Het mag weer gezien worden.

We waren thuis, de zon was van de partij, het was warm genoeg, … en het was hoogtijd want het werkte al enorm op mijn zenuwen.

Ja, het was tijd om te terrassen af te spuiten met de hogedrukreiniger. Een werkje dat ik nog steeds graag doe. Ik weet niet hoe dat komt want ik heb al sinds ik kind was een hekel aan alles wat kuisen is. Mijn moeder zat daar voor iets tussen, weet ik. Maar ik dwaal af …

Dus, MIJN jaarlijks werkje en graag !

Op de foto kan je zien dat een witte poes op een vuile vloer niet bevorderlijk is. Ze geniet duidelijk van de ruimte die mijn liefste gemaakt heeft. Hij neemt eerst alles weg zodat ik vrije doorgang heb op het beton. Daarna gaat hij er met de bezem over om het meeste vuil al weg te nemen. En of er veel is afgekomen !

tn_IMG_1001-002

Ik had gedacht dat Pruts bij me zou blijven maar onze spuiter is al oud en maakt zeer veel lawaai. Van zodra ik het aanzette vluchtte ze naar achter en ik zag haar niet meer terug. Toen ik 3/4 gedaan had heb ik haar terug geroepen. Alhoewel ze met haar vriendje aan het spelen was, is ze toch direct gekomen, de lieverd. Ze was niet gelukkig dat ze door het water moest om haar speciaaltjes te krijgen. Ook vreemd want normaal gezien geeft ze daar niet om. Misschien omdat de spuiter daar nog stond ?

tn_IMG_1015-002

Deze keer heb ik toch een bikini aangedaan om te werken. Tijdens de kleding-verhuis had ik het terug gevonden. Ik was vergeten dat ik het had …

tn_IMG_1017-002

Het was weer leuk om streepje na streepje de propere beton te zien verschijnen. Met een sardonisch genoegen heb ik alle spinnewebben naar de vaantjes gespoten. De kleuren komen weer goed tot hun recht en het mag weer gezien worden.

Laat de zomer maar komen ! Enfin, nu eerst regen maar daarna … misschien … hopelijk.

Advertenties

En dat allemaal voor iets meer dan mijn maandloon.

We hebben opnieuw onbeperkt en onmiddellijk warm water in de badkamer.

Zoals ik hier schreef over het niet kunnen hetstellen van de boiler en dat ze zouden bellen voor een nieuwe. Ewel : ze hebben gebeld, zijn gekomen, hebben een offerte opgestuurd voor een nieuwe met erbij de factuur van de (poging tot) herstelling, moest ik beslissen geen nieuwe te laten plaatsen.

Nog dezelfde dag heb ik de offerte voor aanvaarding terug gezonden met vermelding dat ze me moesten bellen voor de plaatsing. Veel geld, maar wat moet ik anders ? Zo kon het niet blijven want het onding kreeg meer en meer kuren.

Begin deze week kreeg ik telefoon van de firma : ze konden me op donderdag er tussen nemen, anders zou het na het verlof van volgende week zijn. Of ik ervoor kon zorgen dat er rond 8 uur iemand thuis was op de installateur binnen te laten ? Ik heb hen uitvoerig bedankt dat ze aan ons gedacht hebben en dat ik zou thuis zijn. Laat maar komen die nieuwe boiler !

Iets voor 8 uur was hij er al en tegen de middag was hij klaar. Eerst de electriciteit, water en gas afsluiten. De oude loskoppelen en eraf nemen, de buis naar buiten weg nemen, de nieuwe hangen op dezelfde plaats van de oude, aankoppelen, de nieuwe luchtaf- en toevoer plaatsen, electriciteit en water en gas terug open, testen, alles ok gevonden. Oef !

Tegen de avond kreeg ik nog telefoon van de firma : of ik tevreden was ? Ja, natuurlijk ! Dat ze geen document voor de premie konden bij de factuur steken zodat ik 250 euro zou mislopen. Jammer, maar toch liever geen valsheid in geschrifte, dankuwel. Dat er wel een creditnota zou bij zitten voor de factuur van de (poging tot) herstelling zodat ik deze niet moet betalen. Ik had niet anders verwacht. Ik heb hen nog eens uitvoerig bedankt voor de vlugge en correcte interventie.

Ik zou nu toch eens reklame willen maken voor de firma die me zo elegant heeft uit de nood geholpen. Als je in de buurt van Brugge woont en je wilt een vlugge oplossing, want dat is hun grote troef en werken ze ook naar, voor je probleem met oa. sanitair of een herstellingswerk hebt, 1 adres : BVBA Paul Vandenbussche-Lampo ! Ze zijn rap, hebben vriendelijke medewerkers, zijn niet duurder dan een ander, …

We kunnen opnieuw zonder angst of frustratie aan een douche denken. Gedaan met de buurt wakker roepen zo rond 7 uur ’s ochtends. Meer druk op het water zodat ik me minder lang moet afspoelen, … en dit alles voor iets meer dan mijn maandloon.

En zo verandert er nog steeds niets.

‘Ik sla het met de grote voorhamer in stukken’, zei ik gisteren middag tegen de hersteller van de boiler, ‘als het nu wel goed werkt, wel te verstaan.’

Hij lachte eens fijntjes. Hij was duidelijk gewoon dat mensen bijna grijs worden door slecht werkende warmwatertoestellen.

Ik (of het) had geluk : het wilde niet werken. Hij wist direct hoe het kwam, zei hij. Neen, het had niets te maken met de mogelijk slecht gemonteerde luchtaf-en toevoerbuizen. Het was een schakelaartje dat niet altijd mee wilde. Oef !

Ik liet hem werken, gaf hem cola, schakelde de electriciteit af, draaide het water dicht, … wanneer hij erom vroeg.

Hij zei, na een tijdje, dat er een nieuw stuk in moest dat wel 200 euro zou kosten. Aangezien een nieuwe boiler vele veelvouden van dat bedrag zou kosten, ging ik akkoord.

Hij reed erom en installeerde het. Het werkte al ‘beter’ maar nog niet zoals hij wilde.

Een tijdje later zei hij dat hij om nog een ander stuk zou moeten. Ik vroeg geen prijs en liet hem buiten zodat hij erom kon kon gaan.

Na ook dat geïnstaleerd te hebben was hij nog niet tevreden en bleef verder werken.

Om 16 u 15 riep hij me erbij : hij gaf het op ! Hij begreep nu die grap met de voorhamen want wilde exact hetzelfde doen. Hij had alles nagekeken, uitgekuist, vervangen en toch werkte het niet zoals het moest. Het zou toch een nieuwe worden …

Ze hebben al gebeld van de firma : volgende week komen ze dat bespreken. Wordt vervolgd.

Wat ook nog vervolgd wordt is de verkoop van mama’s huis.

Gisteren een mail gekregen van mijn notaris. Hij heeft zelf aan de schatter gevraagd wat zijn resultaat was. Die mens komt 1900 euro meer uit dan de verkoopsom. Daar zijn we blij om, natuurliijk, maar was het dat allemaal waard ?

Nog steeds geen teken van leven van de curator. We weten dus nog niet of hij de bevindingen van de schatter al heeft doorgestuurd naar de rechtbank en wanneer het voorkomt.

Pfff ! Ik wil ook zo mogen werken. Of neen, toch niet : ik zou walgen van mezelf !

Spelen als een jonge deerne

en de volgende dag je leeftijd voelen.

Gisteren was het opnieuw ‘speelnamiddag’ met de vriendenkring van het werk van mijn schat. Het thema was dit jaar : water. Dat we nat zou worden was een gegeven. Gelukkig was het prachtig weer : lekker zonnetje en niet te warm.

Om 13u30 was het verzamelen geblazen aan de Zeescouts te Brugge. Daar kregen we te horen dat er 5 proeven waren : basketbal met een sponzenbal, een kelnerrace, knopen leggen, touwtrekken met bootjes en een echte bootrace. Ik zag het zitten.

In de eerste proef, basketbal, was het de bedoeling om de met water gevulde bal naar de overkant van het grasveld te krijgen en het water uit te persen in een emmer. De ploeg die het meeste water verzamelde was de winnaar. De tegenpartij moest de bal proberen af te nemen en uitpersen zodat het spelende team moest herbeginnen. De basketbalregels moesten toegepast worden.

© Stippy

Wij moesten als eerste spelen en de verdedigende partij was iets te ontstuimig : mijn schat zijn bril van zijn neus en hij bloedde, de mijne is ook enkele keren van mijn snoet gestoten en was ietske uit model. Gelukkig zonder erg.

Later moesten we verdedigen maar toen mijn schat uitviel met pijn aan zijn knie, konden we niet veel meer doen want zij waren echt groot en zwaar. Ook hebben ze een volle bal op mijn hoofd uitgeduwd. Ik was doorweekt !  😀 Het heeft me niet lang tegen gehouden al kon ik hen niet echt iets in de weg leggen.

Bij het 2de spel, de kelnerrace, moesten we plateau’s met bekertjes water doorgeven terwijl de tegenpartij ons probeerde het hinderen door tennisballen te gooien. Wat hebben we gelachen ! Ik vrees dat ik vaker de ‘man’ heb geraakt dan de bekers. 😉

© Stippy

De 3de proef bestond eruit dat we voorgetoonde knopen moesten na maken. We hebben hulp gekregen van iemand die er veel van kon en zo hadden we ze, als enige, allemaal juist. 🙂

© Stippy

De volgende proeven waren op het water. Eerst het touwtrekken : elke ploeg moest in een zodiac dat verbonden was met een touw. Om het eerst de andere over de lijn trekken. Omdat we dachten dat er stroming stond, moesten we dan van bootje wisselen en nog eens proberen. We hebben 2 keer verloren maar wel goed gelachen. We zagen hoe de andere teams ook sukkelden tot grote hilariteit van alle toeschouwers. 😀

© Stippy

De laatste test was een zodiac-race : om het eerst rond 2 boeien peddelen en je vlag planten in een emmer gevuld met zand dat op een aanleg steiger stond. Opnieuw hilariteit alom bij zowel de deelnemers als de kijkers. Er is niemand in het water gevallen toch is iedereen wel ergens nat geweest.

© Stippy

Wij spelen nooit om te winnen maar verliezen ook niet graag. We hadden geluk : we waren voorlaatste. 🙂

We hebben ons fantastisch geamuseerd en gespeeld als kinderen. Vandaag voel ik mijn leeftijd maar niets dat een Apranax niet kan verhelpen. 😉

En nog is het niet gedaan.

Neen, de problemen met water zijn hier nog niet voorbij. 😦

De keukenkraan doet het prima, zo ook de nieuwe wasmachine. Het is nu de doorstroom gasboiler die opspeelt.

Het is al geruime tijd dat ik ondervind dat het water maar net warm genoeg meer is. Mijn schat zei dat het nog goed was voor hem, dus deed ik niets. Toen hij deze week het ook te koud vond, moest er iets gebeuren. Ik wilde eigenlijk wachten tot het terug warmer werd omdat het douchewater dan niet zo warm moet zijn, maar dat kan nu dus niet meer.

Toen de boiler donderdag ochtend niet wilde aanslaan, vond ik dat de maat vol was. Ik stond erbij te tieren en dacht al dat ik een halve dag verlof zou moeten bij nemen want ongewassen naar het werk gaan, zie ik niet zitten. Ik zou denken dat ik stink en mijn collega’s ambeteer met mijn geur. Gelukkig besloot het onding toch warm water te produceren zodat ik me kon wassen … in lauw water. Brrr !

Ik weet dat er geen kalk aan de leidingen blijft kleven omdat ik, in de tijd, gekozen heb voor plastieken buizen. Daarom dat ik alle zeefjes in de kranen en toevoeren uithaal. De kalk kan gewoon weg spoelen.

Deze ochtend heb ik toch eens de kraan afgenomen en, zoals verwacht, geen kalk te zien. Dus zal ik straks bellen naar een firma om de boiler te komen nazien. Hopelijk moet er geen nieuwe komen of ik weet direct weer waarvoor ik ga werken …

Nu mag het gedaan zijn !

Ik hoop dat al mijn water-problemen nu van de baan zijn.

  • Eerst de keukenkraan kapot,
  • dan een doorlopende wc,
  • de kraan hersteld (nieuwe 30 euro),
  • de wc niet direct,
  • de nieuwe kraan lekt,
  • de wc hersteld (50 euro+100 werk),
  • de wasmachine kapot,
  • de kraan hersteld (nieuwe 275 euro+100 werk),
  • morgen de levering van de nieuwe wasmachine (500 euro+30 leveren).

Ja, ik heb deze maand veel meer geld uitgegeven dan ik verdien ! Gelukkig zijn niet alle maanden zo of ik zou van een soort tekort komen … 😉

One of those days … again. Pfff.

Het is weer zo’n dag. Pfff.

Ik ben opgestaan met dikke ogen. Het zal weer uren duren voor ze er normaal uitzien. Pfff.

In plaats van de nieuwe schuifdeur te leveren en plaatsen, wat ze beloofd hadden voor rond deze tijd, moeten ze eerst nog een maat komen nemen. WTF ! Het zal nu nog wel een tijd duren en ondertussen moeten we verder sukkelen met de oude. Ik zal uitleg vragen wanneer ze hier zijn.  Pfff.

De pc, in het bijzonder het internet, doet weer extra vreemd. Het duurt kweetniehoelang voor er iets open gaat en dan nog niet volledig. Zoals nu : de bovenste balk is volledig zwart en niet aanklikbaar. Ik moet gokken en omwegen maken om een nieuw bericht te kunnen maken of reacties te beheren of te beantwoorden. Straf vervelend. Pfff.

Mijn dienstencheque-kuisvrouw heeft gebeld dat ze morgen komt ipv vandaag. Ik hoop het want ik zie het niet zitten om het morgen zelf te doen. Het zal al een emotionele dag genoeg zijn dat ik er geen rugpijn bij moet hebben.  Pfff.

Ik heb gebeld om te vragen wanneer ze nu aan het water komen werken. Wat blijkt ? We zullen nog een briefje in de bus krijgen met de juiste dag waarop de werken aan ons huis zullen uitgevoerd worden. De onderbreking zal maar een voormiddag duren ! Allée, de gevulde emmers, die al een hele week in de douche klaar staan, mogen we aan de planten geven ! Pfff.

Het gras blijft nat van de dauw en mijn poezen komen steeds met hun natte poten en buik op me zitten. Mijn broek is al heel vuil, mijn billen zijn nat en ik krijg het koud. Pfff.