Vraag van de dag.

Gisteren was het zeer druk aan het onthaal. Er zijn 400.000 brieven verstuurd naar iedereen die een uitkering ontvangt als ‘schoolverlater’ ! Ja, zelfs voor ons doen (RVA) is dat een hele pak.

Natuurlijk belden er velen om meer uitleg te krijgen. Ook enkele over de vloer gehad. Eerst kon ik niet echt antwoorden omdat ik alleen zo’n brief gekregen had, zonder verder uitleg. Ik had niet echt de tijd gehad om de volledige inhoud te bestuderen dus heb ik meer uitleg gevraagd en gekregen van een collega die er alles over weet. Ik kon dan een deftig antwoord geven op de vele vragen.

Zo kwam het dat de telefoon net dat iets langer bezet bleef of ik het iets langer moest laten rinkelen omdat ik uitleg aan het geven was aan een bezoeker.

Toen er eindelijk een rustig moment was begon ik die gemiste oproepen terug te bellen om te vragen of ze hun vraag nog wilden stellen.

Zo gebeurde het dat ik iemand terug belde en die deed zeer vreemd aan de telefoon. Ik begrijp er niets van en begon juist ongeduldig te worden toen er een bezoeker naar me toe kwam met zijn gsm aan zijn oor. Ik hoorde hem, in stereo, zeggen dat ik naar hem aan het bellen was ! Toen pas zag ik dat iedereen aanwezig het door had en ik niet ! Ja, we hebben goed gelachen !

In de late namiddag was het minder : een man die vraagt, roept eigenlijk, om ‘Barbara’ te spreken, dat het zeer dringend was, dat ik hem niet aan het lijntje moest houden, dat hij daar maandag geweest was bij ‘Barbara’ en hij haar terug wilde spreken ! Ik zei dat er niemand bij ons werkte die zo noemt. Was hij zeker dat hij bij ons geweest was ? Hij ontplofte bijna : natuurlijk was hij bij ons geweest ! Natuurlijk had hij ‘Barbara’ gesproken ! En ik moest niet de zot met hem houden ! Teneinde raad vraag ik zijn naam en telefoonnummer en zeg hem dat ‘Barbara’ hem zal terug bellen. Met de hulp van een collega vinden we hem terug in het registratiesysteem van het onthaal. Hij was op dinsdag langs gekomen en die ‘Babara’ is de samentrekking/verbastering van de naam van een collega. Ja, daar hebben we, achteraf, ook goed mee gelachen !

Telefoongesprekken op het werk.

Zoals gezegd ben ik deze week ‘van telefoon’ en dat doe ik zeer graag. Zo hoor je nog eens wat.

De meeste vragen komen van de uitbetalingsinstsellingen (Vakbond of Hulpkas) en zijn straightforward over een dossier. Soms ze willen een verduidelijking van de reglementering en/of hoe wij die toepassen. Je hoort direct wanneer de persoon in kwestie voor hen zit want dan gaat het over wanneer het dossier vermoedelijk zal afgewerkt worden. Of ze vragen om de door ons gegeven code te zeggen zodat ze reeds kunnen uitbetalen.

Dat zijn allemaal vragen die vlug kunnen beantwoord worden omdat we dezelfde taal spreken. We spreken in vakjargon. We smijten met artikels en afkortingen waar een buitenstaander geen touw kan aan vast knopen.

  • ‘Ja, maar als je dat indient als een 770 bekijken wij de 116§1 niet, hé.’
  • ‘Het was een 400 dus kan de JV niet afgewerkt worden, daarom die C51.’
  • ‘Binnen artikel 42 kan geen 30 !’
  • ‘Een 30 is beter dan een 33.’
  • ‘Horeca is 116§3, artiest is §5. Dat is een groot verschil !’
  • ‘116§1B wordt terug afgenomen bij een tewerkstelling binnen de 3 maanden bij dezelfde werkgever met een aanvraag van IGU. Had dan behoud van rechten gevraagd, hé.’
  • ‘TW met LO is altijd prefix 04.’

Heel soms belt de werkloze zelf over zijn dossier. Ik moet dan heel hard mijn best doen om het verstaanbaar uit te leggen, wat meestal wel lukt.

Maar wat ze soms vragen getuigt van hun onwetendheid over de werking van de RVA. Ze denken dat wij hun dossier persoonlijk opvolgen. Ook dat we alles weten over hun tewerkstellingen, verlofdagen, het berekenen van hun pensioen, hun ziekteperiodes, … zodat ze geen documenten meer moeten indienen want wij weten het toch beter dan zijzelf.

Een gesprek :

  • ‘Hoe komt het dat ik geen dopgeld krijg ?’
  • ‘Ik zal eens kijken.’ Ik zoek zijn dossier op en zie dat er geen indiening werd gedaan en zeg dat ook. ‘Misschien ligt het nog bij je vakbond ? Wanneer ben je daar geweest ?’
  • ‘Ik ben daar niet geweest ! Jullie zien toch direct dat ik niet meer werk en dus dopgeld nodig heb ?!?’
  • ‘Euh … Neen, zonder een indiening weten wij van niets.’
  • ‘Hoe is dat nu mogelijk ?’
  • ‘Ja, wij gaan niet op zoek naar werklozen, hé.’
  • ‘Pfff. Wat doen jullie daar dan ?’
  • ‘Indieningen afwerken … ‘

Of soms is het gewoon een verstrooidheid, zoals vandaag bij deze telefoonconversatie :

  • ‘Ik heb een brief gekregen van jullie’
  • ‘Ok. Wat staat daar in?’
  • ‘Weet ik niet meer.’
  • ‘Wie heeft die brief ondertekent ?’
  • ‘Euh … geen idee.’
  • ‘Weet je zeker dat die brief van de RVA kwam ?’
  • ‘Euh … Niet echt, neen.’
  • ‘Ik zal eens kijken in je dossier. Wat is je rijksregisternummer ?’
  • ‘Euh …’
  • ‘Dat kan je terugvinden op je identiteitskaart of SIS-kaart.’
  • ‘Ja, zeg. Dat heb ik niet bij.’
  • ‘Dan spijt het me maar ik kan je niet helpen. Zoek de brief terug, lees het nog eens goed, neem contact op met je vakbond of wie je dopgeld uitbetaalt en bel desnoods nog eens terug.’
  • ‘Dopgeld ? Maar ik ben helemaal niet werkloos ! Wat denk je wel ? Dat ik een profiteur ben ?
  • Gaat het over Loopbaanonderbreking of Tijdskrediet ?’
  • ‘Maar neen !’
  • ‘Waarom bel je dan naar de RVA ?’
  • ‘ RVA ? Oei, ik moest bij het OCMW zijn.’ En haakt in.

Ja, zo blijven we bezig, hé.

Ik vind dat allemaal niet erg en zit daar met een grote glimlach op mijn smoel, zolang ze beleefd blijven natuurlijk.

Ja, ik doe dat graag.

Herfst.

De herfst is begonnen : de bladeren moeten van de bomen, daar zorgt de wind voor. Dat ze moeten rotten, daar helpt de regen bij. En ikke ga terug met de auto naar het werk. Ik wist dat het voor iets goed zou zijn wanneer het weer omsloeg. 😉

Blijkbaar zat de wind ook in het gat van vele mensen want de vragen die ik al heb gekregen deze week, waren van raar tot bizar. Andere reageren er dan weer anders op en dan komt de komiek bij hen boven. Zo zat ik gisteren om 8u30 al te brullen van het lachen bij de 1ste telefoon van de dag van iemand van een uitbetalingsinstelling :

          Ik zit hier te beven.

          Ben je bang of heb je het koud ?

          Neen, ze zijn hier buiten een put aan het graven … met een drilboor. Je weet wel, de PPT van vroeger …

          En je voelt het trillen tot binnen ?

          En of ! Ik vraag me af of ze een metrolijn aan het delven zijn, zoals ze bezig zijn.

          Oei, dat moet erg zijn. Ze zullen wel vlug een pauze nemen, als ze PPT zijn.

          Ja, hopelijk want ik kan mijn eigen geschrift niet meer lezen en de lettertjes op het toetsenbord dansen voor mijn ogen. Maar waarvoor ik bel …

          Zeg maar … Wat kan ik voor je doen ?

          Wil je eens kijken naar de code van de genoemde …

En hij geeft een Rijksregisternummer op ! Ik lag plat !  😆

 

Of deze (ook van een uitbetalingsinstelling) :

          Kan je eens een code nazien ?

          Natuurlijk. Zeg maar het nummer.

          Ja, dat zal je wel nodig hebben, hé.

          Ja, zoals gewoonlijk.

          Wacht, ik heb het hier ergens … Ha ! Gevonden ! Het is …

          De code van die persoon is 01/59 A1

          Waarom 59 ?

          Wacht ik kijk het na … Ja, hij verdiende meer dan 2500 euro bruto. Dat delen door 26 geeft de maximumcode. Hij had recht op codeherziening. Dus …

          Ja, ja. Nu zie ik het ook. Maar waarom gezinshoofd ?

          Wacht ik kijk zijn C1 na … Ja, hij woont samen  met zijn vrouw die geen inkomen heeft …

          Ja, ja. Juist, juist. Natuurlijk, hebben jullie gelijk. Ik had stont in mijn ogen zeker ?

          Of je bent nog niet helemaal wakker ?

          Ja, het is maandag, hé.

          Eh, neen, het is al dinsdag.

          Echt ? Shit ! Ja, zo worden we heel vlug oud, hé. Sorry voor het storen.

          Geen probleem, het is mijn werk en je mag nog bellen met zo’n  gemakkelijke vragen.

          Zal ik doen ! Binnen een uurtje ? Vroeger ? Je moet het maar zeggen, hoor. Dan kunnen de lastige mensen niet tot bij je. Of zal ik gelijk een bommelding doen ?

          Neen, neen, maar toch bedankt. Het weer is niet meer goed om buiten te moeten staan, hé.

          Ook juist. Ik had het beter verleden week gedaan, hé. Enfin, ik zal je laten. Bedankt en tot later.

          Graag gedaan en tot later.

 

Zo heb ik ze graag en doe ik de telefoon met een brede glimlach. 😀

Ja, de herfst is begonnen en laat het maar waaien : ik amuseer me en word er nog voor betaald ook !

 

Om er zeker van te zijn, volgt hier nog een citaat :

“Ik hou van de lentemorgen, de namiddagen in de herfst, de winteravonden en de zomernachten.”

Maurice Chapelan

Leuke tijden.

Waarover zou ik vandaag eens vertellen ? Ik ben inspiratieloos.

Zou ik weer schrijven over het werk ? Jullie zijn dat al beu gehoord waarschijnlijk. Alhoewel, moest ik erover schrijven zou ik kunnen melden dat ik leuke dagen heb : geen chef, net genoeg werk, ik ben van telefoon en heb alweer leuke gehad, er is weinig volk dus is het rustig waardoor ik geen hoofdpijn heb, … Leuke tijden.

Of zou ik het hebben over ‘National treasure 2, Book of Secrets’ ? Met deze 2-disk dvd is mijn schat vandaag thuis gekomen. Hoera ! Ik weet naar wat gekeken de eerst volgende dagen want er staat audiocommentaar op en zeer veel extra’s. Leuke tijden.

Ik zou kunnen vertellen dat ik een electrische fiets besteld heb. De enige fiets waarmee ik me misschien graag zal willen verplaatsen. Ik heb on line een 2dehandse gevonden en mag die volgende week gaan ophalen. Ik sta eigenlijk nog in twijfel of ik nog wil doorgaan met de aankoop. Zal ik daar echt veel mee rijden ? Als het maar dient om (in de weg) in de gang te staan … Ik kan nog altijd afbellen, hé. Toch zou ik meer de auto laten staan, denk ik. Zelfs misschien ermee naar het werk rijden. Ik zou dan ook fietsvergoeding krijgen. Niet dat het grote bedragen zijn, maar alle beetjes helpen, nietwaar ? Ik zie me eigenlijk wel rijden, zo met de haren in de wind, de zon op m’n snoel en niet hard moeten stampen. Leuke tijden.

Toch maar over het steengoede optreden van D:ZINE van afgelopen zaterdag ? En de foto’s die ik op Flickr zal plaatsen ? En het feit dat die gasten gespeeld hebben alsof er duizend man stond in plaats van 10 en een paardenkop ? Dat alleen die paardenkop (ikke) heeft staan dansen op hun schitterende muziek ? Dat hun eigen nummers zeer sterk zijn ? Dat ik me zeer goed geamuseerd heb ? Leuke tijden.

Het weer, dan ? Ik heb via mail vernomen van Stef dat het vandaag vanaf 11 uur aan het regenen is in Brussel. Hier begint het nu pas. Ik heb kunnen genieten van een warme, droge dag. Er was geen zon maar ook bijna geen wind. Het sigaretje over de middag buiten heeft gesmaakt. Ik heb niet moeten in de regen rijden. Leuke tijden.

Ach, ik weet het niet. Ik heb geen inspiratie … 😆

Zeg toch ‘Neen’, Guido …

Juist, ik ben er weer in geslaagd om iets te beloven dat zal doen ook, maar niet van harte. ‘Hoe kun je nu zo stom zijn ?’, zeg ik achteraf tegen mezelf, maar het is te laat. Ik heb ‘Ja’ gezegd …

Ik ben aan het opruimen om naar huis te gaan. Mijn telefoon begint StarTrek, The Next Generation te spelen. Ik denk : ze bellen. Iemand heeft me nodig. Ik zie op het schermke dat het Anne-Sophie is van de Cohiba.

  • Ik : Met Micheleeuw. Dag meisje.
  • Zij : Ben je thuis ?
  • Ik : Neen. Ik ben nog op mijn werk maar zal er rond 17 uur zijn.
  • Zij : Ik heb een probleem. Ze hebben de bloezen, die het personeel zal dragen op het 5-jarig bestaan feest, gebracht en ze moeten een beetje gestreken worden …
  • Ik : Euh …
  • Zij : Ik heb echt geen tijd om dat er nog bij te doen. Zou jij het zien zitten ?
  • Ik : Euh …
  • Zij : Als je niet wilt moet je het zeggen, hé. Geen probleem. Dan vraag ik het aan iemand anders. Ik zou wel niet weten wie, maar kom …
  • Ik : Euh. Hoeveel zijn het er ?
  • Zij : 20. Maar er moet echt niet veel aan gedaan worden, hoor. Alleen de rug misschien een beetje ?
  • Ik : Euh. Ok. Ik zal het wel doen. Ik spring binnen en kom ze ophalen.
  • Zij : Je bent een lieve schat ! Tot dan !

Ik klap mijn telefoon dicht en denk : zeg toch ‘neen’ ! Hoe is het mogelijk ! Zo moeilijk is dat nu toch niet. Ik geef al een blogmeeting op voor dat feest en nu dit. Hoe stom kan je zijn ?

Je moet weten dat ik voor mezelf niets strijk. Ik heb er een gloeiende hekel aan en kleed me er naartoe. Mijn schat strijkt zelf zijn hemden. Hij was het zo gewoon toen hij nog alleen woonde en ik heb het niet overgenomen.

Ze was al aan het zwaaien terwijl ik de auto nog aan het parkeren was. Ik ga met haar mee naar binnen. Zij maar zeggen wat een schat ik ben. Dat ze nog zoveel moet doen tegen de 31ste. Dat ze gek aan het worden is. Ik vraag en krijg de bloezen. Ik bekijk ze en merk dat alleen de rug strijken er niet zit, maar zeg niets. Ik spreek af dat ik ze de dag van het feest terug zal brengen. (Zo geeft ik mezelf wat tijd om het te doen.) Waarop …

  • Zij : Dat is schitterend ! Breng ze dan gelijk mee als die mannen van de video hier zijn.
  • Ik : Euh. Wat bedoel je ?
  • Zij : Ewel. Wanneer zij hier alles komen installeren kom jij met je video camera zodat ze je kunnen tonen hoe het aangesloten kan worden.
  • Ik : Euh. Filmen ?
  • Zij : Ja, je zou toch met je video camera filmen ? Alles komt rechtstreeks op de schermen en wordt direct op dvd opgenomen. Je zal wel met kabels verbonden zijn, maar het zal wel lukken, hé.
  • Ik : Euh. Ja, zeker … Zeg, ik ga nu maar want het begint zwaar te wegen en ik wil naar huis … moe, weet je wel … lange dag … Tot later !

Ik, een zeef als geheugen, herinner me wel nog dat ze gevraagd had of we een digitalecamera hadden maar ik kan me niet voor de geest halen beloofd te hebben dat ik zou filmen. Het is leuk om foto’s te nemen van de optredens en sfeerbeelden te trekken. De gebruikelijke ‘trek ons ook eens’ kan er ook nog bij, maar de hele tijd met een camera-met-kabels door die massa proberen te geraken, is iets totaal anders. Zal ik wel tijd hebben om een Rodenbach te drinken ? Mijn schat heeft al gezegd dat HIJ het NIET doet ! Foto’s wel, camera niet. Ik heb er niet echt ervaring mee en vrees dat het op niets zal trekken. Plus : ik zwijg niet en al mijn gemompel zal er weer op staan, zoals op de vakantiefilmkes. Rechtstreeks op dvd ? Die schijf zal het bekijken niet waard zijn : bibberbeeld, te vlug draaien, verkeerd zoomen, … Maar ik heb ‘Ja’ gezegd, dus zal ik het proberen, schaap als ik ben.

Dat het haar ver-schrik-ke-lijk veel Rodenbach’s zal kosten, staat al vast. 😉

Vragen

Ik ben dus deze week ‘van telefoon’ geweest en ik weet niet wat het is of hoe het komt, maar ik heb toch veel vreemde vragen gehad :

Mensen die zelfstandig geweest zijn, na jaren van voltijdse arbeid, en enkele weken geleden hun zaak hebben stopgezet, stellen zich opeens de vraag of ze zouden kunnen ‘doppen’ ?
Ja, dus !

Een uitbetalingsqinstelling, die verantwoordelijk is voor het correct samenstellen en tijdig indienen van het dossier, vraagt mij welke documenten er zouden moeten ingediend worden voor een routine-aanvraag !
Nieuwe medewerkers die te weinig opleiding gekregen hebben ?

Vaders die gehoord hebben over ‘jeugdvakantie’ en vragen wanneer hun kind, die pas eind deze maand afstudeerd, daar recht kan op hebben.
Pas volgend jaar, mits tewerkstelling.

Moeders die bellen om te vragen waar de stempelkontrole is want haar dochter kan het niet vinden.
Dat is al meer dan jaar afgeschaft !

Of een alleenstaande vrouw met 2 kinderen een werk moet aanvaarden en dus haar kinderen moet uitbesteden ? Of dat wel normaal is ?
Ze mag weigeren maar dan zal ze haar uitkering verliezen.

Op een website gezien dat je 1526 dagen gelijkgestelde dagen bij je pensioen mag tellen voor je beroepsverleden. Of dat waar is en waar je die gelijkgestelde dagen kan vinden ?
Bel naar de pensioendienst. Dit heeft niets te maken met werkloosheid !

Dus neem de telefoon en bel naar het WerkloosheidsBureau van Brugge. Het geeft niet dat je niet in ons ambtsgebied woont. Ook niet dat de RVA een website heeft waar je (bijna) alles kan op vinden, in tamelijke mensentaal. Dat veel van mijn collega’s een voltijdse job hebben én kinderen groot gebracht hebben, doet hier ook niet terzake. Alle vragen over pensioen, vakantiegeld en -dagen, … bel naar WB Brugge ! Wij kunnen je niet helpen maar je hebt toch gebeld hé.

Dat ouders bellen voor hun kinderen stoort mij want hoe kunnen die kinderen dan zelfstandig worden, -werk zoeken, -leven ?

Ik heb op alle vragen beleefd en geduldig geantwoord, ook al had ik soms zin om hun nek om te wringen 😉