El cartonos

RRFFF en BG.

Het Razor Reel Fantastic FilmFestival is opnieuw van start gegaan en mijn schat is weer persfotograaf.  Het loopt t/m 8 november in de Biekorf en Zwart Huis. Er is weer van alles te doen, teveel om op te noemen, maar allemaal terug te vinden op hun site. Check it out !

Gisteren was het in Kinepolis te doen, in aanwezigheid van hun peetvader, Jan Verheyen, en met receptie achteraf. Er waren nog meer ‘monsters’ dan vorig jaar. Iedereen was super-vriendelijk en poseerde gewillig voor de camera.

BTW. Wil de man die mijn liefste heeft aangesproken met vermelding van deze blog zich bekend maken aub. Ik ben zeer nieuwsgierig.

Ik ben niet meegegaan. Laat hem maar eens alleen zijn ding doen. Ik ben begonnen aan het vierde seizoen van Battlestar Galactica. Ik kan je verzekeren : het is spannend ! Bedankt, Stef, voor het uitlenen van de box. Er zitten 8 schijven in, dus zal ik een tijdje zoet zijn.

Fuck

Mijn ‘nieuwe’ fotoblog is verdwenen. Foetsie. Riededebie. Ik was er nog geen twintig minuten geleden nog mee bezig en plots vind ik hem niet meer. Hoe kan dat nu? Ik krijg enkel nog foutmeldingen. ‘De browser kon de hostserver voor het opgegeven adres niet vinden.’ Hoe zo? Ik heb hem niet uitgevaagd. Ik ben hem dom weg kwijt. Ik heb hier echt zin om een hele boel krachttermen los te laten.

Te vroeg, te mooi …

Dit was de titel van een heel bijzondere muziekavond, gisteren in de Stadsschouwburg te Brugge. We mochten mee op het Kleinkunsteiland met Lucas Van Den Eynde, Jelle Cleymans, Maggie MacNeal, Jackobond (die de betreurde Yasmine verving) en 4 live muzikanten.

Heel speciaal omdat ze muziek brachten van Belgische en Nederlandse overleden artiesten. Soms leutig, soms ernstig en opeens grepen ze me bij de keel. We hebben gelachen, meegezongen en ja, ik heb een traan of twee gelaten. Heel ingetogen was hun ’Porcelijn’ van Yasmine en hun lied over ‘doodgaan’ met een foto van de betreurde zangeres op de achtergrond.

Dat Jelle een mooie, sterke stem had wist ik al van toen ik hem gezien heb in ‘Kuifje’. Maggie heeft nog steeds een stem als een klok. In Jackobond had ik het volste vertrouwen na haar overwinning van ‘Zo is er maar één’. Ik wist niet dat Lucas naast een hilarische stand-up en schitterende acteur ook zo goed kon zingen. Ze vulden elkaar goed aan.

Het was een zeer geslaagde avond met veel muziek dat ik niet kende, maar dat me toch niet onberoerd liet.

Elke  was er ook en zij zal er zeker ook iets over schrijven. Check it out !

Stockverkoop Awards

Door mijn lange afwezigheid heb ik het nu pas gezien. Er is me een stokje toegeworpen en wel van deze deftige dames, waarvoor dank. Ik voel me zeer vereerd.

Blijkbaar moet ik nu 10 dingen vertellen dat jullie nog niet weten. Dat zal moeilijk zijn want ik ben eigenlijk al een open boek, maar proberen wil ik wel. Here we go :

1. Ik ga bloed/plasma/plaatjes geven enkel en alleen omdat ik dan die dag vrij krijg. Het bloedonderzoek is leuk meegenomen.
2. Mijn zondagen zijn heilig : ik kom dan niet nog minder graag buiten en heb niet graag bezoek. Dat komt nog uit de tijd dat ik ook ging poseren. Het was toen de enige dag dat ik niet moest werken.
3. Dankzij Senseo kan ik nu eindelijk een deftige kop koffie maken. Vroeger was het altijd nonnenkoffie te slap of vloeibare teer te straf.
4. Ik zal binnenkort zeer veel geld uitgeven aan mijn tanden. Hopelijk trekt het op iets ben ik tevreden.
5. Ik ben extreem zuinig op energie en water. Zelfs op het werk doe ik de lichten uit waar er niemand meer is. Ik heb dat meegekregen van mijn moeder. Voor haar was het uit zuinigheid, voor mij ook voor de volgende generatie.
6. Ik ben voor ‘oog om oog, tand om tand’. Wie iets gedaan heeft aan een ander (en het is 100 % bewezen), die zou hetzelfde moeten ondergaan, op dezelfde manier.
7. Ik eet ’s middags minder zodat ik ’s avonds 3 uur okkernoten kan eten zonder al teveel te verdikken.
8. Mijn poezen kunnen soms enorm op mijn zenuwen werken. Zeker als ze blijven zagen en ik weet dat hun eten lekker en vers is. Toch zou ik sterven moest er iets met 1 van hen gebeuren.
9. Wanneer ik super-boos ben kan ik zeer lelijk tekeer gaan en zeg dan soms dingen die ik me achteraf niet meer herinner. U weze gewaarschuwd.
10. Ik heb de liefste schat van heel de wereld, maar dat wisten jullie al zeker ?

Nu zou ik dit houtje/award moeten doorgeven aan 10 andere bloggers maar ik vrees dat iedereen het al heeft gekregen. Daarom, wie zich geroepen voelt, feel free om er ook iets leuks mee te doen.

Ik leef nog !

Voor wie het zich zou afvragen : I’m still alive !

Gelukkig heeft Stef de boel hier draaiende gehouden in mijn afwezigheid. Merci, jongen.

Ik was eerst inspiratieloos en de laatste week geveld door een verkoudheid met grieperig gevoel. Ik voel me nu weer beter en kan mijn kapot gesnoten neus laten genezen. Hopelijk gaat die ambetante hoest ook vlug weg.

Mijn avonturen, de laatste weken, hebben zich beperkt tot de film ‘De helaasheid der dingen’ die we schitterend vonden; een optreden van Fleetwood Mac, waarover ik al iets geschreven heb; een optreden van Bill Wyman die we laten passeren hebben wegens te ziek en een hele week doorbrengen in onze nieuwe zetel. Ja, die is getest en uitstekend bevonden.

Volgende week terug gaan werken. Die 3,5 dagen zal ik ook wel overleven, wetende dat ik dan 2 weken in verlof ben. Het zal morgenochtend toch pijn doen om vroeg te moeten opstaan, maar plicht roept en ik moet mijn verlof nog invullen.

Het veranderen van uur zal ik beter verteren, hoop ik. Haja, ik ben volledig uitgerust. Toch mogen ze dat afschaffen. Hoe ik het ‘gewonnen’ uur ingevuld heb ? Door blogs te lezen. En jullie ?

The funnies

Voor het geval iemand het zich zou afgevraagd hebben: ik ben gestopt met Facebook omdat Facebook zo verdomd traag is dat het verschrikkelijk op mijn zenuwen begon te werken. Wil je nooit meer op Facebook, neem dan een ellenlang, heel moeilijk te onthouden paswoord dat je op een papiertje schrijft, vervang je huidige paswoord op Facebook door dat lange paswoord, deactiveert je account en schrap dan dat paswoord met een zwarte stift en scheur dat papier in honderd snippers. Zo kan je nooit meer inloggen want je bent dat ellenlange paswoord toch direct vergeten. Zo heb ik het toch gedaan. Dit eventjes terzijde.

Nieuwe blog?

Eerst en vooral: voor alle bemoedigende woorden die ik hier en op mijn vorige (verdwenen) blog van heel wat medebloggers gekregen heb – hartelijk bedankt. Ik heb er geen spijt van dat ik die blog volledig gewist hebt – wel de vele commentaren die jullie er in de loop van de tijd bij gezet hadden. Daar had ik eigenlijk niet aan gedacht toen ik die blog wiste.

Ondertussen rijpte bij mij een idee voor een nieuwe blog. Ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dit keer echter geen blog met veel tekst maar een fotoblog. Zo kan ik blijven foto’s nemen en bloggen zonder dat ik iets over mijn privé-leven hoef te vertellen. Fotoblogs zijn er niet dus zou het best kunnen dat niet iedereen dit soort blogs kent. Het zijn eigenlijk blogs waar elke dag (bijvoorbeeld) één foto bij komt, al dan niet met wat tekst. Een blog zoals deze bijvoorbeeld (of één van de vele fotoblogs waarvan een link op deze fotoblog te vinden is). Dus heb ik een nieuwe blog gestart (ja, laat de commentaren maar komen – hou jullie niet in). Het is nog niet bijster veel en zeker nog niet in zijn definitieve vorm maar Rome was ook niet in één dag gebouwd. Juist hé.

Fleetwood Mac

Woensdagavond zijn we naar het Sportpaleis in Antwerpen gereden om een van mijn favoriete groepen aan het werk te zien. Ik wist al de Christine McVie er niet zou bij zijn. Jammer, maar helaas. Ze zouden wel een waardige vervanger vinden, dacht ik zo.

Een kort stukje trager rijden aan de werken in Gentbrugge daar gelaten, is de rit naar de P+R te Melsele vlot verlopen. Na het ritje op de tram waren we ruim op tijd.

Ik dacht betere plaatsten te hebben gekozen dan de vorige keren, maar dat was niet zo. De mensen op het podium waren klein en we zaten verkeerd om de grote beeldschermen te zien. Volgende keer meer vooraan of hoger. Dat weten we nu ook weer.

De muziek was zeer goed. Lindsey Buckingham speelt nog steeds gitaar als de beste en de stem van Stevie Nicks klinkt nog steeds als een klok, al zong ze ook als een klok. Goed dat ik bijna al hun teksten van buiten ken want verstaan deed ik ze niet altijd. Hun samenzang was schitterend en hun verwijzingen naar hun vroegere problemen waren leuk. Hun ‘big hug’ werd met applaus beloond. Toen Mick Fleetwood rond liep met de ‘ballen’ van Rumours was het plaatje compleet.

Toen ik merkte dat mijn schat niet recht stond bij de bisnummers vroeg ik wat er scheelde. Hij had erge buikpijn en wilde eigenlijk naar huis. Wij dus weg maar het was meer dan goed geweest. We hadden ze gezien en gehoord.

De foto’s zijn van slecht kwaliteit want de mannen van de Security zaten op vinkenslag en mijn liefste kon het toestelletje niet lang genoeg richten om scherp te zetten. Hij wilde geen discussie dat je overal flitsen zag afgaan en dat hij trok zonder. Ja, zo is hij.

Zonder problemen waren we rond 1 uur thuis. De volgende dag om 6 uur opstaan was moeilijk maar we hebben ons niet laten kennen. Gelukkig was zijn buik veel beter zodat hij ook kon gaan werken.

Soms kan het ook goedkoop.

Mijn vaatwas was kapot, weet je nog ? Ik had iemand gevonden die het eens is komen uitmeten. Hij kwam tot de vaststelling dat het verwarmingselement in kortsluiting lag. Op zijn aanraden heb ik gebeld naar een zaak in St.-Kruis, Brugge, waar ze ook vervangstukken willen vinden en bestellen. Daar hebben ze een nieuw verwarmingselement gevonden voor 40 euro ! In de loop van volgende week mag ik erom. Dan zal de vriendelijke vriend het komen installeren. Hopelijk tegen volgend weekend is mijn trouwe machine terug in staat zijn werk te doen en zal het me geen stukken van mensen gekost hebben. Hoera !

Ook nog : Flater is gestopt met bloggen. Dat vind ik zeer jammer maar begrijpelijk. Wie hem volgt weet dat er een ziekte is in de familie en dat hij zijn aandacht daar wil bij hebben. Stef, oude vriend, ik wens jou en je familie veel sterkte ! Je bent hier altijd welkom om een stukje van je af te schrijven tot je weer zin hebt in je eigen blog.