Goeie voornemens en het is nog geeneens Nieuwjaar.

Nu het einde van ons verlof nadert en ik nog eens tegendraads wilde doen, heb ik aan mijn schat gezegd dat we naar het containerpark zouden. Na een zeer korte zoektocht op het internet wist ik dat het grootafvalpark, bij ons in de buurt, deze namiddag en ook morgen open zou zijn.

Ik wilde nog deze namiddag gaan, just in case mijn dienstenchequekuisvrouwke morgen (weer) niet kon komen. Ik zou dan morgen in de voormiddag moeten kunnen kuisen. 😩

Mijn liefste was bijna in shock van mijn mededeling : iets weggooien is niet zijn sterkste punt. Hij zou dan op zolder moeten ! Kan je er niet meer bij misschien ? Ik zal me er toch eens moeten van aan trekken, hé. (Je moet weten dat ik nooit op onze zolder kom en niet wil weten wat daar nog allemaal staat.) En ook nog  Maar Zoet, moet dat nu ? Ja, dat moet nu want anders komt het er weer niet van.

Na enig twijfelen en wachten (een mens weet nooit dat ik nog van gedachten verander) en geen tegen-argumenten vindend, is hij naar boven getrokken.

Enkele uren later is dit ‘wat echt weg mag’ :

 

Toch al de moeite, hé. Ik had hem dan eens meer tijd moeten geven. Wie weet hoe groot de stapel dan zou geweest zijn.

Gelukkig ben ik goed in ‘klasseren’ en zal ik alles in Mia krijgen zodat we maar 1 keer moeten rijden.

Nu nog hopen dat er niet teveel mensen hetzelfde idee hadden als ik en dat die containerparkmedewerkers een beetje gewillig zijn.

Advertenties