Samen thuis.

We zijn  samen thuis tot en met dinsdag. Op woensdag moet mijn schat, voor een halve dag, terug naar het werk.

Dat geeft heel wat voordelen (voor mij, wel te verstaan, hé) :

  • Ik moet geen middageten klaar maken.
  • Elke middag is er een aperitiefke met hapjes.
  • De ochtendthee is al gemaakt.
  • De pc is al opgewarmd tegen dat ik er klaar voor ben.
  • Hij moét (van zichzelf) elke dag eens buiten zijn geweest, dus kan ik hem vragen iets (speciaal/extra) mee te brengen.

We kunnen samen naar veel kijken en zo de digicorder en mediaplayer wat verlichten, àls hij niet in slaap valt zodat het nog niet weg kan, dat is. Wat ik zou willen bekijken ?

  • De digicorder heeft aan nog 11 % vrij te hebben ! Dat zijn opgenomen series en films van de tv.
  • Op de madiaplayer hebben we nog 25 films staan en het hele eerste seizoen van Game Of Thrones. Dat laatste heb ik al bekeken maar het is zo goed, dat ik nog eens wil meekijken. Het 2de seizoen is pas voor april 2012. 😦
  • We hebben ook nog zeker 20 films op dvd die hoognodig moeten in de dvd-speler geraken voor ze op tv worden uitgezonden.

We zullen geen tijd hebben om het allemaal te bezien in die paar dagen, zeker ?

Ik heb onlangs Caprica, de prequel van BattleStar Galactica, gekocht. Die serie is alleen voor mij aangezien mijn liefste nog geen enkele aflevering van de 4 seizoenen van Galactica, heeft gezien. Ze samen bekijken zal pas kunnen wanneer we in pensioen zijn, vrees ik.

Ik heb nog boeken liggen die ik wil lezen, ook nog die ik wil lenen om te lezen en andere die ik wil kopen om te lezen. En ik zal binnenkort weer beginnen met breien …

Ik zal zeker 120 jaar moeten worden, zonder verhoging van de pensioenleeftijd, anders zal ik er nooit geraken. 😉

Advertenties

Lezen.

Ik heb 10 dagen geleden een boek gekregen van Stef en het lag te lachen naar me. Ik ben er donderdagnamiddag aan begonnen en, zoals dat gaat bij mij, ik heb het niet meer uit mijn handen gelegd eer het uit was. Het was een zeer spannend SF-verhaal van George R.R. Martin : ‘Het Stervend Licht’, zijn debuutroman. Hij is ook de schrijver van de boeken ‘Het Lied van IJs en Vuur’.

Zo komt het dat ik niet ben meegeweest met mijn schat gaan bowlen op zaterdagnamiddag. Ik zou toch niet gespeeld hebben want ik denk dat ik al mijn nagels zou afgekraakt hebben.

Daardoor heb ik ook niets geschreven of geen blogs gelezen. Ik wilde mijn boek uit ! In nog geen 3 dagen had ik de meer dan 300 pagina’s verslonden.

Gisteren heb ik me dan bezig gehouden met een nieuw spelletje dat mijn liefste gevonden had. Enorm verslavend en leuk. Ik was nog bezig toen het eten al op tafel stond …

Het uurverandering speelt me parten. Het mag gedaan zijn met mijn ritme, en dat van de poezen, overhoop te gooien ! Gisteren ‘te vroeg’ gaan slapen en deze morgen ‘midden in de nacht’ moeten opstaan. Allesbehalve leuk !  Hoe ouder ik word, hoe minder goed ik ertegen kan.

Buiten enkele wekkerklokjes zijn alle uurwerken vanzelf op het juiste uur gekomen, uitgezonderd mijn radiocontrolled polshorloge ! Die heb ik deze ochtend zelf juist gezet. Om dood te vallen, toch ?

Spannend verhaal.

Voor wie eens een echt spannend verhaal wil lezen : ga als de bliksem naar de blog van Stef en lees daar zijn novelle : De verzonken landen. Alle elementen zitten erin om je een tijdje zoet te houden. Allée, waar wacht je nog op ? Je moest al weg geweest zijn !

Hier valt niet veel ander nieuws te lezen : een leuke, productieve dag gehad op het werk na een rustig, ontspannend weekend : veel tv, genoten van de dvd ‘Hancock’, met Will Smith over de dronken man met superkrachten (en het verrassend einde), breien van het vaderland weg tot mijn wol (weer) op was. Vandaag na het werk om nieuwe gereden zodat ik de andere pull’s kan afwerken en nog een nieuw kleur meegebracht. Hoera ! Foto’s zijn voor een andere keer.

Dat het koud en nat is, weten jullie zelf wel hé.

Kiezen.

Ha ! En ik die dacht dat, nu het trouwalbum verstuurd is, ik weer over de pc zou kunnen beschikken ? Niets van ! Mijn schat had nog 2 boekjes en 40 prints staan voor de prijs van elk 2 euro verzendingskosten. De actie loopt tot en met 30 september dus was het nog steeds kiezen en delen, wikken en wegen.

De ‘echte’ trouwalbum is gisteren afgewerkt en komt, hopelijk, volgende week binnen. Er zijn enkele pagina’s blanco gelaten. Daar zal mijn liefste dan een zelf afgedrukte foto ofwel inkleuren ofwel verknippen en dan inkleven. Zo krijgt het nog iets meer cachet.

Het ene boekje, dat hij vandaag samengesteld heeft, staat vol met foto’s die het album niet gehaald hebben.  Enerzijds omdat er al zo iets in het album terug te vinden is, anderzijds omdat het grote publiek die foto’s niet hoeft te zien.

Van de 40 gratis prints heeft hij een bedankingskaart gemaakt die de trouwers kunnen geven aan de mensen die aanwezig waren op de dag. Een aandenken, zeg maar. De tijd die er over gegaan is om de juiste foto te kiezen … niet te doen !

Het laatste boekje zal hij gebruiken om zijn foto’s van de Stripmuren te Brussel mee vol te krijgen. Ook leuk. Dat zal hij morgen doen.

Nu moet ik vlug in de zetel gaan zitten, voor de tv, met okkernoten op mijn schoot want onze programma’s beginnen. Jullie schrijfsels lezen zal hopelijk voor morgen zijn.

Estafettehoutje.

Auw ! Wat is dat nu ? Een stok tegen mijn bol ! Met een bult op mijn hoofd kijk ik rond en zie dat Osahi staat te grijnzen. Als het van die kant komt, kan ik maar beter gehoorzamen. 🙂

Opeens voel ik nog een tik. Ik zie dat Sententiae het ook tegen mijn knikker heeft geslingerd. Ok, ok, ik begrijp het al. Ik doe het ! 😉

Hier gaan we dan :

1. Grijp het dichtsbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.

Ik moest wel naar de boekenkast lopen. Daar steek ik mijn hand uit, grijp en glimlach. Het boek in mijn hand is er een uit mijn favorite reeks : ‘Het veelkleurig land’ van Julian May.

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.

Er klonk dit keer een verschrikkelijke begeerte in haar stem en hij probeerde wanhopig haar te gehoorzamen.

3. Post nu de volgende drie zinnen.

Hij begreep nu wat er hier gebeurde. Ze waren bezig hem te testen op latent aanwezige psychische vermogens. Nu was psychokinese aan de beurt.

Dit boek is het eerste van 4. Er zijn daarna 2 overgangsboeken en dan nog 3 in ‘Het Galactisch Milieu’. Ik heb ze al 2 keer allemaal gelezen en wanneer ik eindelijk weer eens een week niets te doen heb, herbegin ik nog eens.  Zeker weten !

Nu rest mij enkel nog dit leuke stokje door te gooien. Ik mik op Stef, Annemie en Elke. Geheel vrijblijvend, natuurlijk.

The joy of life.

Wat was dit een korte werkweek : 2,5 dagen. Ik haalde de dagen wat door elkaar maar ben toch niet gegaan wanneer ik niet moest 😉
Afgezien van het feit dat mijn chef weer zeer vies deed tegen me (omdat ik maandag gebeld had voor ziekte, waarschijnlijk), heb ik het beste van gemaakt. Het enige dat ze tegen me zei was dat er vlugger, meer moest gewerkt worden. Ik geef me normaal gezien altijd volledig dus heb ik nu het omgekeerde gedaan. Ik heb overal mijn gsm en sigaretten mee genomen zodat ze niet kon weten wanneer ik ging praten, plassen of roken. Wel heb ik goed gepresteerd maar dat kon ze toen niet weten. Ze moet maar eens proberen normaal te doen en beseffen dat er leven is buiten de RVA. Gelukkig ben ik volgende week opnieuw thuis, dus dat zal me nu een zorg wezen. Als je geen ‘groot’ verlof neemt heb je nog genoeg dagen over om de ‘bruggen’ te maken hé.

Gisteren heb ik mijn boek uitgelezen : ‘Niemand vertellen’ van Harlan Coben. Het verhaal begint dat 8 jaar geleden zijn vrouw werd vermoord en hij nu een e-mail ontvangt van haar …
Ik was deze waarschijnlijk voor of in de zomer begonnen. Toen ik begon te lezen kwam me er al iets bekend voor zodat ik dacht : ik ben hier al eens in begonnen. Hoog tijd dat ik nu eindelijk weet hoe het in elkaar zit. Het was spannend tot op het einde met dan nog een draai in de laatste zinnen. Schitterend.
Het was best gezellig : mijn schat gaan poseren, tv stil op de achtergrond, de kachel aan, mijn poezen bij me en storm buiten. Typisch lees-weer.