Veel bezoek.

Maandag ben ik, na het werk, naar mijn vriendin gereden. Ze had het een en ander nodig en ik mocht chauffeur spelen. Na de nodige stops zijn we nog eventjes buiten op haar bank zitten kletsen. Het was zeer gezellig. Ik ben zeer blij dat ze terug haar draai vind in haar huis. Ze doet dat goed, ook met de nodige hulp van haar familie, vrienden en professionele medemensen.

Deze week kregen we bezoek van een andere familie :

  

Het was leuk om te zien hoe de ouders tussen de planten kropen om insecten voor hun kroost te vinden.

Gisterenavond zijn we op bezoek geweest bij de dochter van mijn schat en haar vriend. We hebben ons zeer goed geamuseerd. Het huis was proper, het eten lekker, de drank rijkelijk. We hebben eerst binnen en daarna buiten gezeten tot de regen ons terug naar binnen joeg. We zijn zeer trots op haar. Ze is eventjes op de dool geweest maar heeft zich nu volledig herpakt. Mijn schat was duidelijk in zijn nopjes. Hij is zo fier op zijn dochter en met reden ! Zij en haar vriend zijn lief, zeer attent en goed bezig. Blij dat ze op haar pootjes terecht is gekomen.

Waar we morgen naartoe gaan is ondertussen al waarschijnlijk bekend. Ja, we zien het zitten. Alle voorbereidingen zijn getroffen, de afspraken zijn gemaakt, Bob kent het adres, de kamers geboekt (ja, wij overnachten niet ver daar vandaan), de bestellingen geplaatst, … Morgen nog de troepen verzamelen (= alles en iedereen in Mia) en tanken. Bid en lees, desnoods de gazet, dat het warm en droog blijft en we zonder al te veel files veilig daar geraken. Verslagje volgt. Of wat had je gedacht ?

Advertenties

Slacht het vetste … euh, neen, wacht … toch liever niet.

Ik wilde zeggen, zoals in dat boek staat, maar toch heb ik liever dat er geen dieren geofferd worden.

De gelegenheid ? Het heuglijke feit dat de dochter van mijn liefste, na zo’n lange periode, hier terug over de vloer is geweest en dat het een leuk bezoek was !

Na vele jaren dat ze niet meer wilde komen, onderbroken door onprettige telefoontjes/sms-en met haar eisen of wat we niet mochten doen van haar (!), zocht ze opeens weer contact. We hadden vorig jaar afgesproken op 1 mei in het Astidpark, om het op neutraal terrein te houden. Dat ze gekomen was, verbaasde ons, maar we waren blij haar te zien, al ging het wat stroef. We hadden haar al meer dan 10 jaar niet meer gezien.

Bij de volgende afspraak, in juni voor de verjaardag van haar vader, had ze haar kat gezonden en pas weken nadien een excuus  gezonden … per sms. Hij was ontgoocheld maar liet niets blijken.

Rond nieuwjaar hield hij de boot af met een ‘het zal wel eens passen’. Kwestie van zijn hoop niet opnieuw neergeslagen te zien ?

Vorig weekend was haar verjaardag. Hij had een kaartje gezonden en kreeg opnieuw een lading sms-en met de vraag of ze eens mocht langs komen. Deze keer dacht hij dat het haar ernst was en zei dat het deze week zou passen. Ze kon niet op maandag, zei ze, en gisteren was ze er !

We waren alle 3 zenuwachtig in het begin. Ze is ondertussen een jonge vrouw geworden (26). Werkt deeltijds, heeft al 2 jaar een vriend, woont bij zijn ouders in om te sparen voor een eigen stekje, vergeet niet te leven, … Goed bezig.

Wat ze vertelde was zinnig, ze was geïntersseerd in ons leven, had geschenkjes mee voor ons, was tevreden met het kleinigheidje dat hij voor haar had, geen eisen meer, geen geschooi of gezaag over wat ze allemaal te kort heeft, geen drama,  … Kortom, voor ons zat (eindelijk) een verstandige jonge vrouw die met haar voetjes op de grond staat. We hebben veel gepraat en vooral veel gelachen.

We kijken uit naar de volgende ontmoeting en hopen dat ze echt is zoals ze ons gisteren getoond heeft. Zo ja, komt het wel goed met haar (en haar vader).