Mijn mening.

Mijn eigen, persoonlijke mening is dat er veel mag veranderen aan ons ‘sociaal systeem’. Ik weet dat onze voorouders op de barrikaden hebben gestaan om überhaupt een vangnet te krijgen, maar nu loopt het toch echt de spuitgaten uit !

We zitten met een verouderde bevolking, altijd minder werkmensen nodig om hetzelfde werk te doen, alle nepstatuten die weinig ‘opbrengen’, nog steeds een groot deel van wie er geen (of weinig) belastingen afgehouden worden op hun loon, alle premies, toeslagen en bonussen, …

En alles moet draaien op de kap van die weinig werkenden ? Geen wonder dat het onhoudbaar geworden is !

De werkloosheidsuikeringen blijven te hoog ! Hoe kan ik iemand overtuigen om (deeltijds) te gaan werken voor 50 euro per maand meer ? Dat het beter is voor hun pensioen ? Dat ze dan eindejaarspremie en vakantiegeld zullen krijgen ? Dat ze niet geschorst kunnen worden ? Pff. En de belastingen ermee weglopen zeker ?  Ik zou ook niet meer buiten komen, als ik eerlijk mag zijn.

Mijn oplossing is de volgende : de eerste 6 maanden uitkeringen zoals ze nu zijn maar dan zeer vlug, zeer veel verminderen zodat er werk moet gevonden worden om brood op de plank te krijgen. Of ze moeten naar het OCMW. Ook geen probleem want die krijgen meer subsidie. Wat niet als dop moet uitbetaald worden, zou kunnen. Maar de criteria van het OCMW is anders dan die van de RVA. Wij kijken naar de voorafgaande tewerkstelling en verder (bijna) niet. Het OCMW kijkt naar de volledige gezinssituatie. Dus een villa met 3 Porches voor de deur zou (veel) minder krijgen dan een ‘echte’ sukkelaar.

Ook de uitkeringen beperken in tijd, zoals bij onze buurlanden, vind ik prima.

De ‘wachtuitkeringen’ mogen helemaal weer verdwijnen. Ze komen uit school, hebben nog niets bijgedragen aan de maatschappij en krijgen geld ? Waarom ? Ik heb die maatregel altijd heel vreemd gevonden. Zo moedig je toch die jonge gasten niet aan om werk te zoeken ? 18 jaar en je ontvangt 500 euro terwijl je nog bij ma en pa woont. Mooi meegenomen, niet ?

Maar wie durft ?

Ik vermoed dat er weer halfslachtige maatregelen zullen genomen worden waar wij weer zeer veel werk zullen aan hebben en die (bijna) niets zullen opbrengen. Wedden ?

Ook vind ik dat alle Belgen gelijk zijn voor de Wet en dus IEDEREEN belastingen moet betalen op ALLE inkomsten ! Penningmeester ? Voorzitter ? Erelid ? Super grote bonus ? Ontslagpremie ? Alles op de belastingsbrief !

Maar geen enkele onderhandelaar zal in zijn eigen vel snijden, hé. Neen, wij, de gewone werkende mens, zal er wel weer moeten voor opdraaien …

Dju !

Advertenties

Taal

Taal is een systeem dat betekenis weergeeft door middel van een alfabet van arbitraire symbolen, zoals spraakklanken, gebaren of schrifttekens. Deze symbolen vormen de bouwstenen die door middel van een taalspecifiek regelsysteem (de grammatica) tot betekenisvolle eenheden (bijvoorbeeld woorden, zinsdelen en zinnen) worden gerangschikt.

Taal is waarschijnlijk de eigenschap die de mens het wezenlijkst onderscheidt van andere diersoorten: terwijl ieder mens die onder enigszins normale omstandigheden opgroeit in de loop van zijn eerste levensjaren spelenderwijs een taal leert, is het tot nu toe niet gelukt om diersoorten als bijvoorbeeld chimpansees op hetzelfde niveau een taal te laten gebruiken als een zesjarig kind.

Het gangbare onderscheid tussen enerzijds taal (met een hoge waardering) en anderzijds dialect (met een lage waardering) wordt in de taalkunde niet gemaakt, omdat het willekeurig en politiek bepaald is: de dialecten van het Chinees verschillen evenveel van elkaar als de Romaanse talen. Taalkundigen geven doorgaans de voorkeur aan het maatschappelijk niet beladen begrip variëteit. Zie hiervoor ook, Taalgebruik.

Daar lang niet alle talen beschikken over gestandaardiseerde vormen en het vaak niet uit te maken is of twee groepen sprekers dezelfde variëteit spreken, of varianten van één variëteit, is het aantal talen op de wereld niet te bepalen. Om toch een handvat te hebben wordt het aantal talen vaak op vier à zesduizend gehouden. (bron)

Taal is zoals veel menselijke dingen nogal vreemd. Taal is een gemakkelijke manier om te communiceren maar taal is ook iets dat kan lijden tot misverstanden en onbegrip. Want we spreken niet allemaal dezelfde taal en dat geeft al eens problemen. Daarvan kunnen we hier in ons landje helaas mee spreken. Gelukkig kenden we tot nu toe geen burgeroorlogen en is ook de herinnering aan een oorlog voor velen niet meer dan een wazig beeld, toch is de situatie niet altijd rooskleurig en het onbegrip tussen de verschillende talen/dialecten groot. Die is er trouwens niet eenvoudiger op geworden sinds Brussel niet enkel de hoofdstad van België maar ook nog een van Europa blijkt te zijn. Een Europa waar met de regelmaat van de klok nieuwe lidstaten bij komen, elk met hun eigen cultuur en taal.

Wie echter van talen houd, kan hier zijn voordeel halen. Leer verschillende talen en je zal dan misschien niet rijk worden maar toch ook niet vlug zonder werk zitten. Leer behalve de meer courante talen ook één of meerdere minder courante talen en de kans bestaat dat men je regelmatig nodig heeft. Want gemakkelijk is vertalen niet. Dat komt onder meer vanwege de dialecten die in elke taal bestaan. Niet alleen het Nederlands kent zijn vele dialecten – ook het Frans, Engels, Duits, enz. Door in Brussel te gaan werken ben ik me pijnlijk bewust geworden wat het betekent als je niet goed talen machtig ben. Het is dan natuurlijk gemakkelijk om de schuld op anderen te steken. Jaren heb ik me eigenlijk niet bekommerd om mijn eigen taalgebruik en dat breekt nu toch regelmatig zuur op. Maar zelfs al had ik vroeger veel meer opgelet in de Franse les (en ook de Nederlandse en Engelse les) dan nog zou ik niet in staat zijn om met heel wat mensen te communiceren. Brussel is tegenwoordig misschien wel nog meer dan New York een echt ‘meltingpot’ van talen geworden. Je hoeft maar eens goed te luisteren tijdens een rit met de metro om vast te stellen dat je talen hoort die je misschien zelfs niet eens herkent. Van tweetaligheid is dan ook geen sprake. Dat bewijs deze foto. Bruggeblog zou in een grote ‘collere’ schieten mocht zoiets in zijn geliefde Brugge te zien zijn, in Brussel is het echter dagelijkse kost. Een slechte zaak? Dat is een heel moeilijke vraag. Alles heeft uiteindelijk zijn voordelen en zijn nadelen. Het is echter een kwestie of we enkel de nadelen willen zien of ook de voordelen kunnen aanvaarden. Een kwestie van ingesteldheid en van (politieke) wil en dat uiteraard niet van een kant kan komen.

Posted by Picasa