Leuk, hard, harder.

De titel is zeer korte versie over de optredens op Kneistival van gisteren. Hier volgt meer uitleg :

We waren er weer rond hetzelfde uur en konden ons stekje claimen. Maar : What a difference a day makes ! Er was nog een briesje van over zee, maar zonder al dat zand, en aangenaam warm. Pas tegen de late avond moest ik mijn pulletje aan doen. Eindelijk een leuke zomeravond. Opnieuw was mijn schoon-neef afgekomen.

De eerste op het programma was Radio Guga. Ja, de stand-up comedian Guga Baul, maar niet met een conference maar de muzikale versie. Hij bracht covers van oa. Johan Verminnen, Monza, Raymond V/H Groenewoud, … in hun eigen stem. Het was verbluffend om hem een duet te zien/horen doen met Ozark Henri en Stef Kamil Carlens, ‘Always on my mind’ door Elvis, the King zelve, afgewisseld met Helmut Lotti. Ook Sam Gooris, Jonas van der Geel , Bent van Looy, Gorki, De Kreuners, passeerden de revue. Natuurlijk mocht de wielrenner Tom Boonen niet ontbreken. Samen met (onze eigen) Filip Bollaert (gitaar), Joost Van Den Broeck (drums), Bert Embrechts (bas) en Jacques Motmans (toetsen) brachten ze de ene medley na de andere. Wanneer het traag ging, verhoogden ze het tempo, en omgekeerd, telkens met een andere stem. Je moet het maar doen ! De vele gezinnen genoten van elke noot. De stand-up kwam toch boven in zijn bindteksten, wat iedereen nog leuker vond, natuurlijk. Als extra kregen we nog oa. Bart Peeters te zien en horen.

tn_IMG_6578

tn_IMG_6600

Zelfs de mensen vanop hun balkon : mee wiegend op ‘Ik hou van U’.

tn_IMG_6584

Geef me een kus !

 

Na een podium wissel en een korte sound check konden onze eigen Cowboys & Aliens het publiek vermaken. Ze hebben hard moeten ‘werken’ om het publiek te houden, maar ze zijn erin geslaagd. Alleen zij die speciaal voor Guga gekomen waren, dropen af. Vele twijfelaars hebben ze kunnen overtuigen om naar de heerlijk groovende riffs van John Pollentier te blijven luisteren. Henk Van Hee was super goed van stem, Kris Vandekerckhove subliem op zijn bas en de vervangende drummer van Transcoder Minco De Bruin deed het meer dan voortreffelijk, wetende dat ze slechts enkele keren samen hebben kunnen repeteren. Chapeau ! Henk vertelde ons dat ze altijd een Druivenkalender bij hebben en wanneer het leed in de wereld hen teveel wordt, en daar is er genoeg van tegenwoordig, scheuren ze een blaadje af en lezen het mopje op de achterkant. Misschien een tip ? Ook wachten we nog steeds op de mop van John (voor de insiders).

tn_IMG_6903 tn_IMG_6951

 

Mijn schat is achteraf backstage met hen gaan spreken en ze waren pompaf maar zeer tevreden. Ze kijken uit naar hun 5 optredens in Duitsland dit weekend. Way to go Boys ! Daar kon hij ook merken hoe groot en zeer vriendelijk Guga is. Hij kreeg direct de uitnodiging om op 14 augustus naar de Paulusfeesten in Oostende te komen. Ook de volgende artiest liep daar rond, in afwachting dat het podium klaar was voor hem. Nog zo’n vriendelijk gast, zei mijn liefste wanneer hij terug bij ons was.

 

Toen was het tijd voor Diablo Blvd, van/met/door nog een stand-up nl. Alex Agnew. De tijd was aangebroken voor het zeer stevige rock-werk. Al na de eerste noten is mijn schoon-neef vertrokken : dit was niets voor hem. Samen met hem zijn ook de twijfelaars van het vorig optreden weg gegaan. Wat overbleef waren deze die speciaal voor deze band gekomen waren of deze die konden genieten van de loeiharde heavy metal. Deze keer werden er geen grapjes gemaakt al waren zijn bindteksten wel eerlijk en cru. Wat een stem heeft die man ! Om van te rillen. Zijn muzikanten speelden de vingers van hun lijf. Prachtig ! Alex vroeg een ‘circle-pit’ en kreeg die ook : tientallen jongeren die in een kring rond en tegen elkaar aan lopen en dansen. Aan al zijn wensen werd voldaan : de oudere hun aanstekers en de jongere hun smartphones omhoog, devilhands in de lucht (dat is een vuist maar met wijsvinger en pink omhoog), mee zingen, … Ja, als stand-up vond ik hem al goed, als muzikant nog beter. We hebben kunnen genieten tot bijna middernacht.

tn_IMG_7217

Ja, dit is Alex Agnew !

tn_IMG_7338

De ‘circle-pit’

tn_IMG_7083 tn_IMG_7270

 

We waren dus zeer laat thuis : moe maar gelukkig. Na vlug de poezen nog een extra lekkers te hebben geven, zijn we gaan slapen.

Zoals steeds kan je het verslag van mijn schat en meer van zijn foto’s terug vinden op http://www.stadsomroep.com

3 soorten muziek op 1 avond.

We zijn gisteren avond naar de openingsavond geweest op Kneistival.

We hebben geen druppel van de voorspeldde regen gezien. Enfin, wel enkele druppels maar toen reden we nog in de auto, dus dat telt niet mee.

Eens we de ‘Put’ naderden voelden we het : wind ! We nestelden ons op ons favoriete plekje en na een tijdje voelde ik een laagje duinzand op mijn gezicht en armen. Ik heb dan maar mijn regenvestje aangetrokken om wind en zand van mijn lijf te houden. Mijn gezicht mocht wel eens gezandstraald gescrubt worden. Mijn velletje is weer zacht en zuiver. Wel iets minder leuk voor mijn ogen en lenzen, maar het was te doen. Deze ochtend heb ik wel eerst oogbadjes genomen voor ik de lenzen er opnieuw in gestoken heb.

We waren er vroeg, zoals steeds, en zo hoorden we de soundcheck van The Spectors. Het was niet gemakkelijk om het geluid goed te krijgen want het werd gewoon weg geblazen. Gelukkig waren er al meer toeschouwers toen hun optreden begon en klonken ze goed. Hun muziek is nog ‘voorzichtig’ en ik vind dat ze nog wat moeten groeien, maar ze zijn goed bezig. Marieke zang en bas, Hannah op toetsen, Stefanie op drum, Emiel op gitaar en Maxiem op gitaar : een mooi plaatje. Tegen het einde van hun set stond het plein al goed vol.

 

tn_IMG_5920

 

Net voor het optreden is mijn schoon-neefje bij ons komen zitten en zo konden we de laatste roddels over mijn schoonfamilie uitwisselen.

Tijdens een plaspauze zag ik dat ze gestart zijn aan de opbouw van ‘Hotel M’. Blijkbaar zal Marcel Van Thilt volgende week van daar zijn avondshow uitzenden.

tn_IMG_0Hotel M

 

De volgende band was ‘The Sore Loosers’. Die brachten stevige rock en hadden er duidelijk plezier in. Deze Limburgse groep bestaande uit : Jan Straetemans (zang/gitaar), Cedric Maes (gitaar), Kevin Maenen (bas) en Alessio Di Turi (drum) mochten dit jaar op Rock Werchter de zieke Coely vervangen. Dit heeft hun zelfvertrouwen zeker geen schade gedaan want ze ‘stonden’ er ! Daar zullen we nog van horen.

tn_IMG_6048

 

Opeens merkten we nog een gitarist op. Er werd een gitaar-battle ‘uitgevochten’, dit tot groot jolijt van het ondertussen vol gelopen plein. Dit bleek achteraf Lennert Coorevits te zijn van de volgende ‘groep’.

tn_IMG_6100

 

De avond werd afgesloten door de ‘Compact Disk Dummies’. De broers Lennert en Janus brengen hun electropunk sedert 2010 en doen dat uitstekend. Lennert is zeer actief op het podium terwijl Janus achter zijn keyboards blijft.

tn_IMG_6415

 

Aangezien deze muziek niet echt onze voorkeur wegdraagt zijn we al vertrokken toen ze nog bezig waren. Zo waren we op een ‘deftig’ uur thuis waar de poezen blij waren ons te terug te zien. ;-)

Hoe mijn schat de avond heeft ervaren en meer van zijn foto’s zijn terug te vinden op http://www.stadsomroep.com

 

Was het warm genoeg ?

Het was zweten en puffen de laatste dagen. Zoals steeds in ons Belgenlandje was het weer overdreven. Ook de poezen wisten de koelste plaatsjes te vinden : Kira boven voor het open raam en Nory bij mij natuurlijk onder de planfontdraaier. Dat heeft overuren geklopt maar goed zijn werk gedaan. ;-)

Gelukkig is het nu geblust. Hopelijk hebben jullie, net zoals wij, geen last gehad van wateroverlast.

Deze week hebben wij onze 15 jaar samen gevierd. Hoe hij het al die tijd uithoudt met mij ? Dat moet Liefde zijn. Kan niet anders ! Ik weet van mezelf dat ik niet de gemakkelijkste ben en vaak soms ambetant kan doen. Zeker wanneer ik heb over opruimen, zijn tijd beter indelen/besteden, een verandering te vlug wil doorvoeren, mijn wil probeer door te duwen, last heb van hormonen, …

Niet dat hij altijd doet wat ik zeg/wil. Dat zou ik ook niet graag hebben. Ik moet geen ‘Ja, mijn duifje. Neen, mijn duifje’ -man hebben. Maar aangezien ik hem ook graag zie, vind ik leven met hem absoluut geen opgave. Ha ja, anders zouden we niet samen blijven, hé.

Ik heb van hem oa. een nieuwe ring gekregen en hij van mij een nieuwe printer. Zo hebben we beiden gekregen wat we wilden. Ik zal die printer ook gebruiken maar hij zal mijn ring niet aandoen. Tja, zo gaat dat hier. ;-)

Of was die printer voor zijn verjaardag ? Er komt nog een scanner om zijn vele dia’s en oude foto’s digitaal te kunnen opslaan, van zodra hij een heeft gevonden die aan zijn voorwaarden voldoet.

Sam, deze is speciaal voor jou !

Ik was gisteren mee om foto’s te nemen van de 11 juli optredens op de Burg, gekend als Burgrock.  Vooral omdat mijn ‘maatje’ Sam Claeys  met zijn band ‘Elements’ zou optreden. Ik schrok me rot toen hij zei dat hij hier kwam lezen, daarom de titel. :-)

De vorige avond ben ik niet mee gegaan met mijn schat. Scala ? Ja, die zijn goed maar niet goed genoeg om nat geregend te worden, dacht ik. Mijn liefste zou enkele nummers trekken en dan terug naar huis komen. Toen hij na anderhalf uur nog niet terug was, wist ik het : grote vergissing ! Het is droog gebleven en live zijn ze nog veel beter dan op tv. Tja, voor mij zal het voor een volgende keer zijn, dan ga ik zeker mee. (Verslagje en foto’s op Stadsomroep)

Gisteren dus : we waren er vlug met de fiets en ik moet zeggen dat het nu leuk rijden is in de Steenstraat, nu de putten weg zijn.

We waren net op tijd om het einde van de set van ‘Calling Susan’, de winnaars van de Rockrally vorig jaar, te horen en vlug enkele foto’s te maken. Die gastjes zijn er ferm op vooruit gegaan in een jaar tijd ! Chapeau !

 

DSC_0062

 

DSC_0029

Terwijl Sam en co het podium klaar maakten voor hun optreden en ze hun vele kabels verbonden met hun instrumenten en toestellen, gingen we alvast eens zwaaien om ‘goeiedag’ te zeggen. Om te zien dat ze blij zijn dat we er ook bij zijn, ook al zijn ze druk bezig, doet deugd. Het zijn zo’n vriendelijk gasten !

We hadden nog tijd om een pintje te halen en wat te kletsen met vrienden/andere muzikanten. Ja, het festivalseizoen is begonnen.

‘Elements’ begon stipt op tijd want het schema was strak, zo stond op de badge en er werd aan gehouden. De 4 ex-leden van ‘Red Zebra’ hebben weer het beste van zichzelf gegeven. Wat is het toch heerlijk om hen bezig te zien : ze genieten er duidelijk van en stralen het uit naar het publiek. Zo stonden niet alleen de die-hard fans te rocken.

DSC_0220

Mijn maatje Sam Claeys.

DSC_0227

Sam en Geert

 

 

Ook de jongens van ‘Calling Susan’ konden ervan genieten.

DSC_0270

 

Ze spelen zo goed samen dat je zou denken dat ze dat al van in de wieg doen. Sam Claeys, als frontman/lead zanger/bassist, is schitterend ! Chris ‘Hazy’ Deneve wisselt gitaar met keyboard met het grootste gemak. Johan Isselée drumt als de beste. Geert Maertens beroert zijn gitaar rustig maar steengoed. Ja, het was weer een eer en een genoegen om hun optreden te mogen bijwonen. Wij kijken alvast uit naar hun volgende optreden ! Sam, waar en wanner zal dat zijn ?

DSC_0085 DSC_0161 DSC_0208

DSC_0288 DSC_0289 DSC_0296

 

De winnaars van deze Rockrally waren ‘Birds’, een groep uit Brugge. Ze waren duidelijk blij met hun overwinning.

tn_DSC_0311 tn_DSC_0334

 

Dan werd het tijd voor ‘Gorki’. Luc De Vos, de enige originele, Luc Heyvaerts (toetsen) en Erik Van Besien (bas) zijn erbij sedert 1993, Bert Huysentruyt (drum) (ook gekend van tv) en Thomas Vanelslander (lead gitar) zijn er later bij gekomen. Samen zijn ze een stelletje ongeregeld die de gekende en (voor mij) minder gekende nummers voortreffelijk brengen. Natuurlijk is Luc de hoofdgaai die de boel aaneen praat met veel zwans en schwung. Het was leuk hen nog eens bezig te zien/horen. En dat zullen we deze zomer zeker nog eens kunnen doen want ze komen op 25 juli ook naar Kneistival. Als het niet (teveel) regent zullen we daar ook zijn en misschien ook in Parkpop op 24 augustus in Oostkamp. Jullie ook ?

tn_DSC_0356 tn_DSC_0370 tn_DSC_0374 tn_DSC_0378 tn_DSC_0393 tn_DSC_0394 tn_DSC_0424 tn_DSC_0447 tn_DSC_0468 tn_DSC_0472 tn_DSC_0475 tn_DSC_0488 tn_DSC_0586

 

 

 

 

 

 

 

Na nog enkele pintjes en leuke babbels werd het tijd om terug naar de poezen te gaan. Eerst moest mijn liefste vlug nog enkele beelden van DJ Dirk Stoops nemen en we konden vertrekken. Zo waren we op een deftig uur thuis.

DSC_0008

Ik kan het niet laten : Nory.

Meer foto’s en een (ander) verslag van mijn schat op Stadsomroep.

Try-out Urbanus ?

Gisteren zou Urbanus in het Entrepot een try-out doen van zijn nieuwe show.

Als fotografen van Stadsomroep  (ja, ik ben ook al gepubliceerd op deze site), mogen wij normaal gezien zonder ticket binnen in het Entrepot. We kopen er toch voor ons omdat ik niet als profiteur wil bestempeld worden.

Wij dus, met de auto, ruim op tijd vertrokken. We komen aan de Warandebrug en mogen er niet over van de politie. Niet getreurd, we nemen dan de Krakelebrug, hé. Ook daar stond een agente. Zij kon ons vertellen dat alle bruggen in Brugge gesloten waren voor auto’s omdat er een triatlon bezig was ! Geen probleem : we parkeren de auto en gaan er te voet naar toe. Zo had ik mijn beweging voor de dag.

Na een ferme wandeling (voor mij toch) in de zon komen we bezweet aan. Daar krijgen we te horen dat er geen pers binnen mag ! Het is een try-out met publiek maar er mogen geen foto’s genomen worden en er mag niets over geschreven worden : Urbanus wil geen negatieve pers ! Blijkbaar heeft hij niet veel vertrouwen in zijn eigen show.

Het was de eerste keer dat we dit mee maakten. Zo’n try-out is meestal net voor de pers omdat de artiest zo gratis reclame krijgt voor zijn/haar nieuw ‘kindje’. Niet deze keer, dus.

Aangezien er geen tickers meer te koop waren, zijn we dus onverrichter zake terug naar de auto gewandeld (pff) en terug naar huis gekomen. Nory was in elk geval blij ons zo vlug al terug te zien, Kira was blij dat ze terug naar buiten mocht en ik omdat ik de avond in mijn zetel mocht doorbrengen.

Conclusie : hoe de nieuwe show van Urbanus was dat deze zomer op vele festivals zal te zien zijn ?

Geen idee !

Omdat ik gisteren geen foto’s mocht nemen, dan maar eentje van mijn lieve Nory :

DSC_0001

Zie eens hoe groot ze al is ! :-)

 

 

 

 

 

 

 

Ach, ik kan me weer niet inhouden en dus hier zijn er nog (van vandaag) :

DSC_0016

Een doos, een zak of een verpakking moet getest worden.

 

DSC_0018

Inspectie van onze voorraad.

DSC_0024

Van op de trap alles gadeslaan.

DSC_0032

En poseren kan ze ook ! :-)

 

 

 

Reo Rock 2014.

Zaterdag was het weer zover : Reo Rock in de Reo Veiling te Roeselare.

Mijn schat had voor Perskaarten gezorgd en Bob heeft ons er vlotjes naartoe geloodst.

Ik vond het vervelend dat ik mijn schatje Nory moest achterlaten maar voor 1 keer kwamen ‘I The Exploder’, ‘The Kids’, ‘Fischer-Z’ en ‘Raymond Van Het Groenewoud’ eerst.

Er was geen verkeer dus waren we (veel) te vroeg. En wat doe ik dan ? Beginnen praten met een koppel die ook aan het wachten was, natuurlijk ! Zij zat in een rolstoel, hij was recentelijk een vinger geamputeerd. In de loop van de avond leerde ik (weer eens) dat er mensen zijn die alle pech van de wereld hebben op gebied van gezondheid. Ik klaag nooit meer ! Ze waren zo vriendelijk dat we telkens, na het nemen van de foto’s, terug bij hen gingen staan om samen te genieten van de optredens. Tussen de optredens zijn we erin geslaagd om elkaar (bijna) heel ons leven te vertellen. Tja, als 2 Leeuwen samen komen weten ze altijd over iets gepraat. Het was leuk met hen kennis te maken !

Tijdens het optreden van ‘I The Exploder’ begon het buiten opeens te gieten ! Gelukkig geen hagelbui, dat was voor enkele kilometers verder, maar wel zo hevig dat er putjes begonnen over te lopen. Het water kwam zo binnen en ik weet dat er overal kabels liggen dus vond ik dat niet echt veilig.

Enkele medewerkers gingen op de dekseltjes staan in de hoop zo het water buiten te houden.

op het deksel

zie hoe het buiten giet !

 

Het optreden ging gewoon door.

Moet er nog water zijn ?

 

En werd door sommige extra gesmaakt.

Hij amuseerde zich !

 

Ondertussen probeerden de medewerkers het water weg te krijgen maar beseften al vlug dat het met aftrekkers alleen niet zou lukken.

tn_DSC_0084

 

Dus werden de grote middelen ingezet.

zeer effectief

 

Ondertussen speelden ze verder

 

We zagen ook een uitnodiging maar we zijn er niet op in gegaan.

Ik ben al dik genoeg

 

De Rodenbach was lekker en de muziek fantastisch.

I The Exploder :

tn_DSC_0051

 

 

 

tn_DSC_0078

 

The Kids :

tn_DSC_0171

 

 

 

tn_DSC_0105

tn_DSC_0155

 

Fischer-Z :

DSC_0225 DSC_0230 DSC_0255 DSC_0284 DSC_0296 DSC_0297 DSC_0303 DSC_0306 DSC_0329 DSC_0333 DSC_0339 DSC_0345 DSC_0347

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De aankondigingen gebeurden door een ‘gezellige’ man.

tn_DSC_0352 tn_DSC_0356

Raymond Van Het Groenewoud :

tn_DSC_0369 tn_DSC_0371 tn_DSC_0372 tn_DSC_0376 tn_DSC_0387 tn_DSC_0390 tn_DSC_0422 tn_DSC_0423 tn_DSC_0425 tn_DSC_0427 tn_DSC_0428 tn_DSC_0433 tn_DSC_0442 tn_DSC_0512 tn_DSC_0514 tn_DSC_0515

 

Rond 1 uur heb ik Mia, de Kia op de parking voor onze deur achter gelaten. We zijn eens binnen gegaan in de vernieuwde Cochiba dat nu ‘Charles Café’ noemt. Ze schenken geen Rodenbach dus zullen ze me er niet vaak meer zien … Ze mikken duidelijk op een ‘ander’ publiek en ik denk niet dat ik me daar zal thuis voelen. Toch wens ik hen veel succes.

Zo zijn we thuis gekomen met ik meer dan 500 foto’s op mijn toestel en mijn schat had er meer dan 700 getrokken. De poezen waren gezond en blij ons terug te zien. Er was geen regen- of stormschade aan ons huisje. Een geslaagde avond, dus.

Toch niet zo simpel.

Ik heb weer mijn bril op mijn snoet. Heb ik de lenzen al opgegeven ? Neen, zeker niet.

Het komt zo : ik voelde dat er iets niet goed zat met mijn rechterlens. Ik dacht dat het een stofje of haartje was. Tja, met een winterhaarverliezende poezenkat in huis die niet buiten mag en steeds dicht in mijn buurt is en ook die ik niet mag borstelen, kan er al eens een haartje in het rond vliegen, hé. Ook ben ik aan het breien met katoen en dat geeft ook stofjes af.

Dus ‘s avonds doe ik de lenzen uit en voel direct het verschil aan mijn rechteroog. Ik kijk eens en zie iets op de lens. Ik denk een stofje en leg het in de vloeistof voor de nacht.

De volgende dag doe ik de lens weer in maar na een tijdje voel ik het zitten. Niet goed. Ik spoel mijn oog (met lens erin) enkele keren en telkens voel het beter aan, voor een tijdje. Tegen de avond ben ik het beu en haal de lens er uit om eens deftig te spoelen. Na enkele keren ‘grijpen’ heb ik het mee en zie dat het dubbel geplooid is. Of toch niet ? Bij nader onderzoek blijkt dat ik maar een halve lens heb uit gehaald ! Ik ‘grijp’ nog enkele keren en haal er nog een klein stukje uit. De rest van de avond hou ik me onledig met te proberen het resterende stuk er uit te halen. Soms denk ik het te zien zitten of is het toch de reflectie van de spiegel dat ik in mijn oogbol zie ? Tegen 23 uur ben ik het beu, neem een oogbad en ga naar bed.

‘s Morgens word ik wakker met een beetje etter in mijn ooghoek en wimpers ! Dat ben ik niet gewoon. Ik weet nu nog altijd niet zeker of er nog een stuk in zit. Mijn oog is geïrriteerd maar is dat omdat er nog een stukje in zit of omdat ik de vorige dag zo dikwijls ‘gegrepen’ heb over mijn oog ? Om zeker te zijn ga ik terug naar de winkel en laat mijn oog onderzoeken. De vriendelijke man kijkt en zoekt van de andere kant van zijn toestel, maar vindt niets. Bon, dat weet ik dan ook : het is irritatie. Dat zal wel over gaan. Ik bestel een nieuwe (gratis) lens en ga naar huis.

De volgende dag, na het poetsen van mijn tanden, wrijf ik eens zeer goed in mijn oog om de etter van mijn wimpers te krijgen en wat voel ik opeens aan mijn wimpers hangen ? Juist : het stukje lens ! Onmiddellijk voel ik het verschil : geen irritatie meer. Oef !

Het stofje dat ik de eerste dag dacht te zien moet dus een barstje geweest zijn. De volgende dag moet ik dan de lens gekraakt hebben bij het uitnemen. Ik zal dus veel voorzichtiger te werk moeten gaan bij het uitprutsen.

Ik verwacht vanaf morgen een sms dat de nieuwe lens binnen is en dan kan ik opnieuw proberen.

Ondertussen zal ik zoeken op het Net want er bestaat blijkbaar een toestelletje/gadget waarmee lenzen gemakkelijk(er) kunnen ingebracht en uitgehaald worden. Iemand daar al van gehoord ?

 

Oh ja, ik kreeg ondertussen goed nieuws : verkoop van Mama’s huisje zal EINDELIJK gebeuren. Hoera ! We wisten dat het een tijdje kon duren, maar 3 jaar ?!? De nalatenschap/verdeling is voor (veel ?) later. Ik ben al lang tevreden dat ik de kopers weer in de ogen zal durven kijken.