Belofte maakt schuld.

Aangezien we er enigzins in geloven, hadden we elkaar beloofd om ‘iets te laten weten’ wanneer iemand van ons aan de ‘andere zijde’ zou komen.

Ik kan de uren niet tellen dat mijn moeder en ik, toen ik nog kind was, hierover bezig waren. We zouden komen spoken naar elkaar of in een droom contact maken of op een andere manier laten weten dat alles goed is met de overledene.

Ze heeft woord gehouden !

Enkele dagen na haar overlijden heeft mijn zus een droom verteld. Zus liep rond in moeders huis en vond het ene mooie stuk na het andere. Ze viel van de ene verbazing in de andere en zei telkens :’Ik wist niet dat dit hier stond.’ Haar conclusie was dat moeder haar huis heeft getoond aan zus zoals zij het zag : vol prachtige dingen. Logisch dat ze dit aan mijn zus getoond had want ze was zo graag in haar huisje met al haar (mooie) spulletjes bij zich, die mijn zus maar niets vond.

Ook ik heb gedroomd enkele nachten na haar overlijden. Ik was weer eens op wandel en stond op een plein. Opeens hoorde ik iemand in mijn oor fluisteren van langs achter : ‘Alles is (komt?) goed.’ Ik was zo verbouwereerd dat ik het maar half begrepen heb. Ik draaide me om en zag 2 figuren in de verte weg wandelen. Ik wist op slag dat het mama was (met misschien papa ?).

In elk geval was ik gerust gesteld. Ze had het me laten weten, zoals we afgesproken hadden al die jaren geleden.

Advertenties

Droom.

Ik was weer onderweg. Zoals steeds vaker, de laatste tijd.

Deze keer was ik te paard. Mijn schat reed naast me en voor zover ik kon zien was er geen gebouw in de omtrek. Ik voelde me zeer goed en reed perfect. Ja, het is in mijn droom, hé.

Na een hele tijd komen we aan de Ranch. Er komt een man naar me toe en begint te vertellen dat alles goed gaat en op schema zit, in het Engels/Amerikaans. Ik knik wijs want weet niet zo goed waarover hij het heeft. Dan valt het me in dat hij ‘onze’ voorman is en de stand van zaken meldt.

De paarden worden van ons aangenomen en weggeleid door de stalknecht.

We wandelen naar onze (grote) villa. De telefoon gaat en mijn zus vraag of het goed is dat ze komt logeren voor een weekje. Ik zeg zonder aarzelen : ‘Oh ! Wat leuk ! Ja, kom zeker en blijf eventueel wat langer. Je paard moet nodig nog eens bereden worden. Ik stuur de Jet morgen naar Oostende. Is dat goed ? ‘

Ik kom wakker met een grote smile op mijn smoel. Zou het vorig logje nog in mijn gedachten geweest zijn ? 😆

Droom

Ik herinner me niet vaak mijn dromen maar deze is me toch bijgebleven :

Ik was onderweg met de trein, waarschijnlijk naar Brussel want ik had geen goed gevoel. (Ik ga niet graag naar onze Hoofdstad) Er was niemand bij me die ik kon en voelde me zo nog meer op mijn ongemak. Nog voor het perron kwam de trein tot stilstand en moesten we er allemaal uit. Ik liep over de sporen en bedacht hoe gevaarlijk dit wel was.

Opeens was ik op het stationsplein en zag ik iemand die ik kon : mijn ex. Hij zei me dat hij wist waar ik moest zijn en waar mijn collega’s waren (?), maar we hadden nog tijd en konden misschien eerst nog eens vrijen zoals vroeger. Ik zei dat ik dat niet wilde. Hij deed niet moeilijk en samen gingen we op pad tot we aan een huis kwamen. Hij wilde niet verder mee en ik moest alleen naar binnen, wat met mijn drempelvrees niet gemakkelijk is. Ik meende iemand te herkennen en ging naar hem toe. Het was een oude kennis die me blijkbaar stond op te wachten. Hij dacht dat ik voor hem gekomen was en we wat tijd samen zouden doorbrengen. Ik zei dat hij er niet moest aan denken want het zou niets van in huis komen. Hij bracht me met tegenzin naar een slaapzaal waar al vele collega’s waren.

Mijn collega’s vroegen me wat we hier deden en verwachtten van mij dat ik het wist. Ik zei dat ik het zou uitzoeken en ging terug naar de lobby want het bleek een hotel te zijn. Er was niemand achter de desk en ik keek in het rond. In het duister zag een andere oude vriend. Ik liep op hem af en hij dacht dat ik was aangekomen voor een rendez-vous. Ik begreep er niets van en zei dat ik gelukkig was met mijn schat en hem zeker niet zou bedriegen. Hij werd boos en liep weg.

Opnieuw alleen ging ik terug naar de anderen maar die waren allemaal verdwenen. Ik voelde me heel verlaten en had juist besloten om terug naar huis te gaan toen ik iemand achter me voelde staan. Ik draaide me op en daar stond mijn liefste. Ik was zo opgelucht dat ik hem zag dat ik begon te huilen. Hij nam me in zijn armen en zei me dat ik geslaagd was : het was een test geweest om te zien hoe trouw ik was. Ik heb hem een klinkende oorveeg gegeven en ben boos weggelopen.  Ik had veel zin om hem wel te bedriegen, moest hij me dit maar niet aandoen !

Toen werd ik wakker. Hij lag rustig naast me te snurken.

Toen ik hem de volgende dag vertelde van mijn droom luisterde hij geamuseerd tot ik aan de muilpeer kwam. Hij vond mijn reactie ietwat overdreven, ik niet én het was een droom, hé.