Razor Reel Fantastic Film Festival 2013

Voor zij die vergeten zijn of die er niet op gelet hebben : Het RRFFF gaat vandaag van start.

Vanaf vandaag tot en met 2 november is het weer griezelen, lachen, trillen, … geblazen met films uit binnen- en vooral buitenland.

Er is voor elk wat wils en dus zeker NIET alleen horror/slasher-films.

Ga eens een kijkje nemen op www.rrfff.be voor het volledige aanbod. Ik durf te wedden dat er iets tussen zit dat je niet wil missen.

Tot daar !

Advertenties

RRFFF of de poezen ?

Gisteren : We worden zeer laat wakker. Ik blijf nog een tijdje liggen met Kyra bij me. Wanneer ik opsta merk ik dat ze ‘trekt’ met een achterpoot. Ik probeer haar te onderzoeken, maar zoals gewoonlijk, mag ik haar niet (meer) aanraken. Ze blijft boven.

Neelix komt niet naar me toe maar ik vind het vlug en streel het eventjes. Ik zet vers eten, wat het gretig komt opeten. Ik heb al gemerkt dat het, wanneer het klaar is met eten, het met zijn voorpootjes naast het schaaltje wrijft. Ik vermoed dat het zo zijn geur wil afgeven om te zeggen : dit is van mij ! Aangezien Kyra er zich niets van aan trekt, zeg ik er niets op.

Om 14 uur was er een film in RRFFF dat we wilden zien maar ik had al vlug besloten om niet te gaan. Omdat mijn liefste alles zelf wil doen : om boodschappen gaan, eten klaar maken, … werd het te laat en heeft hij ook besloten om pas naar de film van 20 u te gaan met de Q&A achteraf. Ik blijf thuis bij de poezen omdat die film me toch niet echt ligt.

In de namiddag kijken we samen naar opgenomen series want de digicorder raakt overvol. De kleine poes is aan het spelen of dicht bij ons. Kyra blijft boven.

Mijn schat maakt zich klaar en vertrekt, ik blijf verder naar tv kijken. Ik bekijk het laatste van LOTR, The Return of the King, en aan het einde begin ik heel hard te wenen. Duidelijk ben ik er nog niet …

Ik kijk dan naar opgenomen films. De eerste 2 hebben we al gezien, dus mogen die er direct af. Ik ben nog bezig aan de derde film wanneer mijn liefste thuis komt en veel te vertellen heeft.

Ook Kyra komt naar beneden en eet. De kleine maakt zich eerst heel klein, sluipt dan dichter en blijft op een halve meter zitten kijken hoe Kyra eet. Kyra kijkt zo nu en dan om, ziet de kleine zitten maar eet verder. Hoopvol.

Ze wil naar buiten dus doe ik het luikje open. Natuurlijk twijfelt ze en zo komt Neelix dichter bij haar. Dan doet Kyra opeens een aanval naar de kleine. Wij beginnen te roepen en ze vlucht weg naar de keuken. Wij bekijken Pruts en zien dat het een krabbel heeft van de ooghoek tot aan de punt van het neusje ! Kyra komt terug en gaat naar buiten. Neelix blijft dicht bij me tot het tijd is om te gaan slapen en het in de badkamer moet, nu zeker voor zijn/haar eigen veiligheid !

Wanneer ik goed en wel in bed lig, komt Kyra bij me slapen.

Vandaag : Verandering naar winteruur. Bah !

Ik word wakker en Kyra ligt dicht bij me. Ik streel haar nog een tijdje en sta dan op. Zij blijft boven want we horen Pruts beneden ravotten.

Na het ontbijt ga ik met enkele zomerkleren naar boven. Kyra komt bij me en ik streel haar. Wanneer ik met winterkleren naar beneden wil gaan, wil Kyra ook mee tot ze Pruts op de trap ziet zitten. Ze blaast, draait zich om en zoekt haar plaatsje onder mijn kleren op. Jammer.

Neelix bekijkt alles wat ik doe : was opplooien, vaatwasser legen, kattenbak uitkuisen, de krantenknipsels lezen, … Wanneer het moe is, gaat het al in de zetel liggen wachten tot ik erbij kom zitten. Het komt dan op mijn schoot in mijn armen liggen en doet een dutje. Zalig !

Hoe kan ik van 18 uur tot na middernacht de poezen alleen laten door naar het RRFFF te gaan ? Er zijn 3 films die ik graag zou zien. Ik kan ze niet samen alleen laten want ik vrees voor het leven van Neelix of het zou er toch zeker een trauma aan over houden. Het is niet eerlijk dat de kleine heel de tijd in de badkamer moet blijven. Ik kan Kyra ook niet buiten sluiten want het is er zeker het weer niet voor. Daarom : ik blijf thuis ! Mijn schat moet me maar alles vertellen wanneer hij terug thuis komt ….

RRFFF dag 2

We zijn met de fiets, wegens werken aan de parking aan de Biekorf is er enkel plaats voor abonnees, naar het RRFFF gereden om te gaan kijken naar de film Tower Block. Dit is een stevige Britse thriller met veel (voor ons) bekende acteurs. Wanneer deze film op tv komt, en dat zal het zeker (enfin, zou toch moeten), is het zeker de moeite om te kijken ! Met de vragen : wie is de schutter, zullen ze het overleven en zoja, wie ? blijf je toch het laatste moment aan je scherm gekluisterd. Een echte aanrader !

Omdat ik het niet vertrouwde en ook omdat ik niet zo gek ben van zombies, heb ik de volgende film Cockneys vs Zombies niet willen bekijken. Grote fout, bleek achteraf. Het was helemaal geen slasher- en goorfilm maar eerder een vol-van-Britse-humor-film waarin toevallig zombies rond lopen. Denk aan Monty Python waar ondoden in rond lopen. Jammer. Ik moet in het vervolg meer vragen stellen.

In plaats daarvan zijn we naar de Biekorfcafé gegaan. Ik had zin in een Rodenbach. We wilden eens zien of er al iets te fotograferen viel. Er zou daar een XPO ART XPOSITIE doorgaan : kunstenaars werden gevraagd een fantastische filmaffiche te ontwerpen. Groot was onze verbazing toen er nog niets van te zien was. Er lagen ook (nog) geen brochures ! Toch eens melden/vragen aan de organisatoren …

Daar ben ik een collega tegen gekomen die het meeste weet over de nieuwe degressiviteit. Hij heeft me uitvoerig verzekerd dat er zeer veel ECHT automatisch zal gebeuren. Ik moet er zeker geen schrik van hebben. Ik ben al een beetje meer gerustgesteld maar zal het pas weten wanneer ik het echt zal moeten doen. Maar dat is pas voor na mijn verlof, dus zal ik er nu nog niet (teveel) aan (proberen te) denken …

Na een uurtje wilde ik terug naar (mijn veilige t)huis en de poezen. Mijn schat zou nog kijken naar de volgende film Shiver en foto’s nemen van de Q&A, achteraf. Zo reed ik alleen naar huis en was blij weer bij mijn schatten te zijn.

Neelix, de Pruts : dag 2

Mijn schat moest werken. Ik ben ook opgestaan want ik wilde zien hoe Pruts de nacht had doorgebracht. Het was blij ons te zien, of is dit wishfull thinking? Ik weet dat ik blij was hem/haar te zien. Hoog tijd om het geslacht te bepalen, hé. We hebben alle 2 gekeken en zijn het nu nog niet zeker. Ach, het speelt geen rol : het is een katje.

Kyra bleef weer boven. Ze kwam wanneer ik haar riep. Ze liet zich strelen en at gretig de ‘speciaaltjes’ op dat ik boven bracht. Ik wilde iets forceren want zo ging het niet goed tussen die 2. Ik ging met beide poezen in de badkamer zitten en deed de deur dicht. Kyra miauwde klagelijk en wilde naar buiten. Wanneer er oogcontact was met Pruts, blies ze. Pruts was niet onder de indruk. Die bekeek haar en begon zelfs voorzicht te spelen met het speelgoed dat ik had klaar gelegd. Kyra liet zich strelen maar was duidelijk niet gelukkig. Na een tijdje heb ik hen alleen gelaten voor enkele minuten. Toen er niets gebeurde heb ik de deur terug open gedaan. Kyra is terug naar boven geslopen, de kleine is al spelend naar buiten gekomen. Toch bleef mijn verdriet sluimeren, maar al iets verder op de achtergrond.

In de loop van de namiddag hoorde ik Kyra geregeld klaaglijk miauwen. Ik ging dan naar haar toe en vanop de trap streelde ik haar en probeerde haar naar beneden te lokken, wat me niet lukte. Ik was ongelukkig met de situatie.

Opnieuw moest Neelix in de badkamer omdat we naar de RRFFF vertrokken, maar deze keer gaf het er niet om want toen ik nog eens de deur open deed om te kijken, was het aan het spelen en keek nauwelijks op. Ik riep Kyra en die kwam naar beneden, at haar buikje rond en ging naar buiten.

Toen ik terug thuis kwam en de kleine terug uit de badkamer liet, was het blij dat het opnieuw een groter terrein had om in rond te crossen. Kyra kwam geregeld binnen en buiten. Ze ging boven liggen rusten. In de loop van de avond heb ik Pruts opnieuw bij me genomen en is het in slaap gevallen in mijn handen. Zo heeft mijn liefste ons gevonden.

Toen hij eindelijk klaar was met zijn foto’s en verslag voor de Stadsomroep, was het al ruim na 1 uur ! De kleine in de badkamer achterlaten gaat steeds vlotter zowel voor hetzelf als voor mij. Kyra was boven op me aan het wachten en kroop onmiddellijk dicht bij me.

Razor Reel Fantastic Film Festival 2012

De kop is eraf : de openingsfilm van het RRFFF werd gisteren vertoond in Kinepolis gevolgd door een receptie.

Die film was : ‘Safety Not Guaranteed’ , een komedie. Niet direct het soort film dat je zou verwachten op dit filmfestival en toch … De organisatoren willen af van het idee dat ze enkele horror- en/of slasherfilms zouden vertonen ! Alle soorten films komen in aanmerking … als er maar een hoek af is. 😉

Het volledige programma kan je hier terug vinden. Check it out ! Er zit zeker een film tussen die je zal bekoren. Wij zullen het de komende dagen in elk geval druk hebben met films bekijken en foto’s nemen van de guests die komen spreken of voor een Q&A.

Neelix, de Pruts :  1ste dag.

Mijn schat stond op want hij moest werken. Ik hoorde de kleine beneden en ging kijken. Het was al druk aan het spelen. Kyra kwam ook naar beneden maar ging onmiddellijk terug naar boven. Dat vond ik bemoedigend : ze wilde toch niet direct weer naar buiten. Dit was nog steeds haar huis. Ze zou wel ontdooien, hoopte ik.

Ik observeerde Neelix hoe het at, speelde, sliep en de kattenbak bezocht. Zo nu en dan kwam er een glimlach op mijn smoel toen ik het zag spelen. Ik maakte vergelijkingen met onze vorige poezen.

Opeens vond ik het niet meer. Na lang zoeken vond het ik in een heel klein hoekje. Ik streelde het eens en liet het slapen. Ondertussen kon ik ook een en ander doen, zoals de vele foto’s inladen die ik in die 2 dagen al genomen had van die kleine spruit. Toen het wakker werd begon het weer erg te miauwen. Ik vond het al bevend onder tafel. Ik nam het op en hield het dicht bij me. Het beven hield op en het motortje sloeg aan. Zo troostten we elkaar een tijdje tot het uit mijn armen wilde om te eten en te spelen.

Tegen dat mijn schat thuis kwam had ik Kyra al enkele keren gezien maar ze ging
steeds terug naar boven of ging achter de zetel vooraan liggen. Pruts had
ondertussen veel gespeeld, gegeten en geslapen.

Toen we moesten vertrekken naar het RRFFF hebben we de kleine terug in de badkamer opgesloten, voor zijn eigen veiligheid maar ook omdat het kattenluikje dan open kan blijven voor Kyra.

Wanneer we terug thuis waren mocht het terug vrij door het huis lopen tot het tijd was om te gaan slapen. Kyra is terug bij me komen slapen.

Zou het goed komen tussen die 2 ? Ik hoop het van harte …

RRFFF, dag 8 en meer

De laatste dag van het Razoreel Fantastic Filmfestival zit erop !

We hadden de dag verkeerd ingedeeld en zo kwamen we bedrogen uit. Eigen schuld, dikke bult. Er was een herhaling van een film dat we ook aangeduid hadden maar niet konden zien wegens dubbele boeking en de andere gekozen. De film werd nog eens vertoond wegens technische problemen tijdens de eerste vertoning. We hadden dat gezien, opgemerkt, maar verkeerd onthouden.

Wij dus naar Brugge om te merken dat we voor die film te laat waren. Ook voor de foto’s van de nominaties voor de Melies D’Or (kortfilms) waren we te laat. De volgende film was pas om 20 uur maar dan moesten we naar het Stadstheater voor de voorstelling ‘Ne Vuilen Avond’ van en met Jan Desmet.

Over die ‘Vuilen Avond’ kan ik kort zijn : het was minder dan we verwacht hadden. Voor een verslag verwijs ik je graag naar de site van Moon Art Gallery. Jammer, maar zo is het nu eenmaal.

We hadden dus nog 2 uren over en niets te doen. Die hebben we dan maar opgevuld door in het Cultuurcafé van de Biekorf (bij Noël) iets te graan drinken en buiten te zitten roken. Gelukkig was het warm en droog. Ja, een mens moet iets doen wanneer je geen ‘shopper’ bent, hé.

Na de ‘Vuilen Avond’ vlug terug naar de Cine Liberty (Zwarthuis van vroeger) om te merken dat ze een uur in retard waren. Zo konden we ook nog de Q&A meepikken van Howard Ford, de mede-regisseur van The Dead, een rasechte zombie-film. Dat ik die film gemist heb, geeft me dus zeker niet. Dat ik de Q&A heb bijgewoond was schitterend ! Die kon kon zo enthousiast vertellen over zijn film dat je bijna zin kreeg om het te bekijken. Bijna, want ik kan niet tegen zombies. Hij wist te vertellen dat de film is opgenomen in Burkina Faso en dat 30.000 dollar van zijn 150.000 dollar budget opgegaan is aan steekpenningen en ‘overvallen’. Ze werden gezien als een bewegende kassa. Zelf had hij een crew van 12 mensen meegebracht. De lokale bevolking werd in dienst genomen voor alle andere taken : runners, opbouwers, acteurs (zombies), extra’s, … Ze hebben gewerkt met een echte kanibaal : hij at mensenvlees ‘maar alleen als het al niet te rot was’ ! Ook nog dat ze verschillende takes moesten nemen omdat de ‘zombies’ niet konden nalaten van glimlachen. Toen hij vroeg hoe dat kwam werd hem verteld dat ze in die paar dagen zoveel verdienden dat ze hun familie 3 maanden konden onderhouden ! Ja, je zou voor minder glimachen, natuurlijk.

De laatste film van de avond, en het festival, was Stalker, een stevige thriller van Martin Kemp, de bassist van Spandau Ballet. Voor de film wilde hij alleen zeggen : geniet van de film en see you after.

Enjoy the movie

Ik vond het een zeer mooie, goed opgebouwde thriller ! Alles klopte en alle vragen werden beantwoord, de spanning werd opgebouwd en je werd vaak op het verkeerde been gezet. Het was niet zo je direct wist hoe het ineen zat. De vertolkingen waren subliem ! Een aanrader !

De Q&A achteraf met Martin Kemp en actrice Jane March verliep heel spontaan. Hij is begonnen om de organisatoren te bedanken, als eerste van alle Q&A’s, toch waar ik bij aanwezig was. De man is zo gewoon om in de schijnwerpers te staan dat hij er zeer rustig onder blijft maar ook dat hij heel ‘normaal’ gebleven is. Alle vragen werden heel vriendelijk beantwoord en meer. Ook de vragen over Spandau Ballet. Jane March is een klein, fijn madammeke die goed moest lachen toen er iemand vroeg hoe vaak ze op een bankje heeft moeten staan. Ja, het ging er zeer aimabel aan toe. Ook achteraf was het signeren van een LP en de (mooie) catalogi van RRFFF geen enkel probleem. Ze hebben ook ruim de tijd genomen op de poseren voor foto’s met het talrijk gekomen publiek. Heel lieve mensen.

eventjes poseren

Bij het buiten komen, direct na de film, stond ik nog wat te shaken en mijn hart klopte aan 200. Ik moest nog eventjes bekomen en terwijl ik daar zo stond zag ik Martin Kemp. Ik ging op hem toe om hem te bedanken voor de mooie film maar kreeg niet de kans. Hij zei direct : bedankt voor je reactie ! Ik had nog niets gezegd maar hij moet gezien hebben dat ik nog onder de indruk was. Hij zei nog dat ik hem het mooiste compliment gegeven had, de lieverd, want het was de bedoeling dat zijn film mensen zou raken en dat was duidelijk bij mij zo. Hij nam me aan mijn elleboog mee maar Jane March om mijn reactie te tonen. We hebben eventjes staan praten en het voelde aan alsof ik met mijn beste vrienden stond te kletsen. Al vlug ging het over andere dingen dan de film en zijn muziek. Ze vonden het zo’n verademing om eens over iets anders te kunnen praten. Toen er anderen bij kwamen staan, heb ik me geëxcuseerd en ben naar buiten gegaan om te roken want ook dat had ik (nog) nodig om mijn zenuwen terug onder controle te krijgen. En ik was niet alleen …

We zijn niet gebleven voor de afterparty : het was al laat genoeg voor ons oude luitjes en het zag er naar uit dat het ‘leuk’ worden. Mia stond ver en ik had alles al gegeven …

Nancy with guests.

Het was bij tijden lastig voor iemand als ik die gewoon is om de hele avond in haar luie zetel door te brengen. Ik moest me klaar maken, naar daar rijden met de fiets of met Mia, goed bijhouden wat waar te doen was, ondertussen aan de nicotine verslaving voldoen, films bekijken, foto’s nemen en proberen dat die op iets trekken, proberen te onthouden wat er bij de Q&A allemaal gezegd werd, niet vergeten de nieren te spoelen, de fiets of Mia terug vinden, terug thuis de foto’s inladen, selecteren, doorsturen, …

MAAR HET WAS HET WAARD !

BEDANKT lieve mensen van Razorreel voor alles : de grote variatie aan films (zodat ik er ook veel heb kunnen bekijken), dat we er bij mochten zijn, dat we foto’s mochten nemen, dat jullie ze op jullie site hebben geplaatst, dat jullie altijd zo vriendelijk waren (ondanks jullie soms zichtbare vermoeidheid), voor het organiseren van het hele evenement !

BEDANKT ! MERCI ! THANK YOU ALL VERY MUCH !

Tot volgend jaar !

Martin Kemp

Het verslagje van de RRFFF, dag 8 (eigenlijk 9) zal voor morgen zijn. Nu alvast enkele foto’s van Martin Kemp. Hij dus de basist van Spandau Ballet. Ja, ja. Een zeer lieve kerel en ja, ik heb hem gezien, heb tegen hem gesproken en heb hem aangeraakt en meer …  ! Hoera !

 

Uitleg morgen …

RRFFF, dag 7

Eigenlijk is het dag 8 maar ik heb dag 7 overgeslagen wegens geen films voor mij. Enfin, dat dachten we tot mijn schat terug kwam en zei dat ik The Wicker Tree eigenlijk ook had kunnen bezien. Aangezien het een zeer goede film is, zullen ze die nog wel eens ergens op tv uitzenden. Dan zal ik die bekijken vanuit mijn luie zetel. Ik was toch blij met mijn avondje ‘verlof’. 😉

Gisteren zijn we 2 films gaan bekijken met 1 Q&A achteraf.

De eerste film was Zonad, een Ierse komedie van de broers John en Kieran Carney. Het gaat over een 2 kerels die ontsnapt zijn uit een rehabilitatiecentrum voor alcoholverslaafden. Eén ervan komt terecht in het Ierse dorpje Ballymoran waar hij zich voordoet als een Alien. Iedereen in het dorpje geloofd hem ! Hij geniet van zijn beroemdheid om gratis bier te scoren. Wanneer zijn mede-ontsnapte op de proppen komt als Bonad, zijn meerdere, loopt het verkeerd.

Dit is een zeer leuke film, op het absurde af maar er net niet over. Hilarisch in de oudbollige fifties stijl, alles wat bij het haar gegrepen maar net passend bij de humor. Wij hebben ons zeer geamuseerd en raden deze film ten zeerste aan !  75 minuten onvervalste, eenvoudige humor waarbij je nadien afvraagt : Hoe is het mogelijk ? 😀

De tweede film, Kill List, een Ierse horror/thriller van Ben Wheatley. Het gaat over een koppel in geldnood en dat brengt de nodige stress en spanningen met zich mee. Wanneer hun goede vriend, met zijn nieuwe vriendin, komen eten escaleert alles in een fikse ruzie. Samen met zijn vriend zal de man enkele huurmoorden plegen om zo geld in het laatje te krijgen. Al snel wordt duidelijk dat er een en ander niet pluis zit …

Op papier was de film veel belovend maar kon de verwachtingen niet inlossen. Veel teveel vragen werden niet beantwoord, andere dan weer te vlug. Zijn er cruciale stukken op de montagevloer belandt of werden ze nooit gefilmd ? De film kabbelt wat aan tot er dan extreem geweldadige stukjes te zien zijn om dan weer verder te kabbelen.  Jammer, maar geen aanrader.

De Q&A achteraf met de regisseur, Ben Wheatley, viel ook wat in het water omdat de man zeer dronken overkwam. Dat er al zeer veel kijkers al zuchtend en blazend naar buiten waren gegaan, kwam blijkbaar ook niet goed over. Hij wist te vertellen dat de film voortkomt uit een nachtmerrie (achtervolgd worden door naakte, oude mensen) en hij wilde een horrorfilm maken. Hij raadde ons aan om 14 dagen over de film na te denken en dan pas met de vragen af te komen … Neen, bedankt ! Gezien, niet zo goed bevonden en zo vlug mogelijk vergeten.

Van het talrijke publiek ...

 

… bleef er nadien niet zoveel meer over.

We zijn huiswaarts gereden met toch een grote smile op ons gezicht : 1 leuke film gezien, een dronken (?) regisseur die duidelijk pissed off was en een ritje met Mia gehad. Een geslaagde avond, dus.  😀

Vandaag de laatste avond van het Razorreel Fantastic Filmfestival en ook  ‘Ne Vuilen Avond’ ertussen.