Vraag van de dag.

Na 2 nachten niet goed te hebben geslapen en nog moeten wennen aan het nieuwe ritme (vroeger opstaan, vroeger eten, vroeger gaan slapen, niet kunnen roken wanneer ik wil, niet meer gezellig thuis met de poezen zijn, …) zat ik er deze ochtend een beetje door. Het duurde daardoor iets langer om mijn goede humeur te vinden. Ja, ik kan enorm last hebben van ochtendhumeur.

Aangekomen op het werk, besefte ik dat ik het onthaal mocht doen en ik fleurde op. Toen ik, in de eerste 10 minuten, 2 keer een ‘korten’ kreeg van dezelfde collega, werd ik zeer boos en had zin om terug naar huis te gaan ! Hij moest het maar zelf doen ! Maar aangezien niet hij er de dupe van zou zijn en ik zelf teveel zin had om het zelf te doen, ben ik gebleven. Wel heb ik alle telefoons voor die dienst rechtstreeks aan hem doorgegeven. Ik weet nu zeker dat hij gewerkt heeft ! Mijn wraak was zoet. Ja, zo ben ik.

Er zijn veel bezoekers gekomen en ik heb zeer veel telefoons beantwoord of doorgegeven, zodat ik tegen de avond toch redelijk moe werd. Toen kwam DE vraag :

  • Zij : Ik vraag me af of je me zou kunnen helpen.
  • Ik : Ik zal proberen. Zeg maar …
  • Zij : Ewel, ik zal het eens uitleggen … En ze doet een heel verhaal waar ik kop noch staart aan kan knopen en die niets met werkloosheid of loopbaanonderbreking te maken heeft.
  • Ik : En wat is uw vraag juist ?
  • Zij : Ewel, ik heb het toch gezegd ? … En ze doet precies hetzelfde verhaal waar ik nog steeds niet kan uitmaken waar ze naartoe wil.
  • Ik : Juist. Goed. Maar wat is uw vraag juist ? Betreft het uw uitkering ? Heeft u een brief van ons ontvangen ?
  • Zij : Een brief ? Neen. Uitkeringen ? Welke uitkeringen ? Ik krijg helemaal geen uitkeringen.
  • Ik : Heeft u een aanvraag ingediend om uitkeringen te bekomen ?
  • Zij : Ik denk het niet.
  • Ik : Mag ik vragen waarom u dan belt naar de RVA ? De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening ?
  • Zij : Ewel, ik wilde eens mijn verhaal doen en dat heb ik nu gedaan. Bedankt om te luisteren.
  • Ik : Euh, graag gedaan.
  • Zij : U hebt me goed geholpen.
  • Ik : Euh, als u het zegt.
  • Zij : Nog een prettige rest van de dag.
  • Ik : Voor u ook.

En weg was ze. Tja, zij was gelukkig dus ik ook !

Toch was ik blij dat ik om 16 u 30 kon afsluiten en naar huis komen. Ik hoop dat ik vannacht beter slaap …

Advertenties

De moeder der moeheid.

Maandag met de gebruikelijke frisse tegenzin gaan werken : ik voelde me goed.  Na een namiddag vergadering/les, thuis gekomen en vorig blogstukje gemaakt. Daarna was het tijd voor tv.

Mijn schat wist te vertellen dat ze de Oscaruitreiking nog eens uitzonden op een Prime en dat alle Telenetklanten konden kijken. Het begon rond 21 uur en dat vonden we een meer geschikt uur dan 2u30. Op een gegeven moment begon ik toch moe te worden maar beet door. Iets na middernacht werd het laatste beeldje uitgereikt en wij naar bed.

Na een verkwikkende nacht ben ik gaan werken. Ik was nog maar pas aangekomen of ik merkte het al : ik werd zeer moe. Tegen de middag was ik zo moe dat ik er bijna misselijk van werd. Na het eten was er geen doen meer aan : ik kon niet ophouden met gapen. Ik heb dan maar een uitgangsbon genomen en ben naar huis gekomen. Ik dacht dat een dutje me veel deugd zou doen.

Dat was buiten de poezen gerekend : ze hebben me wakker gehouden door steeds te komen ruiken aan mijn mond, likken aan mijn ogen, op me te komen zitten, over me te lopen, … Ik was te moe om boos te zijn.

Een lange tv-avond is het niet geworden want om 22 uur ben ik al gaan slapen. Mijn liefste ‘was nog niet moe’ en wilde nog op blijven. Hij, die altijd voor de tv in slaap sukkelt, zou nog wat tv kijken. Mij niet gelaten dus ik alleen naar boven. Ik dacht de slaap niet te kunnen vatten zonder hem, maar dat viel zeer goed mee. Dat weet ik nu ook weer. Hij is gewaarschuwd !

Toen ik om 2u20 wakker werd was ik klaar wakker. Ik vreesde dat ik niet meer zou kunnen slapen maar toch dommelde ik na korte tijd terug weg tot de wekker afliep.

Deze ochtend, na 8 zalige uren slapen, was ik zo fris als een hoentje. De laatste werkdag voor deze week (morgen ga ik bloed geven en ben dus thuis) aan het onthaal is voorbij gevlogen ! Ik ben er weer helemaal door. Laat het weekend maar komen ! 😉

Oud en versleten, onnatuurlijk.

Ik voel me oud en versleten ! Weer heel de nacht geen oog dicht gedaan. Ik was niet moe, niet zenuwachtig, had het te warm en daarna te koud, met een volle maag gaan slapen, … Ik heb de uren zien voorbij kruipen in opperste verveling.  Neen, ik zou niet weten hoe het kwam, alleen dat het straf ambetant was !

Daarom dat ik vandaag thuis ben gebleven. Om in zo’n toestand dossiers af te werken zou nefast zijn voor de kwaliteitscontrole. Beter dat ik thuis blijf sloffen al geeuwend en gapend. Ik ben niet in staat om iets zinnigs te doen vandaag. Het is alsof ik al een week niet geslapen heb. Ik kan me moeilijk concentreren, geeuw dat de tranen in mijn open komen, voel mijn leeftijd, geraak maar niet wakker, …

Dat het hier alweer zomers warm is, helpt ook niet. Ik vind deze na-zomer onnatuurlijk ! Het mag gedaan zijn ! Dit is geen herfst ! Het zou nu moeten waaien, regenen, donderen, … De bladeren moeten van kleur veranderen en af vallen. De planten moeten zich klaar maken voor de winter. Neen, I am not amused !

Sorry, maar ik ben zeer moe dus is mijn humeur zoek …

To sleep or not to sleep !

Het was weer leuk de laatste paar nachten. Ik zie mijn schat doodgraag, maar ik zweer je dat het er nog zal van komen dat ik apart slaap.

Hij heeft altijd warmer dan ik. Dat is leuk om mijn plaatsje in bed voor te warmen. Het is minder leuk als hij op mijn plaats komt liggen zweten. Hij smijt ook vaak zijn dekens af en wanneer hij dan koud krijgt, neemt hij de mijne. Ik word dan wakker omdat ik het koud krijg. Wanneer ik de dekens wil terug nemen krijg ik een hele klaagzang dat hij er nu geen meer heeft.

Hij ademt zeer onregelmatig wanneer hij slaapt. In het begin was dat wennen want ik was dat niet gewoon. Het snurken neem ik er ook bij, maar het neuriën is er teveel aan. Ik word er gek van. Maar o wee als een poes een kleine miauw zegt om te vragen of hij/zij bij me mag komen liggen. Dan kan hij niet slapen van het lawaai !?!

We hebben elk een kussen. Waarom moet hij dan met zijn hoofd op de mijne komen liggen ? Ik trek die dan weg en zijn hoofd ‘valt’ dan enkele centimeters. Ik lig dan te grijnzen. 😀

Wanneer ik op mijn zij lig, is mijn kont ingetrokken. Hij ligt als een knipmes op zijn zij. En maar klagen dat hij geen plaats heeft …

Het zal er nog van komen dat ik in de krant kom : ‘Gezinsdrama.  S.P. werd dood gevonden. Blijkbaar is hij gestikt met zijn eigen kussen. R.M. verklaarde dat ze het beu was om steeds moe te moeten gaan werken …’

😆

Moe !

Ik ben doodmoe !

Na anderhalve week gezellig thuis te zijn en te slapen tot na 9 uur. Ik heb toch zo’n 7 à 8 uur geslapen per nacht. Wat een luxe ! 🙂

Met het uurverandering, 1 uur minder, en dan om 6u20, volgens mijn lichaam 5u20, op te staan deze morgen. Dat ik slecht geslapen heb, kon je al raden. Eerst de slaap niet vatten, dan veel te warm ! Ik lag gekneld tussen mijn altijd warmer-dan-ik-schat en de kleine poes, onder het dekbedovertrek. Toen de wekker afliep kon ik er niet mee lachen. 😥

De hele dag, heb ik, tussen mijn druk kletsende collega’s, geprobeerd om enkele dossiers af te werken. Ik heb vanaf 9 uur barstende koppijn. What else is new ? Toch vreemd dat ik, de hele tijd dat ik thuis was, geen enkele keer die bankschroef aan mijn slapen gevoeld heb. Het zal nu wel vlug weggaan, zoals gewoonlijk.

Ik ben te moe om nog veel te schrijven, te moe om te eten, nog vlug wat blogs lezen en in mijn zetel kruipen. Vroeg gaan slapen ? Zal er wel niet inzitten : rond 22 uur zal ik die moeheid overwinnen en klaar wakker zijn tegen ik wil/moet gaan slapen.

Lang weekend.

Gisteren was ik in verlof en heb de hele derde reeks van The 4400 erdoor gejaagd. Begonnen rond 10u30 en iets voor 20 uur had ik alle afleveringen gezien. Het zit weer prachtig in elkaar. Ik kan maar 1 ding zeggen : I want more ! Ik heb gezien dat er al een 4de reeks is. Hoera ! Joepie ! Ik zal nog moeten wachten voor deze op dvd uit komt en dat is niet echt mijn ding. Ik zal niet anders kunnen, hé 😉

Deze namiddag is mijn schat thuis. We zullen samen eten en dan tv kijken. Dat hij in slaap zal vallen, weet ik nu al. Hij heeft er tenslotte al 4 poseerbeurten op zitten deze week, bovenop zijn dagtaak. Ik zal een filmke uitkiezen dat ik zeer graag zie, zodat we er later nog eens samen kunnen naar kijken. 🙂 Vanavond vroeg naar bed want morgenochtend moet hij terug poseren. 😐

Morgenavond gaan we naar een verjaardagsfuif met optreden van ‘Bray’. Dit is Nige Bray met groep. Heb hun samenspel op cd gehoord en het is zeer goed. We zullen weer foto’s nemen die mijn schat, hopelijk, kan verkletsen en waarvan ik er enkele op Flickr zal zetten. 😀

Zondag zal een rustige dag worden … 😉

Alleen thuis.

Het is raar maar ’s morgens ben ik moe, ik werk de hele dag goed door en kom moe thuis. Ik beloof mezelf de hele dag dat ik, eens thuis, een dutje zal doen maar eens hier, ben ik weer duizend man sterk. Voor middernacht zal ik niet gaan slapen om morgen weer moe op te staan …

Mijn schat is gaan poseren en ik heb het ‘kot’ voor mij alleen.
Wat zou ik doen ?
Ik kan aan de pc blijven zitten en eventueel Cubis spelen. Of toch een dvd insteken en een film bekijken. Misschien gewoon tv bezien. Wat dacht je van de Humo lezen en de programma’s voor volgende week aanduiden ? Een boek beginnen of toch breien ?
Morgennamiddag en -avond is hij opnieuw gaan poseren en ben ik weer alleen met de poezen.
Misschien doe ik het wel allemaal of nog iets anders … Keuze genoeg. Wat een luxe !