Ons Kerstfeest : eten, drinken, pakjes, leute en gezelligheid.

We zijn er al, met z’n tweetjes, rond 12u30 aan begonnen met een fles en hapjes. We hebben geen verplichtingen aan iemand, dus kunnen we starten wanneer we zelf willen, hé.

 

Ondertussen speelden we het spelletje : ‘raden wat er in zit’ en ik mag steeds raden. Ha ja, aangezien mijn schat om alle geschenkjes gaat, mag ik steeds kiezen en raden. Ik mag het pas open doen wanneer ik het correct en heel precies geraden heb. Ik koos de grootste pakken eerst, natuurlijk.

Na de lekkere fles en tijdens nog enkele drankjes, kwam ‘DJ Stippy’ op dreef. Binnen de korste keren bevolkte ik de dansvloer en stond te schudden met alles wat ik had. Ondertussen werden de pakjes niet vergeten.

Toen hij aan het eten begon, het was toen 16u45, kreeg ik nog een pakje te raden. Ik wist het direct en jawel hoor : Adele ! Eindelijk ! De niet-mist-te verstane hints had hij toch begrepen. De cd werd onmiddellijk opgelegd en weer stond ik te dansen en mee te brullen. Ik vind het zeer mooi, krachtig, machtig, ontroerend, … I love it !

Dit was de buit … so far.

 

Voor wie goed kijkt : ja, op de koffietas staat ‘Happy Birthady’. Het zit zo : ik wilde mijn liefste ook eens verrassen door zelf voor iets te zorgen. Dus vlug, na om nieuwe nagels te zijn geweest – de enige keer dat ik buiten gekomen ben, ben ik binnen gesprongen in de FUN. Wegens nooit inspiratie was het enige waar ik kon opkomen een grappige tas. The joke was on me, toen bleek dat, buiten voor oma/opa of mama/papa, er alleen waren met ‘Gelukkig Verjaardag’ op. What’s a girl to do ? Natuurlijk, ik heb zo ene meegenomen. Hij was aangenaam verrast dat ik ook iets had voor hem. Ik had er ook een schattenjacht van gemaakt – hij doet dat ook steeds met enkele geschenkjes. Hij had moeite met het raden wat er op stond. How could he ? Na vele hints wist hij het toch. Lachend zei hij : typisch jij, mijn schat.

Na Adele was het tijd voor leuke tv en zeer lekker eten. Als desert, enkele uren later, volgde nog dit :

 

 

Tijdens de laatste uren heb ik nog geraden : 2 grote koffietassen voor mij en een dvd/blu-ray speler. Onze dvd-speler werkte niet meer (goed) en was aan vervanging toe. Nu kunnen we ook blu-ray afspelen. Hoera !

Het was weer zeer leuk en gezellig. Op ons eigen tempo, met z’n tweetjes, zonder verplichtingen, eten & drinken wat en wanneer we willen, binnen in huis blijven om te roken, geen hoedjes & toeters toestanden, … net zoals we het graag hebben.

Vandaag nog meer kado’s raden, meer lekker eten & drinken, meer goede tv, … Kortom : meer van alle leuke dingen die we graag hebben en doen.

Voor iedereen : een prachtige Kerstdag !

Advertenties

Prettige Kerstdagen !

Ja, ik leef nog. Met ons alles goed. Iedereen gezond en wel. Gelukkig.

Ik was het bloggen een beetje beu omdat ik niet wist wat te schrijven. Mijn leven is zo rustig, dat er bijna niets te beleven en dus te schrijven valt. Precies zoals ik het graag heb.

Ik speel veel op Spigo.be wanneer ik thuis ben.  Vanaf 11 uur is daar om de 2 uur een toernooi Yathzee. Tussendoor speel ik Diamand. Vanaf het middagmaal, zo rond 14 uur, zitten we voor de tv.  Of wat dacht je ?

De grootste verandering is dat ik mijn tanden heb laten ‘doen’. Het heeft wel een flinke duit gekost maar de belastingen betaalden dus … Ik ben zeer tevreden. Wat denken jullie ? Een verbetering ?

Ze waren zo :

nu zijn ze zo :

Ik zal zeker nog bloggen, wanneer ik iets te vertellen heb. Wees lief voor elkaar want ik hou jullie in het oog. 😉

Laat me afsluiten met iedereen zeer gezellige Kerstdagen te wensen en all the best voor 2010 !

18 jaar.

tn_IMG_0194

Mijn nichtje, de dochter van mijn broer, is 18 geworden, enkele dagen geleden, en gisteren hebben we dat gevierd.

 

Mijn broer had een verrassingsfuif georganiseerd. Ze moest geblinddoekt in de auto van zijn schoonzus tn_IMG_0031stappen en zo werd ze naar het café gebracht. Het was er muisstil tot ze binnen kwam. Toen iedereen ‘Happy Birthday’ uitschreeuwde was de verrassing compleet want de familie en al haar vrienden en vriendinnen waren daar.

 

Wij hebben dat moment gemist omdat mijn auto niet wilde starten en we alsnog met de fiets moesten gaan. tn_IMG_0046

Voor de rest waren we wel aanwezig : de belegde broodjes, de vele drank, het dansen en springen, het zingen en brullen, het praten en lachen, … tot 3 uur in de ochtend ! Ik voelde me ook weer 18.

Broer, je hebt het fantastisch gedaan. Het was zeer leuk. Ze heeft geluk zo’n lieve vader te hebben.

Deze ochtend voelde ik mijn echte leeftijd, of wat had je gedacht ?

Morgen komt mijn garagist mijn auto ophalen, herstellen, onderhoud doen en tegen dat ik thuis kom van ’t werk zou mijn kar weer helemaal tip-top in orde moeten zijn. Klaar voor de winter.

Nu ik nog …

Ze is terug van straat.

Mijn zus is gisteren, na 13 jaar samen wonen, getrouwd met haar vriend. Het was een prachtige dag !

Ze was zenuwachtig tot we bij haar aankwamen. Pas toen wist ze zeker dat alles goed zou komen. We hadden kaartjes mee en ook ons geschenkje (een reischeque).

Per koets zijn we naar het Stadhuis gereden waar de familie en veel vrienden hen stonden op te wachten. Na de aangename plechtigheid zijn we allen naar de Vismarkt gegaan waar de Cava koud stond. Die is rijkelijk gevloeid en de vele hapjes waren overheerlijk, hebben ze me gezegd. Ze hebben veel bloemen, kaartjes en geschenkjes gekregen. Het weer was prachtig en iedereen was in opperste stemming. Er waren maar weinig collega’s van ons (haar en mijn) werk, maar dat kon de pret niet bederven.

Rond 14 uur zijn we naar Oostende gereden, de trouwers en wij samen in de grote auto van de getuige. In The Ostend Queen stond de Champagne klaar en de familie was er al. We konden nadien naar een apart zaaltje gaan waar het voortreffelijk eten werd opgediend. Mijn aangepast menu was ook subliem.  Er was een balkon naast zodat we, tussen de gangen door, konden buiten roken met zicht op zee. Allemaal zeer goed geregeld. De koffie en laatste fles Champagne hebben we ook buiten gedronken. Het was zeer aangenaam vertoeven : lekker drankje, de zon op je gezicht, de zeewind in je haar, goed gezelschap, …

Na al dat lekkers zijn we terug naar Brugge gereden. Het was toen al 19u30. Ze hebben het een en ander thuis afgezet en zijn naar de volgende afspraak gereden : er werd nog ene gegeven in Café De Winsor op de Vrijdagmarkt (’t Zand).  Ik heb mijn auto genomen want ik had tijdens het eten bijna alleen water gedronken en zo de vele Cava doorgespoeld.  Mijn schat was al een beetje dronken, zag ik. Toen hij na enkele uren de hik kreeg wist ik dat het tijd was om naar huis te gaan.

Ik heb ons veilig thuis gebracht want ik had in het café 4 watertjes gedronken en maar 1 Rodenbach. Eenmaal binnen zal ik pas hoe gesneuveld hij was. Ik heb hem, met enige moeite, ontkleed en hem liefdevol in ons bedje gekregen. Dat was het einde van een zeer geslaagde dag.

Deze morgen wist hij me te vertellen dat hij niets meer weet nadat we uit Oostende zijn weg gegaan.

We zullen het vandaag zeer rustig houden want morgennamiddag is er de ‘speelnamiddag’ met mijn liefste zijn werk. Ze doen een Cluedo-spel en we hopen, met onze ploeg, de beste te zijn. Maar plezier hebben komt op de eerste plaats !

Proficiat & bedankt.

Gisteren het 5-jarig bestaan van de Cohiba, onder leiding van Anne-Sophie, gevierd met optredens van Milk inc en De Romeo’s.

In de namiddag hebben we, in samenspraak met de man van de grote plasma tv’s, de camera opgesteld. We hebben het zo geregeld dat er niemand moest bij blijven. Gewoon aanzetten en stoppen. De beelden werden doorgezonden naar de tv’s die in de tenten stonden en opgenomen op harde schijf.

Er waren 2 tenten, met bar en tv. 1 aan de ingang en nog een vip-tent aan de achterkant. Via deze ingang konden de sponsers en speciale genodigden het café binnen komen om de optredens te zien. Ik heb daar vrijwillig de security gedaan tot ik foto’s moest nemen. Ik stond daar goed : uit de massa. Ze hadden veel volk verwacht maar zoveel ? Niet te doen ! Juist voor het optreden van Milk inc was er bijna geen doorkomen meer aan. Er was ook security aan de deur die mensen ingang in het het café ontzegden wanneer het te druk was.

Ik ben niet zo’n fan van Milk inc, maar ze hebben me aangenaam verrast. Regi en Linda hebben een stevige set neer gezet. Ik was verbaasd dat ik toch zoveel van hun liedjes kende. De talrijk aanwezige fans hebben er van genoten en hebben dat ook laten blijken.

Nadien was het de beurt aan De Romeo’s. Ik kende ze niet. Deze 3 schitterende zangers zijn : Gunther levi, Chris Van Tongelen en Davy Gilles, bekend van de VTMseries ‘Wittekerke’ en ‘Familie’. Ze hebben de hele zaak nog eens op z’n kop gezet met leuke meezingers en covers.

 

Ik heb, na het nemen van de foto’s, de gratis Rodenbach rijkelijk laten vloeien en ben rond 4 uur naar huis gegaan. Mijn schat was nog aan het babbelen en is wat later gekomen. Hij heeft nog alle foto’s ingeladen en is dan pas komen slapen.

Alles was perfect, alles was schitterend !

Bedankt Anne-Sophie voor 5 jaar vriendschap en weer een leuke avond.

Zeg toch ‘Neen’, Guido …

Juist, ik ben er weer in geslaagd om iets te beloven dat zal doen ook, maar niet van harte. ‘Hoe kun je nu zo stom zijn ?’, zeg ik achteraf tegen mezelf, maar het is te laat. Ik heb ‘Ja’ gezegd …

Ik ben aan het opruimen om naar huis te gaan. Mijn telefoon begint StarTrek, The Next Generation te spelen. Ik denk : ze bellen. Iemand heeft me nodig. Ik zie op het schermke dat het Anne-Sophie is van de Cohiba.

  • Ik : Met Micheleeuw. Dag meisje.
  • Zij : Ben je thuis ?
  • Ik : Neen. Ik ben nog op mijn werk maar zal er rond 17 uur zijn.
  • Zij : Ik heb een probleem. Ze hebben de bloezen, die het personeel zal dragen op het 5-jarig bestaan feest, gebracht en ze moeten een beetje gestreken worden …
  • Ik : Euh …
  • Zij : Ik heb echt geen tijd om dat er nog bij te doen. Zou jij het zien zitten ?
  • Ik : Euh …
  • Zij : Als je niet wilt moet je het zeggen, hé. Geen probleem. Dan vraag ik het aan iemand anders. Ik zou wel niet weten wie, maar kom …
  • Ik : Euh. Hoeveel zijn het er ?
  • Zij : 20. Maar er moet echt niet veel aan gedaan worden, hoor. Alleen de rug misschien een beetje ?
  • Ik : Euh. Ok. Ik zal het wel doen. Ik spring binnen en kom ze ophalen.
  • Zij : Je bent een lieve schat ! Tot dan !

Ik klap mijn telefoon dicht en denk : zeg toch ‘neen’ ! Hoe is het mogelijk ! Zo moeilijk is dat nu toch niet. Ik geef al een blogmeeting op voor dat feest en nu dit. Hoe stom kan je zijn ?

Je moet weten dat ik voor mezelf niets strijk. Ik heb er een gloeiende hekel aan en kleed me er naartoe. Mijn schat strijkt zelf zijn hemden. Hij was het zo gewoon toen hij nog alleen woonde en ik heb het niet overgenomen.

Ze was al aan het zwaaien terwijl ik de auto nog aan het parkeren was. Ik ga met haar mee naar binnen. Zij maar zeggen wat een schat ik ben. Dat ze nog zoveel moet doen tegen de 31ste. Dat ze gek aan het worden is. Ik vraag en krijg de bloezen. Ik bekijk ze en merk dat alleen de rug strijken er niet zit, maar zeg niets. Ik spreek af dat ik ze de dag van het feest terug zal brengen. (Zo geeft ik mezelf wat tijd om het te doen.) Waarop …

  • Zij : Dat is schitterend ! Breng ze dan gelijk mee als die mannen van de video hier zijn.
  • Ik : Euh. Wat bedoel je ?
  • Zij : Ewel. Wanneer zij hier alles komen installeren kom jij met je video camera zodat ze je kunnen tonen hoe het aangesloten kan worden.
  • Ik : Euh. Filmen ?
  • Zij : Ja, je zou toch met je video camera filmen ? Alles komt rechtstreeks op de schermen en wordt direct op dvd opgenomen. Je zal wel met kabels verbonden zijn, maar het zal wel lukken, hé.
  • Ik : Euh. Ja, zeker … Zeg, ik ga nu maar want het begint zwaar te wegen en ik wil naar huis … moe, weet je wel … lange dag … Tot later !

Ik, een zeef als geheugen, herinner me wel nog dat ze gevraagd had of we een digitalecamera hadden maar ik kan me niet voor de geest halen beloofd te hebben dat ik zou filmen. Het is leuk om foto’s te nemen van de optredens en sfeerbeelden te trekken. De gebruikelijke ‘trek ons ook eens’ kan er ook nog bij, maar de hele tijd met een camera-met-kabels door die massa proberen te geraken, is iets totaal anders. Zal ik wel tijd hebben om een Rodenbach te drinken ? Mijn schat heeft al gezegd dat HIJ het NIET doet ! Foto’s wel, camera niet. Ik heb er niet echt ervaring mee en vrees dat het op niets zal trekken. Plus : ik zwijg niet en al mijn gemompel zal er weer op staan, zoals op de vakantiefilmkes. Rechtstreeks op dvd ? Die schijf zal het bekijken niet waard zijn : bibberbeeld, te vlug draaien, verkeerd zoomen, … Maar ik heb ‘Ja’ gezegd, dus zal ik het proberen, schaap als ik ben.

Dat het haar ver-schrik-ke-lijk veel Rodenbach’s zal kosten, staat al vast. 😉