Low-La !

Een minimalistisch decor en 2 schitterende acteurs, meer heb je niet nodig om 85 minuten verwent te worden met een toneelstuk.

Bruno Vandenbroecke en Nico Sturm gaven gisteren hun hele hart en ziel in hun stuk Low-La !

Bruno speelt Brecht, een neurotsch pietje-precies. Nico neemt alle andere rollen voor zijn rekening : de echtgenote Sofie, de psychiater, de collega van Sofie maar vooral Luc, de vriend die ‘eventjes’ komt logeren omdat hij nergens anders terecht kan.

Omdat het niet altijd even duidelijk is welke rol hij speelt, vraagt Brecht het soms.

In horten en stoten horen we het hele verhaal. Het einde kwam enigzins onverwacht omdat we eerst niet door hadden hoe tragisch het leven van Brecht was geworden maar ook omdat we hoopten op een gelukkiger einde.

Prachtig !

De 2 klasbakken van acteurs, duidelijk goede vrienden, genoten van het daverende applaus dat hun deel werd.

Een aanrader voor wie ook eens goed wil lachen en een gratis lesje wil krijgen dat niet alle vrienden even ‘goede’ vrienden zijn die het beste met je voor hebben …

De jager en de beer.

Via Insiders kreeg ik vandaag deze mail :

Tipp-Ex ®, Europees marktleider in tekstcorrecties en merk van de Bic-groep , is terug met een nieuwe interactieve YouTube campagne die even grappig en  verrassend is als de eerste.

Je kent het vast wel, het filmpje waarbij de jager wordt verrast door een beer die plots opduikt. De jager grijpt meteen naar z’n geweer maar…Schiet hij de beer neer of niet?

Over het lot van de beer kon je zelf beslissen door de titel aan te passen met een Tipp-Ex®-roller en een vervolg te verzinnen. Deze video is een hit geworden op YouTube en scoorde 50 miljoen views!

Vandaag vieren de jager en de beer de verjaardag van hun eerste ontmoeting…Ben jij benieuwd wat er  gebeurt in dit nieuwe filmpje?

Ik heb het geprobeerd en vind het zeer leuk. Je moet een jaartal intikken en het feestje kan verder gaan in de periode dat jij gekozen hebt. Schitterend gedaan !

Was elke reclame maar zo plezierig …

Ook eens doen ? Zie hier de link. Veel plezier !

Welkom !

We hebben een bediende aan het onthaal.

Die man is echt niet normaal.

Hij dacht dat hij leefde in de Middeleeuwen.

En was zo de schrik van velen.

Met kap en bijl stond hij klaar.

Daarmee maakte hij een welkomgebaar.

Onze bezoekers kwamen dichter,

Maar zagen hem als scherprechter.

Dus liepen ze vlug weer weg,

Zonder de nodige uitleg.

Dat kon zo niet verder,

Al was hij een voorvechter.

Toch moesten we hem uitleggen

Dat hij die bijl en kap moest afleggen.

Met tegenzin sloeg hij de bijl in een blok,

Maar bleef die kap op zijn kop.

Na veel parleren en argumenteren,

Begon hij die kap toch te weren.

Als beloning kreeg hij 1 dag per week vrij.

Op die dag wordt hij vervangen door mij.

Ik doe mijn best zonder kap of bijl,

Maar wel in mijn eigen stijl.

En gaat het soms niet rap genoeg,

Ondanks al mijn gezwoeg,

Ik weet waar ze liggen, die bijl en kap.

Dan dwaalt mijn blik naar die blok en schap.

En ja, nu je het zegt,

Die kap oogt nog niet zo slecht.

Wees allen welgekomen aan ons onthaal !

Met de glimlach aanhoren we uw verhaal.

U wordt bediend naar behoren.

U mag ons altijd storen.

Of u nu dopt of werkt,

Uw dossier wordt vlug verwerkt.

U krijgt waar u recht op hebt,

Zonder dat er wordt gemept.

Kleur bekennen.

Soms wou ik dat we konden van kleur veranderen zoals een kameleon. Of nog beter zoals een octopus want die verkleuren volgens hun gevoelens en niet volgens de omgeving. Zou dat niet leuk zijn ?

Ik zie het zo voor me. Nooit meer moeten raden naar de gemoedsgesteldheid van iemand. In 1 oogopslag kunnen zien hoe iemand zich voelt. Dat zou toch prachtig zijn ? Ook zou niemand zich nog moeten afvragen hoe jij je voelt. Heel gemakkelijk, als je het mij vraagt. Zou het te onthullend zijn ? We zouden er ook wel aan wennen, zeker ?

Zo zouden we kunnen (letterlijk) groen worden van jaloezie, rood worden bij boosheid, zwart wanneer we ons beledigd of gekrenkt voelen, geel bij medeleven, roze bij verliefdheid, paars van liefde en blauw van geluk.

Of hebben jullie een ander kleur van doen ? Suggesties in het reactieluik graag.

Meneer Hummeling gaat op reis.

Vrijdagavond in de Stadsschouwburg, Toneelgezelschap Beumer en Drost.

Wat aangekondigd was en dachten te zien : Meneer Hummeling vertrekt eindelijk op de reis waar hij al van kind van droomde, maar komt niet aan in het hotel. Men wacht en wacht, en begint de vreemste veronderstellingen te maken …

Wat het wel was : er zijn 2 heren die een alternatieve vakantie willen beleven. De advertentie sprak van een vakantie in eigen stad, dus geen reisbeslommeringen of wachttijden, geen bagage, maar eigen verbeelding. De ene man heeft geen verwachtingen dus kan hij niet teleurgesteld worden, de andere is een neuroot die een gewone reis niet aan kan. Ze blijken allebei Hummeling te heten. Er is ook nog een Nederlander die Spaanse klanken uitbrengt.

Wat we wel te zien kregen was een zeer leuke mix van ludieke slapstick en woordhumor.

De verwijzingen naar volgzame schapen op reis, het voortrekken van de een, het niet in het hok krijgen van de 2 ‘dieren’, … was schitterend om te zien.

 

De acrobatie bij het geblinddoekt schoonduiken, voorzien van sportcommentaar, was hilarisch.

De weinige aanwezigen hebben zich in elk geval geamuseerd en wij ook. Het uurtje was zo voorbij.

Na de voordstelling werd een van de spelers in de bloemetjes gezet omdat het zijn laatste voorstelling ever was : hij was 65 jaar geworden.

© Stippy Pictures

We hebben foto’s afgegeven van hun vorige voorstelling en ze vonden dat zeer leuk. Ook hadden ze niet gemerkt dat mijn schat er weer genomen had. Ze zullen ons contacteren voor afdrukken van deze toch wel speciale voorstelling.

Vraag van de week.

Het was vandaag woensdag dus mocht ik weer het onthaal doen. Hoera !

Ik dacht al dat ik geen sappige vraag zou krijgen om hier te zetten, maar op de valreep kwam deze telefoon binnen :

  • Zij : Ik heb een vraagje …
  • Ik : Je zou anders niet bellen, hé. Stel het maar.
  • Zij : Ik zou willen weten hoeveel ziektedagen ik al genomen heb en aan welk dagbedrag.
  • Ik : Mevrouw, u bent verbonden met de RVA ! Wij hebben deze informatie niet. U dient deze vraag te stellen aan uw ziekenfonds. Stomme koe !
  • Zij : Ja, dat dacht ik al. Het zit zo : ik heb het daar al gevraagd en ze hebben me alles mooi op papier toegezonden. Ben ik die documenten nu wel kwijt zeker ? Ik wilde niet dom overkomen en het nog eens vragen. Daarom bel ik naar u.
  • Ik : Ja, het spijt me maar ik kan u niet helpen. Ik vrees dat u toch daar nog een afdrukje zal moeten vragen.
  • Zij : Zullen ze me niet stom vinden ?
  • Ik : Wat denk je ? Maar natuurlijk niet ! Iedereen kan al eens iets kwijt spelen, hoor. En de slimste eerst !
  • Zij : Ok. Dan zit er niets anders op. Bedankt. Je bent lief.
  • Ik : Lief ?  Ik ? Gelukkig weet je niet wat ik ervan dacht ! Graag gedaan en veel succes.

It goes without saying dat wat hier doorstreept staat, ik niet luidop heb gezegd. Ja, ik ben lief.  😉

Hoe leren wij de kids het ABC ?

Wij hadden vroeger een leesplankske.

 

Maar wij zijn nu 65 jaar verder. VIJF EN ZESTIG, Hé. Witte wel hoeveul dadadis,hé.

Nu hebben onze kleinkinderen een ander leesplankske.

En dat werkt kennelijk ook.

 

Ik heb deze binnen gekregen via mail en vond het leuk genoeg om hier te plaatsen.