Aangenaam !

Na een bijna slapeloze nacht, deze morgen naar het werk vertrokken. Ik haat het om in het donker te moeten vertrekken. Het begon dan nog te spetteren en ik had dan helemaal het gevoel dat ik niets zag. Uiterst gevaarlijk, vind ik.

Op het werk lagen er zeer veel dossiers te wachten op afwerking. Niet te verwonderen want wij zijn 2 dagen meer gesloten geweest dan de uitbetalingsinstelling. Dat er ook nog eens 2500 dossiers tijdelijke werkloosheid werden ingediend tijdens die dagen, 2000 meer dan verwacht, doet er ook geen goed aan. Toch 1 lichtpuntje : als we de 14de afgewerkt krijgen, springen we naar de monsterdag van de 19de. Die moet nog afgewerkt zijn deze week … We weten wat gedaan.

Maar wat ik gevreesd had is niet uitgekomen : mijn chef(in) is welgezind binnen gekomen. Ze denk dat we de termijnen kunnen halen, mits we allemaal goed doorwerken. Zou iemand haar uitgelegd hebben dat je meer bereikt met een glimlach ?
De collega die ‘van telefoon’ moest zijn deze week heeft gebeld voor omstandigheidverlof en ik ben telefoniste geweest. Ik vind dat leuk en zij kon het appreciëren, blijkbaar.
Ze heeft zelfs de les van 5 november gegeven, aan mij alleen. Ik had al wat zelfstudie gedaan want ik had niet verwacht nog uitleg te krijgen. Ze was aangenaam verrast, zei ze. Ik heb niet gereageerd, wilde niet negatief doen en zo de sfeer bederven. Ik had wel de bedenking dat ik elke week kijk of er nieuwigheden te lezen en leren zijn, op mijn eentje. Ik wacht de lessen niet (meer) af.
Enfin, ik heb een aangename dag gehad en heb veel kunnen doen. Van mij mogen het altijd zo’n (werk)dagen zijn 😉