Vraag van de dag.

Het dagje aan het onthaal is weer voorbij gevolgen !  Wat leuk.

De ‘beste’ vraag vandaag was deze : Iemand wil zijn werk opgeven om terug te gaan studeren (in een knelpuntberoep) met behoud van werkloosheidsuitkeringen. Tja.

Groot was de verontwaardiging toen daar negatief werd op gereageerd !

Ja, we gaan niemand aanmoedigen om zelf zijn werk op te geven om te gaan stempelen, hé. Die persoon zou niet werkloos zijn ‘zonder eigen schuld of toedoen’ en dus een sanctie krijgen. Die vrijstelling wordt alleen gegeven aan uitkeringsgerechtige werklozen, wat die persoon op dat moment niet zou zijn.

De uitbarsting die daarop volgde was ook niet mis.

Toen iedereen weer gekalmeerd was, werd uitgelegd dat het probleem zit bij het ontslag. Moest de persoon ontslagen worden door de werkgever, zou er geen vuiltje aan de lucht zijn.

Opnieuw een tirade dat de werkgever niet wil meewerken en dat zo de kans ontnomen wordt om zich te verbeteren.

Niemand staat die persoon in de weg om te gaan studeren en zich zo te verbeteren. Als er uitkeringen bij gewenst worden, moeten er enkele regeltjes gevolg worden. Het zou niet eerlijk zijn tegenover de gemeenschap die die persoon moet ‘onderhouden’ terwijl die zichzelf ‘verbetert’.

Boos naar buiten gelopen. Tja.

Wat mij boos gemaakt heeft deze ochtend was het bericht dat een ex-topman van een bank, bij zijn in pensioenstelling wegens het mede veroorzaken van de financiële crisis in België, verkregen heeft dat hij voor 20 jaar nog meer dan 330.000 euro per jaar opstrijkt ! Bel eens naar de pensioendienst om te vragen hoeveel je nog mag bijverdienen zonder dat je je pensioen verliest ? Het zal heel wat minder zijn ! Hoe dat dus mogelijk is, begrijp ik niet.

Update : het is 580.000 euro per jaar dat die man krijgt ! 😦

Om bij dood te vallen !

Ook nog dit : iemand die een zelfstandig bijberoep had en ermee 500 euro per maand verdiende, werd zijn werkloosheid afgenomen. De reden ? Omdat de inkomsten van dat bijberoep zo hoog was dat het als een volwaardig loon kon worden gezien en werd hij, door ons, beschouwd als zelfstandig in hoofdberoep !

Welkom in België !

Advertenties

2011 herzien

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 8.500 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 3 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

De bezoeker van de week : Gezinshereniging.

Ja, ik heb de titel ‘geleend’ van mijn vriend/collega Stef. Ik mocht toch, hé ?

Ik doe nu ook geregeld bezoek, zoals julie reeds weten. De ‘beste’ van deze week vond ik deze:

Een dame met een jongere kerel. De dame neemt het woord :’Hij is hier in het kader van gezinshereniging. Hij komt zijn dop aanvragen.’

Na enig vragen leerde ik dat hij nog geen dag gewerkt had in ons land en dat hij in Marokko, waar hij vandaan kwam, ook nog geen jaar gewerkt had. Dus geen recht op uitkeringen.

Stomverbaasd was deze dame want hij was hier als gezinshereniging ! En ik maar uitleggen dat dit wil zeggen dat hij in ons land kan blijven, dat hij vrijgesteld is van arbeids- en verblijfsvergunning, maar dat hij daarom niet automatisch stempelgeld kan krijgen. Dat hij hetzelfde moet bewijzen als iedereen anders : de Belgen maar ook die uit het Buitenland.

Zij vond dat helemaal niet eerlijk ! Tja …

Sorry, foutje.

Deze namiddag kreeg ik op het werk telefoon van het onthaal : ‘Er is een bezoeker. Iemand wil inlichtingen over JeugdVakantie’.

Hoera ! Dat is nu eens een onderwerp die ik zeer goed ken. Ze mogen me er alles over vragen. Toch voor de zekerheid de kaft met daarin alle info over J.V. meenemen.

Ik was er nog mee bezig toen ze me kwamen melden dat er nog een bezoeker was met een ‘vraagje’ over hun toelaatbaarheid. Geen probleem, al had ik wel die kaft niet mee genomen naar beneden. Niet erg : ik kan het altijd opzoeken want, zoals de directie altijd zegt : alles staat slechts enkele klikken verwijderd.

Ik roep het dossier op van die 2de bezoeker en zie dat die al enkele keren een aanvraag heeft ingediend en dat het telkens werd geweigerd wegens ‘onvoldoende dagen’. Nu kwam hij vragen of hij nu al dagen genoeg had. Slim van hem.

Hij vertelde dat hij al eind december was langs geweest en toen had mijn collega (het zal zeker niet ik geweest zijn want ik werk nooit in die periode) gezegd dat hij nog 50 dagen te kort had.

Wat ik ook telde en rekende, ik vond niet hoe mijn collega aan dat cijfer kwam. Het is een heel ingewikkelde materie want hij werkt deeltijds. En ik maar tellen en rekenen en uitleggen dat het niet correct was en dat mijn collega waarschijnlijk een fout had gemaakt in het berekenen van de dagen of dat er iets verkeerd werd begrepen, …

Ik voelde aan mijn water dat er iets niet klopte maar kon natuurlijk niet zeggen wat. En ik maar rekenen en tellen en uitleggen …

Ten einde raad bel ik naar boven naar een collega. Ik zei wat ik aan het doen was en dat ik er niet geraakte. Zij zei heel fijntjes : ‘Mich, het is met deeltijdse dagen, dus artikel 33. Je vergeet toch niet dat je de gewerkte, deeltijdse dagen mag vermenigvuldigen met 2 maar moet begrenzen tot het voltijdse ?’ 

!!!!

Natuurlijk was ik dat vergeten ! Het staat nochtans in grote letters in mijn kaft maar die lag boven. In 3 minuten was de berekening klaar. Mijn collega had gelijk gehad. De bezoeker moest nog de geplande tewerkstelling in november werken en vanaf 1 december zou hij recht hebben op stempelgeld ! Hij was zeer blij en ik zeer verontschuldigend.

Of hoe je een bezoeker 2 uur bezighoudt omdat je de materie zelf niet goed (genoeg) beheerst  …

Hallo, wie heb ik aan de lijn ?

Vanaf vandaag ben ik officieel een vervanger voor het Onthaal op het werk.

Ze vroegen iemand van buiten hun dienst en aangezien ik graag ‘telefoon en bezoek’ doe, vond ik mezelf een logische keuze. De Directie blijkbaar ook, al was ik de enige kandidaat.

Deze ochtend heb ik mijn eerste ‘les’ gekregen van onze vaste telefonist. Die lieve collega had al een bundel voor me klaar gemaakt en ik kon starten. Natuurlijk is het leven in de RVA niet zo eenvoudig. Er komt toch veel meer bij kijken dan ik eerste gedacht had, maar met de goede uitleg en de voorbeelden ging het nog goed voor de eerste keer.

De telefoon is op zich niet zo anders als dat ik gewoon ben, alleen meer. Om bezoekers in ons registratiesysteem te krijgen komt er veel bij kijken, maar ik heb er alle vertouwen in dat ik ook dat vlug onder de knie zal hebben.  Ze kennen mij daar ook : de eerste keer ging het niet, de tweede keer ging het van de eerste keer. 😉

Ik heb me alvast geamuseerd en het is lang geleden dat ik dat kon zeggen over mijn werk. Ik krijg nog 2 keer les en dan mag ik het om de 2 weken alleen doen. Hoera !

Als dat maar goed komt.