De rattenvanger van … euh … Brugge.

Enkele huizen verder woonde er een buurman die het niet erg nauw nam met hygiëne. Gevolg daarvan was dat mijn buren last kregen van ratten. Hij is nu weg, buiten gezet wegens wanbetaling (zeggen ze), maar de ratten zijn er nog steeds.

De Gemeente en Stad Brugge werden gecontacteerd en die ‘zouden het onderzoeken’. Thank you very much !

Vele weken later zijn er nog steeds ratten. Hoe ik dat weet ? Mijn kater Toyah heeft in ’t weekend een geschenkje gebracht. We hebben het de volgende dag  gevonden : een dode rattenjong. Ja, dood, gelukkig. En gisteren was hij met een levend rattenjong aan het ‘spelen’ in de tuin ! Ik heb het jong direct afgenomen maar kon het toch niet over mijn hart halen om het dood te doen. Ik heb het, zo ver mogelijk, in de weide gesmeten. Ik hoop heimelijk dat het de kop in is. Erg, hé.

Dat ze maar vlug komen om ze allemaal te verdelgen want muizen in huis is nog van hier tot daar, maar ratten !?! Neen, bedankt !

Advertenties

Het heeft niet mogen zijn …

Toen ik deze middag thuis kwam heb ik nog eens gekeken of de magere poes soms niet terug gekomen was. Mijn schat was er niet om afkeurend te kijken, dus …

Ik heb hem gevonden : hij ligt dood achter het tuinhuisje. Ik weet zeker dat hij er dinsdag niet lag want ik heb overal gekeken, ook daar. Wanneer hij terug gekomen is weet ik niet, maar opnieuw 2 dagen zonder eten is was er teveel aan.

Verdoemme, hé ! Was hij niet weggegaan had ik hem er misschien terug door gekregen. Enfin, hij is uit zijn lijden verlost.

Ik heb zekerheid maar ook verdriet voor de lieverd. Mijn schat zal hem vanavond begraven … 😥

Weg …

Toen ik deze ochtend opstond vond ik de poes niet. Hij lag niet op ‘zijn’ plaatsje, onder een paneel van de schutting.

Ik ben de hele dag op mijn ongemak geweest. Toen ik terug thuis kwam was hij er nog niet. Ik heb gezocht maar niet gevonden. Ook mijn buurman heeft hem niet meer gezien en het eten is onaangeroerd gebleven.

Ik weet dus niet of hij verder getrokken is of ergens weggekropen om (toch) te sterven …

In elk geval heb ik gedaan wat ik doen moest : ik heb hem eten, drinken, liefde en knuffels gegeven. Zoveel ik kon. Ik verwijt mezelf niets.

De dierenarts die vanavond voor hem zou langs komen heb ik afgebeld.

Ik zal blijven uitkijken en hopelijk zie ik hem nog eens terug : heel dik en gezond, al vrees ik ervoor. Ik kan maar hopen dat zijn lijden over is …

Mag ik hopen ?

Toen ik gisteren nog eens ging kijken naar de poes kwam hij(?) naar me toe. Ik kon hem niet overtuigen iets te eten of te drinken maar knuffelen mocht ik wel. Zo ben ik er een hele tijd bij gebleven en heb hem gestreeld tot hij er zelf genoeg van had. Hij genoot er zichtbaar van. Ondertussen vielen mijn tranen op hem. Ik dacht dat hij nog een laatste keer gepaluft wilde worden voor hij stierf.

Na opnieuw een slechte nacht was ik blij te merken dat hij deze morgen nog leefde. Hij kwam weer naar me toe en ik heb hem nu kunnen overtuigen om iets te eten en te drinken. Hij is echt vel over benen : nergens is er nog iets van vlees te zien.

Natuurlijk moet het nu gebeuren, nu ik terug moet gaan werken nadat ik 3 weken thuis was en hem beter had kunnen verzorgen.

Ik zal straks nog eens proberen en zo hopelijk kan hij er weer door komen.

Ja, ik, sentimentele ziel, ben hoopvol ! Mijn hart zal weer breken moest hij nu toch nog sterven. Het is zo’n lieverd.

Shock ! Horror !

Gisteren zat ik hier rustig een puzzelke te maken toen ik plots iets uit de hoek van mijn oog zag. Het was een grijze poes. Mijn eerste gedacht was dat het een was van hier uit de buurt : grijs met wit. Een kater die samen met zijn broer (vermoed ik) die rost met wit is, geregeld mijn katin komt bezoeken.

Ik keek nog eens goed en zag dat het een volledige grijze was. Ik tranen in mijn ogen : mijn verloren poes was terug ! Toen zag ik hoe uitgemergeld het was ! Echt vel over been ! De arme schat kon z’n hoofd niet meer opheffen van ellende en keek me van opzij aan. Ik was uitzinnig van verdriet en vreugde.

Voorzichtig deed ik de schuifdeur verder open maar het liep sukkelde weg. Ik direct het eetbakje van mijn poezen gepakt en buiten gezet. Het vertrouwde het niet en waggelde verder. Ik heb het toen gelokt met hun korrels. Het herkende het geluid en kwam terug. Terwijl het aan het eten was heb ik het een streeltje kunnen geven.

Terug binnen heb ik foto’s genomen. Deze heb ik dan vergeleken met die van Chewy want deze was zo groot. Ik zag direct dat het de mijne niet was want deze had wit aan de pootjes en mijn poes heeft nergens wit. Oef ? Niet echt.

tn_IMG_8782

  tn_IMG_8784

tn_IMG_8785

 

 

 

Het at afwissend van het vlees en de korrels. Na een mini-dutje heeft het nog een beetje gegeten.

Daarna heeft het een tukje gedaan tussen de planten in de zon. Toen ik nog eens ging kijken is het terug weggewandeld en kon ik het niet meer terug vinden.

Natuurlijk heb ik slecht geslapen en ben vroeg opgestaan om te kijken waar het was. Ik heb het gevonden op het braakliggend terrein, niet ver van de tuin. Het ligt te rusten in de zon. Hopelijk komt het terug eten zodat het weer sterker wordt …

Deze moet al lang op de dool zijn. Ik begrijp niet hoe iemand die zo’n schepsel ziet er geen compassie mee krijgt en het niets te eten geeft.

Ben zojuist nog eens gaan kijken en ik vrees het ergste : het wil niet eten van de speciale korreltjes die ik mijn schat heb laten meebrengen of drinken van de kattemelk. Het is te laat en ligt te sterven … 😥

Goed geregeld.

Het zou hier nu allemaal ok moeten zijn. Stef is gisteren langs geweest om me (nog) eens te tonen hoe ik het best werk met WordPress en Flickr . Hij had al het een en ander aangepast en nu is alles picco-bello in orde. Bedankt, lieve jongen. 😛

Mijn kuisvrouw S. had haar gisteren overslapen en ze is nu bezig ons huisje weer proper te maken. Ben ik blij dat ze er is zodat ik niet zelf moet doen. Ze gaat ook om de 2 weken naar mijn moeder en verleden week heeft mijn ma tegen haar gezegd dat het ik was die ruzie had gemaakt ! Om dood te vallen 👿 Maar ze mist me niet, zegt ze, aangezien ik vroeger toch niet veel kwam of veel voor haar deed. Ok. Zoals ze verkiest : ik zal nu nog minder gaan en doen. Zo ben ik er lekker vanaf.

S. zegt dat er een kat gevonden is die zou kunnen mijn Chewy zijn. Ze zal deze middag eens gaan kijken en me iets laten weten. Mijn hart zit in mijn keel. Ik weet dat ik geen hoop mag hebben, want ze is al 5 maanden weg, maar ik kan het niet laten. Zolang ik niet weet wat er van haar geworden is …Ik mis haar nog steeds ! 😥

Mijn schat is boodschappen aan het doen. Ik vraag me af welke lekkere dingen hij nu weer zal mee hebben om klaar te maken. Ben ik een verwend nest, of niet ? 🙂 Mijn leven is goed geregeld !

Wij eten ’s avonds nooit boterhammen met toespijs. Meestal Cracotten of (ik) rijstkoeken met Brie of Camenbert. Later komen de pinda’s boven. Zeer slecht voor mijn lijn. Gisteren heb ik een grote kom Smaks gegeten. Dat heeft was lekker ! Ik was vergeten dat ik dat zo graag at, maar dan niet als ontbijt. Ja, ik weet het, ik ben een rare … 😉