten. Echt een aanrader ! De details zijn subliem en er is veel te zien. Mijn schat heeft 590 foto’s genomen waarvan er nog zo’n 450 over blijven en ik er 25 op Flickr gezet heb …

     

1 ding : tussen de ‘Gelukkige verjaardag en bedankt om mij te komen halen, en bedankt voor een prachtige dag’, heeft ze geen minuut gezwegen ! Ik kop sloeg open en toe ! Maar het is een lieve vrouw die nog steeds haar, 7 jaar geleden, overleden man enorm mist en we doen dit maar 1 keer per jaar. Moet kunnen, hé.

Vandaag staat in het teken van de tv : Jumping op de O.S., film want de digicorder staat volledig vol en ik heb vandaag nog Prime (?) en wil er nog enkele bijzetten. Ook rustig zijn, genieten van elkaar en de poezen, … Blogs lezen is voor later, sorry.

Morgen naar Cavalia ! Hoera !

Proficiat & bedankt.

Gisteren het 5-jarig bestaan van de Cohiba, onder leiding van Anne-Sophie, gevierd met optredens van Milk inc en De Romeo’s.

In de namiddag hebben we, in samenspraak met de man van de grote plasma tv’s, de camera opgesteld. We hebben het zo geregeld dat er niemand moest bij blijven. Gewoon aanzetten en stoppen. De beelden werden doorgezonden naar de tv’s die in de tenten stonden en opgenomen op harde schijf.

Er waren 2 tenten, met bar en tv. 1 aan de ingang en nog een vip-tent aan de achterkant. Via deze ingang konden de sponsers en speciale genodigden het café binnen komen om de optredens te zien. Ik heb daar vrijwillig de security gedaan tot ik foto’s moest nemen. Ik stond daar goed : uit de massa. Ze hadden veel volk verwacht maar zoveel ? Niet te doen ! Juist voor het optreden van Milk inc was er bijna geen doorkomen meer aan. Er was ook security aan de deur die mensen ingang in het het café ontzegden wanneer het te druk was.

Ik ben niet zo’n fan van Milk inc, maar ze hebben me aangenaam verrast. Regi en Linda hebben een stevige set neer gezet. Ik was verbaasd dat ik toch zoveel van hun liedjes kende. De talrijk aanwezige fans hebben er van genoten en hebben dat ook laten blijken.

Nadien was het de beurt aan De Romeo’s. Ik kende ze niet. Deze 3 schitterende zangers zijn : Gunther levi, Chris Van Tongelen en Davy Gilles, bekend van de VTMseries ‘Wittekerke’ en ‘Familie’. Ze hebben de hele zaak nog eens op z’n kop gezet met leuke meezingers en covers.

 

Ik heb, na het nemen van de foto’s, de gratis Rodenbach rijkelijk laten vloeien en ben rond 4 uur naar huis gegaan. Mijn schat was nog aan het babbelen en is wat later gekomen. Hij heeft nog alle foto’s ingeladen en is dan pas komen slapen.

Alles was perfect, alles was schitterend !

Bedankt Anne-Sophie voor 5 jaar vriendschap en weer een leuke avond.

Sorry.

Het kan raar lopen of hoe een leuke, vriendschappelijke relatie door een stomme post bijna naar de kl*ten gaat. Ik ben op mijn nest gepakt geweest.

In mijn post ‘Zeg toch neen, Guido’ klaag ik over het feit dat ik geen ‘Neen’ heb gezegd toen Anne-Sophie, van de Cohiba, me vroeg om te strijken en te filmen. Laat me zeer duidelijk zijn : ik doe dat niet tegen mijn gedacht !

Feit is : ik strijk niets voor mezelf. Dat is juist.

Gisterennamiddag stond Anne-Sophie opeens aan de deur en verklaarde dat ze iemand anders gevonden had om te strijken en dat ze wel een andere oplossing zou vinden voor dat filmen. Ik begreep er niets van tot ze vertelde wat ze gelezen had. Als je Milk Inc en Cohiba samen in Google intikt, komt ergens op de 4de plaatst deze blog. Het was dus geen aangename lectuur voor Anne-Sophie, en haar voltallig personeel, om mijn post te lezen.

Ik heb haar moeten overtuigen dat het niet tegen mijn gedacht is en dat post niet zo bedoeld was. Ik schrijf er maar op los en denk niet na over de gevolgen. En inderdaad, bij het nog eens lezen, komt het wel hard over. Nogmaals : het was niet zo bedoeld. Ik had evengoed kunnen schrijven over welk goed mens ik wel ben om dat te willen doen. Ik had het beter zo gedaan …

Dat ik het met plezier doe voor haar, is zeker. Want er is bitter weinig dat ik nog doe tegen mijn gedacht. Na 47 jaar in dit leven heb ik bijna alles zo geregeld dat het zo ongeveer loopt zoals ik zelf wil.

Het strijken zal ik dus met veel plezier doen. Voor het filmen hebben we ook een oplossing gevonden : het toestel blijft op een vaste plaats staan. Iedereen gelukkig.

We zijn gisteren, na het keigoede optreden van D:ZINE, nog eens langs geweest want ik wilde weer de smaak van het gewoon bier wegspoelen. Het deed raar, want ik voelde dat nog niet iedereen overtuigd was van mijn uitleg. Anne-Sophie heeft me bijna overstelpt met Rodenbach-in-het-flesje.  Dat is/was niet de bedoeling : ik krijg genoeg gratis drank dat ik er geen extra meer moet. Ik voelde me schuldig en daarom deze post.

Ik wil me verontschuldigen aan Ann-Sophie & alle medewerkers en ook aan mijn lezers : het was niet zo bedoeld ! Terug vriendjes ?

Zeg toch ‘Neen’, Guido …

Juist, ik ben er weer in geslaagd om iets te beloven dat zal doen ook, maar niet van harte. ‘Hoe kun je nu zo stom zijn ?’, zeg ik achteraf tegen mezelf, maar het is te laat. Ik heb ‘Ja’ gezegd …

Ik ben aan het opruimen om naar huis te gaan. Mijn telefoon begint StarTrek, The Next Generation te spelen. Ik denk : ze bellen. Iemand heeft me nodig. Ik zie op het schermke dat het Anne-Sophie is van de Cohiba.

  • Ik : Met Micheleeuw. Dag meisje.
  • Zij : Ben je thuis ?
  • Ik : Neen. Ik ben nog op mijn werk maar zal er rond 17 uur zijn.
  • Zij : Ik heb een probleem. Ze hebben de bloezen, die het personeel zal dragen op het 5-jarig bestaan feest, gebracht en ze moeten een beetje gestreken worden …
  • Ik : Euh …
  • Zij : Ik heb echt geen tijd om dat er nog bij te doen. Zou jij het zien zitten ?
  • Ik : Euh …
  • Zij : Als je niet wilt moet je het zeggen, hé. Geen probleem. Dan vraag ik het aan iemand anders. Ik zou wel niet weten wie, maar kom …
  • Ik : Euh. Hoeveel zijn het er ?
  • Zij : 20. Maar er moet echt niet veel aan gedaan worden, hoor. Alleen de rug misschien een beetje ?
  • Ik : Euh. Ok. Ik zal het wel doen. Ik spring binnen en kom ze ophalen.
  • Zij : Je bent een lieve schat ! Tot dan !

Ik klap mijn telefoon dicht en denk : zeg toch ‘neen’ ! Hoe is het mogelijk ! Zo moeilijk is dat nu toch niet. Ik geef al een blogmeeting op voor dat feest en nu dit. Hoe stom kan je zijn ?

Je moet weten dat ik voor mezelf niets strijk. Ik heb er een gloeiende hekel aan en kleed me er naartoe. Mijn schat strijkt zelf zijn hemden. Hij was het zo gewoon toen hij nog alleen woonde en ik heb het niet overgenomen.

Ze was al aan het zwaaien terwijl ik de auto nog aan het parkeren was. Ik ga met haar mee naar binnen. Zij maar zeggen wat een schat ik ben. Dat ze nog zoveel moet doen tegen de 31ste. Dat ze gek aan het worden is. Ik vraag en krijg de bloezen. Ik bekijk ze en merk dat alleen de rug strijken er niet zit, maar zeg niets. Ik spreek af dat ik ze de dag van het feest terug zal brengen. (Zo geeft ik mezelf wat tijd om het te doen.) Waarop …

  • Zij : Dat is schitterend ! Breng ze dan gelijk mee als die mannen van de video hier zijn.
  • Ik : Euh. Wat bedoel je ?
  • Zij : Ewel. Wanneer zij hier alles komen installeren kom jij met je video camera zodat ze je kunnen tonen hoe het aangesloten kan worden.
  • Ik : Euh. Filmen ?
  • Zij : Ja, je zou toch met je video camera filmen ? Alles komt rechtstreeks op de schermen en wordt direct op dvd opgenomen. Je zal wel met kabels verbonden zijn, maar het zal wel lukken, hé.
  • Ik : Euh. Ja, zeker … Zeg, ik ga nu maar want het begint zwaar te wegen en ik wil naar huis … moe, weet je wel … lange dag … Tot later !

Ik, een zeef als geheugen, herinner me wel nog dat ze gevraagd had of we een digitalecamera hadden maar ik kan me niet voor de geest halen beloofd te hebben dat ik zou filmen. Het is leuk om foto’s te nemen van de optredens en sfeerbeelden te trekken. De gebruikelijke ‘trek ons ook eens’ kan er ook nog bij, maar de hele tijd met een camera-met-kabels door die massa proberen te geraken, is iets totaal anders. Zal ik wel tijd hebben om een Rodenbach te drinken ? Mijn schat heeft al gezegd dat HIJ het NIET doet ! Foto’s wel, camera niet. Ik heb er niet echt ervaring mee en vrees dat het op niets zal trekken. Plus : ik zwijg niet en al mijn gemompel zal er weer op staan, zoals op de vakantiefilmkes. Rechtstreeks op dvd ? Die schijf zal het bekijken niet waard zijn : bibberbeeld, te vlug draaien, verkeerd zoomen, … Maar ik heb ‘Ja’ gezegd, dus zal ik het proberen, schaap als ik ben.

Dat het haar ver-schrik-ke-lijk veel Rodenbach’s zal kosten, staat al vast. 😉

1 Mei 2008

Het was nat, droog, zonnig, leuk, zeer veel drank, veel vrienden, te veel sigaretten, dutje doen en herbeginnen. Zo alles in 1 zin. 😉

Toen we vertrokken was het droog. het begon al te regenen toen we nog op de bus zaten. Op ’t Zand moesten we afstappen : wegens de Bloedprocessie, die pas 2 uur later zou vertrekken, reden de bussen niet meer het Centrum binnen. 😦 We hebben dan maar frietjes gegeten van de Meifoor. Mmmm. Lekker ! Dat het ondertussen opgehouden was met lichtjes te regenen ( lees : het was aan het gieten ! ) en we nog te voet naar het Astridpark moesten, deerden de Weergoden niet. Deze keer hebben ze me echt in de steek gelaten. 😥

Gelukkig was er de grote biertent waarin we konden staan verdampen, want koud was het niet. Ik ben direct begonnen met bier drinken want ik had al water genoeg gezien. Gelukkig is het na een uurtje opgehouden met regenen en is de zon erdoor gekomen. Onmiddellijk was er een andere stemming : iedereen stond opnieuw met een glimlach op z’n smoel. Het kleine buitje dat daarna nog geregend heeft, kon de pret toen al niet meer bederven. De Weergoden hebben het toen maar opgegeven en ons Hun mooiste zon gegeven. 😉

Ik heb zeer veel vrienden terug gezien, waarschijnlijk meer dan ik me kan herinneren, want ik ben 2 keer dronken geweest. Ik weet nog dat mijn schoonbroer er op een zeker ogenblik ook was en ik moest plassen. Ik zag een bankje en heb me erop gezet om eventjes te bekomen. Ik heb daar mini-tukjes zitten doen, ik weet niet voor hoelang. Ik was er toen opnieuw een beetje door en ben terug gegaan. Mijn zus en schoonbroer waren weg, maar de andere vrienden waren er nog, dus heb ik met hen nog een pintje gedronken. 😆

Van de optredens heb ik maar 1 groep gezien : ‘The Famous Black Polar Cubs’. Dit is de nieuwe groep van Henk en Chris, ex Cowboys & Aliens. Samen met Bruno, onze goede vriend die zeer goed voor me gezorgd heeft, hebben we staan dansen voor het podium. De foto’s, die mijn schat getrokken heeft, bewijzen het. Ik sta achter die met zijn pet. 😉

Toen alle groepen opgetreden hadden zijn we, per taxi, richting naar huis gegaan. Richting naar huis zeg ik, want ik moest natuurlijk nog een Rodenbach hebben om de slechte smaak van dat gewoon bier weg te spoelen, dus zijn we de Cohiba binnen gestapt. Daar waren mijn broer en nog ander vrienden gezellig aan het praten. Bruno zou in ons huis blijven slapen en was dus ook nog mee. Mijn liefste en hij zijn naar huis gegaan, want zij waren doodmoe. Ik natuurlijk nog niet en ben nog blijven kletsen en drinken en roken. Ik heb er geen idee van hoe laat ik thuis gekomen ben. Ik weet alleen dat ik me steengoed heb geamuseerd ! 😀

Gisteren was ik natuurlijk niet goed. Mijn maag, longen, spieren, … niets wilde mee. Een kater van jewelste ! Ik heb me de hele dag in de zetel rustig gehouden. Tegen dat we zijn gaan slapen kwam ik er terug door. Gelukkig was het niet zo’n mooi weer als nu, want een kater verwerken in warm weer is dubbel zo moeilijk.

Morgen gaan we mijn zusje aanmoedigen bij haar 5 km lopen in ‘Dwars door Brugge’, maar ik zal geen pint aanraken. Geen, zeg ik u ! 😉