Arno als afsluiter.

Gisteren was alweer de laatste dag/avond Kneistival. De 29ste editie zat er dan op.

Wij waren er vroeg, zoals steeds, maar al vlug kwamen ook vrienden bij ons zitten. Zo kon ik kletsen ipv mensjes kijken. Wat we toch deden, hoor.

Vanaf 20 uur mocht Sax the DJ de aanwezigen opwarmen. De DJ is Gerrit De Cock die live begeleid werd door The Yojoman op sax. Een zeer goede combinatie en man kon die spelen ! Ze kregen niet veel aandacht van de weinig aanwezigen. Slechts een handvol was echt aan het luisteren. Jammer, eigenlijk, maar de volgende keer zal ik beter opletten. Beloofd. Zeker het onthouden waard !

tn_IMG_7958

Om 21 uur was het toen de beurt aan Arno. Het moest zo vroeg omdat een deel van de band nog ergens anders moesten spelen. Toen hij opkwam was het plein nog half leeg maar na enkele noten stond het opeens vol. Hij was in zeer goede doen en dit was het beste optreden dat ik al van hem gezien heb ! Hij bedankte ons voor het kopen van tickets en bedacht toen dat dit een gratis festival was, dus heeft hij dan maar een liedje gespeeld. Ook heeft hij zich aan de traditie gehouden om te zeggen dat hij het leuk vond om in Knokke te mogen spelen, zodat wij hem konden corrigeren door te roepen : ‘t Is Heist ! Alsof hij dat niet wist. Alle bekende nummers werden gebracht en uit volle borst mee gezongen. Hij stond te giechelen als een kind toen wij met onze handen zwaaiden, op zijn verzoek. ‘Geestig wi. Alleé, nog e ki.’ (Leuk hoor. Kom, nog eens.), wat we natuurlijk deden.  Zijn drummer sloeg alsof zijn leven ervan afhing, ook de gitarist en bassist gaven het beste van zichzelf. Natuurlijk was Serge Feys subliem op de toetsen. Samen met een Arno die het optreden van zijn leven gaf, kon het hele plein en ver er rond genieten, genieten en genieten. Na nog enkele bisnummers moesten we hen rond 22u30 laten gaan. Wat een performance van de 65-jarige ! Chapeau en bedankt !

tn_IMG_8050 tn_IMG_8110

 

Nadien mocht Sax the DJ de avond en het festival uitspelen maar veel heb ik er weer niet van gehoord wegens kletsen en drinken met de vrienden. Nogmaals excuus en de volgende keer : beloofd.

Zo waren we laat thuis en werden begroet door 2 poezen die nog moe waren van het rusten.

Ons verlof zit er op maar wat een week is het geweest : 4 schitterende avonden op Kneistival, 1 op de Burg, 1 thuis, honderden foto’s meer op de pc, mooie herinneringen, leuke babbels, … en ik heb weer leren gewone pinten drinken. Ja, het was goed, zeer goed.

Moods!

Dit is de nieuwe naam die ‘Klinkers’ moet doen vergeten. Met minder nevenactiviteiten en zomerse muziek willen de organistoren het publiek naar Brugge lokken.

Met Binti en Susan Vega als openers zijn ze daar alvast in geslaagd.

Binti zijn 6 zussen uit het Gentse met Egyptische roots. Ze zingen zeer mooi harmonieus en brengen covers maar ook eigen nummers. Ik vond ze wat zeemzoet maar weinigen deelden mijn mening, aan de reacties van het talrijke publiek te horen. Elk zijn ding, hé.

tn_IMG_7814

 

Om 22 uur mocht Susan Vega aantreden. Geflankeerd door een drummer en een gitarist bracht ze nieuwe en (op het einde van de set) ook oude nummers. De Burg was ondertussen vol gelopen en zelfs onder de bomen bleven de mensen zitten luisteren. Ze vroegen (vaak) en kregen (dan ook) ‘Luka’, ‘Toms’ Diner’, ‘Marlene on the Wall’, … te horen.

tn_IMG_7884

 

Er was eventjes een moment waarop ik dacht dat ze het zou aftrappen want iemand in het publiek werkte duidelijk op haar zenuwen. Geen idee wie of waarom, maar na een overlegmoment, tussen 2 songs in, tussen de gitarist en iemand van de organisatie, die duidelijk maakte dat hij er niets kon aan verhelpen, deed ze toch verder.

tn_IMG_7943

tn_IMG_7839

Ik ben niet zo voor haar want iemand die zing over huiselijk geweld en het niet veroordeeld (Luka), kan niet op mijn sympathie rekenen.

Ook heb ik er niet veel van gezien omdat grote mensen (letterlijk) blijkbaar allemaal vooraan wilden staan en wij, de kleine medemensen, zo het zicht op haar ontnomen werden. Ik heb ondertussen de mooie gebouwen bewonderd en mooi zijn ze zeker.

Gelukkig waren we met vrienden en konden we tussen de optredens door en achteraf de avond (laat) afsluiten met leuke gesprekken en drank (geen Rodenbach dus gewone pinten) in goed gezelschap. Zo werd de avond toch nog leuk.

Zoals gewoonlijk kan je het verslagje van mijn schat en meer van zijn foto’s terug vinden op : http://www.stadsomroep.com

Brihang en Kosheen.

Neen, ik ben niet aan het schelden, al zou dat kunnen met die eerste. ;-)

Onze 3de trip naar de Kust was vooral om Kosheen aan het werk te zien.

Eens daar aangekomen was het leuk frisser dan thuis. Het bleef warm genoeg zodat ik pas laat mijn pulletje heb moeten aan doen.

Brihang is Boudy Verleye, een rapper uit Knokke van amper 21 jaar, die poëzie met muziek verenigd. Samen met een DJ en soms nog een andere rapper Cfour brengen ze gesproken teksten op een beat. Aan de vele fans te zien, was hij goed bezig. Niet mijn ding, dus heb ik me bezig gehouden met dagdromen en mensjes kijken. Misschien heb ik wel een dutje gedaan met mijn ogen open want ik was zeer moe na een slapeloze nacht.

 

tn_IMG_7397

 

Mijn schat had vernomen dat Kosheen pas om 20 uur ‘geland’ was maar daar was niets aan te merken. Iets later dan voorzien kwamen ze op het podium en sloeg me meteen van mijn zitplaats. Wat een stem ! Wat een verschijning ! Sian Evans (°1973) deed me denken aan Adéle maar dan veel actieve op een podium. Ze danst er op los zoals ik ook graag dans, maar dan zonder headbangen. Samen met haar fantastische drummer en toetsenist/gitarist brachten ze een krachtige sound. Ze hadden het publiek al bij de eerste noot op hun hand. Hun muziek is zeer toegankelijk en mooi. Sian vertelde dat ze haar make-up in de auto had aangebracht terwijl ze over onze wegen scheurden aan 90 km/uur. Ze bedankte ons voor haar grote hit (alleen) hier ‘Hide U’ en heel het plein zong mee. Kippenvel. Dat ze nog steeds actief zijn in de UK is niet te verwonderen. Ze bedankte onze ‘participation’ met : ‘You’ve make an old woman very happy, or a happy woman very old. No, that’s not right. You know what I mean. Thank you !’ :-)

Aan allen die er niet waren : jullie hebben het gemist !

 

tn_IMG_7517 tn_IMG_7570 tn_IMG_7576 tn_IMG_7663 tn_IMG_7669 tn_IMG_7762

Leuk, hard, harder.

De titel is zeer korte versie over de optredens op Kneistival van gisteren. Hier volgt meer uitleg :

We waren er weer rond hetzelfde uur en konden ons stekje claimen. Maar : What a difference a day makes ! Er was nog een briesje van over zee, maar zonder al dat zand, en aangenaam warm. Pas tegen de late avond moest ik mijn pulletje aan doen. Eindelijk een leuke zomeravond. Opnieuw was mijn schoon-neef afgekomen.

De eerste op het programma was Radio Guga. Ja, de stand-up comedian Guga Baul, maar niet met een conference maar de muzikale versie. Hij bracht covers van oa. Johan Verminnen, Monza, Raymond V/H Groenewoud, … in hun eigen stem. Het was verbluffend om hem een duet te zien/horen doen met Ozark Henri en Stef Kamil Carlens, ‘Always on my mind’ door Elvis, the King zelve, afgewisseld met Helmut Lotti. Ook Sam Gooris, Jonas van der Geel , Bent van Looy, Gorki, De Kreuners, passeerden de revue. Natuurlijk mocht de wielrenner Tom Boonen niet ontbreken. Samen met (onze eigen) Filip Bollaert (gitaar), Joost Van Den Broeck (drums), Bert Embrechts (bas) en Jacques Motmans (toetsen) brachten ze de ene medley na de andere. Wanneer het traag ging, verhoogden ze het tempo, en omgekeerd, telkens met een andere stem. Je moet het maar doen ! De vele gezinnen genoten van elke noot. De stand-up kwam toch boven in zijn bindteksten, wat iedereen nog leuker vond, natuurlijk. Als extra kregen we nog oa. Bart Peeters te zien en horen.

tn_IMG_6578

tn_IMG_6600

Zelfs de mensen vanop hun balkon : mee wiegend op ‘Ik hou van U’.

tn_IMG_6584

Geef me een kus !

 

Na een podium wissel en een korte sound check konden onze eigen Cowboys & Aliens het publiek vermaken. Ze hebben hard moeten ‘werken’ om het publiek te houden, maar ze zijn erin geslaagd. Alleen zij die speciaal voor Guga gekomen waren, dropen af. Vele twijfelaars hebben ze kunnen overtuigen om naar de heerlijk groovende riffs van John Pollentier te blijven luisteren. Henk Van Hee was super goed van stem, Kris Vandekerckhove subliem op zijn bas en de vervangende drummer van Transcoder Minco De Bruin deed het meer dan voortreffelijk, wetende dat ze slechts enkele keren samen hebben kunnen repeteren. Chapeau ! Henk vertelde ons dat ze altijd een Druivenkalender bij hebben en wanneer het leed in de wereld hen teveel wordt, en daar is er genoeg van tegenwoordig, scheuren ze een blaadje af en lezen het mopje op de achterkant. Misschien een tip ? Ook wachten we nog steeds op de mop van John (voor de insiders).

tn_IMG_6903 tn_IMG_6951

 

Mijn schat is achteraf backstage met hen gaan spreken en ze waren pompaf maar zeer tevreden. Ze kijken uit naar hun 5 optredens in Duitsland dit weekend. Way to go Boys ! Daar kon hij ook merken hoe groot en zeer vriendelijk Guga is. Hij kreeg direct de uitnodiging om op 14 augustus naar de Paulusfeesten in Oostende te komen. Ook de volgende artiest liep daar rond, in afwachting dat het podium klaar was voor hem. Nog zo’n vriendelijk gast, zei mijn liefste wanneer hij terug bij ons was.

 

Toen was het tijd voor Diablo Blvd, van/met/door nog een stand-up nl. Alex Agnew. De tijd was aangebroken voor het zeer stevige rock-werk. Al na de eerste noten is mijn schoon-neef vertrokken : dit was niets voor hem. Samen met hem zijn ook de twijfelaars van het vorig optreden weg gegaan. Wat overbleef waren deze die speciaal voor deze band gekomen waren of deze die konden genieten van de loeiharde heavy metal. Deze keer werden er geen grapjes gemaakt al waren zijn bindteksten wel eerlijk en cru. Wat een stem heeft die man ! Om van te rillen. Zijn muzikanten speelden de vingers van hun lijf. Prachtig ! Alex vroeg een ‘circle-pit’ en kreeg die ook : tientallen jongeren die in een kring rond en tegen elkaar aan lopen en dansen. Aan al zijn wensen werd voldaan : de oudere hun aanstekers en de jongere hun smartphones omhoog, devilhands in de lucht (dat is een vuist maar met wijsvinger en pink omhoog), mee zingen, … Ja, als stand-up vond ik hem al goed, als muzikant nog beter. We hebben kunnen genieten tot bijna middernacht.

tn_IMG_7217

Ja, dit is Alex Agnew !

tn_IMG_7338

De ‘circle-pit’

tn_IMG_7083 tn_IMG_7270

 

We waren dus zeer laat thuis : moe maar gelukkig. Na vlug de poezen nog een extra lekkers te hebben geven, zijn we gaan slapen.

Zoals steeds kan je het verslag van mijn schat en meer van zijn foto’s terug vinden op http://www.stadsomroep.com

3 soorten muziek op 1 avond.

We zijn gisteren avond naar de openingsavond geweest op Kneistival.

We hebben geen druppel van de voorspeldde regen gezien. Enfin, wel enkele druppels maar toen reden we nog in de auto, dus dat telt niet mee.

Eens we de ‘Put’ naderden voelden we het : wind ! We nestelden ons op ons favoriete plekje en na een tijdje voelde ik een laagje duinzand op mijn gezicht en armen. Ik heb dan maar mijn regenvestje aangetrokken om wind en zand van mijn lijf te houden. Mijn gezicht mocht wel eens gezandstraald gescrubt worden. Mijn velletje is weer zacht en zuiver. Wel iets minder leuk voor mijn ogen en lenzen, maar het was te doen. Deze ochtend heb ik wel eerst oogbadjes genomen voor ik de lenzen er opnieuw in gestoken heb.

We waren er vroeg, zoals steeds, en zo hoorden we de soundcheck van The Spectors. Het was niet gemakkelijk om het geluid goed te krijgen want het werd gewoon weg geblazen. Gelukkig waren er al meer toeschouwers toen hun optreden begon en klonken ze goed. Hun muziek is nog ‘voorzichtig’ en ik vind dat ze nog wat moeten groeien, maar ze zijn goed bezig. Marieke zang en bas, Hannah op toetsen, Stefanie op drum, Emiel op gitaar en Maxiem op gitaar : een mooi plaatje. Tegen het einde van hun set stond het plein al goed vol.

 

tn_IMG_5920

 

Net voor het optreden is mijn schoon-neefje bij ons komen zitten en zo konden we de laatste roddels over mijn schoonfamilie uitwisselen.

Tijdens een plaspauze zag ik dat ze gestart zijn aan de opbouw van ‘Hotel M’. Blijkbaar zal Marcel Van Thilt volgende week van daar zijn avondshow uitzenden.

tn_IMG_0Hotel M

 

De volgende band was ‘The Sore Loosers’. Die brachten stevige rock en hadden er duidelijk plezier in. Deze Limburgse groep bestaande uit : Jan Straetemans (zang/gitaar), Cedric Maes (gitaar), Kevin Maenen (bas) en Alessio Di Turi (drum) mochten dit jaar op Rock Werchter de zieke Coely vervangen. Dit heeft hun zelfvertrouwen zeker geen schade gedaan want ze ‘stonden’ er ! Daar zullen we nog van horen.

tn_IMG_6048

 

Opeens merkten we nog een gitarist op. Er werd een gitaar-battle ‘uitgevochten’, dit tot groot jolijt van het ondertussen vol gelopen plein. Dit bleek achteraf Lennert Coorevits te zijn van de volgende ‘groep’.

tn_IMG_6100

 

De avond werd afgesloten door de ‘Compact Disk Dummies’. De broers Lennert en Janus brengen hun electropunk sedert 2010 en doen dat uitstekend. Lennert is zeer actief op het podium terwijl Janus achter zijn keyboards blijft.

tn_IMG_6415

 

Aangezien deze muziek niet echt onze voorkeur wegdraagt zijn we al vertrokken toen ze nog bezig waren. Zo waren we op een ‘deftig’ uur thuis waar de poezen blij waren ons te terug te zien. ;-)

Hoe mijn schat de avond heeft ervaren en meer van zijn foto’s zijn terug te vinden op http://www.stadsomroep.com

 

Was het warm genoeg ?

Het was zweten en puffen de laatste dagen. Zoals steeds in ons Belgenlandje was het weer overdreven. Ook de poezen wisten de koelste plaatsjes te vinden : Kira boven voor het open raam en Nory bij mij natuurlijk onder de planfontdraaier. Dat heeft overuren geklopt maar goed zijn werk gedaan. ;-)

Gelukkig is het nu geblust. Hopelijk hebben jullie, net zoals wij, geen last gehad van wateroverlast.

Deze week hebben wij onze 15 jaar samen gevierd. Hoe hij het al die tijd uithoudt met mij ? Dat moet Liefde zijn. Kan niet anders ! Ik weet van mezelf dat ik niet de gemakkelijkste ben en vaak soms ambetant kan doen. Zeker wanneer ik heb over opruimen, zijn tijd beter indelen/besteden, een verandering te vlug wil doorvoeren, mijn wil probeer door te duwen, last heb van hormonen, …

Niet dat hij altijd doet wat ik zeg/wil. Dat zou ik ook niet graag hebben. Ik moet geen ‘Ja, mijn duifje. Neen, mijn duifje’ -man hebben. Maar aangezien ik hem ook graag zie, vind ik leven met hem absoluut geen opgave. Ha ja, anders zouden we niet samen blijven, hé.

Ik heb van hem oa. een nieuwe ring gekregen en hij van mij een nieuwe printer. Zo hebben we beiden gekregen wat we wilden. Ik zal die printer ook gebruiken maar hij zal mijn ring niet aandoen. Tja, zo gaat dat hier. ;-)

Of was die printer voor zijn verjaardag ? Er komt nog een scanner om zijn vele dia’s en oude foto’s digitaal te kunnen opslaan, van zodra hij een heeft gevonden die aan zijn voorwaarden voldoet.

Sam, deze is speciaal voor jou !

Ik was gisteren mee om foto’s te nemen van de 11 juli optredens op de Burg, gekend als Burgrock.  Vooral omdat mijn ‘maatje’ Sam Claeys  met zijn band ‘Elements’ zou optreden. Ik schrok me rot toen hij zei dat hij hier kwam lezen, daarom de titel. :-)

De vorige avond ben ik niet mee gegaan met mijn schat. Scala ? Ja, die zijn goed maar niet goed genoeg om nat geregend te worden, dacht ik. Mijn liefste zou enkele nummers trekken en dan terug naar huis komen. Toen hij na anderhalf uur nog niet terug was, wist ik het : grote vergissing ! Het is droog gebleven en live zijn ze nog veel beter dan op tv. Tja, voor mij zal het voor een volgende keer zijn, dan ga ik zeker mee. (Verslagje en foto’s op Stadsomroep)

Gisteren dus : we waren er vlug met de fiets en ik moet zeggen dat het nu leuk rijden is in de Steenstraat, nu de putten weg zijn.

We waren net op tijd om het einde van de set van ‘Calling Susan’, de winnaars van de Rockrally vorig jaar, te horen en vlug enkele foto’s te maken. Die gastjes zijn er ferm op vooruit gegaan in een jaar tijd ! Chapeau !

 

DSC_0062

 

DSC_0029

Terwijl Sam en co het podium klaar maakten voor hun optreden en ze hun vele kabels verbonden met hun instrumenten en toestellen, gingen we alvast eens zwaaien om ‘goeiedag’ te zeggen. Om te zien dat ze blij zijn dat we er ook bij zijn, ook al zijn ze druk bezig, doet deugd. Het zijn zo’n vriendelijk gasten !

We hadden nog tijd om een pintje te halen en wat te kletsen met vrienden/andere muzikanten. Ja, het festivalseizoen is begonnen.

‘Elements’ begon stipt op tijd want het schema was strak, zo stond op de badge en er werd aan gehouden. De 4 ex-leden van ‘Red Zebra’ hebben weer het beste van zichzelf gegeven. Wat is het toch heerlijk om hen bezig te zien : ze genieten er duidelijk van en stralen het uit naar het publiek. Zo stonden niet alleen de die-hard fans te rocken.

DSC_0220

Mijn maatje Sam Claeys.

DSC_0227

Sam en Geert

 

 

Ook de jongens van ‘Calling Susan’ konden ervan genieten.

DSC_0270

 

Ze spelen zo goed samen dat je zou denken dat ze dat al van in de wieg doen. Sam Claeys, als frontman/lead zanger/bassist, is schitterend ! Chris ‘Hazy’ Deneve wisselt gitaar met keyboard met het grootste gemak. Johan Isselée drumt als de beste. Geert Maertens beroert zijn gitaar rustig maar steengoed. Ja, het was weer een eer en een genoegen om hun optreden te mogen bijwonen. Wij kijken alvast uit naar hun volgende optreden ! Sam, waar en wanner zal dat zijn ?

DSC_0085 DSC_0161 DSC_0208

DSC_0288 DSC_0289 DSC_0296

 

De winnaars van deze Rockrally waren ‘Birds’, een groep uit Brugge. Ze waren duidelijk blij met hun overwinning.

tn_DSC_0311 tn_DSC_0334

 

Dan werd het tijd voor ‘Gorki’. Luc De Vos, de enige originele, Luc Heyvaerts (toetsen) en Erik Van Besien (bas) zijn erbij sedert 1993, Bert Huysentruyt (drum) (ook gekend van tv) en Thomas Vanelslander (lead gitar) zijn er later bij gekomen. Samen zijn ze een stelletje ongeregeld die de gekende en (voor mij) minder gekende nummers voortreffelijk brengen. Natuurlijk is Luc de hoofdgaai die de boel aaneen praat met veel zwans en schwung. Het was leuk hen nog eens bezig te zien/horen. En dat zullen we deze zomer zeker nog eens kunnen doen want ze komen op 25 juli ook naar Kneistival. Als het niet (teveel) regent zullen we daar ook zijn en misschien ook in Parkpop op 24 augustus in Oostkamp. Jullie ook ?

tn_DSC_0356 tn_DSC_0370 tn_DSC_0374 tn_DSC_0378 tn_DSC_0393 tn_DSC_0394 tn_DSC_0424 tn_DSC_0447 tn_DSC_0468 tn_DSC_0472 tn_DSC_0475 tn_DSC_0488 tn_DSC_0586

 

 

 

 

 

 

 

Na nog enkele pintjes en leuke babbels werd het tijd om terug naar de poezen te gaan. Eerst moest mijn liefste vlug nog enkele beelden van DJ Dirk Stoops nemen en we konden vertrekken. Zo waren we op een deftig uur thuis.

DSC_0008

Ik kan het niet laten : Nory.

Meer foto’s en een (ander) verslag van mijn schat op Stadsomroep.