En dat allemaal voor iets meer dan mijn maandloon.

We hebben opnieuw onbeperkt en onmiddellijk warm water in de badkamer.

Zoals ik hier schreef over het niet kunnen hetstellen van de boiler en dat ze zouden bellen voor een nieuwe. Ewel : ze hebben gebeld, zijn gekomen, hebben een offerte opgestuurd voor een nieuwe met erbij de factuur van de (poging tot) herstelling, moest ik beslissen geen nieuwe te laten plaatsen.

Nog dezelfde dag heb ik de offerte voor aanvaarding terug gezonden met vermelding dat ze me moesten bellen voor de plaatsing. Veel geld, maar wat moet ik anders ? Zo kon het niet blijven want het onding kreeg meer en meer kuren.

Begin deze week kreeg ik telefoon van de firma : ze konden me op donderdag er tussen nemen, anders zou het na het verlof van volgende week zijn. Of ik ervoor kon zorgen dat er rond 8 uur iemand thuis was op de installateur binnen te laten ? Ik heb hen uitvoerig bedankt dat ze aan ons gedacht hebben en dat ik zou thuis zijn. Laat maar komen die nieuwe boiler !

Iets voor 8 uur was hij er al en tegen de middag was hij klaar. Eerst de electriciteit, water en gas afsluiten. De oude loskoppelen en eraf nemen, de buis naar buiten weg nemen, de nieuwe hangen op dezelfde plaats van de oude, aankoppelen, de nieuwe luchtaf- en toevoer plaatsen, electriciteit en water en gas terug open, testen, alles ok gevonden. Oef !

Tegen de avond kreeg ik nog telefoon van de firma : of ik tevreden was ? Ja, natuurlijk ! Dat ze geen document voor de premie konden bij de factuur steken zodat ik 250 euro zou mislopen. Jammer, maar toch liever geen valsheid in geschrifte, dankuwel. Dat er wel een creditnota zou bij zitten voor de factuur van de (poging tot) herstelling zodat ik deze niet moet betalen. Ik had niet anders verwacht. Ik heb hen nog eens uitvoerig bedankt voor de vlugge en correcte interventie.

Ik zou nu toch eens reklame willen maken voor de firma die me zo elegant heeft uit de nood geholpen. Als je in de buurt van Brugge woont en je wilt een vlugge oplossing, want dat is hun grote troef en werken ze ook naar, voor je probleem met oa. sanitair of een herstellingswerk hebt, 1 adres : BVBA Paul Vandenbussche-Lampo ! Ze zijn rap, hebben vriendelijke medewerkers, zijn niet duurder dan een ander, …

We kunnen opnieuw zonder angst of frustratie aan een douche denken. Gedaan met de buurt wakker roepen zo rond 7 uur ’s ochtends. Meer druk op het water zodat ik me minder lang moet afspoelen, … en dit alles voor iets meer dan mijn maandloon.

Advertenties

Mijn routineus, aangenaam leventje.

Ik vind van mezelf dat ik mijn leventje goed heb geregeld. Net de juiste balans van werken en thuis zijn. Zo nu en dan eens een voorstelling of optreden mee pikken. Soms eens waanzinnig veel foto’s gaan nemen. Net genoeg verdienen om alles betaald te krijgen en zelfs eens een zottigheid kunnen veroorloven en/of iets verbeteren aan ons huisje. Ja, er zijn er die het moeilijker hebben dan ik.

Ik heb 2 routines. Eéntje wanneer ik ga werken en ééntje wanneer ik thuis ben. Dat is, normaal gezien, elk de helft van de week.

Wanneer ik ga werken gaat de wekker af om 6u05. Mijn schat staat dan op, ik blijf nog 2 keer 9 minuten soezen en soms heel diep slapen. Mijn kleine poes komt dan ook meestal bij me liggen onder de lakens.

Om 6u23 druk ik de wekker af tot de volgende dag en sta op. Doe de gordijnen open, bekijk de straat en ga naar beneden. Ik geef mijn liefste een zoen – hij zit aan de pc, geef de poezen ‘specialekes’ en eten, ga plassen en drink mijn glas multivitamines uit. Na de douche en ochtendsmeersels doe ik mijn werkkleren aan en ontbijt. Tijdens mijn sigaret scheert mijn mannemens zich. Terwijl hij onder de douche staat poets ik mijn tanden. Nog een slok thee, alles in de vaatwas dumpen, het eten van de poezen controlleren, eventueel nog bij geven en het is al lang tijd om te vertrekken.

Ik kom rond 7u30 aan op mijn werk. Iedereen van mijn dienst een pootje geven, pc aanzetten, thee maken, alle nieuwigheden lezen, een mail sturen naar Stef en ik kan starten.

Over de middag ga ik meestal eten bij ‘de buren’ van de Belastingen. We mogen in hun refter een warme maaltijd nuttigen voor een zeer democratische prijs. Mijn schat doet hetzelfde waar hij werkt.

Rond 16u30 rij ik terug naar huis waar mijn lieve poezen blij zijn me te zien. Ze krijgen dan opnieuw enkele Tempations en vers eten & drinken. Een extra knuffel en spelen hoort daar ook bij.

Vlug mijn werkkleren uit en huiskleren aan, koffie maken, pc en radio aan en de post sorteren. Alles wat niet voor mij is en ook alle reklame vliegt op een hoop voor mijn wederhelft. Hij kan zich daar mee bezig houden, ik niet.

Niet lang na mij komt hij ook thuis, eventueel met boodschappen die hij netjes opbergt. Hij houdt zich bezig met het een of het ander terwijl ik aan de computer zit. Meestal kijkt hij dan nog naar iets dat ik al gezien heb of niet moet zien en ik blijft aan de pc.

Rond 18u30 (soms later) kom ik bij hem zitten en kijken we samen. Ons avondeten bestaat meestal uit krakotten met ‘iets’ op, aan de salontafel voor de tv. Ik brei de hele avond en probeer hem wakker te houden.

Rond 23 uur gaat hij dan al naar boven, terwijl ik nog voor de poezen zorg, alles afruim en in de vaatwas steek en die eventueel aan zet. Een half uurtje na hem kruip ik ook in ons bedje. Hopelijk kan ik dan tegen middernacht de slaap vatten.

Wanneer ik niet moet werken sta ik pas rond 9 uur op, ontbijt langer, na de douche direct mijn huiskleren aan, pc veel vroeger, vind ik ’s middags wel iets om te eten (aan de pc of voor de tv), ga pas na 2 uur slapen.

Elke vrijdagvoormiddag (normaal gezien) komt de poetshulp. Terwijl zij bezig is hou ik me onledig met de tv-programma’s in de Humo – aan duiden wat we willen zien/opnemen. Ik probeer niet in haar weg te zitten tot ik de salon mag ‘terug zetten’ en neem plaats achter de pc. Dat is als ik niet om nieuwe nagels ga.

Meestal is zaterdag wasdag. 2 of 3 machtines worden gewassen en nadien in de droogkast gekieperd of bij mooi weer, buiten opgehangen. De volgende dag plooi ik alles mooi op en leg alles terug op zijn plaats. Ja, strijken doe ik niet.

’s Avonds gaan we soms naar een optreden of voorstelling. Dan missen we de tv-avond maar zien meestal wel iets dat minstens even goed/leuk is. Nadien komen we vlug naar huis zodat mijn mannemens zijn genomen foto’s kan in de pc laden, kiezen en enkele doorsturen naar MoonArtGallery, eventueel voorzien van een commentaar.

Heel soms gaan we naar vrienden of komen ze hier. Altijd leuk. Omdat we elkaar niet zo vaak zien weten we altijd wat vertelt.

Zoals je ziet heb ik het goed geregeld : ik doe weinig in huis, in de tuin mag ik niet werken (van mijn liefste), ga niet veel buiten, doe zeer veel wat ik leuk vind. Ja, my life is good ! Het mag zo blijven !

Bedankt, lieve Weergoden.

Ik had gevraagd aan mijn liefste om me om 7u30 wakker te maken. Deze keer was hij het niet vergeten. Niet zoals vorige keer. Die kattebel die ik aan zijn ontbijttafel had gelegd heeft er niets mee te maken, zei hij. 😉

Vroeg, ik know, zeker wanneer ik in verlof ben, maar ik wilde persé naar de Liddl want daar hadden ze een reklameverkoop van brei-katoen. Iedereen weet dat je daar dan vroeg bij moet zijn en aan de deur moet staan tegen dat ze open doen.

Het regende onophoudelijk en hard toen ik op stond, terwijl ik ontbeet, toen ik mijn douche nam, mijn kleren aandeed … Ik was aan het bedenken hoe ik naar daar zou gaan. Met de auto ? Te stom, want tegen dat de ruiten ontdampt waren, was ik er al. Met de fiets ? Ik heb al een hekel aan fietsen en zeker in de regen ! Te voet, dan ? Ja, dat was het beste : ik kon me kleden tegen de regen met mijn regenjas en de kap over mijn hoofd trekken. Mijn broek zou minder nat worden en ik zou direct weten hoe waterdicht mijn nieuwe botjes waren.

Opeens regende het niet meer. Het was nog te vroeg ! Ik had geen zin om daar, als een onnozelaar, 20 minuten voor die deur te staan wachten. Het begon weer te gieten. Shit ! Had ik mijn kans, om er droog te geraken, verkeken ?

Het was tijd om te vertrekken. Ik had wat tijd nodig om ingepakt te geraken als een Eskimo zonder bont. Toen deed ik de voordeur open en … het regende niet meer !

Ik bedankte de Weergoden, greep mijn fiets en als een bezetene reed ik de korte afstand. Ik zocht, vond (toch bijna) en betaalde. Opnieuw in het droge reed ik terug naar huis. Ik was 15 minuten weg geweest en droog gebleven. Opnieuw bedankte ik de Weergoden. Ja, dat moet je nu eenmaal doen als je nog eens van Hun diensten wil gebruik maken om jezelf of iets droog te houden.

Ik was goed en wel binnen toen het opnieuw een ferme bui deed. Alsof Ze me wilden laten weten dat Ze speciaal voor mij de regen hebben laten ophouden. Ik was nederig dankbaar.

Mijn buit ? 3 pakken ecru, 2 geel en 1 donker groenachtig. Ik wilde meer van dat groenachtig maar dat was er niet. Ik heb het bleekblauw laten liggen, als ook 3 pakken ecru en 4 gele. Meer was er niet ! Goed dat ik de eerste was. Jammer voor de volgende. Ja, zo ben ik : ‘Eerst oomke en dan oomkes kinderen’ en ‘Het leven is voor de rappe’.

Ik kan me weer bezighouden met dingen breien die ik waarschijnlijk nooit zal aan doen. Nu nog inspiratie hoe ik het gekochtte zal verwerken in nutteloze kledingstukken.

Leuk maar anders.

By Your Command ! Ja, de dvd’s van ‘Caprica’ zijn bezien en goed bevonden. Ze geven een inzicht over de creatie van de Cylons en hun ‘way of thinking’. Heel leerrijk. Leuk maar toch anders.

Wat ik, de ‘frack’, niet goed begrijp is waar de serie te situeren. Ik dacht dat het voor de oude serie van BattleStar Galactica zou zijn, maar het eindbeeld toont me dat het net voor het begin van de nieuwe serie is. Ik zal de nieuwe BSG nog eens moeten herbekijken. Enfin, erin grasduinen want om alle afleveringen opnieuw te bezien heb ik geen tijd meer.

Het is namelijk mijn laatste dag volledig alleen thuis, tot mijn schat thuis komt van werken, dat is. Morgen en overmorgen verwacht ik volk over de vloer. Vanaf het weekend is mijn liefste ook in verlof.  Ook nice maar anders.

Ach. Het was goed. Het was leuk. Ik ben volledig ontspannen. Nikske stress meer. Niet buiten geweest, zelfs niet in het tuintje. Ik heb ‘de wereld’ gevolgd van op de computer en de tv, regen/wind/storm : geen last van gehad. Een ideaal verlof, dus.

Ik ben klaar voor de rest dat er nu anders zal uitzien maar daarom niet minder aangenaam zal zijn. 24/7 iemand rond me in huis die goed voor me zorgt, niet meer zelf moeten eten klaar maken en niet meer alleen eten, iemand die antwoord geeft met woorden en me niet alleen maar poesachtig aankijkt, om samen naar opgenomen afleveringen te kijken, samen genieten van een mooie film knus in de zetel, samen een aperitief drinken (alleen doe ik dat niet), …

Toch zullen we nog enkele uren voor onszelf hebben : hij staat vroeger op en ik ga later slapen. Ook wanneer hij om boodschappen gaat zal ik mijn spelletjes kunnen spelen op de pc en bloggen.

Zoals ik zei : leuk maar anders.

Mijn Sint heeft een korte grijze baard.

Gisterenavond vroeg ik nog aan mijn schat, met een onschuldig gezicht, of ik mijn schoentje moest klaar zetten. Ha ja, want de Sint zou toch langs komen ? Hij repliceerde of ik wel braaf was geweest misschien ? Daarop wist ik niet zeker wat te antwoorden dus zweeg ik als vermoord.

Toen ik deze ochtend naar beneden kwam was dit onze ontbijttafel :

Is dat nu lief of is dat nu lief ?

Wat ik zeker weet :

  • Ik ben braaf geweest anders zou Hij niet langs gekomen zijn.
  • Mijn liefste is de liefste van heel de wereld !
  • Ik heb weer 1 dvd bij die ik alleen kan bekijken en 1 die we samen zullen bezien.
  • Alle chocolade is voor hem, alsook de marsepein en mandarijnen. Ik ben tevreden met het plaatje, de gedachte en de dvd’s.
  • Ik geen last had van ochtendhumeur.
  • Mijn dag kon niet meer stuk !
  • Mijn Sint heeft een korte grijze baard en gelijkt verrassend goed op mijn lieve schat !

Gelukkig hebben we op het werk ook een chocoladeventje gekregen en in de refter een zakje picknicken (met suiker), zodat ik ook iets kon geven aan hem. Oef !

Wat me ook aan het lachen heeft gebracht : omdat mijn vriendin vandaag verjaart heb ik haar een sms gestuurd met verjaardagswensen (iets anders zou gek zijn) en of de Sint al is langsgekomen ? Haar antwoord vind ik schitterend : ‘De Sint heb ik naar huis gezonden, Piet heb ik gehouden.’ 😀

Wat heeft de Heilige man bij jullie gebracht ?

Ringen en bloemen.

Hier foto’s van mijn nieuwe ringen.

tn_IMG_0245

 

Deze heb ik gekregen van mijn schat : een gebroken wit met gouden lijnen en een paarse.

 

 

tn_IMG_0256

Deze heb ik zelf gekozen. De helft heb ik zelf betaald, de andere helft gekregen van Bobo. Merci, lieve vriend, voor je gulle bijdrage ! Een licht groene, een met blauwe schijn erin en een witte met zwarte lijnen.

Ik kan er telkens 2 aandoen daarom zijn ze onderling goed te combineren.

Dit zijn de boeketten die ik mocht ontvangen :

tn_IMG_0263

 

Van mijn schat.

 

 

Van de feestneuzen :

tn_IMG_0270

tn_IMG_0266

     tn_IMG_0271

Life.

Ja, ik leef nog en heb het zo druk met niets speciaals doen dat ik bijna geen tijd heb om te bloggen. Is dat niet prachtig ?

Mijn schat is ook thuis deze week en heeft voor de volgende weken ook verlof bij genomen. Ik ben bijna geen enkele (volledige) dag alleen. Zo komt het dat ik geen puzzel of boek begin. Eens ik begin wil ik niet meer stoppen tot het af/uit is en dat is niet zo leuk voor hem, hé. Dat we ons niet zullen vervelen is een feit want we hebben nog veel andere dingen die we samen kunnen/zullen doen.

Vanavond komen er mensen over de vloer. Er zouden 2 koppels komen voor drankjes met hapjes. Ongelukkig genoeg heeft er 1 koppel afgezegd wegens een sterfgeval : haar vader is gestorven in Namibië waar hij woonde en werkte. Veel sterkte S. ! We zullen er een drinken op zijn leven want hij was een prachtig mens.

Morgen gaan we naar de cinema ! Olé Ola ! (cfr. Raymond v/h Groenewoud) We gaan naar de nieuwe StarTrek-film kijken. Eindelijk ! Zoals mijn liefste de 007-films op zeer groot scherm wil zien, zo wil ik de StarTrek-films ook bekijken. Aan de trailers te zien zal ik niet ontgoocheld zijn.  Hoera !

Er is nieuw leven in de Zoo : een olifantje is gisteren onder grote belangstelling geboren. Dochter, moeder en familie maken het goed. Aan de ene kant is het goed dat het diertje zijn hele leven zal beschermd en gevolgd worden. Aan de andere kant zal het opgroeien en leven in gevangenschap. Ik ben er nog niet uit wat beter is.

En toen kwam er een olifantje met een lange snuit en het vertelseltje was uit.