Nory is 3 jaar !

Gisteren verdriet omdat mijn kleine Neelix niet lang mocht bij me blijven, vandaag vreugde dat mijn lieve Nory 3 jaar geworden is.

Het is soms niet gemakkelijk om te weerstaan aan haar wens om naar buiten te gaan, maar ik wil haar niet verliezen. Daarom doe ik er zoveel mogelijk aan om het haar binnenshuis naar haar zin te maken.

Hier een foto op haar favoriet plekje : aan de schuifdeur wachten tot de vogels komen om ze dan te bespieden.

DSC_0010

 

Een lach en een traan.

We zijn gisteren met onze nieuwe schat thuis gekomen. Eindelijk !

Ze wilde niet uit de reiskoffer komen. Ik heb haar een beetje laten zitten om gewoon te worden aan onze geuren. Na een tijdje heb ik haar eruit gehaald en bij het eten gezet. Ze heeft alles eens goed onderzocht en dan beslist dat ze geen honger had. Ze ging in de kattenbak maar alleen om zich daar te verstoppen. Ik kon dat ook niet toelaten en heb haar bij me op schoot genomen. Daar is ze bijna heel de avond blijven liggen. Dat was zo’n zalig gevoel : weer eens een katje die bij of op me komt liggen. Daar kwamen de tranen weer …

Gelachen heb ik ook toen Kira voor de 3de keer binnen kwam en toen pas hadden de poezen oogcontact. Ik had verwacht dat Kira zou blazen maar het was die kleine pruts die gromde, blies en haar rug kromde ! Dat ze veilig bij mij zat had er natuurlijk niets mee te maken. 😉 Kira bekeek haar met grote pupillen en deed niets. Goed dat die kleine zich niet laat doen en haar visitekaartje heeft afgegeven.

Dat Nory de nacht in de badkamer moest doorbrengen stoorde haar niet want we hebben haar niet gehoord. Zo heb ik toch wat kunnen slapen.

Deze ochtend vond mijn schat haar niet en kwam me wakker maken. Ik riep zachtjes haar naam en er kwam een kopje van achter de wasmachine kijken. Tja, ze kon niet weg zijn, hé. Ook kan ze zich daar geen pijn doen. Mijn liefste was duidelijk opgelucht. Ik ook omdat ze zich toont wanneer ik haar roep.

In de loop van de ochtend ben ik haar al enkele keren ‘kwijt’ geweest maar telkens laat ze weten waar ze zich verscholen heeft. Oef ! Ik merk dat ze, net zoals Neelix, het liefst ergens ligt waar ze me ziet of toch ten minste hoort. Of ze komt gewoon tegen me liggen, wat ik natuurlijk graag heb.

Ze heeft al gespeeld, is al op onderzoek gegaan in de salon, heeft lekker(s) gegeten en de kattenbak bezocht. Ze zal het hier goed gewoon worden.

Ja, alles komt (weer) goed.

Foto’s ? Ach, ik heb er nog maar een kleine 200-tal. Hier een kleine selectie van haar activiteiten …

DSC_0033 DSC_0068

DSC_0075

DSC_0081

DSC_0093

DSC_0128

Foto’s : © Micheleeuw.

De krolse kat krabde …

Mijn kleine Neelix blijkt krols !

De dierenarts verzekert me dat dit pas kan vanaf 4,5 à 5 maanden. Aangezien ze nu pas 3,5 maanden is, max 4 maanden – ze zou dan het kakkernestje zijn van het ander nest kittens, want ze was zo klein,  heb ik weer het geluk om een ‘speciaaltje’ te hebben. Ze past dan tenminste goed in ons huis want veel normaal hebben wij ook nog niet gedaan. 😉

Hoe ik het weet ? Ze miauwt heel speciaal, ze gaat vooruit met haar kont naar achter en haar staart scheef, haar geslachtje staat open, ze krult en draait zich als een hete teef, …

Wat ik er tegen doe ? Ik leg haar op haar rug op mijn benen en wrijf op haar buikje. Ik weet dat het niet dat is wat ze nodig heeft, maar meer kan ik niet doen. Dat ze nu naar buiten gaat, stoort me nu nog meer want ze kan zwanger geraken. Dat zou pas een ramp zijn omdat ik zeker geen kittens zou kunnen weg doen.

Volgende maand moet ze terug naar de dierenarts voor haar 2de prik zodat ze heel het jaar beschermd is tegen de katteziekte en de katteniesziekte, en zullen we nog eens evalueren. Misschien moet ze toch vroeger gesteriliseerd worden ? Hopelijk komt er geen abortus bij.

Dat ze Kyra nog steeds niet kan met rust laten getuigd volgende foto. Het is getrokken met mijn gsm dus niet al te duidelijk : Kyra lig op de zetel, Neelix op de rugleuning.

22-12-12 samen.jpeg

 

We hoopten dat ze toch al beter overeen kwamen, maar het gevecht van deze ochtend maakte daar korte metten mee. Jammer dat Kyra nog steeds niet wil spelen maar ik geef de hoop nog niet op ! Wat niet is is, kan nog komen. 😉

Verder wens ik jullie allen :

Een zeer gezellig Kerstfeest en voor 2013 : veel geluk en liefde in goede gezondheid !

Neelix, de Onbevreesde.

Ik zou James, de robotstofzuiger, nog eens zijn werk laten doen. Met een kleine, actieve kat in huis is dat al eens meer nodig. Geen probleem, daar heb ik hem voor.

Vorige keer was Neelix er niet echt gerust op. Hij/zij keek van ver, zoals mijn schat het gevonden had : kijkend vanop een afstandje naar 2 andere kittens die aan het spelen waren. Maar ik dwaal af.

Ik liet James eerst de badkamer doen met de deur dicht. Ik merkte direct dat Pruts er niet van weg liep maar aan de deur bleef staan. Toen ik James de salon liet doen ging Neelix er naartoe en deed aanvalletjes. Had hij/zij kunnen spreken dan zei het heel zeker : ‘Hoera ! Een nieuw speeltje !’

Het was zo leuk om te zien dat ik zelfs vergat om foto’s te nemen. Gelukkig heb ik dat dan toch gedaan en zoals je zal zien, vanaf nu is het Neelix, de onbevreesde ! 😀

 

Razor Reel Fantastic Film Festival 2012

De kop is eraf : de openingsfilm van het RRFFF werd gisteren vertoond in Kinepolis gevolgd door een receptie.

Die film was : ‘Safety Not Guaranteed’ , een komedie. Niet direct het soort film dat je zou verwachten op dit filmfestival en toch … De organisatoren willen af van het idee dat ze enkele horror- en/of slasherfilms zouden vertonen ! Alle soorten films komen in aanmerking … als er maar een hoek af is. 😉

Het volledige programma kan je hier terug vinden. Check it out ! Er zit zeker een film tussen die je zal bekoren. Wij zullen het de komende dagen in elk geval druk hebben met films bekijken en foto’s nemen van de guests die komen spreken of voor een Q&A.

Neelix, de Pruts :  1ste dag.

Mijn schat stond op want hij moest werken. Ik hoorde de kleine beneden en ging kijken. Het was al druk aan het spelen. Kyra kwam ook naar beneden maar ging onmiddellijk terug naar boven. Dat vond ik bemoedigend : ze wilde toch niet direct weer naar buiten. Dit was nog steeds haar huis. Ze zou wel ontdooien, hoopte ik.

Ik observeerde Neelix hoe het at, speelde, sliep en de kattenbak bezocht. Zo nu en dan kwam er een glimlach op mijn smoel toen ik het zag spelen. Ik maakte vergelijkingen met onze vorige poezen.

Opeens vond ik het niet meer. Na lang zoeken vond het ik in een heel klein hoekje. Ik streelde het eens en liet het slapen. Ondertussen kon ik ook een en ander doen, zoals de vele foto’s inladen die ik in die 2 dagen al genomen had van die kleine spruit. Toen het wakker werd begon het weer erg te miauwen. Ik vond het al bevend onder tafel. Ik nam het op en hield het dicht bij me. Het beven hield op en het motortje sloeg aan. Zo troostten we elkaar een tijdje tot het uit mijn armen wilde om te eten en te spelen.

Tegen dat mijn schat thuis kwam had ik Kyra al enkele keren gezien maar ze ging
steeds terug naar boven of ging achter de zetel vooraan liggen. Pruts had
ondertussen veel gespeeld, gegeten en geslapen.

Toen we moesten vertrekken naar het RRFFF hebben we de kleine terug in de badkamer opgesloten, voor zijn eigen veiligheid maar ook omdat het kattenluikje dan open kan blijven voor Kyra.

Wanneer we terug thuis waren mocht het terug vrij door het huis lopen tot het tijd was om te gaan slapen. Kyra is terug bij me komen slapen.

Zou het goed komen tussen die 2 ? Ik hoop het van harte …