Vuil ijs.

Winter levert al eens heel mooie landschappen op: bevroren planten, ijs en sneeuw kunnen prachtige landschappen geven. Bevroren riveieren en kanalen kunnen een plezier zijn voor de mens en een lust voor het oog. Helaas is de mens nogal eens een nestvervuiler: het geeft niet waar ze hun afval smijten. Als ze het maar kwijt zijn. Helaas zijn er nog steeds mensen die graag vandaaltje spelen en er plezier in scheppen om dingen kapot te maken. Deze foto is eigenlijk een voorbeeld van beide: kerstversiering die in het ijs van de Reien is blijven steken. Niet mooi om te zien maar het is nu eenmaal iets dat telkens terug komt. Zielig.
Posted by Picasa
Advertenties

stokje

Noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen aan een beter milieu…

Ik had het stokje gekregen van Stef maar wist niet hoe het verder moest …

Ik zal eens proberen :
– Bij mij mag het licht nooit branden wanneer er niemand in de kamer is.
Dat heeft mijn moeder erin gedramd van toen we klein waren. Dat was verspilling, niet van energie maar dat dreef de rekening op. Ze komt uit Houthulst en blijkbaar zijn ze daar allemaal zo zuinig of is het enkel haar familie ? Hoe dan ook : ik heb het ook niet graag, maar dan voor beide redenen 😉
– Ik heb geen bad, enkel een (grote) douche, waar we zo vaak mogelijk samen onder gaan.
Zo liggen weken (in je eigen vuil) is niets voor mij. De meeste mensen vinden dat ontspannend maar ik word er bloedzenuwachtig van. ’t Zou weer niet raar zijn hé.
– Ik heb al lang (en overal waar ik gewoond heb, sedert mijn 1ste eigen huis, toen nog met mijn echtgenoot-nu mijn ex) tweevoudig uurtarief en overal timers zodat de machines pas na 22 uur aanspringen. Daarom niet beter voor het milieu maar wel goed voor de rekening (hé mama).
– Ik droog de was meer buiten, sedert ik hier woon, want nu kan het in de tuin. Vroeger was het ALTIJD in de droogkast. Toch al een verbetering. Ook al omdat mijne schat het ophangen doet.
– Wanneer een lamp moet vervangen worden, gaat er een spaarlamp in. Ik vind het geen besparing om lampen weg te doen die nog werken.
– De verplaatsingen gebeuren altijd met de auto, maar zo vaak ga ik nu ook niet weg : ik ben nogal een huismus, vind ik zelf. Een hele week binnen blijven is voor mij geen straf.
– Alle toestellen moeten volledig uit bij niet-gebruik : niet op standby. Dit doe ik nog niet lang maar alle beetjes helpen hé.
– Het huis wordt verwarmd via een gaskachel, dus enkel de living-keuken-badkamer. Er staat nog een toestel vooraan maar die mag enkel ’s nachts aan wanneer het echt vriest : kwestie dat de leidingen niet vervriezen. Tussen de 2 ruimtes is er een gordijn. Boven is er geen verwarming. Mijn bedje wordt op temperatuur gebracht door mijne Pat die op mijn plaats gaat liggen tot ik kom om zo de koude eruit te halen of, wanneer het zeer koud is, het electrisch deken eventjes aan te zetten.

Dat zijn er al meer dan drie …
Het zet je wel aan het denken hé.

Maar ik geloof niet dat wat wij doen zoveel verschil maakt. Vulkanen en (oude, vervuilende) fabrieken (in de ontwikkelingslanden) brengen meer smerigheid in de lucht. Dat de auto’s nog niet ‘proper’ rijden is iets wat al lang geleden kon worden veranderd, ware het niet dat er nog teveel olie-dollars zijn.
Straks zullen ze beginnen over de ‘vervuilende’ sigarettenrook en dat het schadelijk is voor het milieu …

Wie zich geroepen voelt mag het stokje van me overnemen.