De beslissing is genomen.

Met een zeer klein hartje heb ik het gisteren gevraagd aan mijn nieuwe chefs en ze hebben ‘JA’ gezegd, de lieverds.

Ik slaap al weken niet goed, kan niet stoppen met huilen, heb een gat in mijn hart, voel dat ik erdoor geraak, ben weer aan het zakken, voel me verkleinen, … Ik kan mijn kleine Prutske maar niet vergeten ! Mijn levenslust is weer weg.

Ik mis haar elk moment op het werk dat ik niet druk bezig ben aan het onthaal of nieuwe dingen aanleer. Thuis is het nog erger, natuurlijk. Ik laat hier dan ook mijn tranen de vrije loop en het duurt alsmaar langer voor ik mezelf terug kan samen rapen om te doen wat moet gebeuren.

Ik vind mijn leven niet meer leuk, ondanks alle nieuwe uitdagingen op het werk. Ik ben nog steeds blij dat ik van dienst ben veranderd. Iedereen daar is zeer medelevend en geduldig, maar ik mis iets. Wat dat is, weet ik maar al te goed …

Daarom en ook omdat mijn schat het niet leuk vind om me (opnieuw) zo triestig te zien, hebben we besloten om opnieuw een kitten in huis te halen.

Ik wil die kleine opnieuw ‘aan me naaien’ en dus wil ik er zeker een maand mee thuis zijn. Ook om het te beschermen tegen Kira, want die kan lelijk uit de hoek komen tegen een kleintje. Dat heb ik gemerkt met Neelix.

Aangezien ik in een nieuwe dienst zit en beloftes gedaan heb dat ik, buiten een week rond mijn verjaardag in augustus, pas vanaf november veel thuis zou zijn, was ik angstig hoe ze op mijn vraag om zo vlug mogelijk een maand thuis te zijn, zouden reageren. Ze konden mijn verzoek begrijpen. Oef ! Na een vlugge blik op de aanwezigheidslijst, kwam als voorlopig voorstel : augustus, na mijn weekje verlof. Daar kan ik mee leven want ik heb nu opnieuw een vooruitzicht.

Volgende week zal ik wel meer weten en eens ik de juiste periode ken, kan ik beginnen uitkijken naar een nest. Ook zal ik dan moeten kijken wat ik juist zal nemen : loopbaanonderbreking, onbetaald verlof, … Maar dat komt wel goed en is van minder belang. Mijn chefs hebben het beste met me voor en zullen me wel helpen.

Ik weet ook wel dat die nieuwe kleine geen Pruts zal zijn, zo’n katje zullen we nooit meer hebben, maar er zal opnieuw leven in ons huis zijn. In het begin zal ik veel vergelijken maar na een tijdje zal ik, hopelijk, minder verdrietig worden. Neelix heeft dat ook voor me gedaan toen ik niet over het verlies van Toyah kwam.

Het liefst zou ik willen dat het nieuwe katje niet buiten gaat maar mijn schat zegt dat het bijna niet mogelijk zal zijn omdat Kira wel buiten mag. We zullen zien.

Iedereen zegt dat ik met Pruts ‘mal chance’ heb gehad dat ze zo vlug gestorven is en dus kan ik maar hopen meer geluk te hebben met het nieuwe.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Live kittens.

Als je eens niet weet wat gedaan kom dan hier eens kijken. Dit heb ik ontdekt en ben vertederd. Aangezien ik niet meer poezen mag ik huis nemen, ben ik nu getroost met dit.

Ik hoop dat het lukt …

live kittens

Wanneer ze eventjes niet te zien zijn, kan je ze opzoeken met de tijdbalk onderaan.

Hou de tijd in het oog want voor je het weet zit je heel de dag voor je pc naar die lieve kleintjes te kijken.

Have fun !

Spelen, zand, auto, beestjes, noten.

De speelnamiddag met het werk van mijn schat was weer zeer leuk. Het thema was deze keer Boerenspelen. In een melkveeboerderij in Houthulst hebben we de melkkanrun niet goed gedaan, de kruiwagenloop was ook niet denderend (ja, in lopen zijn we nooit goed geweest), de boerengolf (tussen de koeien en ezels) was stukken beter misschien omdat we ons meer ‘thuis’ voelden ?, in het klompengooien waren we zeer goed en het boerenkruiswoordraadsel hadden we bijna volledig juist. We waren zeker niet de eerste maar ook niet de laatste. We hebben ons enorm geamuseerd en veel gelachen. De Weergoden waren ons gunstig en dat was ook leuk meegenomen. Het liep er vol van de kleine katjes. Er zaten er zeer mooitjes tussen. Ik heb er eentje een hele tijd bij me gehad, haar oogjes uitgekuist, maar toch achtergelaten … met pijn in het hart.

©Stippy

Dat doet me eraan denken, eigenlijk niet maar ik wilde het hier al een tijdje zetten en het kwam er niet van. Enkele weken geleden heb ik, niet ver van ons huis, iets vreemds gezien. Ik kwam terug van de winkel en was met de fiets. Ik zag iets de straat overlopen en vond het vreemd : het liep niet als een kat en de staart was te ‘bushy’ om van een hond te zijn. Eens aan de overkant bleef het even staan en toen zag ik dat het een rode eekhoorn was. Het verdween in een stuk onbebouwd land. Hopelijk leeft het daar nog lang en gelukkig en zie ik het nog eens terug. Ik woon al heel mijn leven hier in de buurt en het was de eerste keer dat ik zo’n diertje in levende lijve had gezien.

Gisteren zijn we alsnog naar het Zandsculptuurfestival in Blankenberge gereden. Ja, mijn schat had alweer een gratis ticket kunnen versieren. Na ‘slechts’ 350 foto’s (ja, ik kwam ogen te kort) en anderhalf uur later hadden we het gezien. Chapeau aan de kunstenaars want het was prachtig ! De details in de taferelen waren verbluffend. Er was gelukkig niet veel schade door onze ‘prachtige’ Belgische zomer.

©Micheleeuw

Op de heenweg had ik gemerkt dat mijn auto niet reed zoals het moest. Bij de minste bocht piepten mijn banden alsof ik veel te rap reed. Hij trok ook steeds erg naar rechts. Het was zeer vervelend om zo te rijden. Bij de eerste de beste gelegenheid hebben we de banden opgeblazen want dat was blijkbaar nodig. Jammer genoeg was het probleem daarmee niet verholpen. Ik mag er maandag, na het werk, mee naar de garage. Zal het nog te herstellen zijn of wordt het een andere auto ? Come and see next week !

BTW. Is het niet bijna tijd voor okkernoten ? Ik heb er al zin in ! 😉

Toyah en Kira.

.flickr-photo { }.flickr-frame { float: right; text-align: center; margin-left: 15px; margin-bottom: 15px; }.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

Ontmoeting
Ontmoeting,
originally uploaded by micheleeuw.

Zie hier : onze grote Toyah en de kleine Kira.

We hebben een naam gekozen voor onze kleine spruit : KIRA.
Ik ben nogal een StarTrek-fan en Major Kira is een figuur uit StarTrek – DeepSpace 9 (een ruimtestation).

Veel dichter bij elkaar zijn ze nog niet gekomen, maar het zal wel goed komen tussen hen.

Gelukt ? Nog niet echt …

Het is gelukt om een kleintje in huis te halen, wanneer ik het wilde.
Het is niet gelukt dat het een speelmaatje voor Toyah is. Hij blaast naar het kleintje, wil niet bij me komen wanneer ze op mijn schoot ligt, wil niet blijven wanneer hij haar ziet (gaat terug buiten of naar boven), …
Het enige waar ik in geslaagd ben is een concurrent binnen te halen. Dat was niet de bedoeling !
Nu de vlooien onder kontrole zijn hebben wij er veel plezier aan en lachen ons te pletter wanneer ze doorglijdt op het laminaat wanneer ze met een balletje speelt of achterover valt in haar spel met een pluchen muisje …
Jullie hebben meer ervaring met het binnen halen van poezen uit verschillende nesten. Komt dit nog goed ?

Het is gelukt !

We hebben een nieuw kleintje. Ze is geboren op 3 of 4 juli en is bruin van kleur met witte teentjes, keel en kin. Ik was vergeten dat ze aan die leeftijd zo klein zijn. Schattig !

Om 18 uur, gisteren, heeft mijn schat haar gekozen uit een nest van 4. De kleintjes zaten buiten, dicht bij de achterdeur en mochten niet binnen, de arme schatjes. Nu, bij ons, mag ze (nog) niet buiten, ze moet eerst haar nieuwe huis gewoon worden.

Zoet had, bij het kiezen, 2 vlooien zien lopen en dacht dat hij ze er wel zou kunnen uitplukken. Thuis gekomen hebben we haar beter onderzocht en bleek dat ze er vol van zat. Ik had nog een spuitbus tegen vlooien staan en heb haar ondergespoten. Dat waren 2 trauma’s in nog geen uur tijd : weg van haar huis & familie en die spuitbus.
Ik heb haar dan bij het eten gezet en aangezien ze zo mager is dat ik haar ribbetjes kan voelen, is ze onmiddellijk beginnen eten. De kattenbak heeft ze ook direct daarna gevonden.

Toen de grote Toyah binnen kwam en hij de kleine zag, wist hij duidelijk niet wat te denken. Die kleine kreeg de grote in het oog en rechtte haar rug en begon te blazen, of wat voor blazen moest doorgaan. Daarop is de grote dan ook maar begonnen. Hij deed ook schijnaanvallen en stond te tapdansen. We hebben de kleine vannacht in de badkamer laten slapen met de deur dicht, voor haar veiligheid.

Vandaag kijken ze al naar elkaar maar komen nog niet dicht. Ze eten ook al uit dezelfde eetbakje, maar niet samen. Hopelijk komt dat nog want het was wel de bedoeling dat de grote zich niet meer zou vervelen, niet dat hij een concurrent in huis heeft. Hij zal het met tijd wel snappen zeker ?

Toen ik deze morgen opstond, was ze leuk aan het spelen met een balletje en een muisje. Ze kuist zich goed en heeft nog last van vlooien maar de druppels die ik in haar nek gedaan heb, zullen dat vlug verhelpen. Ze hoort goed en kijkt naar alles wat beweegt en laat zich gemakkelijk oppakken. Ze ligt nu op mijn schoot te slapen …

Welke naam zouden we haar geven ? De map met foto’s die we al van haar genomen hebben en waarvan er enkele op Flickr staan, hebben we ‘vlooitje’ genoemd. Ik wil een andere naam maar heb nog geen inspiratie. Jullie wel ?