Reo Rock 2015

Het festival seizoen is (nu echt) begonnen en hoe !

Gisteren waren we in Roeselare in de Hallen van de REO Veiling voor alweer een schitterende line-up van artiesten. We hadden opnieuw toestemming gekregen om frontstage foto’s te nemen. Het was de 4de editie en we konden dat al meteen merken : er was een ‘perslijst’. Zo moesten we niet eerst de hoofdverantwoordelijke erbij roepen eer we binnen mochten. Wel nog geen persbadges of -bandjes, maar de medewerkers aan de doorgang naar de front- en backstage waren zeer vriendelijk en geloofden ons op ons woord. Met onze fotokoffers en eigen badges waren we ook zeer overtuigend. Er was meer pers aanwezig dan de vorige jaren. Ja, ook Reo Rock wordt groot en het werd tijd dat de media dat ook opmerkte.

DSC_0007 DSC_0010

Stipt om 17 uur mocht ‘Sinrise’ de spits afbijten. De jongens uit Gits brachten een degelijke set. Jammer dat niet iedereen er op gelet had dat er een uurtje vroeger werd begonnen. Zo moesten ze het beste van zijzelf geven voor slechts 30 mensen. Jammer, want ze waren best wel goed.

DSC_0053  DSC_0061  DSC_0012  DSC_0032  DSC_0056

Daarna mocht ‘John Coffy’ het podium betreden. Deze Nederlandse Rockband mag nog later deze zomer schitteren op Pinkpop en als ze spelen zoals ze gisteren gedaan hebben, is dat zeker niet onverdiend. Tijdens de soundcheck konden we horen hoe goed de zanger kan zingen en persoonlijk vond het een beetje jammer dat dit niet tot uiting kwam door het soort muziek dat ze brengen nl. punkrock met rock ’n roll erdoor. Zeer stevig dus en geen plaats voor een ballade. Maar niet getreurd : ook zoals het nu is, is het steengoed en dat vond ook het talrijker publiek.

DSC_0142 - kopie  DSC_0079 DSC_0085  DSC_0073  DSC_0098 DSC_0103  DSC_0144

De volgende groep was ‘King Hiss’ uit West-Vlaanderen. Zij brachten een combinatie van hardcore, metal, stoner en classic rock schitterend tot een geheel. Niet te verwonderen dat ze straks ook op Graspop Metal Meeting mogen optreden.

DSC_0193  DSC_0204  DSC_0237  DSC_0213  DSC_0244   DSC_0247 DSC_0249DSC_0251

Toen was het tijd voor de Noor-Ierse ‘The Undertones’. Na een split in ’83 zijn ze nu alweer 15 jaar actief, met een nieuwe zanger weliswaar, maar daarom niet minder goed. Punkrock van de bovenste plank.

DSC_0252 DSC_0255 DSC_0256 DSC_0296  DSC_0289 DSC_0290 DSC_0291  DSC_0270  DSC_0316 DSC_0318 DSC_0320 DSC_0323 DSC_0325

Als voorlaatste mochten we genieten van ‘Bettie Serveert’. Al 25 jaar scheert deze Nederlandse band hoge toppen, ook buiten Europa, met hun stevige, rauwe Indierock. Laat maar komen !

DSC_0340 DSC_0341 DSC_0344 DSC_0347 DSC_0334 DSC_0336 DSC_0372

Als top-of-the-bill betraden ‘The Strangles’ het podium. Het wachten van de vele aanwezigen (bijna 1000 mensen) was voorbij. Het echte werk kon beginnen. Niet dat de vorige bands niet goed (genoeg) waren, maar het was duidelijk aan de vele T-shirts te zien voor wie de meeste een ticket gekocht hadden. Het applaus en gebrul was dan ook oorverdovend nog voor ze 1 noot hadden gespeeld. De verwachtingen werden meer dan ingelost : Golden Brown, Always the Sun, Peaches, No More Hero’s klonken even fris als de eerste keer toen ik ze hoorde. Ook de andere nummers, van de meer dan een uur durende set, stonden stevig. De oude punkers, aangevuld met jong(er) geweld, staan er nog steeds. Ze waren hier brutaler en ruwer dan 8 jaar geleden in de stadsschouwburg. De locatie en dat het daar unplugged was, zal er wel voor iets tussen gezeten hebben. Opnieuw heb ik genoten van hun optreden. Het was toen al na dik na middernacht en alhoewel ik doodmoe was, wilde ik toch blijven tot de laatste noot.

DSC_0394 DSC_0402 DSC_0403 DSC_0409 DSC_0396 DSC_0476 DSC_0465 DSC_0468 DSC_0433 DSC_0437 DSC_0440

De after-party hebben we gelaten voor wat het was en we zijn naar huis gekomen. Het was bijna 2 uur toen ik in mijn bedje lag en voelde me oud : moe, pijn aan schouders (dragen fotokoffer), rug, knie en voeten (vele recht staan). toch was ik gelukkig dat ik er weer mocht bij zijn.

Het was een zeer geslaagde avond mede dankzij de vele vriendelijk medewerkers van Reo Rock en de schitterende optredens. De Rodenbach was weer lekker, de frietjes ook en de sfeer super gezellig op een ideale locatie waar er geen buren klagen over het lawaai, er genoeg parking is en de podiumwissels vliegensvlug gebeuren.

Bedankt en hopelijk tot volgend jaar !

foto’s © Micheleeuw

6 thoughts on “Reo Rock 2015

  1. Op Wikipedia stond dat The Stranglers in ruzie gekomen waren en de bassist verder deed met ‘nieuwe’ muzikanten. Tja, het staat er niet meer dus zal dat wel een kwakkel geweest zijn. Het is wel een andere drummer dan 8 jaar geleden. De eerste zanger bolde het al eerder af en de oorspronkelijke toetsenist is intussen overleden. Eigenlijk is alleen de basist de enige ancien van de groep: ergens hadden ze dus wel gelijk.

    • De drummer, Jet Black, komt het land niet meer uit wegens zijn gezondheid en leeftijd. In Groot Brittannië speelt hij wel nog mee. De zanger nu was de bassist/backing vocal van het eerste uur. Gevraagd aan de roadie.😉

  2. ik heb dit volledig gemist, had geen idee van dit festival zelfs! Gebrek aan publiciteit misschien?
    De meeste bands ken ik niet, behalve Bettie Serveert (van naam) en The Stranglers natuurlijk. Die heb ik jaaaren geleden ook nog aan het werk gezien, de groep die voor hen speelde bestond uit enkele bekenden van ons.
    Mooie fotoreportage, Mich!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s