Het moest weer lukken, maar toen kwam alles toch nog goed.

De dochter van mijn schat werd 27 jaar. Om dit te vieren werden we uitgenodigd voor een etentje in de Stoepa. Dat zagen we wel zitten. De reservering was voor 19 uur.

Rond 18 uur ga ik naar de badkamer om me te douchen. Wilde die warm water geiser niet aanslaan zeker ! ūüė¶

Wat we dan doen is eerst het water laten lopen. Na 30 seconden terug uit doen. Dan de lavabokraan open en dicht zetten, kort na elkaar, zodat een klep steeds tikt. Als het dan nog niet lukt, het toestel enkele keren aan en uit zetten, terwijl verder doen met de kraan. Zo lukt het wel.

Het komt nog wel voor dat het onding die niet wil, maar na hoogstens¬†3 minuten¬†komt¬†er dan toch heet water uit. Vervelend als het ’s ochtends gebeurt, wat meestal het geval is want we nemen dan een douche,¬†maar het komt niet op 5 minuten met onze glijtijden.

Gisteren was het anders : na 15 minuten wilde het nog niet. Mijn liefste werd al ongerust want ik wilde niet vertrekken zonder me te wassen en zou dat zeker niet doen in koud water.

Natuurlijk, kort nadat hij een bericht verzonden had dat we later zouden zijn, of wat had je gedacht, sloeg de boiler aan en kon ik genieten van het warme water. Oef !

We hadden al besloten om met de fiets te gaan, omdat er toch geen parking voor de deur zou zijn, en ik moet zeggen : het was koud !

Zij en haar vriend waren er natuurlijk al maar begrepen wel hoe het kwam dat we iets later waren.

De avond zelf was leuk : we hebben lekker gegeten, veel gelachen en gekletst. Ook de drank was lekker maar met mate. Ja, we worden ouder.

Mijn schat had haar geschenkjes weer origineel verpakt en ze hebben er lang naar geraden.  Ze was er tevreden mee dus waren we ook blij.

Ook leuk :¬†mijn liefste en ik hadden¬†afgesproken dat wij het eten zouden betalen maar niet zeggen. Dus toen ze de rekening kregen keken ze raar op toen ze¬†maar 26 euro moesten betalen en dat er alleen maar drank op stond. Hun gezichten waren goud waard ! ūüėÄ

Aangezien de uitbaters rond 22 u 30 de lichten begonnen te dimmen, besloten we om naar huis te gaan. Het moet niet altijd tot gat in de nacht te duren, zeker als zij de volgende dag moeten werken.

De rit terug naar huis verliep vlot en het was minder koud. Mijn schat dacht dat het door de alcohol in ons lijf kwam. Ik eerder omdat de koude wind was weg gevallen. ūüėČ

Dat zullen we zeker nog eens over doen !

En de boiler ? Daar zal ik een hersteller voor opbellen en desnoods een nieuwe laten plaatsen, want ik geraak het beu.

Advertenties

The 57.

Dat is de naam van het restaurant waar we gisteren met vrienden zijn gaan eten. Met vijanden zou belachelijk zijn, geef toe.

Het is het restaurant dat de zonen van¬†onze vorige buren, de Kosovaren, zo’n 6 maanden geleden hebben geopend. Het waren en zijn zo’n lieve jongens/mannen. Betere buren kon een mens niet wensen. We zijn eigenlijk jammer dat het huis te klein werd en ze moesten verhuizen. Maar dit terzijde.

Ik had recentelijk vernomen dat de jongens een restaurant met franse keuken hadden geopend in het centrum van Brugge. In de Wollestraat 29/A, om precies te zijn. Meer in het centrum is moeilijk.

Het werd hoog tijd dat we met die vrienden weer eens gingen uit eten. Ja, het moet passen voor iedereen, hé.  Daarom hadden we afgesproken bij de eerste datum dat het voor allen schikte. Dat was dus gisteren.

Ik had aan de jongens¬†beloofd om zeker eens te komen en aangezien we zelden op restaurent gaan, was dit de geschikte gelegenheid. Zeg nu zelf : slim van mij, h√©. ūüėČ

Het was eventjes zoeken want al staat er een bord aan de straatkant, je bent er zo voorbij. Daar moeten ze nog iets aan doen of moet het zo van ’t Stad ? In elk geval, we zijn het portaal binnen gegaan op de rode loper, langs de verschillende winkels, naar beneden het restaurant binnen. Het was er fris, ruim en zeer verzorgd. Doni verwelkomde ons met open armen. Hij had een tafel voorzien aan het water, ja het terras ligt aan de Rijen,¬†en ook ene binnen moest het regenen of (te) koud zijn.¬†Attent is hij altijd geweest. We hebben ons natuurlijk buiten gezet want de Weergoden waren ons gunstig gezint, waarvoor dank.

Het eten was voortreffelijk ! We hebben gegeten dat we rolden ! De bediening was correct en vlot. ¬†De rekening achteraf niet : bleek dat ze het aperitief en dessert niet aangerekend hadden. Natuurlijk had ik dat pas veel later gezien, ja ik controleer dat niet zo goed, zeker wanneer ik betaal met mijn kaart. Lang leve de gsm zodat ik direct kon bellen om het te melden. Ik wilde niet dat ze dachten dat we zouden profiteren. Doni stelde me gerust : hij had het zo doorgegeven. Omdat we zo’n goede buren waren geweest en hen ook geholpen hadden. Ik vermoed ook omdat we hen direct hebben aanvaard al zijn het Moslims. Ik weet nog de (letterlijke) zucht van verlichting ze slaakten toen ze het ons vertelden. Ik vond¬†dat goed¬†want zo kon ik¬†hen bestoken met allerlei vragen over hun cultuur, wat zij leuk vonden.

We hebben hen de raad gegeven vlug iets te doen aan hun website want die is niet goed. Ook hebben we beloofd om eens deftige foto’s van de zaak te komen nemen. Die kunnen ze dan gebruiken voor publiciteit.

Ik kan maar 1 ding zeggen : Allen daarheen ! Wie weet, als je gaat met mijn complimenten, dat je ook de aperitief gratis krijgt ? Ik beloof niets, alleen dat je het niet zult beklagen !

Mini blogmeeting ?

Elke had de wens uitgedrukt om eens samen een ‘terrasje’ te doen aangezien we niet ver van elkaar wonen. Ik zag dat wel zitten en het afspreken begon. Na enig over en weer gemail waren we eruit wanneer we zouden samen komen. Zij vroeg of het geen goed idee zou zijn om ook Margo mee te vragen. Ik stelde voor om ook Stef mee te vragen. Zo waren we opeens met 4 bloggers. Is dit dan een mini blogmeeting ?

Gisteren was het eindelijk zover. Geen terrasje want zij moesten allen eerst werken, maar wel een etentje in de Cohiba. Mijn schat is ook meegegaan, al denk ik dat het meer was om mosselen te kunnen eten zonder dat ik zaag.

De drank nadien vloeide rijkelijk en onze lachsalvo’s werden steeds luider, of wat dacht je ?¬†Nadat mijn liefste Stef naar huis had gebracht, die lieve jongen was al op van 5 uur, kwam hij er ook door en deed vrolijk mee. Zo zijn we blijven plakken tot rond 3u30.

Ik had al zo’n vermoeden dat Elke en Margo leuke meiden waren en dat is nu bevestigd. Van Stef wist ik al dat hij een geschikte kerel is. Dit is zeker voor herhaling vatbaar ! Zeg maar meisjes en jongen, wanneer komen we nog eens samen ?

Stemmig.

Mijn schat heeft zichzelf overtroffen, dit jaar !¬† De kerstversiering en -boom zijn prachtig ! Wie nu niet in stemming geraakt …

We hebben gisteren de eerste fles gekraakt op de feestdagen, met mijn ex. Dat er nog maar veel van dit goddelijk vocht mag volgen. ūüėČ

Morgen moet ik gaan werken tot rond 13 à 14 uur. Ik zal zorgen dat ik er vroeg ben, zodat ik ook vroeg terug naar huis kan. Dan begin mijn verlof pas echt.

’s Avonds komen zus en schoonbroer fondue eten. Het zal weer gezellig zijn. Ze zullen een taxi naar huis nemen dus zal de drank rijkelijk vloeien. Hoera !

We hebben al veel mooie films gezien op dvd : Disturbia, een moderne remake van Rear View Window; The Hulk 2, beter dan de eerste; StarGate Continium, prachtig opgevat – een¬†film die¬†iets heeft uit alle series; The Mummy 3, een waardig vervolg; Leatherhaeds, over the early days van het amerikaans voetbal (rugby); … We hebben er nog vele die we willen/moeten bekijken, nu we samen thuis zijn.

Aan allen : Prettige Feesten !

Prachtige dag !

Gisteren waren we gevraagd bij zus en schoonbroer als bedanking voor de trouwalbum die mijn schat gemaakt had.

Rond 13 uur waren we bij hen, net op tijd. We hebben eerst 2 flessen Champie soldaat gemaakt. We weten nooit van ophouden, hé. De gourmet was zeer lekker en verzorgd. De rode wijn liet zich ook drinken, zei mijn liefste.

Dan vlug naar de parking van de Cohiba waar ze hun auto lieten staan en allen samen in mijn auto naar Kinepolis. Quantum of Solace is een prachtige, action-packed, typische 007-film. We hebben ervan genoten !

Terug in de Cohiba hebben we nog gebabbeld, gelachen, gedanst en gedronken tot rond 1 uur ! We hadden het gevoel dat we weer snotneuzen waren en 100 man sterk. Dat we de hele wereld aankonden en dat niets ons kon raken. We hebben ons steengoed geamuseerd : het gezelschap was schitterend en de muziek groovy.

Mijn schoonbroer heeft woord gehouden en we hebben geen geld moeten boven halen. Heel chique van hem !

Gelukkig moet ik pas deze namiddag mijn auto binnen doen voor winteronderhoud. Zo heb ik nog wat tijd om met mijn nieuwe gsm te spelen, die mijn schat gisteren mee gebracht heeft, en mijn ringtones te zoeken en te downloaden …

Uit-te-petuite.

Mijn liefste is gisteren naar 3 winkels geweest waar ze wol verkopen en is zonder thuis gekomen. Ofwel hadden ze niet wat ik zocht, ofwel was het te duur. Jammer. Ik zal zelf op zoek moeten gaan.

Aangezien we vrijdag naar de nieuwe 007-film gaan kijken in de cinema met zus en schoonbroer, hebben we gisteren nog eens gekeken naar de vorige op dvd. We hadden vernomen dat Quantum of Solace vervolgt op Casino Royal : het begin is slechts 1 uur later waar de vorige eindigt. Aan de telefoon heeft mijn zus gezegd ook nog eens herkeken te hebben. We zijn nu weer helemaal mee met het verhaal en zijn gewapend om de vele vragen opgelost te zien.

Via internet wilden we de kaarten bestellen en betalen, maar dat kan (nog) niet. Op de site van Kinepolis staat dat je tickets voor donderdagavond tot dinsdag pas vanaf donderdag kan bestellen, tickets voor woensdag tot donderdagnamiddag kan je betalen vanaf maandagavond ! Vroeger was het anders en kon je tickets kopen tot 2 weken ver. Zouden teveel zalen uitverkocht zijn voor de mensen die ter plaatse hun kaartjes kwamen kopen ?

Vanavond gaan we naar vrienden voor een gezellig samen zijn. Hopelijk spoelen of waaien we niet weg en geraken we weer veilig thuis. Dat zal wel lukken want ze wonen niet ver, slechts de andere kant van ’t Stad.

Zo,

ik ben weer bij. Ik weet weer wat er gaande was in het Land der Bloggers, toch deze die ik volg. Ik heb dat eigenlijk niet graag  : niet mee zijn. Ik heb dan het gevoel dat ik achterloop en de reacties die ik kwijt wil zijn al reeds gezet of achterhaalt. Maar zo is het leven, je kan niet alles hebben, zeggen ze dan.

Dat ik vergeten ben om nieuwe bottekes te gaan, kon je wel denken, zeker ? Pas toen ik al op het werk was, deze morgen, bedacht ik dat ik mijn oude schoeisels¬†niet mee had om in te ruilen. Ook de kortingsbon, die ik van Stef had gekregen via mail, had ik niet afgedrukt en bij me gestoken. Om eerst naar huis te fietsen en dat terug ’t Stad in te trekken, daarvoor ben ik te lui. Ik heb nog wel eventjes tijd, alhoewel het toch frisjes aan mijn kuiten was deze morgen. Misschien dat we zaterdagvoormiddag gaan, voor we¬†bij Zus moeten zijn om BBQ te eten. Dan kan mijn schat helpen zoeken en zijn mening geven.

We hebben deze morgen een brandoefening gehad op het werk. We waren verwittigd dat het een test was. Het werd tijd : we zitten al meer dan 1 jaar in het nieuwe gebouw en we wisten niet¬†hoe we hadden moeten vluchten in geval van ramp of ontij. ūüėČ De sirenes zijn in elk geval luid genoeg : we waren bijna doof en onze oren deden pijn. Alles is vlot verlopen, maar er zal in elk geval 1 iemand onder zijn voeten krijgen, want toen we buiten stonden zagen we dat het raam van de personeelschef nog open stond. Ik zou niet graag in die zijn schoenen staan die dat moest controleren. Wij hadden er ons plezier in, natuurlijk. Zo zijn we wel.

Morgen kuisdag. Ik moet het zelf doen want mijn poetsvrouwke is nog herstellend na een operatie en mijn liefste moet morgen werken. Ik sta er dus alleen voor. Als iemand we wil komen helpen, ontvang ik die met open armen ! ūüėČ